RSS

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΡΑΣΤΩΝΗ

12 Ιολ.
Το καλοκαίρι στο φόρτε του …
Ζέστη , τζιτζίκια , ήλιος , αλμύρα , νύστα , σκιές , ιδρώτας , τσαλακωμένα σεντόνια …
Το ιστολόγιο «Anna-Silia» , θα συνεχίσει την πλεύση του , αλλά με χαμηλωμένα πανιά , ευπειθώντας στην λεγόμενη «Καλοκαιρινή Ραστώνη» .
Θα ταξιδέψουμε λίγο καιρό αργά – αργά , με ούριο αεράκι την … Ποίηση …
Πάμε λοιπόν :

ΚΙΝΕΖΙΚΟ
—————-
Θεέ μου ! Κίνα ! Και στραβίζω σαν νειογέννητο γατί .
Σινό πενάκι – «κανθός»
δόντι , μύτη – εκεί-
ζωγραφισμένη ως ανθός .
*
Σε μια κάμψη το ποδάρι μου – ίδιο ξίφος –
στο πορσελανί μου χαμογέλιο
με τα μάτια παρδαλά – Θεέ μου τί ύφος
τέλειο .
*
Να πηδήξω από το βάζο μου ; Τί φόρμα
ενός σκίτσου – κίνησης σαν τόξο –
φως στο γόνα , φως στο πήδημα, ως θα όρμα
στα όξω …

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ (Έλληνας πεζογράφος – ποιητής)

=====================================
ΑΝ Η ΜΙΣΗ ΜΟΥ ΚΑΡΔΙΑ
————————————-
Αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα
η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το κίτρινο ποτάμι
Η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται.

Κι ύστερα, γιατρέ, την κάθε αυγή
την κάθε αυγή, γιατρέ, με τα χαράματα
πάντα η καρδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται.

Κι ύστερα, δέκα χρόνια, γιατρέ,
που τίποτα δεν έχω μες στα χέρια μου
να δώσω στο φτωχό λαό μου,
τίποτα πάρεξ ένα μήλο
Ένα κόκκινο μήλο
Την καρδιά μου.

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ (Τούρκος ποιητής και δραματουργός)


==========================================

ΤΟ ΚΟΛΥΜΠΙ
———————
Κατεβαίνω κολυμπώντας , ένα ατέλειωτο πλατύ ποτάμι
Κάτω απ’ τον ουρανό του Τσου
κι αφήνω τα μάτια μου να χαίρονται την απεραντοσύνη
Χωρίς φροντίδες , ούτε ανέμους , ούτε κύματα
νοιώθω πιο σίγουρος στα πλάτη τους , παρά όταν φέρνω βόλτες στην αυλή μου .
Είπε ο σοφός στου ποταμού την όχθη :
«Μοιάζει με τούτο το νερό το καθε πράμα που διαβαίνει» .
.
Παίζουν με τον αέρα τα κατάρτια ,
η Χελώνα και το Φίδι αλληλοκαμαρώνονται
καθώς μεγάλα σχέδια υλοποιούνται :
Ένα γεφύρι ενώνει τον Βορρά με τον Νότο ,
το αδιάβατο φαράγγι έγινε τώρα πέρασμα
και πέτρινο ένα φράγμα , χτισμένο στην ανηφοριά ,
σταματά του Βουτσάν την βροχή και τα σύννεφα
κάνοντας τον βουνόκαμπο μιαν απέραντη λίμνη .
Η θεά η αγέραστη , βλέποντας τον , θα θαύμαζε
τον καινούριο αυτόν κόσμο .
.
ΜΑΟ ΤΣΕ ΤΟΥΓΚ (φιλόσοφος , ποιητής , και πολιτικός … ναι , ναι … ο γνωστός)

.
*******************************************************************************
Αυτό το πρώτο ποστ της φιλοσοφίας «Καλοκαιρινή Ραστώνη» , λόγω ύφους , αφιερώνεται στον «Κινέζο» …
– Κινέζε μου ξέρω ότι με … διαβάζεις . Ξέρε όμως ότι κι εγώ προσπαθώ να σε … «διαβάσω» μέσα στο σκοτάδι …



 
12 Σχόλια

Posted by στο Ιουλίου 12 , 2010 in Αδυναμίες..., Ποίηση, αφιερωμένα

 

Ετικέτες: , , , , , , ,

12 responses to “ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΡΑΣΤΩΝΗ

  1. anomia

    Ιουλίου 12 , 2010 at 11:39

    Πολύ όμορφα, αλλά επειδή εμένα χθες το βράδυ με ξενύχτησε ένα κουνούπι (όχι Θρακιώτικο και γι αυτό αγενές) θα σας αφιερώσω λίγο από Σουρή:
    Ένα κουνούπι ζωηρό εκάθισε μια μέρα
    Σ΄ενός βοδιού το κέρατο κι εσφύριζε εκεί πέρα
    Κι είπε το βόδι με ψυχρόν Εγγλέζου χαρακτήρα
    Κι όταν ήρθες κι έφυγες, χαμπάρι δεν επήρα

    Νομίζω ταιριάζει σε διάφορα εν θερμώ τεκταινόμενα ……..
    Πολλά φιλιά και καλό καλοκαίρι

     
    • silia

      Ιουλίου 14 , 2010 at 22:23

      @ anomia
      Όταν λες «…εμένα χθες το βράδυ με ξενύχτησε» , τί ακριβώς εννοείς ;… Όχι για τίποτε άλλο δηλαδή , αλλά υπάρχουν και διάφοροι με … πονηρά μυαλά .
      Μα , είδες βρε αγάπη μου … Μέχρι και τα κουνούπια μας , αποπνέουν ευγένεια . Και πού να έβλεπες και τις … κατσαρίδες μας … Αλλά τί να σου κάνω ;… Έφυγες νωρίς . Δεν πρόλαβες να συνδιαλεχτείς με όλη την … πανίδα μας .
      Κι εγώ βρίσκω να ταιριάζει με πολλά της εποχής τεκταινόμενα .
      Καλό μας Καλοκαίρι . να περνάς καλά . Σου εύχομαι ένα Καλοκαίρι , γεμάτο όμορφα ξενύχτια .

       
  2. bernardina

    Ιουλίου 12 , 2010 at 13:37

    Κυρία, κυρία, να πω κι εγώ το ποίμα μου;
    Άσε, καλύτερα να γράψω αλλουνού. Αγαπημένα.
    ——————————–

    «Άλλος ουρανός
    μοναχή σκεπάζεται
    χωρίς αγάπη
    μ’ αστέρια και φεγγάρι
    επί κλίνης θηλυκή»
    ——————————-
    Κι άλλο ένα, του ίδιου…

    ———————————
    «Παραλία, με αλάτι στο σώμα, στα
    φύλλα της καρδιάς ανάμεσα

    Όψη ποθεινή
    βλέπω παλαιωμένη
    φωτογραφία»
    ———————-
    (Ιερομόναχος Συμεών. Από άλλη πατρίδα, στο Αγιονόρος).

    Ευσεβάστως. Καλό θέρος να ‘χουμε.

     
    • silia

      Ιουλίου 14 , 2010 at 22:56

      @ bernardina
      Αυτό το … υπέροχο
      “Παραλία, με αλάτι στο σώμα, στα
      φύλλα της καρδιάς ανάμεσα

      Όψη ποθεινή
      βλέπω παλαιωμένη
      φωτογραφία”
      Μου θύμησε αυτό :
      avd
      Καλοκαίρι του 1966 . Άβδηρα .
      ———————————
      Νοσταλγείτε , ονειρευθείτε , ονειροπολείτε , επιθυμείτε , σκανδαλιστείτε , σκανδαλίστε …. γιατί … χανόμαστε .

       
  3. DaisyCrazy

    Ιουλίου 12 , 2010 at 16:02

    Aγαπώ την ποίηση. Ειδικά αυτό του Χικμετ μ΄αρεσε.

    Του Μάο… επέτρεψε μου να μην μπορώ να το ξεχωρίσω απ’τις θηριωδίες και τις δολοφονίες και όλα τα κακά που έκανε στον λαό της Κίνας. Έχω διαβάσει πολλές βιογραφίες Κινέζων που γλύτωσαν απ’το μαοϊκό καθεστώς και τον αντιπάθισα σφόδρα!

    Όμορφα να περνάς Σίλια μου και μεις εδώ θα’μαστε όποτε θες να μας γράφεις λίγες γραμμές που σ’αγαπάμε 🙂

    Φιλάκια

     
    • silia

      Ιουλίου 14 , 2010 at 23:24

      @ DaisyCrazy
      O Xικμέτ , είναι υπέροχος … συγκινητικός .
      Όσο για τον Μάο , αν όπως λές αγαπάς την ποίηση , δες τον σαν ποιητή , «ξεχνώντας» άλλες ιδιότητες που μπορεί να σε θυμώνουν ή να σε πληγώνουν …
      Είναι μια ωραία … άσκηση ψυχής , αυτό που σου προτείνω .
      Την αγάπη μου , γιατί … κι εγώ σας αγαπώ .

       
  4. faros

    Ιουλίου 13 , 2010 at 18:59

    Καλησπέρα !

    «Να ‘ξερες τι είναι μια ευχάριστη νότα
    στη μονότονη, πληκτική ζωή μας
    Να ‘ξερες ότι τα πάντα ρει και δεν
    υπάρχει ελπίδα, ούτε απελπισία για κανέναν!
    Να ‘ξερες ότι το μεγάλο μεσημέρι όλα
    επιστρέφουν με τον Ζαρατούστρα!
    Να ‘ξερες τι είναι μια ευχάριστη νότα
    στο μικρό πρωινό ενός μικρού ανθρώπου!»

    Χε Γουέι
    (Κινέζος ποιητής – παντελώς άγνωστος σε μένα (!!!), αλλά ωραίος … )

     
    • silia

      Ιουλίου 14 , 2010 at 23:42

      @ faros
      Πω πω , καλέ μου Φάρε !… Πόσο πολύ σ’ ευχαριστώ γι αυτή την «γνωριμία» με τον νεαρό Κινέζο (και φιλέλληνα ποιητή) . Ομολογώ , ότι ποτέ μου δεν έτυχε να ακούσω κάτι γι αυτόν και τώρα να … Άνοιξες μπροστά στα μάτια μου , μια ομορφιά .
      Ξανά και ξανά , σ’ ευχαριστώ .
      Άκου κι αυτό (δικό του επίσης) :
      Μια μικρή ερωτική ιστορία
      —————————————
      Να περπατήσουμε σαν αστραπή στη βροχή.
      Να καπνίσουμε από ένα τσιγάρο γυμνοί.
      Να πιούμε ακριβά ποτά από ένα ποτήρι.
      Να κοιταχτούμε με την πλάτη ακούγοντας μουσική.
      Να μεταμφιεστούμε τρελλά σε όργια πάρτυ.
      Να κάνουμε έρωτα για την αιώνια φώτιση.
      Να εξαγιαστούμε με το σπέρμα και να σκουπίσουμε το δάκρυ.

      Να έχουμε μια καλύβα πλάι στο ποτάμι με συγκάτοικο ένα χελιδόνι.
      Να στολίσουμε τους τοίχους με σπαθί και μαχαίρι.
      Να στρώσουμε το κρεββάτι με τριαντάφυλλα, γιασεμί και λευκό σεντόνι.
      Να βράσουμε χόρτα και να κάνουμε ποίηση.
      Να αγκαλιαστούμε στον άνεμο και να χορέψουμε με το χιόνι.
      Να τραγουδήσουμε τη μελαγχολία μας και να λέμε παραμύθι.
      Να αλώσουμε, να ζηλέψουμε και να παλέψουμε για διασκέδαση.

      Να ταξιδέψουμε σε μακρινά μέρη.
      Να προσευχηθούμε παντού στη θάλασσα και στο φεγγάρι.
      Να ανάψουμε φωτιά στα βουνά και να χαθούμε στα δάση.
      Να γίνεις εσύ κυνηγός κι εγώ ελάφι.
      Να γίνεις ιπτάμενο άλογο κι εγώ χαρούμενο συννεφάκι.
      Να μιλήσουμε με αγρότες και βοσκούς για να γίνουμε απλοί.
      Να μάθουμε τα όργανα των προγόνων για να ανακτήσουμε φωνή.
      Να λιβανιστούμε με ινδικά αρώματα στο Παλαιό Δελχί.
      Να φορέσουμε αφρικάνικο περιδέραιο και θιβετιανό βραχιόλι.
      Να μαζέψουμε τσάι στην Ιαπωνία και στην Κίνα να υφαίνουμε μετάξι.
      Να αρπάξουμε τον ήλιο της Μεσογείου και να σιωπήσουμε στη θλιβερή Ρώμη.
      Να περιζητήσουμε ινδιάνους στην Αμερική και στη Ρωσία τσιγγάνικο βιολί.
      Να μεθύσουμε τον Απόλλωνα στους Δελφούς και στην Ολυμπία να κλέψουμε τον Ερμή.
      Να λουστούμε στο Νείλο και στην Αλεξάνδρεια μνημόσυνο να κάνουμε στον Καβάφη.

      Να φύγουμε στη λησμονιά και στους καπνούς να αφήσουμε ίχνη.
      Να θάψουμε το περασμένο όνειρο και να συγχωρέσουμε την ομίχλη.
      Να ξεμπαρκάρουμε τη βάρκα στην όχθη και να σταματήσουμε σε ένα κυπαρίσσι.
      Να παραδοθούμε στην Σφίγγα και να ξαφνιαστούμε στην κλειστή πύλη.
      Να φυτέψουμε το τελευταίο φιλί και να μοιραστούμε την τελευταία πνοή.
      Να προχωρήσω στο βωμό κι εσύ να ξεκινήσεις για την επιστροφή.
      Να αδειάσει ο ωκεανός και να ξαναγίνει η Αρχή.

       
  5. faros

    Ιουλίου 14 , 2010 at 12:56

    Αυτό δεν είνα καλοκαιρινή ραστώνη (όρα τεμπελιά), αυτό είναι … ραχάτι διαρκείας !!!

    ΄μέρααααα !

     
    • silia

      Ιουλίου 14 , 2010 at 23:48

      @ faros
      Και … πού είσαι ακόμα …
      Σκοπεύω να σας … «πυροβολώ» με Ποίηση μέχρι το τέλος του Καλοκαιριού …
      Κι όποιος , αντέξει .
      Α , και πού είσαι ;…
      «Laziness» , is my middle name .
      Έχω κάνει διατριβή εγώ στην … τεμπελιά .

       
  6. Dralion

    Ιουλίου 14 , 2010 at 13:45

    Επειδη ειμαι πολυ των συνειρμων, τα ποιηματα σου μου εφεραν στο μυαλο 2 αλλα κειμενα.

    Το πρωτο ειναι πεζό και o συνειρμος ξεκινησε απο το
    «παντα η καρδια μου στην Ελλαδα ντουφεκιζεται»

    (μην το διαβασεις αν εχεις ευαισθητα νευρα)

    Το 2ο ειναι στιχος και ο συνειρμος ξεκινησε απο τον Ν. Χικμετ γενικως
    «Η πιο ομορφη θαλασσα
    ειναι αυτη, που δεν εχουμε ακομα ταξιδεψει»

    Αφιερωμενο για την καινουργια περιοδο της ζωης σου που ξεκινησε εδω και 14 μερες 😉

     
    • silia

      Ιουλίου 15 , 2010 at 00:24

      @ Dralion
      Ψάχνοντας πίσω , … πολύ πίσω , βρίσκουμε πάντα κάποιον (-κάποια) να «τρώει» ή να «σκοτώνει» τα παιδιά του …
      http://www.flickr.com/photos/7684630@N06/4794104189/
      Μηδ
      Τυχαίο ;… Δεν νομίζω …
      Προσπαθώ να αστειευτώ , γιατί δεν ξέρεις τί έπαθα καλέ μου Δραλίονα :
      Διάβασα αυτό το σχόλιο σου όχι κατ’ ευθείαν από το blog , αλλά από τα mail μου , και δεν πρόσεξα πατώντας το link την προειδοποίηση (μην το διαβασεις αν εχεις ευαισθητα νευρα) … με αποτέλεσμα , επειδή είναι ευρέως γνωστό ότι σε όλες τις (σοβαρές) Εγκυκλοπαίδειες του κόσμου , στο λήμμα «Ευαίσθητα νεύρα» , έχουν φωτογραφία του … νευρικού μου συστήματος … αυτή τη στιγμή να είμαι διασωληνωμένη στην Εντατική … Όταν πονάω πολύ προσπαθώ να αστειευτώ , μπας και ξεχαστώ λιγάκι ….
      ————————————
      «…Κι αυτό που θέλω να σου πω
      το πιο όμορφο απ’ όλα,
      δε στο ‘χω πει ακόμα»
      ————————————-
      Σ’ ευχαριστώ , για τους συνειρμούς , τους στίχους , … τον πόνο …

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: