RSS

Karagöz Türk olduğunu … Ama Ezop, bir Yunan

26 Ιολ.
Διακόπτουμε το … ποιητικό πρόγραμμα μας , με τίτλο «Καλοκαιρινή Ραστώνη» για να να σας μεταφέρουμε φρέσκια-φρέσκια (και επίκαιρη) ιστορία από την παραλία :
*************************************
Δεν μου αρέσουν οι κοσμικές και πολυάνθρωπες πλαζ . Και όχι μόνο τώρα , αλλά και από παλιά , από την εποχή των … θανατηφόρων bikini , και της νεανικής έπαρσης , αυταρέσκειας και … αλαζονείας . Συνηθίζω τις κάπως απόμερες ακτές , όχι και τελείως έρημες (μην αγριευτώ κιόλας) .
Στην συγκεκριμμένη παραλία , 2-3 χιλιόμετρα δυτικά της Μαρώνειας , δεν πήγαινα μέχρι φέτος γιατί υπήρχε μια κακογραμμένη ταμπέλα που έλεγε : «Η ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ , ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ , ΜΟΝΟ ΜΕ ΜΑΓΙΩ» … Όχι γιατί είμαι γυμνίστρια , αλλά γιατί η ταμπέλα αφορούσε τις Μουσουλμάνες λουόμενες που βουτούσαν στην θάλασσα με τα τσαντόρ και τις μαντήλες , ακόμα (οι κάπως νεώτερες – μοντέρνες) και με τις … καμπαρντίνες . Και μη βιαστείτε να με κακοχαρακτηρίσετε σαν … ρατσίστρια (δε πάει να μπαίνουν στην θάλασσα και με maxi τσιντσιλά και 15ντάποντη Louboutin , ποσώς με ενδιαφέρει) . Εκείνο που με ενοχλούσε , ήταν το ότι οι άνδρες τους , (πατεράδες , αδελφοί , γιοί , σύζυγοι , αρραβωνιαστικοί) χαιρόντουσαν την παραλία με τα παρδαλά και στενά μαγιώ τους (ε, να είναι πασιφανές το αποτέλεσμα του ΧΥ γονιδίου τους και της τεστοστερόνης και το «ποιός είναι ο Αρχηγός , εδώ μέσα» , ενώ αυτές με τα φουσκωμένα τσαντόρ και καμπαρνίνες σαν σημαδούρες ή σαν … αλεξίπτωτα πεσμένα στη θάλασσα , ένα πράμμα …
Φέτος όμως , τα πράγματα άλλαξαν . Πρώτα , εξαφανίστηκε η … ταμπέλα και (δεν ξέρω αν ακολούθησε ή προηγήθηκε της εξαφάνισης της ταμπέλας)  συνέβη και κάτι άλλο :  εξαφανίστηκαν και τα … αλεξιπτωτοειδή μαγιώ . Η παραλία συμμαζεύτηκε , καθαρίστηκε εντυπωσιακά και εμπλουτίστηκε με λεπτό λείο χαλικάκι , χορτάρινες ομπρέλλες , ντουζ , WC , και αποδυτήρια … όλα προσφορά του τοπικού Δήμου (ε, ρε κατακαημένε … Καλλικράτη , που έκανες κάποιους και χέ… καν από τον φόβο τους … ) .
Έτσι αποφάσισα να κάνω την εν λόγω ακτή τον χώρο , όπου θα απολάμβανα την θάλασσα για φέτος ….
Κάθησα … δίπλα τους . Εκείνος , γύρω στα 45 γοητευτικός και ευγενέστατος . Τούρκος . «…Φαρμακοποιός από την Προύσσα» , μου συστήθηκε με τα εντυπωσιακά καλομιλημένα ελληνικά του . «Μη θαρρείτε πως είμαστε καλύτερα …  και στην Τουρκία , πολλά προβλήματα κι εμείς … οικονομικά κυρίως . Έχουμε συγγενείς εδώ στην πόλη σας και είπαμε να τους δούμε και να το συνδυάσουμε και με διακοπές … Φθηνές σχετικά … » μου χαμογέλασε . Εκείνη , όχι μεγαλύτερη από 30 , ‘ομορφη , λίγο γεματούλα , μοντέρνα , έρριξε επάνω της ένα μαυροκόκκινο παρεό , πριν μου δώσει ευγενικά το χέρι της «Δεν γνωρίζω Ελληνικά» μου είπε σπασμένα και κοκκινίζοντας ελαφρά με κάποια συστολή . Ασχολιόταν ήσυχα χωρίς φωνές και υστερίες («Γιωργάκηηηηη όχι στα βαθιά» και «φάε σκασμένο … μ’ έφαγες»  ) , με τον 6χρονο γιο τους τον Αϊντίν , που ήταν ο μόνος που δεν μου χαμογέλασε ούτε για δείγμα (ωστόσο , μού’ ριχνε κλεφτές ματιές … τον πήρα χαμπάρι) .
Τα παιδάκια (ασχέτως εθνικότητας) στην παραλία , έχουν μία πολύ κακιά συνήθεια … Ουρλιάζουν διάφορα και ανατριχιασμένη αναπολώ την εποχή του … Ηρώδη , βρίσκοντας του διάφορα … ελαφρυντικά …
Την πρώτη φορά που ο μικρός Αϊντίν ούρλιαξε «Yardiiiiiim» (βοήθειαααα) , πετάχτηκα επάνω σαν παλαβή έτοιμη να του αρχίσω ΚΑΡΠΑ (Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση) . Ξαναξάπλωσα προσπαθώντας να αποφύγω το έμφραγμα ή το εγκεφαλικό … έστω το ένα από τα δύο που με απειλούσαν … Την δεύτερη φορά , προσπαθώντας να … καταπιώ την βλαστήμια που μου ανέβηκε μέχρι τα δόντια , πνίγηκα και άρχισα να βήχω φτύνοντας δεξιά και αριστερά . … Ο φαρμακοποιός , έτρεξε προς το μέρος μου και η νεαρή χανούμισσα προς το μέρος του Αϊντίν που χαχάνιζε χαιρέκακα … Τον πήρε στην αγκαλιά της και μουρμουρίζοντας του μαλακά στο αυτί τον παρέδωσε στον εκνευρισμένο πατέρα του που αρπάζοντας τον από το αυτί , άρχισε να τον μαλλώνει αυστηρά .
– Αφήστε τον σε μένα (του είπα μαλακά) . Μόνο σας παρακαλώ μεταφράστε του για να καταλαβαίνει … Έλα εδώ σε μένα Αϊντίν (μπορώ να μιλώ λίγα Τούρκικα) , να σου πω ένα … παραμύθι , που είπε ένας μεγάλος , πολύ-πολύ γέρος παραμυθάς , ο Αίσωπος . Ο Αϊντίν κοίταξε ερωτηματικά τον πατέρα του (την μάνα του … την «έγραψε» κανονικά) και πλησίασε γεμάτος απορία και με γουρλωμένα τα ολοστρόγγυλα ματάκια του :
Άρχισα να του διηγούμαι , αργά για να μεταφράζει ο πατέρας του τον μύθο του Αισώπου με τον τσομπανάκο , που φώναζε συχνά για πλάκα «Λύκος στα πρόβατα !» , και στο τέλος , όταν ήρθαν οι λύκοι , δεν τον πίστευε κανείς πια . … Ο μικρός έδειξε φοβερά εντυπωσιασμένος και με το τέλος του παραμυθιού , έπιασε να κουβεντιάζει με τον μπαμπά του , για το πόσο του άρεσε το παραμύθι και αν το παραμύθι ήταν Τούρκικο ή Ελληνικό … Όταν ο πατέρας του , του απάντησε «Ελληνικό» έδειξε φοβερά απογοητευμένος και ξαναρώτησε για να ξαναπάρει την ίδια απογοητευτική απάντηση . ‘Εμεινε για λίγο σκυθρωπός και αμίλητος και μετά , μαζεύοντας όλο το κουράγιο του με πλησίασε ψιλοστριφνιασμένος , και σε μια προσπάθεια να … πάρει το αίμα του πίσω , στάθηκε από πάνω μου και …. :
– Karagöz Türk olduğunu (Ο Καραγκιόζης , είναι … Τούρκος)
Δεν ξέρω το γιατί , αλλά μου ήρθε να του ρίξω μια … ξεγυρισμένη σφαλιάρα … Συγκρατήθηκα και με χαιρέκακο χαμόγελο , του αντιγύρισα σε άπταιστα Τουρκικά :
– Ama Ezop, bir Yunan (Αλλά , ο Αίσωπος , Έλληνας) …
Ταράχτηκε … Γύρισε με μια ξέπνοη ελπίδα στον «σοφό» πατέρα του αλλά αυτός του έγνεψε … «ναι» και γυρνώντας ηττημένος πίσω , χώθηκε στην αγκαλιά του (είχε ξεχάσει παντελώς και την θάλασσα και τα παιχνίδια) .
Ο πατέρας του χαϊδεύοντας τον συνεχώς του μίλαγε ψιθυριστά (δεν μπορούσα να ακούσω) μέχρι που ο μικρός με ξαναπλησίασε αλλά με υφος χαμένου (όλη η παλιά του αλαζονία , είχε χαθεί) και μου μουρμούρισε στα Τούρκικα , που φυσικά μετάφρασε ο μπαμπάς του
– Αν σας  δώσουμε τον Καραγκιόζη για δικό σας , θα μας δώσετε για δικό μας τον … Αίσωπο ;
– Ούτε για πλάκα … Χάρισμα σου ο Καραγκιόζης (τώρα που το ξαναθυμάμαι ντρέπομαι … Θα μπορούσα να πω ένα απλό «όχι» … και γιατί όχι , ακόμα και ένα ψέμμα θα μπορούσα να του πω) .
Ο Αϊντίν γύρισε και κοίταξε τον πατέρα του κι εκείνος μετάφρασε κουνώντας μόνο τα χείλη του σε ένα απλό «yok» (= όχι) … Ο μικρός , βουρκωμένος επέμεινε :
– Αν σας δώσουμε την Προύσσα , θα μας δώσετε τον Αίσωπο ;
Ο πατέρας του μετέφρασε σύντομα σύντομα και αμέσως του φώναξε αυστηρά «Έλα εδώ … Φεύγουμε … ενοχλείς την κυρία» …
Ήθελα να πω «χάρισμα σας και η Προύσσα , δεν μου παίρνεις τον Αίσωπο , ούτε με την … Κωνσταντινούπολη» … αλλά είπα ένα απλό «yok»  κι εγώ και άρχισα να τα μαζεύω … Ήδη είχε μαζέψει σύννεφα προμηνύοντας μπουρίνι … Έτσι είχα και ένα άλλοθι για να φύγω … Έφυγαν ωστόσο , πριν από μένα , χαιρετώντας με ευγενικά …
———————————————————–
Θα αλλάξω (μάλλον) και πάλι παραλία ….

.
Στο βιντεάκι βλέπετε την ακτή της παρ’ ολίγον … ανταλλαγής …
 

Ετικέτες: , , ,

62 responses to “Karagöz Türk olduğunu … Ama Ezop, bir Yunan

  1. e-diva

    Ιουλίου 26 , 2010 at 10:57

    🙂 Χαμογελώ και χειροκροτώ [όχι χαιρέκακα μωρέ.. λίγο μόνο :-]

     
    • silia

      Ιουλίου 27 , 2010 at 00:56

      @ e-diva
      Ευχαριστώ , ευχαριστώ …
      Για ένα χειροκρότημα ζει ο «καλλιτέχνης» (πόσο μου αρέσει αυτή η λέξη … «καλλιτέχνης» ) .
      Και πόσο πολύ μου αρέσει επίσης να σε βλέπω e-diva μου εδώ …

       
  2. faros

    Ιουλίου 26 , 2010 at 12:06

    Καλά, μ΄ένα … μωρό, βρήκες να τα βάλεις ;;;

    Και, όχι, ούτε τον Καραγκιόζη δεν τους χαρίζουμε, αν θέλουν τον … ΓΑΠ, πολύ ευχαρίστως !
    Μην ξεχνάμε, ότι ο Καραγκιόζης, ήταν για πολλούς Έλληνες – και για μένα φυσικά – η πρώτη μας … επιχείριση !
    Με τον Καραγκιόζη, βγάλαμε το πρώτο μας … μισόφραγκο !
    (μισή δραχμή εννοάω) 😀 😀 😀

    Καλημέρα, Καλή Βδομάδα !

     
    • silia

      Ιουλίου 27 , 2010 at 01:15

      @ faros
      Έλα μωρέ Φάρε , που θαρρείς πως τα έβαλα με το μωρό … Το παιδάκι ό, τι ακούει μέσα στο σπίτι του λέει … Δεν έχει την θεία φώτιση . Δεν τηλεφωνιέται με την … UNESCO , για να μάθει ότι στο εξής ο Καραγκιόζης θα είναι επισήμως Τούρκος και όχι Έλληνας … Ούτε γεννήθηκε με … εμπορικό αταβισμό , για να μου προτείνει … «ανταλλαγές» …
      Το παιδάκι , είναι (όπως όλα τα παιδάκια του κόσμου) Αγνό … Αθώο … Και όπως κάθε αγνός και αθώος άνθρωπος , εντυπωσιάζεται από ένα όμορφο παραμύθι … Όλα τα άλλα που έπονται , είναι η επιρροή των μεγάλων … Είναι η «καρατόμηση» της Αθωότητας …
      Όσο για το αν τους τον χαρίζουμε ή όχι (τον Καραγκιόζη) μικρή σημασία έχει … Θαρρώ πως η UNESCO , ούτε που μας ρώτησε … Ωστόσο θα ήθελα να ξέρω τί θα έχουνε να πούνε για τον Μπαρμπα-Γιώργο (όχι τον ΓΑΠ βρε … τον άλλο … Τον θείο του Καραγκιόζη) Αυτός , κανείς δεν αμφιβάλλει ότι είναι Ρωμιός … Τουλάχιστον την … φουστανέλλα , καμιά UNESCO , δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ελληνικότητα της .

       
  3. Θεία Λένα

    Ιουλίου 26 , 2010 at 12:32

    Καλή σου μέρα Σίλια πατριώτισσα. Είδες που και στις μοναχικές παραλίες, πάλι έρχονται οι περιστάσεις ώστε να φεύγουμε άρον-άρον.

    Λέω καμμιά φορά, πόσο μας μοιάζουν οι Τούρκοι, έχουν ευγένεια μέσα τους επειδή το θέλουν. Ομως μαζί καρτερά και ο ανταγωνισμός, αιώνιοι εραστές των πολιτικών του παρελθόντος. Το παιδί ήθελε σφαλιάρα απο την άβουλη μαμά. Για να μάθει πρωτίστως να το βουλώνει, όταν κάποιος μεγαλύτερος κάνει το κόπο να του λέει και ιστορίες..
    Και οι Δήμοι θέλουν σφαλιάρες που τίποτα δεν κάνανε για τους δημότες ώς τώρα, αλλά με τον Καλλικράτη λέρωσαν το βρακί τους και μας θυμήθηκαν.
    Οι καλές έρημες παραλίες είναι οι λιγώτερο προσβάσιμες ή εκείνες που συγκεντρώνουν ΚΑΠΗ στη πλειοψηφία..
    Καλά μπάνια.

     
    • silia

      Ιουλίου 27 , 2010 at 19:35

      @ Θεία Λένα
      Γειά σου και χαρά σου Θεία Λένα . Πολύ χαίρομαι που σε ξαναβλέπω στο διαδίκτυο , γιατί αυτό σημαίνει ότι είσαι καλά , μετά την πρόσφατη περιπέτεια σου .
      Ρητορικός ήταν ο λόγος μου καλή μου (ότι δηλ. δεν θα ξαναπάω στην «παραλία μου» . Ο μόνος λόγος που θα με κάνει να την εγκαταλείψω , είναι αυτός , που με έκανε να εγκαταλείψω και την … προηγούμενη … δηλ. η βρωμιά … η εγκατάλειψη . Γιατί η «φροντίδα» των ακτών , έχει εν πολλοίς εγκαταλειφθεί στα χέρια των ιδιωτών , που πρόκειται να ανοίξουν κανένα μπαράκι παραλιακό , όπου η φασαρία και η … περιφρόνηση του μεσήλικα («ηλικιωμένου» , ήθελα να πω , αλλά κάτι με φόβισε) αποτελεί τον κανόνα ….
      Γκρινιάζω , ε ;… Τί να γίνει ;… Τα … ΚΑΠΗ , που λέγαμε …
      Να περνάς καλά και να συνεχίσεις τα υπέροχα ταξιδάκια σου . Φιλιά .

       
  4. Lilith

    Ιουλίου 26 , 2010 at 14:27

    Τελικά, το θράσος της Τουρκιάς δεν έχει ηλικία! 😆
    Λιμπίστηκε τον Αίσωπο το νιάνιαρο, ε;
    Εγώ λέω να πάρει τον Καραγκιόζη του και ό,τι άλλο αντίστοιχο (βαθιάς κουλτούρας!) μάς έχουν φορτώσει οι προγόνοι του κατά καιρούς και να την κάνει μ’ ελαφριά πηδηματάκια!
    Α! Και να μην ξεχάσει φεύγοντας να πάρει μαζί του και τις τριτοκοσμικές κατινοσειρές τους από τα ελληνικά κανάλια!
    Συγνώμη…
    Προσπαθώ να είμαι ευγενική… αλήθεια!
    Αλλά θα σκάσω αν δεν μιλήσω! :mrgreen:

    Φιλιά πολλά!!!

     
    • DaisyCrazy

      Ιουλίου 26 , 2010 at 14:54

      Λιλιθ κατινοσειρές; 😆

       
    • silia

      Ιουλίου 30 , 2010 at 00:39

      @ Lilith
      Έλα βρε Lilith , που φουρκίστηκες με τους Τούρκους … Οι Τούρκοι , τουλάχιστον όσο τους γνώρισα εγώ (πρέπει να σου πω , ότι γεννήθηκα και έζησα για την πρώτη 20ετία της ζωής μου σε τουρκογειτονιές και τα τελευταία … 30 χρόνια ζώ πάλι κοντά τους , δίπλα τους … ) είναι άνθρωποι ευγενικοί (όχι δουλοπρεπείς … ευγενικοί) , με σεβασμό στις παραδόσεις , ανταποδοτικοί στο καλό που θα τους κάνεις και σαφώς εντιμότεροι από πολλούς από εμάς . Εντάξει … Έχουν κι αυτοί τα «καθήκια» τους και τα μείον τους , αλλά ο κοσμάκης , είναι μια χαρά κόσμος .
      Όσο για τις τριτοκοσμικές κατινοσειρές τους στα ελληνικά κανάλια , τί να πω … Μήπως φταίμε κι εμείς που τις βλέπουμε ;… Και μανιωδώς κιόλας ;…
      Όπως και να έχει όμως , καλά κάνεις και μιλάς … Κι εγώ μια από τα ίδια σαν κι εσένα είμαι … Αν δεν μιλήσω , θα … σκάσω .
      Φιλάκια κι από εμένα .

       
  5. DaisyCrazy

    Ιουλίου 26 , 2010 at 14:52

    Πανέμορφη η παραλία Άννα μου.
    Γιατί να την αποφεύγεις; Σαμπώς και θα τους ξαναδείς; Ή και να τους ξαναδείς είσαι εξαναγκασμένη να τους μιλήσεις;

    Πάντως κι εγώ πάω σε παραλία που’χει λίγο κόσμο, δεν αντέχω την πολυκοσμία, το σπρωξίδι κτλ. Είναι λίγο κρύο το νερό, αλλά αξίζει τον κόπο.

    Πάντως ο Καραγκιόζης δεν είναι Τούρκος ό,τι θέλει ας λέει η Ουνέσκο και ο κάθε Αϊντιν 🙂

    Καλά μπάνια κι όμορφα να περνάς ό,τι κάνεις!

     
    • silia

      Ιουλίου 30 , 2010 at 00:48

      @ DaisyCrazy
      Ρητορικός είναι ο λόγος μου Daisy μου … ρητορικός . Γιατί να φύγω από την παραλία ;… Το έγραψα στην ροή του λόγου .
      Όσο για το αν είναι Έλληνας ο Καραγκιόζης … «παίζεται» , αλλά η κομπανία του … η η Αγλαϊα με τα Κολλητήρια, ο Χατζηαβάτης, ο Μπαρμπα-Γιώργος, ο Σιορ Διονύσιος, ο Μορφονιός , όλοι αυτοί περισσότερο για Έλληνες μου μοιάζουν … Ακόμη και σίγουρα Τούρκος να είναι , εμάς ο Σπαθάρης , για Έλληνα μας τον πλάσαρε , με λόγια , πράξεις , πονηριές , ιστορίες και θυμοσοφίες καθαρά Ελληνικές … Κι αυτό καμιά ΟΥΝΕΣΚΟ , δεν μπορεί να το αμφισβητήσει .
      ——————-
      Κι εσύ καλή μου , καλά να περνάς .

       
  6. bernardina

    Ιουλίου 26 , 2010 at 15:33

    Τον Αίσωπο τον λάτρεψα από παιδί για κείνη την ιστορία με τον αφέντη που έστειλε το δούλο του στα λουτρά για να δει αν υπήρχε πολύς κόσμος ώστε να πάει να κάνει το λουτρό του.
    Γυρίζοντας ο δούλος τού απαντά ότι υπήρχε μόνο ένας λουόμενος.
    Φτάνει λοιπόν ο αφέντης στα λουτρά και βρίσκει ανθρωπομάνι. Επιστρέφει στο σπίτι και αφού τσακίζει τον δούλο στο ξύλο τον ρωτά γιατί του είχε πει ψέματα.
    Και ο τρομερός δούλος του απαντά ότι μπροστά στην πόρτα των λουτρών υπήρχε μια μεγάλη πέτρα. Όλοι σκόνταφταν πάνω της, βλαστημούσαν και έμπαιναν. Μόνο ένας έσκυψε, την έπιασε από κάτω, την απόθεσε στην άκρη και μπήκε. Άρα μόνο ένας άνθρωπος υπήρχε μέσα στα λουτρά… όλοι οι άλλοι ήταν ζώα!

    Δεν ξέρεις πόσο συχνά τον μνημονεύω αυτό τον τετραπέρατο δούλο βλέποντας τι συμβαίνει γύρω μου…

    Κάτω τα χέρια λοιπόν από τον Αίσωπο, κι ας ήταν από τη… Φρυγία, ξερογκαγκανιασμένος και κακάσχημος. Είναι πολύ πιο Έλληνας από τον καραγκιόζη… Καραγκιόζη!

     
    • silia

      Ιουλίου 30 , 2010 at 01:01

      @ bernardina
      Υπέροχος αυτός ο μύθος με τον θυμόσοφο δούλο … Υπέροχος και διαχρονικός . Δεν τον είχα διαβάσει ποτέ .
      Αυτό με την Φρυγία που επεσήμανες , η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε λίγο … Από την άλλη , πάλι όμως … θυμήθηκα εκείνους τους … Πακιστανούς Καλάς και τους Αφγανούς Παστούν , που υπερηφανεύονται ότι είναι Έλληνες … απόγονοι του Μεγαλέξαντρου … Έλληνες βρίσκεις παντού …
      Τί να πεις ;…

       
      • bernardina

        Ιουλίου 30 , 2010 at 21:06

        Σωστή η απάντηση στον προβληματισμό. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι η «ελληνικότητα» είναι (εδώ και αιώνες) στάση ζωής και όχι φυλετική καταγωγή 😉 Σωστά;

         
  7. An-Lu

    Ιουλίου 26 , 2010 at 20:58

    Ίσα-ίσα! Να συνεχίσεις σε αυτή την παραλία μαγιά λιουμπήμαγια 😉

     
    • Velvet2

      Ιουλίου 26 , 2010 at 22:27

      Δεν τα κατάφερε ο μικρός
      να σου πάρει τον Αίσωπο
      Αλλά την παραλία μάλλον
      δική του θα την κάνει

      Άσχετο αλλά σχετικό..
      Στην περιοχή της Μαρώνειας
      υπάρχει ένα καλό κόκκινο κρασί
      Το λένε
      «Το κρασί του κύκλωπα»
      Ήταν το κρασί που μέθυσε ο Οδυσσέας
      τον Πολύφημο
      Μην ξεχάσεις να το δοκιμάσεις

      Καλές βουτιές…

       
      • silia

        Ιουλίου 28 , 2010 at 17:41

        @ Velvet2
        Πρός ώρας την γλύτωσα την … αρπαγή του Αισώπου … Θα ξανάρθει ο νεαρός … πιο διαβασμένος , πιο ενημερωμένος και με περισσότερες … προτάσεις ανταλλαγής . Τότε να δω , πως θα τα βγάλω πέρα … Γι αυτό λέω ότι πρέπει να αλλάξω πλαζ…
        Και … αχ καλέ μου … Δεν ξέρω τί ακριβώς εννοείς με το «κρασί του κύκλωπα» , αλλά η Μαρώνεια με έχει … μεθύσει επανειλημμένα με το κρασί «ΚΙΚΟΝΕΣ» , που έχει μεθύσει όλους όσους το δοκίμασαν …
        Δεν ξέρω ούτε ποιός είσαι , ούτε από που είσαι . Αλλά αν θέλεις , έλα σ’ αυτόν τον Αγιο τόπο της Θράκης , να σε φιλοξενήσω και να το δοκιμάσεις … Εκτός κι αν φοβάσαι να μην ξεχάσεις τον … τόπο σου , γιατί είναι κάτι σαν … Μαγεία .
        Καλό Καλοκαίρι και σε σένα .

         
    • silia

      Ιουλίου 28 , 2010 at 17:51

      @ An-Lu
      поцелуй и любовь Анны в Anlou 😉 🙂 😆

       
  8. anomia

    Ιουλίου 26 , 2010 at 22:46

    Λίλιθ, κάτω τα χέρια από τη Σεχραζάτ!

     
    • silia

      Ιουλίου 28 , 2010 at 16:57

      @ anomia
      Καλά … να έλεγες «κάτω τα χέρια από τον … Ονούρ» , να το καταλάβω … Με την Σεχραζάτ τί νταλγκά (ωραία Τούρκικη λέξη ο «νταλγκάς» , ε …; ) βαράς ;

       
      • anomia

        Ιουλίου 28 , 2010 at 17:37

        Δε με αρέσει ο Ονούρ, αφού. Ενώ η Σεχραζάτ, ωραία, υπερήφανος κα ανεξάρτητη μάνα που θυσιάζεται για το παιδί της…….
        (Αχ οι γειτόνισσες έχουν πολύ δρόμο μπροστά τους…..)

         
  9. Mr e.

    Ιουλίου 27 , 2010 at 06:53

    Καλή σου μέρα.

    Φρονώ ότι δημιούργησες έναν «πρεσβευτή»… ο μικρός θα διηγείται με θαυμασμό στους φίλους του την ιστοριούλα αλλά πάντα θα τελειώνει με το παράπονο πως ο Αίσωπος ήταν Έλληνας…. Πολύ χειρότερα που ζήτησε να τον «ανταλλάξει» με τον «Τούρκο» καραγκιόζη αλλά η καλή κυρία δεν δέχτηκε την … ανταλλαγή… Μπράβο σου καλή κυρία ! Ο Αίσωπος είναι ένας ενώ «καραγκιόζηδες» υπάρχουν άφθονοι… παλαιοί, πρόσφατοι, σημερινοί… και το κακό είναι ότι δεν είναι όλοι τους… τούρκοι… Δυστυχώς για μας έχουμε και μείς τους δικούς μας….
    Καλά μπάνια και να προσέχεις τους… αχινους…
    Φιλιά.

     
    • silia

      Ιουλίου 28 , 2010 at 17:15

      @ Mr e.
      Τώρα που είναι ακόμα μικρός , άρα αθώος , ναι … κατά πάσα πιθανότητα θα διηγείται με θαυμασμό στους φίλους του την ιστοριούλα και ίσως θα τελειώνει με το παράπονο πως ο Αίσωπος ήταν Έλληνας…. Αργότερα όμως που θα μεγαλώσει και θα χάσει την αθωότητα του (τελικά αυτή η Αθωότητα , κατι σαν την πάλαι ποτέ … παρθενιά των κοριτσιών είναι … Έρχεται η ώρα αργά ή γρήγορα , που … χάνεται) , τότε θα ψάχνει κονέ , διευθύνσεις τηλέφωνα και e-mails με την … UNESCO , να καταθέσει αίτηση τουρκοποίησης ΚΑΙ του Αίσωπου (ως γνωστόν η Φρυγία , στην Β. Τουρκία βρίσκεται) …
      Όσο για τους … Καραγκιόζηδες μας , ένα με παρηγορεί … Ότι δεν υπάρχει χώρα , τόπος , που να μην έχει τους δικούς του .
      —————————————-
      ΥΓ. Για τους … αχινούς , θα σε παραπέμψω στο βιντεάκι μου … Πάνω στην μπλε «σανίδα» (που ως γνωστόν χρησιμοποιώ για να κάνω φιγούρες τύπου … Baywatch στους νεαρούς συνλουόμενους μου) , αν προσέξεις καλά , θα δεις ένα ζευγάρι πλαστικά παπουτσάκια , που τα έχω ειδικά για τους αχινούς …
      Θα σου ομολογήσω όμως και κάτι : Έτσι και δω κανέναν … καλούτσικο (όχι αχινό καλέ … νεαρό . εννοώ) να με προσέχει , τα βγάζω κρυφά-κρυφά , και … τσιρίζω «Αχ ,ωχ !… πόσο πονάω !… πάτησα έναν αχινό !… Αγιούτο Χριστιανοί και … Μουσουλμάνοι !… το ποδαράκι μου !» … Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι με γράφουν στα παλιά τους τα … βατραχοπέδιλα , αλλά που θα πάει … Δεν θα μου «κάτσει» ένας ;… έστω , ένας ;…
      Φιλάκια βρε .

       
      • Mr e.

        Ιουλίου 28 , 2010 at 21:30

        Γεια σου βρε Αννα…
        Ετσι μ΄αρεσεις … με χιουμορ και…αισιοδοξία…
        Φιλάκια και σε σενα

         
      • silia

        Ιουλίου 30 , 2010 at 01:05

        @ Mr e.
        Προσπαθώ καλέ μου … Το «παλεύω» .

         
  10. faros

    Ιουλίου 27 , 2010 at 08:35

    ΟΥΝΕΣΚΟ … όπως λέμε ΕΠΑ … όπως λέμε ΕΕ …έεε;;;;;;;;;;;

    «Διεθνείς» λέει, οργανισμοί …
    Τους έχουμε δει !
    Τους έχουμε φάει με το κουτάλι !
    Και στα θέματα της Κύπρου, και στο Γιουγκοσλαβικό και στις λεγόμενες ελληνοτουρκικές διαφορές …

    Πουλημένοι … είναι όλοι τους !
    Καιρός να το καταλάβουμε …

    υ.γ. θα κωλόσουν νομίζεις να πουν ότι και η ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΑ είναι … τούρκικη ;;;;;;;;;
    Οι … καραγκιόζηδες … (πρόσεξε (κ)αραγκιόζηδες )όχι Καραγκιόζηδες με το Κ κεφαλαίο !

    Καλημερούδια … καλά !

     
    • silia

      Ιουλίου 30 , 2010 at 01:11

      @ faros
      Στην ΟΥΝΕΣΚΟ , έχουμε … αντιπροσώπους , πολλούς και διάφορους , που υποτίθεται ότι η (ακριβοπληρωμένη) και αποκλειστική δουλειά τους είναι να εκπροσωπούν την χώρα μας στα θέματα Πολιτισμού και να φροντίζουν για την προάσπιση τους … Ας γελάσουμε όλοι μαζί …
      Αυτό σημαίνει ότι αν πάντα μας φταίνε οι «άλλοι» , είναι σαν να … αυτοακυρωνόμαστε .
      Καληνυχτούδια (… είπαμε … είμαι νυχτερινός τύπος) .

       
  11. Liakada

    Ιουλίου 28 , 2010 at 09:00

    Eχουμε πολλους καραγκιοζηδες να τους χαρισουμε , δε ελεγες στον μικρό? χαχαχ Αλλα οχιι τον αυθεντικο μωρε.. αυτος ειναι βγαλμενος μεσα απο την ψυχη του ραγια..
    Οσο για την παραλια αντι να τα μαζεψουμε εμεις , δεν βλεπω το λογο γιατι να μη μαζεψουν αυτοι ( οι Καραγκιοζηδες της βουλης μας) τα κουβαδακια τους και να τους και να πανε να παιξουν σε καμμια αλλη, παραλια!
    Οσο για τη φουστανελα που ανεφερε πιο πανω ο φιλος μας ο Φαρος, ε βρε Φαρε μου 400 χρονια συγνωτιζομαστε μαζι τους … λες να μην τους εχουμε μαθει?

     
    • silia

      Ιουλίου 30 , 2010 at 01:18

      @ Liakada
      Ήθελα να του το έλεγα το ότι έχουμε πολλούς καραγκιόζηδες να τους χαρίσουμε , αλλά δεν θα ήταν σωστό … Αφ’ ενός , γιατί δεν είναι σωστό να μπλέκεις ένα παιδί σε πολιτικές και σωβινιστικές συζητήσεις , και αφ’ ετέρου , «καραγκιόζηδες» , έχουν κι αυτοί πολλούς στην χώρα τους … Κι αν δεν το καταλάβαινε ο μικρός τί ακριβώς του λέω , έννοια σου , θα το καταλάβαινε ο φαρμακοποιός πατέρας του , … και δεν υπήρχε λόγος να τον πικράνω … Φτάνει η δική μου πίκρα .

       
  12. Liakada

    Ιουλίου 28 , 2010 at 09:07

    Σιλια μου, καποιος μου ειπε προσφατα οτι τοσο πρωι και σε τετοιες …παραλιες πανε μονο ΤΑ ΚΑΠΗ ! Η απαντηση που του δοθηκε αποτο ΚΑΠΗ ειναι οτι μπορει να πηγαινουν σε τετοιες παραλιες αλλα μην ξεχνας οτι πανε …ολο το χρονο και αμα λαχει και χωρις μαγιω ! !
    Οσο για τον πιτσιρικα γιατι δεν του ελεγες το αλο? Το παραμυθακι με τον Ηρωδη? ΄)
    φΙΛΙΑ πρωινιατικα! Μου εφτιαξες τη διαθεση με την ιστορια που μας ειπες!

     
    • silia

      Ιουλίου 28 , 2010 at 17:27

      @ Liakada
      Τα ΚΑΠΗ χωρίς μαγιώ Λιακάδα μου , είναι κάτι σαν … την Σέχτα των παραλιών ένα πράμμα … Σκέτη τρομοκρατία …
      Όσο για τον πιτσιρικά , απέφυγα την ιστορία με τον Ηρώδη , μην πάρει ανάποδες , ο φαρμακοποιός , γιατί όπως θα ξέρεις , τελευταία δεν τα πάνε καλά με τους Εβραίους οι Τούρκοι … Έλα πλάκα κάνω . Δεν τους μίλησα για τον … Ηρώδη , για να μην τους προσβάλλω … Το σκέφτηκα όμως …
      ——————————-
      Κι εσύ μου έφτιαξες την διάθεση , με την παρουσία σου εδώ μέσα .

       
      • Liakada

        Ιουλίου 28 , 2010 at 18:05

        Δεν με ειχα … «δει» ποτε σαν.. Σεχτα! λολ
        Εγω στους ναυτοπροσκοπους πηγαινα και μαθαινα να δενω κομπους! Εκανα παρεα με τα Λυκοπουλα στην αμμουδια!

         
      • silia

        Ιουλίου 30 , 2010 at 00:28

        @ Liakada
        Μα εσύ δεν ανήκεις στα ΚΑΠΗ … Άλλωστε και να ήθελες , δεν σε γράφουν στα ΚΑΠΗ … Είναι … ρατσιστές με την νεολαία οι … ΚΑΠΗτζήδες .
        Ματς – μουτς .

         
  13. faros

    Ιουλίου 28 , 2010 at 10:49

    Λιακάδα, γύρισες ;;;;;;;;;;;

    Καλημέρα σας !

     
  14. Liakada

    Ιουλίου 28 , 2010 at 18:05

    Φαρος , προσωρινα! Καλησπερα σας!

     
  15. liastidomata

    Ιουλίου 28 , 2010 at 21:14

    Σε διαβάζω καιρό κι ένα ευχαριστώ δεν αξιώθηκα να σου γράψω.
    -Eυχαριστώ πολύ Silia για τα ωραία κείμενα που απολαμβάνω κάθε φορά που έρχομαι εδώ μέσα.

     
    • silia

      Ιουλίου 30 , 2010 at 00:20

      @ liastidomata
      Καλώς ήρθες , κι ας άργησες .
      Εγώ σ’ ευχαριστώ που χρησιμοποίησες την λέξη «απολαμβάνω» για τα κείμενα μου .
      Να έρχεσαι … Θα έρχομαι κι εγώ .

       
  16. faros

    Ιουλίου 29 , 2010 at 13:12

    Καλημερούδια . Βενζίνη έχεις ;;;;;;;;;

     
    • silia

      Ιουλίου 30 , 2010 at 00:18

      @ faros
      Και βέβαια έχω … Για ποιά με πέρασες ;…
      Έλα … πλάκα κάνω . Τί να την κάνω την βενζίνη Φάρε μου ;… Εγώ μια γιαγιά συνταξιούχος είμαι πια … Ούτε τα ταξίδια μου πολυαρέσουν … Κάθομαι και με τον «γέρο» μου και βλέπουμε TV , και μια χαρά , ρομαντικά περνάμε …
      Εντάξει … ξανακάνω πλάκα .
      Ένα με πειράζει με την έλλειψη της βενζίνης : Το ότι δεν μπορώ να κάνω μια βόλτα να σε δω και να τα «κοπανήσουμε» (τα ούζα , βρε) … Αλλά δε βαριέσαι … Έχω εμπιστοσύνη στον Ρέππα ….
      Α χα χα χα χα χα !!!!

       
  17. faros

    Ιουλίου 30 , 2010 at 07:17

    Καιρός να την … άρεις … 😀

    Μας φταίνε ΚΑΙ οι άλλοι …
    Δεν ζούμε μόνοι μας σ΄αυτόν τον ρημαδόκοσμο …

    Το ξέρεις εκείνο το τραγουδάκι που λέει (περίπου): Που θα πάει … κάποτε θα συναντηθούμε ;
    Ε, που θα πάει ; Κάποια στιγμή θα τα πιούμε κι αυτά τα ουζάκια ! 😀 😀 😀

    Καλημερούδια !

     
    • silia

      Αύγουστος 1 , 2010 at 01:20

      @ faros
      Ακόμη και αν την … άρω , θα την ξαναακουμπήσω στα χέρια του … Πάγκαλου ….
      Ξαναχαχαχαχαχα !
      ——————————-
      Ήμουν νια και γέρασα … (για τα ουζάκια μιλάω) .

       
  18. faros

    Ιουλίου 31 , 2010 at 07:55

    Καλημέρα και Καλό Σαββατοκύριακο !

     
  19. anomia

    Ιουλίου 31 , 2010 at 08:58

    Σίλια μου κι εμένα μού λέιπει η βενζίνη πολύ. Αλλά περισσότερο μου λείπει η απουσία της αντίληψης* ότι υπάρχουν κάποιοι κανόνες , που οφείλουμε να μην τους παραβιάζουμε ακόμη και αν τους βρίσκουμε λάθος, γιατί το κύριο συστατικό της συμβίωσης είναι η κοινά αποδεκτή συνθήκη. Αν αποφασίσεις να την άρεις θα πρέπει να μπορείς να την αντικαταστήσεις με άλλην, εξίσου λειτουργική, αμέσως. Αλλιώς, εμφορούμενος δημοκρατικών ή και επαναστατικών συναισθημάτων την «φοράς» σε όσους τη σέβονται – κι όχι επειδή τη γουστάρουν, αλλά επειδή σέβονται αυτούς με τους οποίους συμβιώνουν. Τελεία.

    * η δε απουσία της αντίληψης είναι πια ενδυμική στο έθνος – λαό – κοινωνία μας, όπως θες πέστο.

     
    • silia

      Αύγουστος 1 , 2010 at 01:16

      @ anomia
      Δεν ξέρω γιατί , αλλά διαβάζοντας το σχόλιο σου , μου ήρθαν στο μυαλό τρείς εικόνες :
      1η . Ο Σωκράτης , πίνει το κώνειο γιατί μένει ευπειθής στον Νόμο .
      2η . Ο Ιησούς , βασανίζεται και κρεμιέται στον Σταυρό , γιατί έτσι επιτάσσει το θέλημα του Πατέρα του .
      3η . Η Άννα , στην τελευταία απεργία των γιατρών του ΕΣΥ , βάζει στο μπράτσο , ένα μαύρο περιβραχιόνιο , που γράφει «ΑΠΕΡΓΩ» και ζώνεται στην δουλειά (η οποία είναι και φορτωμένη λόγω του ότι κάποιοι απεργούν και με τον … παραδοσιακό τρόπο) και δουλεύει , αλλά απλά ΔΕΝ πληρώνεται (άσχετο αν η απεργία γίνεται για τις απλήρωτες εφημερίες από τον Νοέμβρη του 2008 … δηλαδή για πολλές 10δες ματωμένα ξενύχτια) … Κι αυτό γιατί θυμάται τον Ιπποκράτειο όρκο .
      —————————————–
      Δεν ξέρω γιατί μου ήρθαν αυτές οι εικόνες … Μπορεί και να μην κατάλαβα καλά , τί ακριβώς μου λες (ο ηλεκτρονικός λόγος , δεν είναι και ό, τι καλύτερο για πλήρη κατανόηση) …
      Θα με βοηθήσεις ;

       
      • anomia

        Αύγουστος 1 , 2010 at 18:51

        Οι (καθόλου) εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ χαμένες στη μετάφραση.
        Όχι εγώ δεν μιλούσα για υπο – ταγή αλλά για συν – μόρφωση στη συν-θήκη για να είναι εύκολη η συν – βίωση (άλλη ήταν η πρόθεσή μου κι όχι να σε συν- ταράξω καλοκαιριάτικα).
        Αν είσαι όμως μπροστά στη θάλασσα, ενώ εγώ δεν είμαι, καλά σου΄κανα.
        ΥΓ. Στις 6 του μηνός ή μπέρδεψα τη μέρα, καθότι απενεργοποίησα το λογαριασμό στο γνωστό σημείο συνάντησης και δεν μπορώ να μπω, να δω και να θυμηθώ;

         
      • silia

        Αύγουστος 2 , 2010 at 13:37

        @ anomia
        Και βέβαια … μπροστά στη θάλασσα είμαι … Με ένα μπικίνι του θανάτου , με αντιηλιακά , παρεό , παγωμένα Μοχίτο και ένα σμάρι νεαρούς … θαυμαστές να περιμένουν ένα μου βλέμμα ή νεύμα ή ό,τι νά’ναι τέλος πάντων ….
        Αν το γεγονός ότι απλά μπορεί να βρίσκομαι στην θάλασσα , ενώ εσύ όχι σου προκάλεσε τόσο φθόνο , ώστε να θέλεις να με … συν-ταράξεις , μετά από την παραπάνω σκηνή που σου περιγράφω , κανονικά πρέπει να πάρεις ένα … Καλάσνικωφ και να έρθεις να με … «καθαρίσεις» … (Τους νεαρούς θαυμαστές , … άφησε τους … Τί φταίνε τα παιδιά ;… Παρασύρθηκαν από την ομορφιά μου) .
        ———————————
        ΥΓ. 5 Αυγούστου ( https://silia.wordpress.com/2009/08/05 60 !!!… άουτςςς ! καλέ , αυτό … τσούζει !!! )

         
  20. vinumbonum

    Αύγουστος 1 , 2010 at 08:17

    Δεν μου αρεσε το πως το χειριστηκες κυρα-δασκαλα.Ας εβαζες λιγο νερο στο κρασι σου.

     
    • silia

      Αύγουστος 2 , 2010 at 22:27

      @ vinumbonum
      Δεν νερώνω το … κρασί μου ούτε με σφαίρες vinum .
      Και τί ήθελες δηλαδή ;… Να πάρω την … Προύσσα ; να την κάνω τί ; (εδώ που τα λέμε , μια κούκλα είναι η Προύσσα) .
      Λυπησιάρη … Το λυπήθηκες το Τουρκόπουλο … Που να έβλεπες και την απογοήτευση στα στρογγυλά ματάκια του …
      —————————————-
      Πες μου ότι είσαι καλά και … τί στον κόσμο …

       
  21. vinumbonum

    Αύγουστος 1 , 2010 at 08:18

    Καλημερα δεν ειπα ε;
    Καααλημερα

     
  22. faros

    Αύγουστος 1 , 2010 at 08:41

    Καλημέρα και Καλό Μήνα !
    Κι ας επιδιώξουμε αυτόν το μήνα να το κάνουμε !
    (για τα ουζάκια μιλάω)

     
    • silia

      Αύγουστος 2 , 2010 at 22:28

      @ faros
      Ευτυχώς που πρόσθεσες κι αυτό το «(για τα ουζάκια μιλάω)» , γιατί ήμουν έτοιμη να πάρουν τα μυαλά μου αέρα …

       
  23. bernardina

    Αύγουστος 1 , 2010 at 13:12

    O Σωκράτης που πίνει το κώνειο, ο Ιησούς που σταυρώνεται, η Άννα που απεργεί… δουλεύοντας, εκείνοι που θυσιάζουν τη ζωή τους «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»…
    Γιατί σου ήρθαν όλα αυτά στο μυαλό καλοκαιριάτικα; Ίσως επειδή είσαι κι εσύ από τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι ελευθερία σημαίνει οικειοθελής δέσμευση…
    Μ’ αυτό το… βαθυστόχαστο έρχομαι να σου ευχηθώ καλό μήνα. Και είθε πάντα να συλλογάσαι ελεύθερα για να συλλογάσαι καλά.
    Γλυκά, δροσερά φιλιά.

     
    • silia

      Αύγουστος 2 , 2010 at 22:38

      @ bernardina
      Μου ήρθαν όλα αυτά τα θλιβερά στο μυαλό καλοκαιριάτικα , γιατί με μπέρδεψε και με σύγχισε και με τάραξε η anomia . Κι αυτό επειδή εγώ έχω ξαπλάρει στην ακροθαλασσιά και λέω παραμύθια στα Τουρκόπουλα και λέγε λέγε , μπορεί στο τέλος να πάρω και την … Κωνσταντινούπολη , ενώ η καημένη η φιλενάδα μας η anomia , βρίσκεται κλεισμένη σε ένα γραφείο και δουλεύει με μόνη παρηγοριά το … κλιματιστικό …
      Εδώ που τα λέμε πάλι καλά που απλά με … τάραξε .
      ———————————–
      Το «Γλυκά, δροσερά φιλιά» , μου έφερε στο μυαλό , ένα παγωμένο … υποβρύχιο με άρωμα μαστίχας .

       
  24. anomia

    Αύγουστος 2 , 2010 at 15:38

    Ένα μοχίτο θα το ήθελα….το σμάρι των θαυμαστών πάλι δεν μου λέει και πολλά διότι μού αρέσει να θαυμάζω εγώ, κι αν τύχει να είμαι μ αυτόν που θαυμάζω, πέφτει ένας αυτοθαυμασμός του θανάτου.
    Το παρεό και το μπικίνι θα τα αντικαταστήσω με μπούρκα ως πιο αισθησιακή…..
    Τί μας μένει; Α! η θάλασσα. Όχι Καλάσνικωφ, Σκουντ θα πάρω.
    Υγ πολλά φιλιά, πάω να θυμηθώ το ποστ.

     
    • anomia

      Αύγουστος 2 , 2010 at 15:47

      Και τώρα που πήγα κι ήρθα (που ήμουν αλήθεια σ’ όλα αυτά τα γενέθλια;) νομίζω ότι ο παπάκης έχει αφήσει τη σφραγίδα του.

       
    • silia

      Αύγουστος 3 , 2010 at 22:58

      @ anomia
      A , εσύ τα … «πήρες» εντελώς λέμε …
      ———————————-
      ΥΓ. Να πας … Όχι τίποτα άλλο δηλαδή , αλλά να δεις και να μάθεις πιο είναι το πιο … αισθησιακό ένδυμα ever ….

      Όσο για τον «παπάκη» , σαν να έχεις δίκιο … Γι αυτό κι εγώ αποφάσισα να γράψω το επόμενο μου ποστ …
      Με ενέπνευσες … Περίμενε , λίγο …

       
  25. apon

    Αύγουστος 3 , 2010 at 02:22

    -Τι ειναι αυτο που ειναι αναμεσα στα ποδια της γυναικας, εχει γυρω-γυρω τριχες, αρχιζει απο ΜΟΥ και τελειωνει σε …ΟΖΗ ?
    Αυτο θα ‘πρεπε να το ρωτησεις το Τουρκοπουλο αντι να καθεσαι να του λες παραμυθια για τον Αισωπό ποταμο.
    Αλλα αμφιβαλω αν ξερεις κι εσυ την απαντηση.

     
    • silia

      Αύγουστος 3 , 2010 at 23:03

      @ apon
      Θείε !… Έλεος !…
      Σε συγχωρώ μόνο και μόνο γιατί σε θεωρώ σαν την επιτομή του … διαδικτυακού σεξισμού …
      …και επειδή κάποτε , παλιά , μου χάρισες κάτι πολύ-πολύ όμορφο …
      ———————————
      ΥΓ. … Σωστά , αμφιβάλλεις …

       
  26. anomia

    Αύγουστος 3 , 2010 at 21:33

    Κάτι τέτοια ρωτούν μερικοί – μερικοί (εξ αποστάσεως) και μου ρχεται να γίνω όνομα και πράμα.
    Λοιπόν Σίλια, βγάλε από την περιγραφή το κλιματιστικό και πρόσθεσε κουνούπια (αγενή).
    Η ανομία στην κόλαση……
    Εσύ στον Γκουανταλκιβίρ υπό το φεγγαρόφως…..
    Μου χρωστάς μια ιστορία με αραχνιασμένα γραφεία, κιτρινισμένα χαρτιά, βρωμερά λυχνάρια και νεράιδες σε βαλπούργιες νύχτες.

     
    • silia

      Αύγουστος 3 , 2010 at 23:14

      @ anomia
      Ναι …. ρίχτου έναν Σκουντ στο κεφάλι … Μην απειλείς μόνον εμένα …
      —————————–
      «Η ανομία στην κόλαση……» … Μμμμμ , ωραίο σαν ιδέα …. Θα το σκεφτώ , στο υπόσχομαι .
      ——————————-

      Με συγχωρείς τώρα … πάω να … λουστώ .

       
  27. glaykidarling

    Αύγουστος 5 , 2010 at 15:10

    Νομίζω πως αντι για τις ζεμπεκιές του Γιώργου και τις κουμπαριές του Κωστα…θα έπρεπε να αναλάβεις τις διακρατικές σχέσεις ανάμεσα στην Τουρκία και στην Ελλάδα….
    Τούρκους θα τους έκανες τους τούρκους…..!!!!

    Α και κάπου διάβασα πως έχεις γενέθλια..
    και πως είσαι λιονταρίνα…
    έτσι εξηγείται η ζωντάνια και το πάθος για ζωή…
    εύχομαι εκτός από τα χρόνια πολλά…να τα διατηρήσεις για πάντα!
    ΦΙΛΙΑ…

     
    • silia

      Νοέμβριος 28 , 2010 at 16:38

      @ glaykidarling
      Μπα … μια χαρά θα τα πήγαινα με τους γείτονες τους Τούρκους … Τους έχω σε συμπάθεια … Όχι τους πολιτικούς και τους διπλωμάτες τους , αλλά τον … κοσμάκη .
      Τα γενέθλια , στο επόμενο ποστ .
      Φιλιά κι από εμένα .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: