RSS

ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ … ΛΙΟΝΤΑΡΙΟΥ

05 Αυγ.
Η όμορφη Αλεξάνδρα , γεννούσε … πάλι . Είχε γεννήσει πολλά παιδιά … Το δέκατο της ήταν αυτό … Μα , δεν είχε χαρά … Ούτε παιδιά είχε …
Γέννησε 9 παιδιά , μα κανένα δεν κράτησε ζωντανό στην αγκαλιά της … Όλα νεκρά … πρόωρα ή τελειόμηνα , αλλά … νεκρά . Μόνο μια φορά  παλιά , κάποιο της φάνηκε πως ανάσαινε , αλλά μπα … η ιδέα της ήταν … Ούτε που μπόρεσε (το νεογέννητο) να κλάψει … Η Αλεξάνδρα όμως έκλαψε … Πάντα έκλαιγε με το που κρατούσε ένα νεκρό νεογέννητο παιδί της … Σιγά -σιγά βέβαια , όλο και λιγότερο έκλαιγε , αλλά… έκλαιγε … περισσότερο βουβά , και τώρα προς το τέλος , μόνο δάκρυζε , αλλά και τα δάκρυα , κλάμα είναι … Και το κλάμα , της έδινε κουράγιο … Κουράγιο , για να συνεχίσει να ζει  και να συνεχίζει να «πολεμάει» για ένα … ζωντανό παιδί στην αγκαλιά της .
Είχε αρχίσει να κοιλοπονάει εδώ και δυό περίπου μέρες . Δύσκολα τα πράγματα αυτή τη φορά … Το περίμενε για τις αρχές του Οκτώβρη και ήτανε αρχές Αυγούστου και μια ζέστη , που λύγιζε ακόμα και … συνειδήσεις . Πρόωρο … Εφταμηνίτικο … Θα είχε τουλάχιστον ένα άλλοθι για το ότι θα … γεννιότανε νεκρό … Χαμογέλασε αδιόρατα , μέσα στους πόνους της κι αμέσως κούνησε δυνατά , πέρα δώθε το κεφάλι , σε μια προσπάθεια να διώξει μακριά τέτοιες σκέψεις …. Μάταιο όμως … Αυτό το μωρό και η προϊστορία του ,… δεν έφευγε από το μυαλό της …
Με μια σχετικά πρόωρη εμμηνόπαυση στα 45 της , πριν ενάμισυ χρόνο περίπου , αντιλήφθηκε πως η κοιλιά της άρχισε να … μεγαλώνει . Ο γενικός γιατρός της μικρής τους επαρχιώτικης πόλης , αφού την εξέτασε προσεχτικά , πήρε το επίσημο επιστημονικό του ύφος και αποφάνθηκε :
– Αλεξάνδρα , έχεις έναν … τεράστιο όγκο στην μήτρα … Να κατέβεις αμέσως στην Αθήνα στον κουμπάρο σου που σας στεφάνωσε και είναι και διάσημος (της εποχής) Χειρουργός , να χειρουργηθείς αμέσως …
Έτσι η Αλεξάνδρα μάζεψε ό,τι ρουχαλάκια και οικονομίες είχε και μαζί με τον άντρα της , αρχές του Καλοκαιριού , κατέβηκαν στην Αθήνα …
Ο Β. Καραγιώργης  παλιός εργοδότης της (νοσοκόμα ήταν) χειρουργός γυναικολόγος , και μετέπειτα καρδιοχειρουργός , την … μάλωσε γλυκά :
– Μα βρε Αλεξάνδρα … είσαι με τα καλά σου ;… κρίμα που είσαι και αδελφή νοσοκόμα . Ένα ολοζώντανο παιδί είναι ο … «όγκος» που έχεις … Ένα παιδί και μάλιστα μεγάλο … 5 μηνών … μπορεί και 6 … Μα καλά δεν το αντιλήφθηκες ;… δεν το έννοιωσες ; δεν σπαρταράει μέσα σου ;…
Δεν ήξερε τί να πει … Ήταν σε εμμηνόπαυση , εδώ και ένα , ενάμισυ χρόνο … ίσως αυτό την παρέσυρε να μην το καταλάβει … Ίσως … Τί να πει …
– Μείνε εδώ Αλεξάνδρα … Εδώ στην Αθήνα υπάρχουν Νοσοκομεία … ειδικοί γιατροί … Μπας και ζήσει το καημένο … να το βοηθήσουμε …
Η Αλεξάνδρα όμως … αρνήθηκε να μείνει στην Αθήνα . Ήθελε την «γωνιά» της , τους δικούς της , … Ήθελε να είναι στη φωλιά των τοίχων του σπιτιού της , για να μπορεί να κλάψει με την ησυχία της , όταν … και αν … Έπειτα , (όπως δικαιολογήθηκε) , αν γεννούσε στην Αθήνα και το μωρό ζούσε και γύριζε με ένα ζωντανό παιδί από την πλούσια και πολύβουη Αθήνα και μάλιστα από τα λημέρια ενός πρωτευουσιάνου μεγαλογιατρού , τί θα λέγανε στην μικρή επαρχιώτικη πόλη τους ;… Θα λέγανε πως η Αλεξάνδρα αφού φόρεσε μαξιλάρι κάτω απ’ τα φορέματα της κατέβηκε με τον άντρα της στην Αθήνα στον γιατρό κουμπάρο και … «βρήκαν» μωρό και υιοθέτησαν … Κι αυτό η Αλεξάνδρα δεν το ήθελε ούτε να το σκέφτεται … ‘Ετσι , … αρνήθηκε να μείνει να γεννήσει στην Αθήνα … Κοίταξε βέβαια , σαν να ρωτούσε βουβά και τον σύζυγο . Εκείνος βέβαια έγνεψε «ναι» … δεν της χαλούσε ποτέ χατήρι και έτσι … αρνήθηκε .
……………………………………………………………
Δυό μέρες σχεδόν κοιλοπονούσε . Έμεινε στο σπίτι της , συντροφιά με την χήρα-Πελαγία που είχε γεννήσει τρία κορίτσια και την μαμμή την Τούλα , που όλοι λέγαν πως ήταν άντρας-λάθος της φύσης κάτω απ’ τα φουστάνια που φορούσε , αλλά η Αλεξάνδρα την εκτιμούσε και την αγαπούσε γιατί ήταν κι αυτή νοσοκόμα και ήξερε καλά τη δουλειά της και έλεγε και όμορφα αστεία χωρίς να ντρέπεται τάχα μου -τάχα μου … Γιατί η Τούλα μπορεί να … ξύριζε τα μάγουλά της κάθε μέρα , αλλά ήταν άνθρωπος σεμνός και όχι … σεμνότυφος …
Ξημέρωνε η 5η Αυγούστου …
– Άντε … ήρθε η ώρα του (είπε η Τούλα) και ετοίμασε τον εμβρυουλκό … Α , το … «σαμιαμίδι» … θα πάρει ανάσα μέσα στην … καρδιά του Λιονταριού …
– Του … Λέοντα , βρε χωριάτα (διόρθωσε η χήρα-Πελαγία)
– Θα πάρει ανάσα ;… βόγγηξε η Αλεξάνδρα λίγο πριν το εφταμηνίτικο «σαμιαμίδι» , μπει στην τελική ευθεία …
– Θα πάρει …. τί σκατά λιονταράκι θα είναι , αν δεν πάρει … (μουρμούρισε η Τούλα , δαγκάνοντας τα χείλια της … και σκεφτόμενη : «πάλι ξύρισμα θέλω» ) …
…………………………………………………………….
Το πρώτο και πιο όμορφο πράγμα , που αντίκρυσα με το που ήρθα στον κόσμο πριν από 61 χρόνια ακριβώς σαν σήμερα , 5 Αυγούστου , ήταν τα όμορφα μάτια της μάνας μου .
.
*******************************************************
Τα φετινά μου γενέθλια , τα αφιερώνω στην όμορφη … μαμά μου .
.

 

Ετικέτες:

58 responses to “ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ … ΛΙΟΝΤΑΡΙΟΥ

  1. Νατασσα

    Αύγουστος 5 , 2010 at 00:27

    Αντε να τα εκατοστίσεις !!!
    Νάσαι γερή και χαρούμενη!
    Λιονταράκι…:))

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 19:28

      @ Νατασσα
      Σ’ ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου Νατασσα .
      Είμαι χαρούμενη όταν μου «μιλάτε» .

       
  2. Evie

    Αύγουστος 5 , 2010 at 00:50

    ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ !! Και τυχερή που έκανες την μαμά ευτυχισμένη με το ωραιότερο δώρο που υπάρχει στον κόσμο!!!

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 19:52

      @ Evie
      Εγώ , δεν έκανα και πολλά …
      Απλά … επέζησα .
      Καλώς ήρθες στο «σπιτικό» μου Evie .

       
  3. anomia

    Αύγουστος 5 , 2010 at 01:00

    Θα σου το έγραφα το πρωί, αλλά αυτά τα αγενή κουνούπια….
    Χρόνια πολλά, Άννα.

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 19:55

      @ anomia
      Τί έκαναν πια , αυτά τα «αγενή» κουνούπια ; Σου πήραν το πληκτρολόγιο ; … Κατάλαβα , κατάλαβα … Σε πήρε ο ύπνος …
      Χίλια φιλιά κι ακόμα πιο πολλές ευχαριστίες για τις ευχές σου .

       
  4. e-diva

    Αύγουστος 5 , 2010 at 04:24

    Έλα και δε μπορώ τις συγκινήσεις στις 5.25 τα χαράματα [τάχα..]
    Χρόνια Πολλά Υγιή Δημιουργικά γεμάτα όμορφες μνήμες…

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 20:17

      @ e-diva
      Μια ελαφριά συγκίνηση πρωί πρωί μοιάζει (κατ’ εμέ) σαν ένα χλιαρό ντουζ με νερό αρωματισμένο με μέντα , ή βανίλια , ή λεβάντα …
      Εγώ έτσι νομίζω …
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου .
      ———————————-
      Άσχετο : Γιατί ξενυχτάς ;

       
  5. Τζίνα

    Αύγουστος 5 , 2010 at 09:51

    Έχεις τα ίδια υπέροχα μάτια της μαμάς σου! Πολύχρονη 🙂

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 20:28

      @ Τζίνα
      Αχ Τζίνα , αυτά τα όμορφα μάτια … Τα βλέπω που και που να επαναλαμβάνονται μέσα στο σόϊ και τα καταχαίρομαι … Η γιαγιά Άννα (η μάνα της μάνας μου) και η μάνα μου τα … «φόρεσαν» … Η αφεντιά μου , ο μεγάλος μου γιός , η πρώτη ξαδέρφη μου (Άννα κι αυτή) του Николай , του μεγάλου αδερφού της μαμάς μου , και κάποια εγγόνια των ξαδερφιών μου … τα «φοράμε» κι εμείς και ποιος ξέρει ποιος τυχερός κατιών συγγενής μας θα έχει την τύχη να τα «φορέσει» …
      Θα προσπαθήσω να φωτογραφίσω και να σου στείλω αυτά τα μάτια … όσα βρω σε φωτογραφίες , για να δεις από κοντά , πόσο πολύ μοιάζουν μεταξύ τους …
      Σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να το πω αυτό . Είναι από τα πολύ γλυκά πράγματα που κρατώ μέσα μου . Σ’ ευχαριστώ και για την ευχή σου . ‘Ο, τι καλύτερο για τα παιδιά σου .

       
  6. Lilith

    Αύγουστος 5 , 2010 at 10:41

    Ε, σωστά! Τι σόι λιονταράκι θα ήσουν; 🙂
    Της έδωσες μεγάλη χαρά. Φαίνεται πολύ ευτυχισμένη!
    Χρόνια σου Πολλά, Σίλιά μου!
    Πάντα γερή, δυνατή και ευτυχισμένη!

    Φιλιά πολλά!!!

    ΥΓ: Είναι ανάγκη να κλαίμε ΚΑΙ στα γενέθλιά σου;;; Αμάν πια! 🙄

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 23:49

      @ Lilith
      Δεν φαίνεται απλά ευτυχισμένη , για τις ανάγκες μιας φωτογράφισης …
      Ήταν απόλυτα ευτυχισμένη . Ακόμα και στο βαθύ Alzheimer του τέλους , ήταν ευτυχισμένη , όταν έλεγε το όνομα μου …
      Σ’ ευχαριστώ Lilith . Και σου υπόσχομαι στο μέλλον , να σου γράψω κάτι τόσο αστείο , που θα … δακρύσεις από τα γέλια όμως .
      Φιλιά .

       
  7. Γιώργος

    Αύγουστος 5 , 2010 at 11:02

    Υπέροχο δώρο μας κέρασες Λιονταρίνα!! Ευχαριστούμε!!
    Χρόνια σου πολλά
    Καλημέρα

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 23:51

      @ Γιώργος
      Εγώ σ’ ευχαριστώ για τις ευχές σου Γιώργο .
      Καλό σου βράδυ .

       
  8. Velvet2

    Αύγουστος 5 , 2010 at 12:29

    Τι όμορφη ιστορία
    Τι όμορφη που είναι η ζωή
    Τι όμορφοι που είναι οι άνθρωποι

    Τι όμορφη που είσαι αννα-σιλια

    Πολύχρονη κι ευτυχισμένη

    V.

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 21:40

      @ Velvet2
      Τί όμορφα λόγια για … την αφεντιά μου !
      Τί όμορφα συναισθήματα και τί ευχαρίστηση μου γεννούν αυτά τα λόγια σου .
      Πόσο χαρούμενη , με κάνουν …
      Ευχαριστώ .

       
  9. bernardina

    Αύγουστος 5 , 2010 at 12:40

    Μα έτσι λοιπόν εξηγείται!

    Ένα τέτοιο ξεχωριστό πλάσμα είναι σαν το θαλασσινό τριφύλλι του τραγουδιού. Βγαίνει once in a blue moon. Και τα αδέλφια που προηγήθηκαν, ν’ αγιάσουν οι ψυχούλες τους, προετοίμαζαν το δρόμο για σένα.
    Χρόνια καλά και ευλογημένα, λιοντ-Άννα. Δε θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς…

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 23:54

      @ bernardina
      Πω , πω !… το θεωρώ πολύ σπουδαίο , να με παρομοιάζεις με το «θαλασσινό τριφύλλι» του τραγουδιού .
      Σ’ ευχαριστώ … τόσο πολύ .

       
  10. demetrat

    Αύγουστος 5 , 2010 at 13:18

    πάντα γερή κοριτσάρα μου.
    να κερνάς με αφιερώσεις, και να αγαπάς τα πιό όμορφα μάτια που αντίκρυσες ποτέ.
    δ

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 23:58

      @ demetrat
      Δεν θα πάψω ποτέ να τα αγαπάω , αυτά τα μάτια . Αν και πάνε κοντά 20 χρόνια που σφάλισαν … Αλλά εμένα , με … «βλέπει»ακόμα και τώρα … Είμαι σίγουρη .
      Σ’ ευχαριστώ Δήμητρα .

       
  11. bernardina

    Αύγουστος 5 , 2010 at 14:07

    ΥΓ. Και να ‘βλογάς την τύχη σου που η μάνα κοιλοπόναγε δυο εικοσιτετράωρα και δεν σ’ εφερε στον κόσμο… τεταρτοαυγουστιάτικα, αποφράδα μέρα! 😆

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 23:59

      @ bernardina
      Όλα τα φρόντιζε η μαμά μου 🙂

       
  12. μούργος

    Αύγουστος 6 , 2010 at 00:04

    Σιλια μας , χρονια σου πολλα! 🙂
    [αχ, αυτες οι μανες που ειναι παντα εκει οταν τις χρειαζεσαι]
    υ.γ.
    εγω τι να πω που με γεννησαν κατα λαθος! 😆

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 21:53

      @ μούργος
      Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς … ημίαιμε φίλε μου .
      Αχ , αυτές οι μάνες … Έχεις δίκιο .
      ΥΓ. Αυτοί που γεννιούνται κατά λάθος , είναι (συνήθως) , παιδιά του Έρωτα … Το γράφω με κάθε επιφύλαξη αυτό , γιατί δεν κατανοώ ακριβώς αυτό που γράφεις …
      Ωστόσο … δικό σου :

      Φιλιά πολλά .

       
  13. Ιωάννης Ντινόπουλος

    Αύγουστος 6 , 2010 at 08:21

    Καλημέρα κυρία μου και Χρόνια σου Πολλά !

    …Εσύ κυρία μου δεν γράφεις…εσύ ζωγραφίζεις, κεντάς, χειρουργείς….

    Ο λόγος στα χέρια σου παίρνει χιλιάδες χρώματα, αποχτά αλλη βαρύτητα…
    δημιουργεί σε αυτούς που σε διαβάζουν συναισθηματική φόρτιση, τους (μας) μαγνητίζει…

    Αν δεν ησουν γιατρός -αξια και «επ΄ωφελείη των καμνόντων..», θα ησουν η καλλίτερη φιλόλογος της Ελλάδος…
    για να προάγεις τη σκέψη και την ευγενή αισθητική αντίληψη των ανθρώπων γύρω σου !

    Χαίρομαι που σε γνωρίζω- εστω και διαδυκτιακά- και σου ευχομαι εγκάρδια Χρόνια Πολλά !

    Ιωάννης Ντινόπουλος

     
    • silia

      Αύγουστος 8 , 2010 at 00:05

      @ Ιωάννης Ντινόπουλος
      Πόσο κολακευτικά (με την καλή έννοια) λόγια για μένα και τον γραπτό μου λόγο .
      Νοιώθω αμήχανη , μπρος σε τέτοιο έπαινο … Δεν ξέρω τί να πω … Χώρια που … κοκκινίζω κιόλας .
      Ευχαριστώ σε από καρδιάς .
      ΥΓ. Έχεις κάτι που με … γοητεύει στην ιστοσελίδα σου .

       
  14. Mr e

    Αύγουστος 6 , 2010 at 09:09

    Πεμτη προσπάθεια να σου στείλω τις ευχές μου…
    Το iPhone μου μου κάνει άγρια … Κόλπα…
    Ας είναι. Θα προσπαθήσω μέχρι να τα καταφέρω…
    ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ αγαπητή φίλη
    Mr e
    (απο καποια παραλία της Πελοποννήσου )

     
    • silia

      Αύγουστος 7 , 2010 at 20:00

      @ Mr e
      Το iPhone σου, σου έχει φαίνεται … ιδιαίτερη αδυναμία , και προσπαθεί να σε … κρατήσει μακριά μου (αλλά … μάταια) …
      Εντάξει , πλάκα κάνω .
      Σ’ ευχαριστώ , πολύ πολύ . Καλά να περνάς εκεί στις παραλίες και να μην μας ξεχνάς .

       
  15. DaisyCrazy

    Αύγουστος 6 , 2010 at 21:45

    Σίλια μου να ζήσεις! Ώστε λιονταρίνα κι εσύ 🙂

    Το κατάλαβα απ’την αρχή ότι ήταν η ιστορία της μάνας σου. Σκέφτομαι τι πολύτιμη που θα της ήσουν και τι θαύμα που κατάφερε να κρατήσει ένα ζωντανό παιδί στην αγκαλιά της.

     
    • silia

      Αύγουστος 8 , 2010 at 00:08

      @ DaisyCrazy
      Ναι Daisy μου … Λέων και όχι μόνο Λέων αλλά και με Ωροσκόπο Λέοντα . 🙂
      Ευχαριστώ για τις ευχές και τα πάντα καλά σου λόγια .

       
      • DaisyCrazy

        Αύγουστος 18 , 2010 at 11:58

        Εγώ είμαι Λέων αλλά με ωροσκόπο Αιγόκερω. Και είμαι του Ιουλίου 🙂

         
  16. koulpa

    Αύγουστος 9 , 2010 at 10:53

    παπα με δάκρισες πάλι.. χρόνια πολλά και καλά έστω και καθυστερημένα.. :):)
    καλημέρα και καλή εβδομάδα :):)

     
    • silia

      Αύγουστος 13 , 2010 at 10:04

      @ koulpa
      Πολλά καθυστερημένα (ο Αύγουστος , μας κάνει τόσο ράθυμους) «ευχαριστώ» και από εμένα .
      Τα δάκρυα καλέ μου , είναι ένα απ’ τα πολύτιμα φίλτρα μέσα απ’ τα οποία φιλτράρεται η ψυχή μας κατά καιρούς και «βγαίνει» πιο καθαρή και ίσως και … πιο αθώα .

       
  17. faros

    Αύγουστος 9 , 2010 at 18:17

    ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ !

     
    • silia

      Αύγουστος 13 , 2010 at 10:06

      @ faros
      Πολλά «ευχαριστώ» , πολλά φιλιά στη μούρη , πολλά … παράπονα (μου λείπεις , τελευταία) .

       
      • faros

        Αύγουστος 16 , 2010 at 07:30

        Καλημέρα … Καλή Βδομάδα !

        Ξέρεις, εδώ στα μέρη μου, λέμε:
        Οι επισκέψεις πρέπει να είναι λίγο αμοιβαίες … αλλιώς, ίσως, γίνεται κανείς ενοχλητικός … και δεν θέλω κάτι τέτοιο …

         
      • silia

        Αύγουστος 27 , 2010 at 01:04

        @ faros
        Έχετε απόλυτο δίκιο γι αυτό που λέτε στα μέρη σας (μας) , ότι οι επισκέψεις πρέπει να είναι αμοιβαίες , αλλά …
        Αλλά Φάρε μου , μετράμε μιας διετίας , ίσως και παραπάνω γνωριμία και εγώ είμαι αυτή που ήμουν πάντα . Έτσι με «γνώρισες» , έτσι με «αγάπησες» (με την ευρεία έννοια το «αγάπησες» ) , έτσι μείναμε ως τώρα . Τώρα προς τί η υπενθύμιση της … αμοιβαιότητας των επισκέψεων ;… Τί μύγα σε τσίμπησε και ξαφνικά , μου έκοψες τις «καλημέρες» ; Στο blog σου έρχομαι συχνά , άσχετο αν δεν σχολιάζω συχνά (το γιατί , αν το επιθυμείς , μπορώ να σου το εξηγήσω , αλλά ιδιαιτέρως (σε πιο προσωπικό – πάντα ηλεκτρονικό χώρο , εννοώ) .
        Αυτή είμαι , και είναι πολύ δύσκολο να αλλάξω , όχι γιατί είμαι πεισματάρα ή εγωπαθής , αλλά απλά , γιατί ο ενήλικος άνθρωπος ΔΕΝ αλλάζει εύκολα … Μπορεί κιόλας , να μην μπορεί να αλλάξει και καθόλου .
        Αυτά είχα να πω … Το μόνο που με ανησυχεί , είναι μήπως είπα , ή έκανα κάτι , που διέφυγε της προσοχής μου και σε ενόχλησε … Αλλα και αυτό να είναι , θα μου το έλεγες … πάντα μου το έλεγες … Έτσι δεν είναι ;
        —————————————
        Άργησα να απαντήσω , γιατί περνάω μεγάλο «λούκι» αυτή την εποχή .
        Καλό σου βράδυ.

         
  18. Snowball

    Αύγουστος 12 , 2010 at 13:57

    Χρόνια σου πολλά, έστω και με καθυστέρηση!

    Πολύ συγκινητική ιστορία και όμορφα γραμμένη 🙂

     
    • silia

      Αύγουστος 13 , 2010 at 10:09

      @ Snowball
      Καλώς ήρθες και σ’ ευχαριστώ για τις ευχές και τον καλό σου λόγο . Δροσιά ο λόγος σου , σαν … μπάλλα από χιόνι στο πρόσωπο , εν μέσω καυτού Αύγουστου .

       
  19. πρεσβύωψ

    Αύγουστος 14 , 2010 at 16:34

    Κυρία μου, Χρόνια καλά και πολλά. Να χαίρεσαι τους υιούς και τον ερίτιμο σύζυγο.
    Πολλές προσπάθειες η μάννα αλλά έβγαλε το 10 το καλό!!! Θυμίζω ότι το 10 το καλό στη τράπουλα είναι καρό , αλλά μάλλον ο σύζυγος τα βρήκε μαζί σου…μπαστούνια!!!
    Να σε χαιρόμαστε.

     
    • silia

      Αύγουστος 26 , 2010 at 22:34

      @ πρεσβύωψ
      Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές Πρεσβύωπα μου .Όσο για τον σύζυγο και την … «παρτίδα» μας , …ε , ας πρόσεχε … Ο τζόγος , απαιτεί απόλυτη αυτοκυριαρχία και προσοχή … Από όλους τους εμπλεκόμενους , μόνο ένας κερδίζει …
      (και φυσικά κάνω πλάκα …. Παίξαμε και οι δυό έντιμα , με τα αναμενόμενα ρίσκα , κόλπα και ανοίγματα … Και θαρρώ πως σε πείσμα των κανόνων και των αφορισμών … βγήκαμε και οι δύο … κερδισμένοι .

       
  20. Δέσποινα

    Αύγουστος 16 , 2010 at 03:26

    Αστο καλο σου… τοσον καιρο ειχα να ερθω να σε…δω… και με το που μπηκα…να το δακρυ κορομηλο.
    Το ηξερα παντα οτι εισαι ιδιαιτερη…ξεχωριστη…
    Δεν ξερω γιατι η μαμα σου εχασε τοσα παιδια, ξερω ομως οτι αυτο που της εζησε, ηταν… «μεγαλο»

    Χρονια πολλα!!!

    Πειραζει που ερχεται αργα η ευχη μου;
    Οχι. δεν πειραζει.

    Μη νομιζεις… σε σκεφτομαι παρα πολυ συχνα, απλα… χανομαι για τους δικους μου λογους.

    Το ξερω, οτι τη νοιωθεις την σκεψη μου…

     
    • silia

      Αύγουστος 26 , 2010 at 22:39

      @ Δέσποινα
      Καθόλου δεν πειραζει που έρχεται αργά η ευχή σου .
      Άλλωστε και η δική μου απάντηση καθυστέρησε πολύ (μπερδεμένη και μελαγχολική είμαι πάλι αυτή την εποχή) .
      Και η ευχή σου και η παρουσία σου και πάλι εδώ μέσα , μου έδωσε μεγάλη χαρά , αν και όπως λες , την παρουσία σου ακόμη και σιωπηλή την νοιώθω πάντα .
      Να είσαι πάντα καλά Δέσποινα . Τα φιλιά μου .

       
  21. An-Lu

    Αύγουστος 16 , 2010 at 23:45

    Λιονταρίνα μου εσύ!!! Να είσαι πάντα καλά!

     
    • silia

      Αύγουστος 26 , 2010 at 22:39

      @ An-Lu
      Κι εσύ Γοργονίτσα μου … Κι εσύ , πάντα καλά .

       
  22. kanali

    Αύγουστος 21 , 2010 at 01:56

    ακόμη ένα αριστούργημα.

    Χρόνια πολλά σου!!!

    (άκου όγκος, χιχιχιχιχιχι 😆 )

     
    • silia

      Αύγουστος 27 , 2010 at 00:50

      @ kanali
      Καναλιώτη μου …. 😳
      (Ε , η Ιατρική της εποχής … Μη νομίσεις … και σήμερα γίνονται παρόμοια φάουλ στην Ιατρική… )

       
  23. mamma

    Αύγουστος 22 , 2010 at 21:42

    Άννα, δεν μπορώ να σου πω πόσο συγκινήθηκα. Πολύχρονη να είσαι να χαίρεσαι αυτούς που αγαπάς 🙂

    (εγώ είχα γενέθλια στις 6 Αυγούστου)

     
    • silia

      Αύγουστος 27 , 2010 at 00:52

      @ mamma
      Χίλια ευχαριστώ mamma μου . Χρόνια πολλά κι από εμένα .
      Έσβυσες κεράκια , ή δεν σου το επέτρεψαν οι …άντρες της ζωής σου ;

       
  24. Liakada

    Αύγουστος 24 , 2010 at 00:14

    Οταν δεν κεντας …γραφεις!
    Χρονια πολλα γλυκεια μου! Χρονια πολλα και κυριως καλα!
    Δεν ξερω τι επιθυμεις.. ποιο πολυ.. αλλα σου ευχομαι οτι επιθυμεις να το..παθεις!
    Σου στελνω πολλα πολλα φιλια Λιονταρακι…

     
    • silia

      Αύγουστος 29 , 2010 at 20:15

      @ Liakada
      Α χα χα χα χα … τί μου θύμισες μ’ αυτό το «κεντάς» που είπες …
      Σαν ήμουν πιτσιρίκα , είχα κι εγώ σαν όλα τα κοριτσάκια της ηλικίας μου ένα … κέντημα . Έπαιρνα λοιπόν το κέντημα και το χρησιμοποιούσα σαν … άλλοθι για τις σκανταλιές μου . πχ «θα πάω στις φίλες μου να κεντήσουμε» και αντ’ αυτού , πήγαινα κρυφά στο σινεμά … ή σε άλλες γειτονιές για παιχνίδι και αργότερα για τα … πρώτα ραντεβού …
      Το κέντημα αυτό …, υπάρχει σε κάποιο συρτάρι … ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ ακόμα
      ———————————-
      Μακάρι να πάθω , ό, τι μου εύχεσαι … πονηρό μυαλό μου εσύ …

       
  25. KaLLinaki

    Αύγουστος 25 , 2010 at 08:01

    Χρόνια πολλά, γλυκά , αγαπησιάρικα και δημιουργικά.
    Γράφεις και καθηλώνεις…
    🙂

     
    • silia

      Αύγουστος 29 , 2010 at 20:17

      @ KaLLinaki
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και τον καλό σου λόγο .
      Και … καλωσήρθες .

       
  26. faros

    Αύγουστος 27 , 2010 at 18:53

    Κοίτα, προφανώς και δεν υπάρχει κάτι …
    Απλά, κι εγώ, όντας αυτός που … είμαι … έ έχω και τις … παραξενιές μου …
    Να, στις 1 του μηνού, «έστειλα» ευχές σε όλους … ελάχιστοι ανταποκρίθηκαν …
    Ε, λέω, μέσα μου, μήπως κάποιους τελικά τους ενοχλώ ;;;;;
    Εγώ να ενοχλώ … όχι οι άλλοι εμένα …
    Έχω και μια κάποια ηλικία … μήπως με βαρέθηκαν οι άνθρωποι …
    Μήπως τα σχόλιά μου κάποιες φορές δεν είναι τα σωστά …

    Εύχομαι όλα να πάνε καλά !

     
    • silia

      Αύγουστος 29 , 2010 at 19:49

      @ faros
      Όλοι έχουμε τις παραξενιές και τις ιδιαιτερότητες μας … τα κάτω και τα επάνω μας … Και όλοι , μα όλοι , έχουμε δικαίωμα στις παραξενιές , γιατί κάνένας μας δεν είναι τέλειος , κι αν ήταν (κάποιος τέλειος) , θα ήταν και … πληκτικός .
      Θαρρώ ότι κάτι , σε έχει «πάρει από κάτω» που λένε και γι αυτό , μια και έχω κι εγώ κάποια ηλικία και μάλιστα μεγαλύτερη από την δική σου (την ηλικία , βρε … ) , επέτρεψέ μου να σου δώσω μια συμβουλή :
      Μην μπερδεύεις τις ηλεκτρονικές με τις live φιλίες . Δεν είναι πάντα το ίδιο . Μπορεί κάποτε οι ηλεκτρονικές φιλίες να εξελίσσονται σε σπουδαίες , αλλά όχι πάντα .
      Όσον αφορά εμένα κάθησα και μάζεψα από το μπλογκ μου κομμάτια από κάποιες απαντήσεις σε σχόλια σου, που αποδεικνύουν , ότι όχι μόνο ενοχληση δεν μου προκαλούν τα σχόλια σου , αλλά μου είναι ιδιαίτερα αγαπητά και κάποτε – κάποτε και χρήσιμα για την ψυχική μου ισορροπία …
      Ιδού λοιπόν :

      ΥΓ. Και … δεν κολώνω . Κι αν τέλος πάντων , κάτι μου συμβεί και νοιώσω ζόρικα , ανοίγω το μπλογκ και διαβάζω κάποια σχόλια φίλων , μεταξύ των οποίων και πολλά δικά σου , και με μιας ξεκαθαρίζουν κάποιες “ομίχλες” της ζωής μου .

      Είσαι καλός άνθρωπος Φάρε και να ξέρεις , πως ακόμη κι αν σε κάποιες “μάχες” μοιάζει να χάνεις ,…. στην ουσία , κερδίζεις τους πολέμους … έχεις τις σωστές δόσεις υπομονής και εντιμότητας ….

      Μείνε έτσι … Δεν θα χάσεις … Μπορεί κάποιοι να νομίζουν ότι χάνεις , αλλά …απλά , θα νομίζουν

      Όχι καλέ μου , δεν θέλω , σώνει και καλά να σχολιάσεις . Εμένα προσωπικά και “καλημέρα” που μου λες , μου φτάνει για να φτιάξει η μέρα μου .
      Και … χαίρομαι ιδιαίτερα , που σου προκαλώ υγιή συναισθήματα (πχ. συγκίνηση) .

      Πω πω ! … μου είπες καλό μήνα , κι εγώ εξαφανίστηκα … Κοντεύει να τελειώσει ο μήνας !

      Χρόνια πολλά και σε σένα φίλε μου και σε όλους όσους αγαπάς .
      Ένα γλυκό φιλί , για κάθε χαιρετισμό σου .

      Ένα τεράστιο (όσο πιο μεγάλο μπορεί να βγει απ’ την καρδιά μου) ευχαριστώ , για τις ευχές και τα καλά σου λόγια .

      Κι εμένα , θα μου επιτρέψεις δι εμού της ιδίας , και χωρίς την παρεμβολή κανενός άλλου και προπαντός … καμιάς άλλης , να … σου σκάσω ένα ευχαριστήριο φιλί (στο μάγουλο πάντα) γιατί σου έχω και μια … αδυναμία .

      Είσαι ένα … παιδί . Ένας αγνός και ενθουσιώδης έφηβος … με όλη την καλή σημασία που περικλείει αυτός ο όρος .

      Και φυσικά καταλαβαίνω ακριβώς τί λες , και φυσικά νοιώθω πολύ χαρούμενη και περήφανη , μ’ αυτά που λες

      Το ξέρω ότι το … εννοείς . Γι αυτό άλλωστε σε αποκαλώ (κάποιες φορές) και … ¨γλυκό” άνθρωπο .

      Εσύ είσαι (συγκριτικά με μένα) … βρέφος ακόμα .

      Όχι δεν κάνω συλλογή από ευχές … Όμως , κάθε τι καλό απ’ τους ανθρώπους που αγαπώ , το κρατώ σφιχτά , μέσα στην “εσωτερική” αγκαλιά της καρδιάς μου .

       
  27. faros

    Αύγουστος 28 , 2010 at 07:20

    Καλημέρα, Καλό Σαββατοκύριακο !

     
  28. faros

    Αύγουστος 31 , 2010 at 07:32

    Καλημέρα από Θεσσαλονίκη … Τα λέμε …
    Τον … άλλο μήνα, τώρα !!!!!!! 😆

     
  29. silia

    Αύγουστος 31 , 2010 at 21:58

    @ faros
    Θεσσαλονίκη ε ;…
    Τυχερέ !

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: