RSS

…ΝΩΡΙΣ ΗΡΘΕ Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΑΜΕ …

04 Σεπτ.
.
Την ιστορία την διηγήθηκα  (έγραψα)  τέτοιες μέρες πριν από δύο ακριβώς χρόνια . Επειδή όμως πιστεύω πως δεν έχει χάσει τίποτα από την φρεσκάδα της , θα την ξαναπώ σήμερα :
Κάθομαι μαζί με τον μικρό μου γιο 25άρης περίπου , στην βεράντα , νωρίς το απόγευμα και απολαμβάνουμε ένα κρύο καφέ . Μιλάμε , για την κατάθλιψη , που μαστίζει κάποιους πολύ νέους ανθρώπους και που είναι κρίμα .
– Είμαι κι εγώ λίγο θλιμμένος φέτος το Καλοκαίρι , μαμά … Όχι άρρωστος …. καταθλιπτικός δηλαδή …, απλά λίγο θλιμμένος …
– Γιατί ;… (ανησυχώ)
– Γιατί τώρα τον Σεπτέμβρη , που θα γυρίσω στο νησί (ζει και σπουδάζει σε νησί) , πρέπει (μη χειρότερα … ) να χωρίσω και από την Ζ. …
– Γιατί να χωρίσεις ; (ανησυχώ , αλλά δεν … τρελλαίνομαι κιόλας)
– Γιατί , φεύγω από το νησί , ρε μάνα με την νέα χρονιά , και σχέση δεν γίνεται ο ένας εδώ κι ο άλλος εκεί …
– Και γιατί τον … Σεπτέμβρη , αφού θα μείνεις μέχρι τις γιορτές ;
– Γιατί ο Σεπτέμβρης , είναι ό,τι καλύτερο για να χωρίσεις ….
– Γιατί ;… (δεν ανησυχώ πια , απλά είμαι πραγματικά περίεργη)
– Γιατί έτσι , ρε μάνα … Άσε … δεν ξέρεις από αυτά …
– Ξέρω …
– Δεν ξέρεις … Αλλοιώς τα σχεδιάζατε στον καιρό σας … Ήταν αλλοιώτικες οι σχέσεις τότε … Αλλά και νά’ ξερες , τα … ξέχασες …
…………………………………….
Τηλεφωνιόμαστε κάθε 3-4 μέρες … Ο Σεπτέμβρης κοντεύει να τελειώσει , κι ακόμα δεν βρήκα το κουράγιο , να τον ρωτήσω τί έκανε … Μου ακούγεται θλιμμένος , αλλά ,… μπορεί να είναι και της ιδέας μου .
.

 

Ετικέτες: , , ,

37 responses to “…ΝΩΡΙΣ ΗΡΘΕ Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΑΜΕ …

  1. faros

    Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 08:03

    Για μένα ο Σεπτέμβρης, ήταν πάντα ο πιο παράξενος μήνας του χρόνου !
    Με ανάμοικτα συναισθήματα !
    Απ΄τη μια, λύπης, που τέλειωσε το καλοκαίρι … τα μπάνια (το … μάτι), οι βόλτες (και τα φλερτ μαζί), το κάπως ελεύθερο ωράριο (καθόμασταν έξω μέχρι τα μεσάνυχτα) κλπ.
    Απ΄την άλλη όμως, χαράς και προσμονής, που θα άνοιγαν τα σχολεία, θα βρισκόμασταν ξανά με φίλους που όλο το καλοκαίρι είχαμε χαθεί, νέες καταστάσεις …

    Αργότερα, απ΄τη μία τέλειωνε η ραστώνη και η … οικονομία, κι απ΄την άλλη να τρέξουμε να αγοράσουμε τα σχολικά είδη της νέας χρονιάς !

    Κάπως πιο … αργότερα, τέλειωνε η άδεια, τα … κεφάλια μέσα, δεν ξέρω … ο χειμώνας που ερχόταν (κι αυτό το σηματοδοτούσε ο ερχομός του Σεπτέμβρη) πάντα με χαροποιούσε !

    Πολύ πολύ αργότερα … σήμερα δηλαδή … ο ερχομός του Σεπτέμβρη σηματοδοτεί την αύξηση των εξόδων (ειδικά φέτος θα είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα), ίσως να «βρισκόμαστε» πιο συχνά οι … συμπλόκερς (!!!) μιας και «γυρίζουμε» πίσω όλοι …

    Όχι, περί χωρισμών τον Σεπτέμβρη, κι εγώ πρώτη φορά το ακούω !
    Με την έννοια ότι ο Σεπτέμβρης (πάντα) σηματοδοτεί μια αρχή, έ, τότε, μπορεί να είναι και αλήθεια !
    Διότι ένας χωρισμός, φέρνει και μια καινούργια γνωριμία, μια καινούργια σχέση – για όλο το επόμενο χρονικό διάστημα !!! 😀

    Καλημέρα !

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 23:26

      @ faros
      Εγώ , τον αγαπούσα τον Σεπτέμβρη (από παιδί) , γιατί όπως λες κι εσύ , ξαναβρισκόμουν με τις παρέες μου λόγω σχολείου . Επειδή ήμουν μοναχοπαίδι , είχα μια μοναξιά μέσα στο σπίτι , και όλη μου η χαρά , ήταν οι φιλίες και οι παρέες μου . Αλλά και στην ενήλικη ζωή μου , πάλι ο Σεπτέμβρης , μου είναι συμπαθής , γιατί γλυτώνω από την αφόρητη ζέστη , με την οποία , ποτέ δεν τα πήγαινα καλά .
      Πολύ αισιόδοξο αυτό το «…ένας χωρισμός, φέρνει και μια καινούργια γνωριμία, μια καινούργια σχέση – για όλο το επόμενο χρονικό διάστημα !!!» , που είπες .
      Καληνύχτα .

       
  2. DaisyCrazy

    Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 13:48

    Mα τι όμορφο μελαγχολικό τραγουδάκι μας θύμισες Σίλια μου 🙂

    Τι έγινε με το γιό σου τελικά; Χώρισε το Σεπτέμβρη; Δεν ξέρω αν όντως είναι καλός μήνας για χωρισμό αλλά νομίζω είναι καλός μήνας για τέλος και νέα αρχή..

    x

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 23:29

      @ DaisyCrazy
      Το είπα και του Φάρου πιο πάνω , αλλά το λέω και σε σένα :
      Πολύ αισιόδοξη σκέψη αυτή , ότι ο χωρισμός , είναι ευκαιρία για μια νέα αρχή . Ποτέ μου ξέρεις , δεν το είχα σκεφτεί έτσι . Πάντα ο χωρισμός , (σαν έννοια) , μόνο μελαγχολικές σκέψεις , μου έφερνε .
      ——————————-
      Με τον γιό μου … Ναι . Χώρισε , εκείνον τον Σεπτέμβρη πριν δυό χρόνια .

       
  3. Lilith

    Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 15:34

    Ο Σεπτέμβρης είναι αγαπημένος μήνας για μένα.
    Υπόσχεται Χειμώνα και είναι τόσο όμορφο αυτό!
    Ο γιος σου θα έλεγα ότι είναι πολύ… πρακτικό μυαλό. Κάτι σε θετικές επιστήμες θα σπουδάζει φαντάζομαι. 🙂
    Το εκτιμώ αυτό γιατί οι αισθηματίες δεν είναι και το καλύτερό μου, αλλά νομίζω ότι η Ζ δεν ήταν και κανένας μεγάλος έρωτας. Γιατί ο μεγάλος έρωτας είναι σαν τον τυφώνα Κατρίνα. Δεν αφήνει τίποτα όρθιο! Ούτε καν τη λογική.

    Η φωτογραφία σου είναι πανέμορφη!

    Φιλιά πολλά!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 6 , 2010 at 00:10

      @ Lilith
      Κι εγώ αγαπώ τον Χειμώνα περισσότερο . Ε , βέβαια , έρχονται και κάτι στιγμές , που με κουράζει το κρύο και ψιλογκρινιάζω , αλλά πάντα … με την μεγάλη ζέστη , γκρινιάζω περισσότερο .
      Όσο για τον μικρό μου γιο … σπούδαζε . Έχει τελειώσει πια και τέλειωσε και με την θητεία του στον Στρατό . Τώρα , το τί σπούδαζε … τί να πω … Ναι , μάλλον θετικές επιστήμες … Περιβαλλοντολόγος είναι πια . Να δω , πως θα το κάνει … μεροκάματο αυτό …
      Δεν ξέρω αν η Ζ (η οποία ειρήσθω εν παρόδω , είναι μια καταπληκτική και πανέμορφη κοπέλα) ήταν ο μεγάλος έρωτας , αλλά εκείνο που ξέρω (εντάξει … μπορεί και να κάνω και λάθος … οι μαμάδες , δεν τα ξέρουν και όλα) , είναι πως εδώ και δυό χρόνια , είναι … μπακούρι .
      Όσο για την φωτογραφία (όπως λέω και στον φίλο mr e. παρακάτω , δες κι αυτήν :
      cat1
      … πανέμορφα , μελαγχολικά βλέμματα …

       
      • Lilith

        Σεπτεμβρίου 6 , 2010 at 13:20

        ΠΑΝΕΜΟΡΦΗ!!!

         
  4. mr e.

    Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 22:00

    “Ένας παλιός Σεπτέμβρης.. φίλος αχώριστος
    καθώς περνούν τα χρόνια.. γίνεται αγνώριστος
    το κόκκινο ραγίζει.. στα μήλα της Ροδιάς
    κίτρινα πέφτουν φύλλα.. στον κήπο της καρδιάς
    Η νύχτα μεγαλώνει, δίχτυα στο φως απλώνει,
    η νύχτα μεγαλώνει…”
    Πάντα υπάρχει μια μελαγχολία σ΄ αυτό το μήνα… και παντα ένα τέλος ή μια καινούργια αρχή
    φιλιά

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 23:47

      @ mr e
      Τελικά , πολλοί φίλοι αναφερθήκατε στον Σεπτέμβρη σαν αφετηρία για μια καινούρια αρχή …
      Ας θυμηθούμε λοιπόν ένα πολύ όμορφο τραγούδι που αναφέρεται σ’ αυτό «…θυμήσου , Σεπτέμβρη σούχα πει το σ’ αγαπώ … »

      Ακόμα , θέλω να σου θυμήσω το «ΧΡΑΤΣ-ΧΡΟΥΤΣ»
      https://silia.wordpress.com/2008/09/17
      μια που μου το θύμησες μ’ αυτό το γλυκό τραγουδάκι του υπέροχου Παντελή Θαλασσινού .
      Σ’ ευχαριστώ πολύ . Με έκανες , να νοιώσω όμορφα .

       
  5. mr e.

    Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 22:05

    …και ο σκύλος… βουρκωμένος Σεμπτέμβρης με βλέμα που ραγίζει καρδιές…

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 5 , 2010 at 23:54

      @ mr e
      Είχα βρεθεί σε ένα μικρό δίλημμα , ανάμεσα σ’ αυτή την φωτο (με τον σκύλο) , και σ’ αυτήν :
      cat1
      μελαγχολικό βλέμμα σκύλου vs μελαγχολικό βλέμμα γάτας …
      Νίκησε το …πρώτο , παρ’ ολο που η μεγάλη μου λατρεία , είναι τα γατιά …

       
  6. Konstantinos Floridis

    Σεπτεμβρίου 6 , 2010 at 00:22

    Κι εμένα ο γάτος μου ο Σίμπα κάθε Σεπτέμβρη που φεύγουμε από Χαλκιδική,χωρίζει από την Μίσα,αλλά κάθε Ιούλη ξανασμίγουν 😉
    Τα κορίτσια μου αντίστοιχα προβλήματα τα συζητάνε με τη μαμά τους.
    Αχ αυτή η ελληνίδα μάνα είναι για όλες τις δουλειές!!!!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:22

      @ Konstantinos Floridis
      Απορώ , με το πως … μετακινείτε τις γάτες σας …
      Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου (πάνω από 55 χρόνια) έχω γάτες , και ποτέ , μα ποτέ , δεν μπόρεσα ή μάλλον δεν διανοήθηκα να τις πάω κάπου … γιατί φοβάμαι μην μου φύγουν και τις χάσω …
      Εν πάσει περιπτώσει , τα γατιά σου θαρρώ πως έχουν την ίδια νοοτροπία με την σημερινή νεολαία .
      ———————————
      Κορίτσια ή αγόρια , πάντα στην … μαμά καταλήγουν για μικρο-εξομολογήσεις .

       
  7. Konstantinos Floridis

    Σεπτεμβρίου 6 , 2010 at 00:23

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:24

      @ Konstantinos Floridis
      Ο Σίμπα και η Μίσα , (αν δεν κάνω λάθος) , κάτω από την ΥΠΕΡΟΧΗ Χαλκιδικιώτικη πανσέληνο , φαντάζομαι …
      Καλά να περνάς .

       
  8. bernardina

    Σεπτεμβρίου 6 , 2010 at 08:55

    Όσο μεγαλώνω τόσο ο Σεπτέμβρης γίνεται όχι ο «χάρτινος μήνας» της καρδιάς μου αλλά ο πιο αγαπημένος. Ίσως επειδή τώρα πια μπορώ να «διαχειριστώ» τη μελαγχολία του και να τη μετουσιώσω σε ό,τι πιο γλυκό, δημιουργικό και πολλά υποσχόμενο υπάρχει. Τελικά δεν είναι μόνο η άνοιξη εποχή αναγέννησης. Είναι και το φθινόπωρο…

    ΥΓ. Παρ’ όλ’ αυτά, το παρακάτω τραγουδάκι μ’ αρέσει πάρα πολύ 😉

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:52

      @ bernardina
      Ένα … παράπονο έχω μόνο από τον Σεπτέμβρη … Θαρρώ , πως περνάει γρήγορα … Πιο γρήγορα , από όλους τους άλλους …
      Ίσως γιατί είναι ο … αγαπημένος μου .
      Ευχαριστώ για το τραγούδι … Κάτι σαν βάλσαμο …

       
  9. faros

    Σεπτεμβρίου 6 , 2010 at 18:19

    Γεια χαρά !
    Καλή Βδομάδα !

     
  10. faros

    Σεπτεμβρίου 7 , 2010 at 07:43

    Καινούργια Καλημέρα !!!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:50

      @ faros
      Όλες σου οι ευχές , να αντιγυρίσουνε σε σένα και σε όσους αγαπάς .

       
  11. Liakada

    Σεπτεμβρίου 7 , 2010 at 12:14

    Σιλια μου
    δεν θα σου σχολιασω …
    Αντιθετα εγω θα σου αφησω ενα τραγούδι που αγγίζει την ψυχή όσων έχουν βιώσει την μελαγχολία που μόνον ενας έρωτας μπορεί να προκαλέσει!
    Τραγουδι γνωστο σε ολους μας..
    Γνωστο κι αγαπημενο στη γενια μας !
    Ποσους Σεπτεμβρηδες ρεμβασαμε ακουγοντας το;;

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:48

      @ Liakada
      Τα μεγάλα πνεύματα … συναντώνται …
      Διαλέξαμε για τον μελαγχολικό Σεπτέμβρη , το ίδιο τραγούδι .
      Μόνο τους Σεπτέμβρηδες , ρεμβάσαμε ;… Όχι δα … Και τους Οκτώβρηδες , και τους Γενάρηδες , μη σου πω ακόμη και τους Μάηδες , έτσι και το ακούγαμε , μια μελαγχολία την περνούσαμε … οικειοθελώς …
      Φιλάκια .

       
      • Liakada

        Σεπτεμβρίου 15 , 2010 at 17:01

        Και τους Ιουνηδες και τους γλυκους Ιουληδες και Αυγουστιατικα αλλα κατα κυριο λογο Σεπτεμβρηδες ρεμβασαμε και θα ρεμβαζουμε ως να ρθει το..αλτσαχαιμερ.. Μετα χεε.. ψηλα κι αγναντευε! Ως τοτε ομως ζουμε!
        Οσο για το γιοκα σου και τα σκιρτηματα του.. Κουραγιο Μανουλα..! Αστο παιδι να ζησει …
        Φιλακια Σιλια μου , πολλα!

         
      • silia

        Σεπτεμβρίου 20 , 2010 at 00:42

        @ Liakada
        Έτσι μπράβο … Η ρέμβη , υπήρξε πάντα η αγαπημένη μου και … παντός καιρού , ενασχόληση .
        Φιλιά πολλά κι από εμένα .

         
  12. anomia

    Σεπτεμβρίου 8 , 2010 at 15:45

    Πώς το λέει στον Μεγάλο Ερωτικό; Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι
    (έτσι ή κάπως έτσι).
    Κι ύστερα «nobody not even the rain has such small hands»

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:44

      @ anomia

      …………………………………….
      Υπέροχος … (για τον Μεγάλο Ερωτικό , λέω) .

       
  13. kanali

    Σεπτεμβρίου 10 , 2010 at 00:05

    ΑΚΟΥΣΕΣ Ζ;;;;; ΜΠΑΚΟΥΡΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ!!!

    Καιρός να πάρεις τηλέφωνο.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:35

      @ kanali
      Να πάρω τηλέφωνο ;;;… Θες να το μάθει και να μου κόψει την «καλημέρα» ο μικρός ;…
      Αν ανακατευτώ στα προσωπικά του , θα με πάρει και θα με σηκώσει .
      Αν και εδώ που τα λέμε , ήταν φανταστικό κορίτσι η Ζ. και πολύ κέφι θα την έκανα για νύφη μου … Αλλά … είπαμε … Σσσσσσσστ .

       
      • kanali

        Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 18:11

        Όχι εσύ βρε!!!!

        Η Ζ… να πάρει τηλέφωνο 😉

        Eσύ οτι είχες να κάνεις το έκανες. Ενημέρωσες και έδωσες και την ευχή σου. 😆

         
      • silia

        Σεπτεμβρίου 20 , 2010 at 00:44

        @ kanali
        Ναι … την ευχή μου , την έδωσα …
        Ποιός μ’ ακούει όμως ;

         
  14. amelinia

    Σεπτεμβρίου 11 , 2010 at 12:38

    ποτέ δεν τον αγάπησα τον σεπτέμβρη…
    παλιά τον μισούσα τώρα απλά τον ανέχομαι..

    καλή ιδέα απ’τ γιο σου να χωρίσει τέτοια εποχή, είναι που είναι μελαγχολική της έδωσε μια νότα ενίσχυσης στην περιρέουσα μελαγχολία της…

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:27

      @ amelinia
      Γιατί βρε amelinia μου δεν τον αγαπάς ;… Εντάξει , είναι λιγάκι μελαγχολικός , αλλά … έχει και η μελαγχολία την γοητεία της .
      Φιλιά .

       
  15. faros

    Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 12:00

    Καλημέρα !

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:25

      @ faros
      Γειά σου Φάρε . Καλή Κυριακή να έχουμε .

       
  16. Konstantinos Floridis

    Σεπτεμβρίου 12 , 2010 at 15:57

    O μελαγχολικός Σεπτέμβρης μπήκε στην δεύτερη Κυριακή του.

    Περιμένοντας τη βροχή εύχομαι να περάσεις ένα όμορφο απόγευμα

     
  17. silia

    Σεπτεμβρίου 15 , 2010 at 17:11

    @ Konstantinos Floridis
    Πόσες φορές … δάκρυσα μ’ αυτή την Μαριάννα … μόνο να ήξερες …
    Όμορφα χρόνια ….

     
    • Konstantinos Floridis

      Σεπτεμβρίου 16 , 2010 at 18:50

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: