RSS

ΦΕΥΓΕΙΣ ;… ή ΜΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΣΑΙ ; (chatting)

22 Νοέ.
Κάποτε , είχα πει (είχα γράψει) :
«Να αντιστέκεσαι στην εχθρική συμπεριφορά. Να μην αποκαρδιώνεσαι από καμιά δυσκολία». Δεν το σκέφτηκα η ίδια , αλλά κάπου το διάβασα και αποφάσισα ότι μου αρέσει .
Tότε ένας καλός μου φίλος μου απάντησε:
Η ευθεία είναι μικροτέρα πάσης άλλης γραμμής με τα αυτά άκρα.
Όταν οι άλλοι είναι εχθρικοί, η απλούστερη ενέργεια είναι ν’ ανοίξης την πόρτα και αποχωρώντας -αφού έτσι κι αλλιώς κάποτε θα σε κουράσουν, αναγκάζοντάς σε να αποχωρήσης- να τους αφήσης να φαγωθούν μόνοι τους, γιατί… άνθρωποι είναι. Αφού λειτουργούν με το μίσος, νομοτελειακά κάποτε θα φαγωθούν μεταξύ τους.
Πίστεψέ με, το δοκίμασα πολλές φορές μέχρι τώρα και λειτουργεί με μαθηματική ακρίβεια. Αρκεί να μείνης έξω και να μην επιστρέψης. Το κενό που αφήνεις είναι χάσμα που κάποτε θα τους καταπιή.
Δεν υπάρχει, εξ άλλου, κανένας λόγος να υπομένης νοσηρές καταστάσεις διατρέχοντας τον κίνδυνο να γίνης κι εσύ σαν αυτούς, εφόσον η ασθένεια του μίσους είναι μεταδοτική.
Όσο για τις δοκιμασίες ηθικού χαρακτήρα και έτερα «επαναστατικά κοινωνικο-ψυχολογικά γυμνάσια», αυτά είναι καλά για όσους βρίσκονται στο στάδιο του πειραματισμού (εφηβεία έως πρώτα μετεφηβικά χρόνια) και μέχρι να καταλάβουν ότι «δεν λένε όχι στους τρελούς και δεν τα βάζουνε με τους πολλούς». Πρέπει να ξέρη κανείς πότε να υποχωρή/αποχωρή άμα θέλη, αν όχι να νικά, τουλάχιστον να περισώζη την αξιοπρέπειά του.
Όταν άλλωστε έχης δει την «αλήθεια» των έμπλεων εξ αποκαλύψεως βεβαιοτήτων πόσο άσκημη, πόσο κακή ερωμένη είναι, δεν έχης πια περιθώρια να της κάνης χατήρια και να της δείχνης ανοχές.
Πρέπει να φεύγης. Πρέπει να γυρίζης την πλάτη στην αρρώστεια. Η φυγή είναι ψυχική υγεία, αντίθετα με την επιμονή σε φαύλες καταστάσεις, που δεν είναι άλλο από νοσηρή προσκόληση και ζωή στην αποσύνθεση.
Eνδιαφέρουσα (από πολλές όψεις) απάντηση . Την διάβασα λέξη προς λέξη και την ξαναδιάβασα πολλές φορές και την κοίταξα από όλες τις δυνατές όψεις της , πριν δώσω μια απάντηση . Γιατί θεώρησα εαυτόν υποχρεωμένο να απαντήσω (ήταν ένας πολύ καλός και οξυδερκής φίλος) . Έτσι λοιπόν , του απάντησα τούτο :
Υπάρχει κάτι στην Ιατρική (την παλιά καλή παραδοσιακή ιατρική) , που λέγεται Διαφοροδιάγνωση και η οποία είναι — α π α ρ α ί τ η τ η — για να βεβαιωθείς περί τίνος πρόκειται (να βάλεις δηλαδή διάγνωση) και να ορίσεις θεραπεία .
Ναι , όταν αντιμετωπίζεις εχθρική συμπεριφορά , αυτή είναι η λύση (θεραπεία) …. Να φεύγεις . Πλην όμως , πρέπει να είσαι απόλυτα σίγουρος για την «εχθρική συμπεριφορά” και όχι να συμπαρασύρεσαι από καταστάσεις που …. μοιάζουν με “εχθρική συμπεριφορά” .
Γιατί , υπάρχουν και τέτοιες . Πρέπει να είσαι πολύ … νηφάλιος και διορατικός και προσεκτικός για να το ξεχωρίσεις , και καλός γνώστης της ανθρώπινης ψυχής και συμπεριφοράς ….
Γιατί αν αφρόντιστα και “εν θερμώ” , αρχίζεις να κλείνεις πόρτες πίσω σου (βροντώντας τες ενίοτε) , πάλι εσύ χαμένος θα είσαι .
————————————————————————–
Εν τάξει …. είμαι λίγο ….. συντηρητικούρα .
Εσείς … τί λέτε ;
.

 

Ετικέτες: , , , , ,

61 responses to “ΦΕΥΓΕΙΣ ;… ή ΜΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΣΑΙ ; (chatting)

  1. DaisyCrazy

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 08:27

    Εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου για το ότι δεν πρέπει να βιαζόμαστε να βαφτίζουμε εχθρική μια συμπεριφορά. Θα συμφωνήσω όμως και με τον οξυδερκη φίλο σου ότι σε περίπτωση που είναι εχθρική η συμπεριφορά η φυγή είναι η καλύτερη λύση.
    Μα τι ενδιαφέρουσες κουβέντες κι αναλύσεις κάνετε με το φίλο σου Σίλια μου 🙂
    Καλημέρα
    x

     
    • silia

      Νοέμβριος 22 , 2010 at 22:15

      @ DaisyCrazy
      Εκεί (κατά τη γνώμη μου) , είναι το μυστικό … Στο «να μη βιαζόμαστε» να βάλουμε «διάγνωση» . Από την άλλη μεριά όμως , και η υπερβολική καθυστέρηση , μπορεί να σε κάνει …»θύμα» .
      Με τον συγκεκριμένο φίλο , κάναμε μνημιώδους ενδιαφέροντος συζητήσεις . Τώρα όχι πια , όχι γιατί συνέβη κάτι σοβαρό , αλλά να … ξέρεις … ψιλοχαθήκαμε . Πιστεύω όμως πως σε μια επαφή μας , θα είχαμε και πάλι , πολλά να πούμε .

       
      • DaisyCrazy

        Νοέμβριος 23 , 2010 at 08:14

        Κρίμα να χάνεσαι με τέτοιους φίλους. Σίγουρα αν ξανασυναντηθείτε θα’χετε πολλά να συζητήσετε 🙂
        Καλημερούδια Άννουλα!

        υγ. όντως η υπερβολική καθυστέρηση σε κάνει θύμα πρώτης περιοπής τουλάχιστον στα μάτια των ‘εχθρών’

         
  2. faros

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 08:41

    Έχω τη γνώμη ότι δεν υπάρχει «συνταγή» για το θέμα που πραγματεύεσαι σήμερα !
    Άλλες φορές χρειάζεται να την «κάνεις», όταν βλέπεις ότι ο (ή οι) συνομιλητής σου δεν καταλαβαίνει τίποτα και είναι και προκλητικός ή υβριστικός …
    … και άλλες φορές, οφείλεις να παραμείνεις, να προσπαθήσεις να βρεις την αλήθεια και το δίκιο (σε μια συζήτηση μπορεί τελικά να έχεις ΕΣΥ άδικο). Μιλάμε για τις περιπτώσεις που η εχθρική συμπεριφορά του άλλου, ίσως να οφείλεται σε αμηχανία ή έλλειψη επιχειράτων, σε αδυναμίες, σε πλημμελή γνώση, σε παραπληροφόρηση.
    Πόσες φορές αντιμετωπίσαμε δύσκολες καταστάσεις από ανθρώπους που κάποιοι «καλοθελητές» τους βάλαν λόγια εναντίον μας … και ήρθαν να ζητήσουν το λόγο με εχθρική διάθεση και τελικά το θέμα ξεκαθάρισε από την υπομονή τη δική μας !

    Τέλος πάντων πολλά είπα …

    Θερμή Καλημέρα και Καλή Βδομάδα !

     
    • silia

      Νοέμβριος 22 , 2010 at 22:23

      @ faros
      Συμφωνώ απόλυτα , πως δεν υπάρχει συνταγή … Δεν πρέπει να υπάρχει «συνταγή» και πρωτόκολλο σε τέτοιες καταστάσεις .
      Πρέπει να σταθμίζουμε και να ισορροπούμε τα πράγματα κάθε φορά .
      Το μόνο αξίωμα , που πρέπει να ισχύει , είναι το «Μακρυά , από τα άκρα» , δηλαδή ούτε βρόντηγμα της πόρτας με την κάθε αφορμή και «έξω από εδώ» , αλλά ούτε και προσκόλληση σε αρρωστημένες καταστάσεις , μόνο και μόνο για να μην αλλάξουμε την ζωή και τις συνήθειες μας , ή να μην μας κακοχαρακτηρίσουν , ή για να μην πονέσουμε , ή για να μην μετανοιώσουμε αργότερα , ή για ναμην μείνουμε στην μοναξιά , ή … ή … ή …
      Τελικά Φάρε μου , η ζωή … είναι δύσκολη (που λέει και ο Βούδδας) … Θέλει πολλή σκέψη .

       
  3. agriada52

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 08:52

    Η φωτογραφία όλα τα λεφτά!
    Για το περιεχόμενο της ανάρτησής σου είμαι μάλλον στην εφηβεία γι αυτό θα το σκεφτώ και θα σου πω
    Καλη σου μέρα, και σε σενα και στους καλεσμένους σου

     
    • silia

      Νοέμβριος 22 , 2010 at 22:30

      Ε , καλά … Αν σου πω ότι πρώτα συνάντησα αυτή την φωτογραφία , και στην συνέχεια , θυμήθηκα και αποφάσισα να γράψω αυτό το ποστ …
      Η φωτο , με παρακίνησε …
      Πες μου , κοιτάζοντας την δεν σου έρχεται να προειδοποιήσεις το γατί , πως : «Μπορεί από αταβισμό να σου φαίνεται ότι απειλείσαι από τον σκύλο , αλλά τα πράγματα , δεν είναι πάντα έτσι όπως φαίνονται» … ;
      Καλημέρα και σε σένα .

       
  4. Mambo Tango

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 10:57

    Αυτό το θέμα με απασχολεί έντονα τελευταία. Πρόσφατα έκλεισα την πόρτα σε μια αδιαμφισβήτητα εχθρική συμπεριφορά από αγαπημένο πρόσωπο, αλλά η ζωή μου έχει γεμίσει δηλητήριο. Θα παρακολουθήσω μ’ ενδιαφέρον τις απόψεις σας, ιδίως της σοφής Σίλια, μήπως φωτιστώ.

     
    • silia

      Νοέμβριος 23 , 2010 at 01:37

      @ Mambo Tango
      Όταν λες πως «η ζωή μου έχει γεμίσει δηλητήριο» , δεν αντιλαμβάνομαι τι ακριβώς θέλεις να πεις . Οι σκέψεις που έκανα , είναι δυό :
      1. Εννοείς πως … μετάνοιωσες , που «έκλεισες πίσω σου την πόρτα» … Θα ήθελα να πω , πως … ναι , είναι κι αυτό … Το να μετανοιώνουμε δηλαδή για την επιλογή μας και έτσι να νομίζουμε , πως πράξαμε λάθος (όποια κι αν ήταν η επιλογή μας) .
      2. Εννοείς , πως η … οργή (γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις , η οργή , είναι το κυρίαρχο συναίσθημα) , σου «δηλητηρίασε» τη ζωή … (διότι εκτός των άλλων , η Οργή , είναι ένα πολύ-πολύ τοξικό συναίσθημα) … Και με την ευκαιρία , δες αυτό : (είναι δικό μου . Το έγραψα πριν πολλά -πολλά χρόνια)

       
      • Mambo Tango

        Νοέμβριος 23 , 2010 at 09:08

        Μιλώ για την οργή, τη θλίψη που αναφέρετε στο ωραίο σας ποίημα, την απογοήτευση και βέβαια τον πόνο της «απώλειας» μιας σχέσης που θα ήθελες να ήταν διαφορετική.

         
  5. glaykidarling

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 13:30

    δε φοβάμαι τις αμιγως εχθρικές συμπεριφόρες,μου κάνουν πιο ξεκάθαρες από αυτές που υποθάλπονται…αυτές τρέμω…νοιώθεις την έχθρα αλλά ΔΕΝ μπορείς να την αποδείξεις….

     
    • silia

      Νοέμβριος 24 , 2010 at 01:21

      @ glaykidarling
      Μου θύμησες , ένα πολύ-πολύ ενδιαφέρον βιβλίο , που θαρρώ ότι το θέμα του ταιριάζει μ’ αυτό το σχόλιο σου , και γι αυτό το αναφέρω .
      Πρόκειται για το «ΗΘΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ – Η κρυμμένη βία στην καθημερινή ζωή» της Marie France Hirigoyen . Ένα βιβλίο , που πραγματεύεται το φαινόμενο της ηθικής παρενόχλησης , την προσπάθεια δηλ. ψυχικής εξόντωσης του άλλου , με λόγια , με μορφασμούς , με νεύματα , με υπονοούμενα , χωρίς την χρήση φυσικής βίας . Η ηθική παρενόχληση δεν έχει ακόμα διερευνηθεί επαρκώς , ωστόσο , έχει παρατηρηθεί , ότι είναι διαστροφική και άκρως επικίνδυνη , γιατί προκαλεί βαριά κατάθλιψη , έως και ψυχικό θάνατο .
      Αξίζει να το διαβάσεις .

       
      • glaykidarling

        Νοέμβριος 26 , 2010 at 00:02

        OK ,merci!

         
  6. κωστής

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 13:42

    Αναφέρεσαι σε συγκεκριμένο πρόσωπο που σε πλήγωσε; Γιατί εμένα προσωπικά αυτό το post με εμπνέει, σε ότι αφορά στη σχέση μου με την χώρα μας. Έτσι ακριβώς σκέφτομαι και τείνω στο «φευγιό» …

    Καλη σου μέρα!

     
    • silia

      Νοέμβριος 24 , 2010 at 01:33

      @ κωστής
      Όχι Κωστή μου , δεν αναφέρομαι σε κανένα συγκεκριμένο άτομο που με πλήγωσε . Καμία σχέση .
      ——————————
      Αυτό το λιγόλογο σχόλιο σου , έσφιξε την ήδη σφιγμένη καρδιά μου ακόμα πιο πολύ . Κι αυτό γιατί καθώς βρίσκομαι σε μια ηλικία σαν αυτή των γονιών σου , κανονικά θα έπρεπε να σου απαντήσω με ένα … «όχι παιδί μου , μην πτοείσαι … μείνε εδώ … αγωνίσου για το αύριο … έχεις τα φόντα , έχεις την δύναμη , έχεις τα υπέροχα νιάτα σου που θα σε βοηθήσουν να μείνεις στην όμορφη Πατρίδα σου και να αγωνιστείς για να προκόψεις …» …
      Όμως …
      Όμως , αν μου επέτρεπες την συμβουλή , δεν θα σου την έδινα , γιατί η ζωή , με δίδαξε , … άλλα . Την έδωσα αυτή την συμβουλή στον μεγάλο μου γιο πριν κάποια χρόνια και τώρα νοιώθω ευτυχής , που με … παράκουσε και … έφυγε μακριά μου .
      Φύγε παιδί μου …
      Φύγε όσο μπορείς πιο μακριά …
      —————————————-
      Γμτ … με πήραν τα «ζουμιά» .

       
  7. erimos

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 16:12

    «Για πες μου,να καθήσω ή να φύγω» που λέει και το άσμα. Όντως υπαρκτό
    δίλημα σε πάμπολες περιπτώσεις. Έχω όμως την αίσθηση ότι δεν μπορεί
    να αφήνουμε να μηλά πάντα το εγώ – και να την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια – οχυρωμένοι στην προσωπική μας αλήθεια,μα να δίνουμε και
    καμιά σκληρή μάχη για το εμείς.

     
    • silia

      Νοέμβριος 24 , 2010 at 19:41

      @ erimos
      Να και μία «όψη» του θέματος , που ομολογώ , πως δεν την είχα σκεφθεί :
      Είναι … εγωισμός , το να αποχωρείς και να κλείνεις και την πόρτα πίσω σου ; …
      Μμμμ , «ναι» θα έλεγα , για κάποιες περιπτώσεις όμως … Εκεί όπου το «εμείς» , μετράει περισσότερο . Και το «εμείς» μετράει περισσότερο από το σκέτο «εγώ» , όταν υπάρχουν δίκια και από τις δυό πλευρές … Ποιός όμως , θα το κρίνει αυτό ;… Μπερδεμένα πράγματα , γιατί σε μια αντιπαράθεση , είμαστε τόσο μπερδεμένοι και πληγωμένοι , που μετράμε όλα τα δίκια με … το μέρος μας .
      Το είπα και παραπάνω : Η ζωή είναι δύσκολη (Βούδας)

       
  8. talisker

    Νοέμβριος 22 , 2010 at 21:35

    συμφωνω απολυτα με τη Γλαυκη!:)

    απο ενστικτο παντως …και απο μια αποστροφη στις διφορουμενες συμπεριφορες φευγω και διαγραφω οριστικα !

    Νομιζω πως δεν εχω χρονο ουτε χωρο , ουτε χρονο για συμπεριφορες που με χαλανε
    ταυτοχρονως εχω και μια μεγαλοψυχια
    -απλα να απαξιω!:)

    φιλια Σιλια:)

     
    • silia

      Νοέμβριος 24 , 2010 at 22:27

      @ talisker
      Σέβομαι απόλυτα την επιλογή σου , να προασπίζεις , ό, τι πολυτιμότερο έχουμε στη ζωή : Τον … χρόνο μας .
      Ωστόσο , θυμήσου πως … «Αγάπη είναι , όταν χαρίζεις στον άλλο , κομμάτια από το πιο πολύτιμο έχειν σου … δηλ. τον Χρόνο σου» … Δεν είναι αξίωμα αυτό . Είναι η γνώμη ενός σπουδαίου ανθρώπου ψυχίατρου-φιλόσοφου , που ασχολήθηκε πολύ με το θέμα , του Μ.Σκοτ Πεκ (διάβασε αν μπορείς το βιβλίο «Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΤΑΞΙΔΕΜΕΝΟΣ»
      ———————————–
      Μου θύμισες μ’ αυτό το σχόλιο σου και ένα τραγούδι που πολύ αγαπώ :

      Χάρηκα πολύ , που σε ξαναείδα εδώ .

       
  9. faros

    Νοέμβριος 23 , 2010 at 08:32

    Λες : … ή … ή … ή !
    Εκεί είναι το ζουμί ! 😀
    Δεν ήξερα ότι είπε τέτοιο πράγμα ο Βούδας !
    (ο … Κούδας, τι είπε ; :D)

    Ωχ, μου φαίνεται, το … μπαχάλεψα το θέμα, έ ;
    (έτσι μου … βγήκε πρωί πρωί)

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
    • silia

      Νοέμβριος 24 , 2010 at 22:48

      @ faros
      Σημασία τελικά , δεν έχει τί είπε ο … Κούδας , αλλά ο … Ιούδας .
      Σε συγχωρώ , γιατί έχεις τα κέφια σου πρωί-πρωί , κι αυτό πια , είναι σπάνιο στους καιρούς που ζούμε .
      Άλλωστε πιστεύω πως δεν το έκανες επίτηδες , αλλά σου βγήκε σαν μια προσπάθεια να με κάνεις να χαμογελάσω (που τώρα τελευταία όλο το … ξεχνώ) .
      Καλό βράδυ .

       
  10. bernardina

    Νοέμβριος 23 , 2010 at 11:36

    Aχ βρε Σίλια…
    Γι’ άλλη μια φορά αισθάνομαι πως γράφεις πράγματα που θα έπρεπε να γράψω εγώ. Ειδικά τις τελευταίες μέρες. (Είμαι βέβαιη ότι καταλαβαίνεις τι εννοώ).
    Θα μου επιτρέψεις εδώ να χαιρετίσω την καλή μου MamboTango με την οποία είχαμε συναντηθεί παλιότερα κάπου αλλού 😉 Ή θα μου θυμώσεις κι εσύ επειδή… εκμεταλλεύομαι το μπλογκ σου για να πιάσω κουβέντα με άλλους σχολιαστές; 😦 (Ησύχασε, ησύχασε, ξέρω ότι εσύ δεν είσαι τέτοιος άνθρωπος)
    Φιλιά

     
    • silia

      Νοέμβριος 26 , 2010 at 18:07

      @ bernardina
      Εγώ δεν είμαι βέβαιη ότι … καταλαβαίνω …
      Μάλλον , υποθέτω .
      —————————————
      Όχι , δεν θα σου θυμώσω , επειδή πιάνεις κουβέντα με άλλους σχολιαστές . Η αλήθεια είναι ότι … με ενοχλεί , αλλά είδικά εσένα , μου είναι αδύνατον να σου θυμώσω … Αδυναμίες βλέπεις …
      Ωστόσο , με έβαλες σε περιέργεια : Ποιός σου θύμωσε για κάτι τέτοιο ; (Επειδή έγραψες την φράση «θα μου θυμώσεις κι εσύ» … Εκεί είναι η απορία)
      Φιλιά πολλά .

       
  11. mr e

    Νοέμβριος 23 , 2010 at 17:58

    Καλή μου Άννα πρώτα πρώτα θα σου πω ότι πολύ μου άρεσε το … «ανορθόγραφο» μπλε κείμενο με τις υποτακτικές τις τελικές προτάσεις και τα … ήτα του…. Ναι πολύ μου άρεσε γιατί μου θύμισε … ότι τέλος πάντων μπορεί να θυμίσει(η) σ΄ έναν… 60άρη νεαρό…(sic) αυτή η γραφή…
    Επί της ουσίας, η μητέρα μου (καλή της ώρα στον ουρανό που βρίσκεται) πάντα μου έλεγε παιδί μου «ρίξε τόπο στην οργή» εννοώντας πως … «κρείτων το σιγάν» ή το φιλονικείν… Από την άλλη θέλει να είσαι πολύ μα πάρα πολύ φιλοσοφημένος , να έχεις διαβάσει και ξαναδιαβάσει το «ΑΝ» του Κιπλινγκ, να είσαι «βράχος ακλόνητος» στο χαρακτήρα και βέβαια καλορυθμισμένος από… σάκχαρο για να φύγεις, όταν η περίσταση το καλεί, χωρίς να βροντήξεις πόρτες… Φιλοσοσοφία μου εν τούτοις είναι πως περισσότερες μύγες πιάνεις με μια σταγόνα μέλι παρά με ένα καζάνι ξύδι…
    Φιλιά.

    ΥΓ Σ΄ ευχαριστώ που δίνεις τόση σημασία στα σχόλια μου που όμως χωρίς τις τόσο αξιόλογες δικές σου «έντυπες» σκέψεις δεν θα είχαν υπάρξει…

     
    • silia

      Νοέμβριος 26 , 2010 at 18:17

      @ mr e
      Το … «ανορθόγραφο» μπλε κείμενο με τις υποτακτικές τις τελικές προτάσεις και τα … ήτα του…. , σου άρεσε πολύ γιατί το έγραψε ένας … 60άρης «νεαρός» … Ένας ακόμα δηλ. νεαρός της όμορφης γενιάς μας (που ειρήσθω εν παρόδω , ότι είναι και … κοντοχωριανός σου , για να μην πω , ίσως και πατριώτης σου) . Λάτρευα (και λατρεύω , βέβαια) κι εγώ την γραφή του , αυτήν , που με γυρίζει πίσω στα χρόνια της αθωότητας .
      Όσο για τα … επί της ουσίας , ξεδιάλυνε μου σε παρακαλώ , ένα σημείο , που με ενδιαφέρει : Το … «βρόντηγμα της πόρτας» , ανεβάζει το σάκχαρο ; … Άντε να «δουλέψω» κανένα ενδιαφέρον επιστημονικό θέμα , τώρα στην εποχή της ανίας μου , μπας και «χτυπήσω» κανένα Νόμπελ Ιατρικής , αύριο -μεθαύριο .
      ΥΓ. Εγώ σ’ ευχαριστώ , που … μου γράφεις σχόλια .

       
  12. olvios

    Νοέμβριος 24 , 2010 at 06:29

    Πολλές φορές η σύγκρουση είναι το αποτέλεσμα μιας `συμμετοχικής` διαδρομής,
    Τα παλιά γεφύρια μας διδάσκουν, με τις βάσεις στα στηρίγματα, πως να μην `αντιστέκεσαι στο κακό`
    ,=)
    Τα αυτιά του γάτου λένε μια μικρή ιστορία.

     
    • silia

      Νοέμβριος 26 , 2010 at 21:01

      @ olvios
      Τίς περισσότερες φορές η σύγκρουση είναι το αποτέλεσμα μιας «συμμετοχικής» διαδρομής , για να μην πω πάντα και θεωρηθώ υπερβολική και ότι δεν αφήνω «παραθυράκια» για τις … εξαιρέσεις .
      Όπως έλεγε και η «σοφή» μάνα μου : «Για να χτυπήσουν παλαμάκια , χρειάζονται να χτυπούν δυό χέρια μεταξύ τους … Χτύπα όσο θέλεις το ένα σου χέρι στον αέρα … Έτσι , καυγάς , δεν γίνεται» .
      Για τα … «παλιά γεφύρια» , δεν λέω τίποτα , γιατί με … ματώνουν …
      Και … αυτό με τα «αυτιά του γάτου» ομολογώ , πως δεν το κατάλαβα . Μήπως αναφέρεσαι στην φωτογραφία του ποστ ;
      Να είσαι πάντα καλά . Να περνάς καλά σου εύχομαι .

       
  13. faros

    Νοέμβριος 24 , 2010 at 14:58

    mr e : Το θέμα είναι, τι να τις κάνεις … τόσε μύγες !!!!!!!!!!!!!
    Άσε που χαλάει και το … μέλι !!!!
    Γι΄αυτό ξύδι και πάλι ξύδι – δεν έχεις να χάσεις και πολλά !!!

    Ουουουου, υπερέβην τα όρια, έ ;

    Χαιρετισμούς θερμούς σε όλους σας !

     
    • mr e

      Νοέμβριος 24 , 2010 at 17:11

      «faros» Θερμή καλησπερα….

       
  14. faros

    Νοέμβριος 25 , 2010 at 08:52

    Καλημέρα mr e, Καλημέρα σε όλους !

     
  15. erimos

    Νοέμβριος 25 , 2010 at 21:01

    Αν έχω συμπαιράνει σωστά στο λίγο χρόνο που επισκέπτομαι τη σελίδα σας
    είσθε άνθρωπος της εφαρμοσμένης επιστήμης. Επομένως αν κάτι έχει καρδιά
    θα μας το βεβαιώσει το πείραμα.
    τηνΚαλή Καληνύχτα μου.

     
    • silia

      Νοέμβριος 29 , 2010 at 17:50

      @ erimos
      Σωστά συμπεράνατε . Όμως , ειλικρινά , δεν κατάλαβα το νόημα αυτού του σχολίου ….
      Αν με βοηθούσατε λίγο …

       
  16. faros

    Νοέμβριος 26 , 2010 at 08:59

    Καλημέρα … καλή !

     
  17. faros

    Νοέμβριος 27 , 2010 at 08:38

    Καλημέρα και να έχετε όλοι (κυρίως η Silia μας) ένα όμορφο Σαββατοκύριακο !

     
  18. vasilis

    Νοέμβριος 27 , 2010 at 10:11

    Σε κάθε τι είναι καλό να αφήνουμε να κάτσει η σκονη, πριν παρουμε αποφάσεις.. Καλό ΣΚ .!

     
    • silia

      Νοέμβριος 29 , 2010 at 17:54

      @ vasilis
      Κι αν … ώσπου να κατακαθήσει ο «κουρνιαχτός» , εμείς οι «ψύχραιμοι» χάσουμε το «τραίνο» ;
      Λέω εγώ τώρα , αλλά μη μου δίνεις και ιδιαίτερη σημασία , γιατί κι εγώ της άποψης σου είμαι …
      Καλό σου απόγευμα .

       
  19. faros

    Νοέμβριος 28 , 2010 at 14:11

    ΄μέραααααααααααααα !

     
  20. faros

    Νοέμβριος 29 , 2010 at 08:45

    Επιμένω !

    Καλημέρα και Καλή Βδομάδα !

     
    • silia

      Νοέμβριος 29 , 2010 at 23:07

      @ faros
      Καλημερούδια και καλησπερούδια , και καληνυχτούδια , και καλασαββατοκυριακούδια και καλαβδομαδούδια και καλομηνούδια (για μεθαύριο αυτό) και καλαχρονούδια , και καλαμυαλούδια και καλα…κρασούδια .
      Και είμαι σίγουρη ότι θα εκτιμήσεις ιδιαίτερα όλες αυτές τις από καρδιάς ευχές μου , γιατί είναι διατυπωμένες με γνήσια Εβρίτικη προφορά (ως γνωστόν η κατάληξη «-ούδια» παραπέμπει κυρίως στην περιοχή του Έβρου .
      Φιλιά

       
      • faros

        Νοέμβριος 30 , 2010 at 00:38

        😆 😀 😆 😀 😆 😀

        … χορταρούδια …

        Φυσικά !

         
      • silia

        Νοέμβριος 30 , 2010 at 00:50

        @ faros

         
  21. Κ.Κ.Μοίρης

    Νοέμβριος 29 , 2010 at 09:21

    άνθρωπος που αγαπω κ εκτιμώ την άποψή του , μου ‘γραψε κάποια στιγμή, αφορμής δοθείσης : «Σε συμβουλεύω να συζητάς μόνο με όσους συμφωνείς. Αυτό το έμαθα καλά. Η διαφωνία μπορεί να είναι δημιουργική, αλλά μόνο όταν κρατάς όπλο».

     
    • silia

      Νοέμβριος 29 , 2010 at 23:21

      @ Κ.Κ.Μοίρης
      Κ.Κ.Μοίρη μου , θεωρώ τον άνθρωπο που αγαπάτε και εκτιμάτε την άποψη του … κάπως ακραίο να τον πω … κάπως … ελαφρώς επιθετικό να τον πω … Τέλος πάντων , αφού τον εκτιμάτε , εμένα δεν μου πέφτει παραπανίσιος λόγος .
      Και ακόμα κάτι : Δεν ξέρω γιατί , αλλά αυτό το σχόλιο σας μου θύμησε ένα μικρό ποίημα που είχα γράψει παλιά … πολύ παλιά (τον Οκτώβρη του 1974)και το οποίο σας αφιερώνω :
      ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ Νο 3
      ————————–
      Γύρεψες τον θάνατο ,
      πριν τον γνωρίσεις …
      Η επιπολαιότητά σου
      ήταν πάντα
      δημιουργική .

      .
      Χαίρομαι πάρα πολύ , όταν σας βλέπω εδώ .

       
      • Κ.Κ.Μοίρης

        Νοέμβριος 29 , 2010 at 23:38

        κι εγώ το ίδιο, να θυμάστε πως εδώ έρχομαι πάντα άοπλος

         
      • silia

        Νοέμβριος 30 , 2010 at 00:00

        @ Κ.Κ.Μοίρης
        Ααααα , κύριε Μοίρη μου … Μην μου λέτε εμένα … ψεμματάκια …
        Την … γοητεία και την οξυδέρκεια σας , πού τις αφήνετε ; στο σπίτι ;
        Και πού να μιλήσουμε για τα βαρέα πυρομαχικά σας …

         
  22. Liakada

    Νοέμβριος 29 , 2010 at 17:24

    “Σε συμβουλεύω να συζητάς μόνο με όσους συμφωνείς. Αυτό το έμαθα καλά. Η διαφωνία μπορεί να είναι δημιουργική, αλλά μόνο όταν κρατάς όπλο”. εγραψε καποιος …
    Σωστα εκφραστηκε.. Σωστα απο την αποψη οτι οταν καποιος καθεται και συζηταει μονο με οοσυς συμφωνει , γιατι εσυ που διαφωνεις μαζι σου να καθισεις να τον πεισεις με επιχειρηματα και αποδειξεις οταν ο ιδιος εθελοτυφλει ?
    Τι κανεις? τον πυροβολεις δημιουργικα και..αποχωρεις ευγενικα …
    Μπορει καποια στιγμη να βρει το κουραγιο να δει ξεκαθαρα και να αναγνωρισει καποια πραγματακια! Αν οχι με γεια του με χαρα του!
    Το οπλο σου ειναι η ψυχραιμια και η αποσταση!
    Καλησπερουδια Σιλιδιον!
    Χμμ νομιζω τα συζηταμε …

     
    • silia

      Νοέμβριος 30 , 2010 at 00:08

      @ Liakada
      Ορίστε μας … Άλλη μια fun της «17 Νοέμβρη» …
      Λευτεριά στον Κουφοντίνα , βρε …
      ———————————-
      Σοβαρά τώρα : Άκουσε Λιακάδα μου , έχω την εντύπωση , ότι με την ψυχραιμία , την απόσταση και την αξιοπρέπεια δεν βγάζεις και πολλά … Αν δεν φτύσεις , κλωτσήσεις , τραβήξεις τα μαλλιά σου , λιποθυμήσεις , καλέσεις το 166 , πάθεις κρίση πανικού , στηθάγχης , επιληψίας … δεν καταφέρνεις τίποτα .
      «Σοβαρά» είπα ;;;… Άστο καλύτερα .
      Φιλάκια ρουφηχτά .

       
  23. faros

    Νοέμβριος 30 , 2010 at 00:42

    Τι είναι τα φιλάκια ;;;;;;;
    Σαλιγκάρια ;;;;;;;;;;;;;;; 😆

     
  24. faros

    Νοέμβριος 30 , 2010 at 08:37

    Ααααααααααααααααααααααααααααααααααααα, ΔΕΝ είναι … σαλιγκάρια !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 😀 😀 😀
    Είναι η … Πετρούλα !!!!!

    Καλημέρα (ούδια) !

     
  25. erimos

    Νοέμβριος 30 , 2010 at 16:27

    Χάθηκα για λίγο,μάζεβα ελιές,εδώ στα νότια υπάρχουν και αυτές.
    Τι θέλω να πω: να, κατ΄ αρχήν δεν μου αρέσουν καθόλου τα όπλα, αν κάτι
    έχει καρδιά , αν δλδ, είναι τεκμηριομένο και πατάει καλά στα πόδια του και
    αξίζει, τότε ,ακόμα και με κόστος,χρειάζεται οπωσδήποτε να παλεύεις για
    αυτό,βάζοντας στην άκρη τους όποιους μικροεγωισμούς,και καμιά φορά
    και συμφέροντα . Αλιώς με ποιόν τρόπο να επικοινωνήσεις,ας πούμε με
    τον γείτονά σου; Και αν σου τύχει νάναι και στριμένο άντερο; Τότε βάζεις
    και λίγο νερό στο κρασί σου,όχι μόνο «άκρατον οίνον»…

     
  26. erimos

    Νοέμβριος 30 , 2010 at 16:31

    Χάζεψα: Ξέχασα την καλή καλησπέρα μου.

     
  27. faros

    Δεκέμβριος 1 , 2010 at 08:43

    Πολύ Καλημέρα, πολλές πολλές ευχές για Καλό (από κάθε άποψη) Μήνα !

     
  28. erimos

    Δεκέμβριος 1 , 2010 at 18:48

    Καλησπεροούδια και καλό μήνα για όλους

     
  29. faros

    Δεκέμβριος 2 , 2010 at 08:59

    Είναι καμιά Silia, δω γύρω ;;;;;;;;;;;;;;

    erimos: αυτή η … ατάκα, δική μου είναι !!! 😀

    Καλημερούδια … καλά !

     
  30. erimos

    Δεκέμβριος 2 , 2010 at 20:04

    Δεν τη διεκδικώ. απλά μου θύμησε ενα φιλαράκι και την επανέλαβα.
    Την καλησπέρα μου.

     
  31. faros

    Δεκέμβριος 2 , 2010 at 20:24

    Καλά … τότε ! 😀

     
  32. faros

    Δεκέμβριος 3 , 2010 at 19:35

    Καλησπέρααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα !

     
  33. faros

    Δεκέμβριος 4 , 2010 at 08:39

    Καλημέραααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα !

     
  34. faros

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 08:41

    Ε, ρε, κάτι μοναξιές !!! 😀

    Καλημέρα … faros !!! 😀 😀

     
  35. erimos

    Δεκέμβριος 10 , 2010 at 22:48

    Επειδή η απάντησή μου στις 30/11 των 16:27 δεν είναι ολοκληρωμένη,
    επίτρεψέ μου να τηνσυμπληρώσω.

    Πρέπει να ψάξεις – δοκιμάζοντας – και να γίνεις θεατής του εαυτού σου
    μέχρι να μπορείς να κοιτάζεις κάποιον στα μάτια και να πεις:
    «Εψαχνα τα τελευταία δέκα χρόνια και μέσα από αυτές τις εμπειρίες αυτή
    είναι η κρίση μου και απόφαση μου είναι να σου κλείσω την πόρτα.»
    Αυτό εννοούσα όταν έγρψα,»θα μας το βεβαιώσει το πείραμα».
    Την καλή καληνύχτα μου.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: