RSS

Η Anna-Silia «πήζει» … γιαούρτι για την Ιδιαιτέρα Γραμματέα

05 Δεκ.
Καυχήθηκα πρόσφατα σε μια αγαπημένη συναναστροφή , πως είμαι εν πολλοίς  ικανή , αν μου πεις μία και μοναδική λέξη , να βρω και να σου πω μια ιστορία …
«Γιαούρτι» , μου αντέτεινε τότε η «Ιδιαιτέρα Γραμματεύς» της «Λάσπης» … και στο απορημένο μου βλέμμα , εξήγησε :
-Θέλω μια ιστορία με … γιαούρτι …
Καλή μου Ιδιαιτέρα : Είναι η αλήθεια ότι είμαι μια αλαζονική καυχησιάρα , αλλά κι εσύ οφείλεις να ομολογήσεις ότι … μου βάζεις εύκολα … Θα μπορούσες να μου πεις λίγο δυσκολότερες λέξεις , όπως …»νηοψία» ή «κρουσιμέτρησις  ή «εξοβελιστέος» ή ακόμα και κανένα … σατανικό , όπως «διάγλυμμα» … Αλλά όχι . Εσύ απλά , μου είπες … «γιαούρτι» .
Άντε λοιπόν … Δικιά σου η ιστορία με το «πήξιμο» του γιαουρτιού και πιστεύω να φτιάξει λίγο το χαλασμένο τελευταία , κέφι σου … Γιατί να ξέρεις , πως ένα χαμόγελο , μπορεί να φωτίσει τα «σκοτάδια» μας και μπορεί να μας κάνει έστω και πρόσκαιρα , να … ξεχαστούμε .
*************************************************
Πίνδος (Γρεβενά) , Φθινόπωρο του 1974 . Υπηρεσία υπαίθρου για την νεαρή (τότε) Ασκληπιάδα , Anna-Silia .
Ο νυν σύζυγος μου και τότε «αίσθημα» μου , υπηρετεί την θητεία του σε μονάδα Προκάλυψης πάνω στα Ελληνοσερβικά σύνορα κάπου στην περιοχή του … Αγίου Φλωρίνης . Στον χάρτη , μια σπιθαμή δρόμος . Στην πραγματικότητα του 1974 σχεδόν αδύνατον το να βρεθούμε . Επειδή όμως η αγάπη , όλα τα μπορεί (όπως λέει και η Α’ προς Κορινθίους Επιστολή , σε ελεύθερη μετάφραση βεβαίως) , μία φορά το μήνα έκανα το εξής δρομολόγιο . Στις 5 το πρωί του Σαββάτου έπαιρνα το τοπικό λεωφορείο (παρακμιακό φορτηγό με ξύλινους πάγκους για καθίσματα) και κατέβαινα από το χωριό στην πόλη των Γρεβενών (μιάμισυ ώρα) . Από εκεί μετά ένα 2ωρο αναμονής , στο λεωφορείο (κανονικό πια … του ΚΤΕΛ) για Κοζάνη (άλλη μιάμισυ ώρα) . Στην ώρα επάνω , από Κοζάνη πάλι με το ΚΤΕΛ , μία ώρα για Αμύνταιο και από εκεί μετά από ένα … 2ωρο (χρόνος ανταπόκρισης) , λεωφορείο πάλι και άφιξη , μετά από… δεν θυμάμαι πια καλά -μετά από μία ώρα περίπου , στην Φλώρινα . Εκεί , κατέλυα σε γνωστό ξενοδοχείο , άφηνα τα πράγματα μου , και με ταξί στην Προκάλυψη , απ’ όπου παραλάμβανα το … ευτυχισμένο  (λόγω της άφιξης μου), «αίσθημα» μου και ξανακατεβαίναμε στην πόλη της Φλώρινας … Ακολουθούσε , μπανάκι , ………… , ξεκούραση με ξάπλες , ……….. ,  βολτίτσα στην πόλη , κρασοκατάνυξη στο κουτούκι «Της χήρας» με σπεσιαλιτέ την γεμιστή σπλήνα , κανένα χασάπικο με το φανταράκι , κανένα μοναχικό ζεϊμπέκικο , και επιστροφή στο hotel , όπου ξανά  ……….. , καθόλου ύπνος (ο ύπνος στην άγρια νεότητα θεωρείται … χάσιμο χρόνου) , ένα βιαστικό ………… για να καλημερίσουμε το … ξημέρωμα και αφού άφηνα το «φανταράκι» να βρει ένα τρόπο να ξαναγυρίσει στην Προκάλυψη και να προλάβει και την πρωινή αναφορά , καβαλούσα (το «καβαλούσα» … μεταφορικά , μην πάει αλλού ο νους σας) τον Κυριακάτικο «μουντζούρη» (τραίνο , καλέ) και βουρ για την Θεσσαλονίκη , να δω και τους …μονάκριβους γονείς μου (τέλος πάντων … ό, τι νάναι λέω … μην τα παίρνετε και τοις μετρητοίς ,…ενθουσιάστηκα από τα πολλά «…………»  ) . Το βράδυ της Κυριακής , τραβούσα για το  hotel «Αύγουστος» , κοντά στον Βαρδάρη , ένα παρακμιακό (τότε … μιλάμε για το 1973-74) ξενοδοχείο , όπου ήταν το στέκι των παράνομων αγοραίων ταξί των Γρεβενών , και μόλις συγκεντρωνόμασταν 5 άτομα , την … «κάναμε» για τα ωραία Γρεβενά , όπου φτάναμε αισίως μετά από 5 με 6 (!  ) ώρες , «κοντά στα ξημερώματα … κοντά στα ξημερώματα και πριν να βγει ο ήλιος» … (αχ αθάνατη Μοσχολιού) . Ζεστό «πόντς» (τσίπουρο και πετιμέζι , βρασμένα μαζί) έξω από το ΚΤΕΛ και ξανά στο παρακμιακό λεωφορείο της Σαββατιάτικης αναχώρησης , όπου μετά μιάμισυ ώρα βρισκόμουν και πάλι αχάραγα Δευτεριάτικα στο χωριό μου , και την έπεφτα για ύπνο μέχρι το βράδυ της Δευτέρας , όπου σουλουπωνόμουν λίγο και πήγαινα στο καφενείο του χωριού για να φάω κατιτίς και να διηγηθώ στους καφενόβιους γέροντες φίλους μου , το πως πέρασα στην Φλώρινα , (ΧΩΡΙΣ φυσικά τις … ανατριχιαστικές  λεπτομέρειες) .
 

Καθ'οδόν προς βιοτεχνία παρασκευής "γιαουρτιού"

Η ζωή στο χωριό περνούσε πληκτικά τον μεγαλύτερο καιρό . Στο Ιατρείο σπάνια πήγαινα (όλοι ήσαν υγιέστατοι σ’ εκείνο το υψόμετρο) . Εν τούτοις , εκείνο το απόγευμα , έτυχε και πήγα στο ιατρείο από νωρίς . Κανείς δεν με πήρε είδηση . Το Ιατρείο ήταν ο δεύτερος όροφος ενός παλιού πέτρινου κτιρίου , που στο ισόγειο «φιλοξενούσε» το καφενείο-μπακάλικο του χωριού . Ένα σανιδένιο πάτωμα με χώριζε από το πολύβουο καφενείο (σανιδένιο ταβάνι για το καφενείο) , όπου περνούσα το μεγαλύτερο μέρος από τα βράδια μου , τρώγοντας , πίνοντας και παίζοντας μπουρλότ  ή κοντσίνα (εντάξει… το παραδέχομαι ότι οι συμπαίκτες μου με άφηναν τις περισσότερες φορές , τιμής ένεκεν , να … κερδίζω) . Όπως είπα και παραπάνω , κανείς δεν με είχε πάρει είδηση και το απόγευμα περνούσε και ήρθε το βραδάκι και η κίνηση κάτω (στο καφενείο) μεγάλωνε . Ήδη δεν μπορούσα πια να ξεχωρίσω ποιός έλεγε τι . Άρπαζα κάποιες αποσπασματικές κουβέντες , ψιλοαδιάφορες … ξέρεις … τα γνωστά αντρικά αστεία και καθημερινά ενδιαφέροντα , ανακατεμένα με το βρόντηγμα των ζαριών ή τις κραυγές του είδους  «σ’ πήραμι του συντρόφι» (σας πήραμε τα σώβρακα) … Ώσπου …
‘Ώσπου , άκουσα μπερδεμένα αλλά αρκετά κατανοητή την στιχομυθία :
– Έχω έναν πόνο εδώ να … και μια αντράλα (ζάλη) και λίγα τσουρτσούρια (ρίγη) κάθε βράδυ … Να παγαίνω αύριο (θα ξημέρωνε Σάββατο) στην γιατρίντσα να με τηράει …
– Μη φτιάν’ς τουν κόπο … Η γιατρίντσα αύριο θα λείπ’…
– Θα λείπ’ ; … για πού ;
– Πάει στ’ν Φλώρν’α να … «πήξ’  το γιαούρτι» …
Σείστηκε το καφενείο από τα χάχανα … σείστηκε μαζί και το ανώγειο-ιατρείο …
.
.
Κοκκάλωσα . Ποτέ μέχρι εκείνη τη στιγμή , δεν είχα φανταστεί τους αυστηρούς γέροντες -θεματοφύλακες της αρετής και ηθικής να χαχανίζουν με κουτσουμπολίστικη διάθεση . Εμένα μου το «παίζανε» άκρως σοβαροί και υπεράνω σε τέτοια θέματα και κατηγορούσαν και τις … γυναίκες που ασχολιόντουσαν . Τα πήρα στην κράνα και αποφάσισα να πάω να τους ζητήσω τον λόγο . Με το τράβηγμα της καρέκλας προς τα πίσω , (είπαμε , μια πατωμασιά μας χώριζε) , όλο το καφενείο … μουγγάθηκε . Το πήραν χαμπάρι πως ήμουν επάνω και πιθανώς να άκουγα …
Βρόντηξα πίσω μου την παλιά σκωροφαγωμένη εξώπορτα του ιατρείου , κατρακύλησα κυριολεκτικά στην πέτρινη εξωτερική σκάλα και με μια απότομη κίνηση (περίπου σαν τους κάου-μπόηδες που κλωτσάνε την πόρτα του σαλούν) άνοιξα την πορτούλα του καφενείου και στάθηκα με υψωμένη την … ρομφαία του γ@μωτο-καυγά , στο γείσο της πόρτας :
– Ωωωω … καλώς την γιατρίντσα  ! έλα μέσα . Θα πιεις κάτι ; Τσίπουρο , καφέ ; τι ;…
– Ποιός είπε «γιαούρτι» ;
… Παγωμάρα στο ακροατήριο …
– Τί τρέχει βρε γιατρίντσα ;… Θες γιαούρτι ;… Να πω τη γριά να σου φέρει λίγο … Πως σου ήρθε τώρα ;
– Ποιός είπε «γιαούρτι» ;… (τον χαβά μου εγώ)
Μούγγα …
– Τρύφωνα ! (στράφηκα στον γείτονα μου , που ήξερα πως φοβόταν ιδιαίτερα την συμβία του) … πες μου αμέσως , ποιος είπε «γιαούρτι» … Αν δεν μου πεις θα τα πω όλα στην Δέσπω … τί λέτε και με τι γελάτε στο καφενείο .
– Μη βρε Άννα … έλεος . Δεν μπορώ να μαρτυρήσω γέρο άνθρωπο .
– Γέρος ξε-γέρος … θα μου πεις (κάτι με γαργαλούσε να πατήσω τα γέλια , αλλά κρατήθηκα)
– Μα , αφού σε ξέρω , δεν θα του κάνεις τίποτα …
– Ας μην του κάνω , πες …
– Άντε βρε … παράτα το και γέλα … Αφού σου έρχεται να γελάσεις …
– Ας μού’ ρχεται … πες .
– Όχι …
– Ναι …
– Όχι …
—————————————————-
Ποτέ (κι από τότε έχουν περάσει 36 χρόνια) , κανείς δεν μου ομολόγησε ποιός είχε μιλήσει για «πήξιμο γιαουρτιού» … Τελικά οι γέροντες των καφενείων , τηρούν αυστηρά και απαρέγκλιτα την δική τους omerta …
=====================================
*** Όπου βλέπετε περισσότερα από 3 (τρία) αποσιωπητικά στη σειρά , βάλτε την λέξη «γιαούρτι» … Κάνω αυτή την επεξήγηση , γιατί είμαι σίγουρη , πως κάποιες αθώες και άβγαλτες περιστερές εδώ μέσα , μπορεί να αρχίσουν τις … ερωτήσεις …


 

Ετικέτες: , , , , , ,

96 responses to “Η Anna-Silia «πήζει» … γιαούρτι για την Ιδιαιτέρα Γραμματέα

  1. faros

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 20:31

    Αυτό δεν ήταν … «πήξιμο του γιαουρτιού» … 😀
    Στην κυριολεξία το κάνατε … «τυρόγαλο» … 😆
    Εσύ, δηλαδή, μες την αφέλειά σου, νόμιζες ότι οι εκεί παπούδες … παίζανε πεντόβολα ;;;
    Εμ, δεν … ήξερες, … δεν … ρώταγες ;;; 😀

    υ.γ.: είσαι σίγουρη ότι η Ι.Γ., αυτό … εννοούσε όταν έλεγε «γιαούρτι» ;;;;;;;

    υ.γ.: τελικά, δεν μας είπες, έμαθες να … κάνεις γιαούρτι ;;;;;;;;

    υ.γ.: Καλησπέρα … καλή 😀

     
    • silia

      Δεκέμβριος 6 , 2010 at 00:22

      @ faros
      Ποτέ δεν είχα αυτού του είδους την αφέλεια , απλά με πείραξε γιατί μου το παίζαν αυστηροί και «υπεράνω’ , όταν πολεμούσα να τους ανοίξω τέτοια κουβέντα . Γιατί Φάρε μου , πρέπει να ξέρεις πως ο … Σατανάς , κατοικοεδρεύει μέσα μου εξ από ανέκαθεν που λένε και οι μορφωμένοι , και με κάτι τέτοιες κουβέντες όλο και τους ψιλοτριγύριζα , ιδίως όταν είχαμε κοπανήσει τρία-τέσσερα-πεντέξι τσίπουρα , αλλά αυτοί … βράχος ηθικής και αυστηρότητας οι υποκριτές … οι «Φαρισαίοι» (άντε , καλή τους ώρα όπου βρίσκονται πια) .
      ΥΓ 1. Δεν είμαι σίγουρη , αλλά τώρα την είπα την ιστορία . Τί ;… να την πάρω πίσω ;
      ΥΓ 2. Ήξερα από πάντα να πήζω γιαούρτι . Εμένα , αυτά τα … κτηνοτροφικο-γαλακτοπαρασκευο-αγκρικουλτουρικά , είναι μέσα στο DNA μου Φάρε . Μην ξεχνάς ότι είμαι Ρωσοουκρανή .
      ΥΓ 3. Καληνύχτα … κι αν δεν σε πιάνει ύπνος , φάε μια δυο κουταλίτσες … γιαούρτι .

       
      • faros

        Δεκέμβριος 6 , 2010 at 19:05

        σχετικά με το ΥΓ 1: Είδες που είχα δίκιο ;;;;;;;; Άσε που … καταντράπηκε !!! 😆
        Τόσο πολύ που ούτε τις ευχές μου για το δικό της … γιαούρτι δεν είδε !!! 😀 😀 😀

        Σπέραααα !

         
      • silia

        Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:38

        @ faros
        Βρε , δεν καταντράπηκε . Απλά το … καταευχαριστήθηκε … (το «γιαούρτι» φυσικά)

         
  2. Liakada

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 20:41

    Kαλα μας τα διηγηθηκες ολα και με την ευφραδια που σε διακρινει παντα! Τελικα ομως δεν μας ειπες.. Ειχαν δικιο οι γεροντες? «επηζες γιαουρτι » εκει που πηγαινες ή τζαμπα η βολτα? χεχεχε
    Καλα βρε τι νομιζες; Μπρικια κολανε οι γεροι μια ζωη στα καφενεια;;; Τιποτα δεν αφηνουν να πεσει χαμω.. ;D

     
    • silia

      Δεκέμβριος 5 , 2010 at 23:20

      @ Liakada
      Οι … γέροντες είναι σοφοί , και έχουν ΠΑΝΤΑ δίκιο . Μόνο που τότε δεν το ήξερα αυτό . Το έμαθα τώρα , που έγινα κι εγώ μια … γερόντισσα .
      Και γιαούρτι έπηζα , και τυρί «πίτυαζα» και βούτυρο ντουρβάνιζα , και όλες τις κτηνοτροφικές αγροτικές εργασίες τις περαίωνα (αλήθεια μάγκες … περαίωση κάνατε ;… πού το θυμήθηκα αυτό τώρα … ) . Αλλά , γιατί μιλάω σε χρόνο … Παρατατικό ;
      Α , ξέχασα :
      Και γαλακτομπούρεκο τρώω … Το αγαπημένο μου …
      ————————————-
      Τίποτα δεν αφήνουν (οι γέροντες) να πέσει χάμω ;… Ε, όχι και τίποτα … Υπάρχει κάτι που ΔΕΝ είναι πια στο χέρι τους …
      Βωμολοχώ … Ας πάω να φάω ένα γαλακτομπούρεκο να γλυκαθώ και να πάρω άφεση αμαρτιών .

       
  3. atheofobos

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 20:54

    Επίσκεψη του νυν συζύγου και τότε γκόμενου στην γυναίκα του σε ΑΙ της Ηλείας.
    Λέει την άλλη μέρα στο καφενείο η κουμπάρα μου ,πως ήρθε και ο αρραβωνιαστικός μου χθές το βράδυ, και πάιρνει την απάντηση:
    Ναι ,το είδαμε, 3 φορές άναψε το φως την νύχτα!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 6 , 2010 at 00:35

      @ atheofobos
      Α χα χα χα !!! Μου θύμισες την συνάδελφο που αντικατέστησα στο Αγροτικό Ιατρείο , που όταν βρεθήκαμε για να μου παραδώσει το υλικό , κάναμε την εξής συζήτηση :
      – Κανένα «αίσθημα» έχεις ; (εκείνη)
      – Έχω (εγώ)
      – Θα έρχεται να σε βλέπει ;
      – Μπα , χλωμό το βλέπω . Η Θεσσαλονίκη είναι μακριά(! ) , άλλωστε στρατεύεται σε λίγο και ποιος ξέρει πότε θα ξαναϊδωθούμε ….
      – Πάντως , αν έρθει ποτέ , έχε το νου σου … Στην δική μου περίπτωση , μέχρι και … σκάλα έβαλαν έξω από το παράθυρο όταν ερχόταν ο Ν. τάχα μου και έπρεπε να διορθώσουν το παντζούρι που είχε χαλάσει …
      ———————————-
      Πάντως καλέ μου Αθεόφοβε , σε μένα δεν έκαναν ποτέ κάποια τέτοια απρέπεια (το χαχανητό στο καφενείο , δεν το θεωρώ απρέπεια , αλλά το να σε παρακολουθούν από το παράθυρο σου , είναι) και το γιατί το υποθέτω … Αλλά είναι μια ιστορία κι αυτό το «γιατί» , που υπόσχομαι να σου την γράψω άλλη φορά , για να μην μακρυγορώ , εδώ στα σχόλια .
      Πολλές υποσχέσεις σήμερα … Αλλά θα τις φέρω εις πέρας ΟΛΕΣ .
      Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω εδώ .

       
  4. White Filly

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 21:34

    ααα… ώστε έτσι πήζουν γιαούουρτιιι… 😛

    ΥΓ: ”νηοψία” ή “κρουσιμέτρησις ή “εξοβελιστέος”; τι λές βρε Αννα; λεξικό χρειάζομαι…

     
    • silia

      Δεκέμβριος 6 , 2010 at 01:03

      @White Filly
      Αχ , αθώα μου μικρή , λευκή (σαν όνειρο) , φοραδίτσα !… αθώο μου παιδί !… Ναι , ΕΤΣΙ ΠΗΖΟΥΝ ΓΙΑΟΥΡΤΙ … Τώρα … ξέρεις …
      ———————————–
      Νηοψία (boarding, search ή inspection of a ship)= χαρακτηρίζεται διεθνώς το δικαίωμα που παρέχεται στα πολεμικά πλοία, να διακόπτουν την πορεία εμπορικού πλοίου, προκειμένου να προβούν σε ελέγχους προς εξακρίβωση τέλεσης απαγορευμένων ή αξιόποινων πράξεων, ενώ εν καιρώ πολέμου τον έλεγχο των ουδέτερων εμπορικών πλοίων προς εξακρίβωση υποχρεώσεων της σημαίας τους.
      Κρουσιμέτρηση = η διαδικασία μέτρησης της αναπήδησης του κρουσιμέτρου (σφύρα SCHMITD) και η αναγωγή της σε θλιπτική αντοχή σκυροδέματος .
      εξοβελιστέος = Αυτός που πρέπει να αποβληθεί , να αποδιωχθεί , να αποπεμφθεί , γενικώς να … ξεκουμπιστεί με κάθε τρόπο από κάπου .
      Αλλά … δεν με ρώτησες για το «διάγλυμμα»
      … Γιατί το … πήδηξες το καημένο το διάγλυμμα ; Τί σου πέρασε από το μυαλό αθώα μικρή μου φοραδίτσα ;
      Τεσπα (που λένε και οι μορφωμένοι στο Διαδίκτυο) , διάγλυμμα = γλυπτή παράσταση . Ο,τιδήποτε δηλ. φτιάχτηκε με την βοήθεια γλυφίδας … πχ το άγαλμα .
      Μα … ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ;;;… Παρακαλώ όχι παρατετεμένα , άνω του διώρου χειροκροτήματα , γιατί με … ενοχλούν .
      Φιλιά όμορφη .

       
  5. An-Lu

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 22:16

    …και μετα μας λεγαν εμας τις γυναικες κουτσομπολες! Τελικα τι προβλημα υγειας ειχε ο ετερος παππους;
    😉

     
    • silia

      Δεκέμβριος 5 , 2010 at 23:26

      @ An-Lu
      Οι άντρες στο κουτσομπολιό , είναι άφθαστοι . Αρκεί να πετύχεις τα μεγάλα ταλέντα .
      ———————————
      Αν θυμάμαι καλά , εκείνη την εποχή όλοι σχεδόν οι κτηνοτρόφοι της περιοχής έπασχαν ή ήσαν σε ανάρρωση από μελιταίο πυρετό (αρθραλγίες , ρίγος , πυρετός , καταβολή) . Κάτι τέτοιο ίσως είχε ο παππούς , ή ψυλλιαζόταν ότι έχει . Πού να θυμάμαι πια …
      Τον Ιανουάριο του 1974 που ανέβηκα εγώ στα Γρεβενά , ήδη η μεγάλη επιδημία μελιταίου , ήταν στην αποδρομή της .

       
  6. αγκνιρα

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 22:35

    😆 😆 Καλό, Σήλια!
    Διαβάζοντας την ιστορία σου θυμήθηκα μια γριούλα κάποτε σ΄ενα χωριό της Κρήτης που μου τραγουδούσε χωρίς δόντια και ξεκαρδισμένη στα γέλια «την θεια μου τη Θοδώρα». Το ξέρεις αυτό το σόκιν δημοτικό;

     
    • silia

      Δεκέμβριος 5 , 2010 at 23:32

      @ αγκνιρα
      Καλώς ήρθες αγκνιρα , στο σπιτικό μου . Πρώτη φορά εδώ και να σε τρατάρω ένα μόνο … γιαουρτάκι ;… Δε βαριέσαι , κάτι είναι κι αυτό στης ακρίβειας τον καιρό .
      Οι γριούλες της Ελληνικής υπαίθρου είναι (εν πολλοίς) φοβερά πονηρές και προστυχολογούν ασύστολα .
      Όχι , μου διαφεύγει το άσμα .
      —————————————
      Ουάου !!!… Τώρα μ’ αυτό που είπα για τις πονηρές γριούλες της υπαίθρου , θυμήθηκα απίθανη ιστορία , πάλι από το χωριό του Αγροτικού Ιατρείου μου .
      Θα την γράψω εν καιρώ ….
      Μα , πως μου είχε διαφύγει τόσο καιρό … Απίθανη ιστορία σου λέω …
      Φιλιά .

       
  7. bernardina

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 23:02

    Δηλαδή άμα τώρα πω εγώ «πιπέρι» θα μας πεις και πώς… το τρίβουν; 😆

     
    • silia

      Δεκέμβριος 5 , 2010 at 23:47

      @ bernardina
      Α χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα !!!!!!!!!…..
      Α, στο καλό σου με έπνιξες στα γέλια !!!…
      Καλά , σου έχω ιστορία με το «πως το τρίβουν το πιπέρι , του διαόλου οι καλογέροι» φοβερά ενδιαφέρουσα , πάλι από την εποχή του 1974-75 .
      Ουάου ! καλέ … πόσες ιστορίες μου θυμίσατε …
      Τελικά » δουλεύει» το «πες μου μια λέξη , να σου πω μια ιστορία» .
      Φιλιά , bern .

       
      • bernardina

        Δεκέμβριος 6 , 2010 at 12:27

        φιλάκια καλή μου!

         
  8. renata

    Δεκέμβριος 5 , 2010 at 23:31

    Υπέροχη η ιστορία σου, Άννα. Μωρέ οι παππούδες είναι οι χειρότερες κουτσομπόλες ! Έχω δει κι ακούσει σε χωριά που έμενα καν και καν.

    Σημασία είχε πως το έπηζες καλά (κατά συρροή και κατ΄επανάληψη) το γιαούρτι! 😉 Σε φιλώ

     
    • silia

      Δεκέμβριος 5 , 2010 at 23:51

      @ renata
      Ε , φυσικά «κατά συρροή και κατ΄επανάληψη» . Κάθε Πάσχα και κάθε Χριστούγεννα μόνο , δεν λέει … Το … ξεχνάς το «άθλημα».
      Φιλάκια ρουφηχτά (Πετρούλα)
      Ρουφηχτά φιλάκια (Λιάτσος)

       
  9. Γιώργος Κατσαμάκης

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 00:30

    Καλώς ήρθα. Εγώ κατάλαβα πως το γιαούρτι που πήζεις στα νιάτα σου το τρως τα βράδια σου οταν γεράσεις. Σωστά;

     
    • silia

      Δεκέμβριος 6 , 2010 at 02:11

      @ Γιώργος Κατσαμάκης
      Κάτι υπαινίσσεσαι εσύ για την ταυτότητα μου , αλλά ας μην το κάνω θέμα επί της παρούσης .
      Καλά … το πήξιμο του γιαουρτιού είναι uber alles , που λέει και η Άγκελα , πάνω στον οργασμό της («Deutschland, Deutschland umber alles» ) , αλλά και το να … ΤΟ ΤΡΩΣ … δεν ειν’ κακό … κάθε άλλο μάλιστα …
      Και μην κρυφογελάτε βρε χαμένα με το «να … ΤΟ ΤΡΩΣ» , γιατί σας βλέπω … Το γιαούρτι εννοώ .
      Καλώς ήρθες Γιώργο Κατσαμάκη . Πολύ χάρηκα , που σε είδα εδώ .

       
  10. κωστής

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 00:50

    Πωπω πω πω! Μην πεις μια λέξη στη Σίλια.. έτοιμη την έχει την ιστορία! Θα το διαβάσω αύριο, στο υπόσχομαι! Κλείνουν τα μάτια μου, είναι αργά.. χαπακώθηκα και με ένα αντιλλεργικό..

    Καληνύχτα! (-.-)

     
    • silia

      Δεκέμβριος 6 , 2010 at 02:18

      @ κωστής
      Ε , καλά … Είπες την μαγική λέξη : «αντιαλλεργικό» …
      Σου έχω έτοιμη , ιστορία πικάντικη … αλλά πήγαινε τώρα για ύπνο μια που κλείνουν τα ματάκια σου , σαν καλό παιδάκι που είσαι .
      Αλήθεια … by the way … πόσων χρόνων είσαι ; Πρέπει να ξέρω για να σου πω την ιστορία με το αντιαλλεργικό . Μη μας κλείσει (το blog) κανένας εισαγγελέας της WordPress …
      Καληνύχτα Κωστή .

       
  11. faros

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 08:25

    Μμμμ, για να δω, τώρα, τι λέξεις θα χρησιμοποιήσω …
    Ετούτο το κουκλί, αστείρευτη πηγή θύμησης, παίζει με τα μάτια μας !
    Τρεις φορές διάβασα μέχρις στιγμής την «ιστορία» σου !

    Μια μικρή παρατήρηση, ας μου επιτραπεί.
    Το κουτσομπολιό που κάνουν οι άντρες είναι καλοπροαίρετο, αυτό των γυναικών περιέχει κακίες, ζήλιες, αδυναμίες ! 😆

    υ.γ. ας μας επιτραπεί, από δω, να ευχηθούμε Χρόνια Πολλά στην Κυρία που σου έδωσε την αφορμή για να θυμηθείς …. 😀

    Καλημέρα, Καλή Βδομάδα !
    (με … γιαούρτι ή και χωρίς 😆 )

     
    • silia

      Δεκέμβριος 10 , 2010 at 23:19

      @ faros
      Φοβερή φιλοφρόνηση αυτό το : «Τρεις φορές διάβασα μέχρις στιγμής την “ιστορία” σου» .
      Να το ξαναδιαβάσεις … Θα το νοιώσω …
      Και … χωρίς …»γιαούρτι» η εβδομάδα ΔΕΝ θα είναι και τόσο καλή …

       
  12. Λένα

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 10:22

    Χαχαχαχα! Καλημέρα Άννα!

    Απολαυστική διήγηση…αλλά λίγο πολύ το «μικρόβιο» της κοινωνικού σχολιασμού υπάρχει σε όλους μας, ακόμη και σε αυτούς που διατείνονται ότι δε τους ενδιαφέρει…!
    Πολύ περισσότερο δε στις μικρές – μικρές κοινωνίες…
    Βρε τους παππούδες!
    χαχαχαχα!
    φιλιά και καλημέρα 🙂

     
    • silia

      Δεκέμβριος 10 , 2010 at 23:27

      @ Λένα
      Συμφωνώ . Εκείνο που δεν μου αρέσει , είναι ότι ενώ σε όλους αρέσει το σπορ , γιατί είναι πολλοί που διατείνονται ότι δεν τους αφορά ;… Πες το παιδί μου … Παραδέξου το και απόλαυσέ το (εντός κάποιων ορίων , φυσικά) .
      Φοβεροί οι παππούδες . Μα , κοίταξέ τους σε παρακαλώ στην φωτο … οχι , δεν είναι οι … εν λόγω παππούδες , αλλά δες τι γούστο έχουν .
      Φιλάκια .

       
  13. κωστής

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 10:56

    Καλημέρα!

    Έχω κάποιες απορίες .. και τις έχω ΠΡΙΝ ακόμη διαβάσω την τελευταία παράγραφο, για να μην λες! Λοιπόν..

    «Ακολουθούσε , μπανάκι , ………… , ξεκούραση με ξάπλες , ……….. , βολτίτσα στην πόλη , κρασοκατάνυξη στο κουτούκι “Της χήρας” με σπεσιαλιτέ την γεμιστή σπλήνα , κανένα χασάπικο με το φανταράκι , κανένα μοναχικό ζεϊμπέκικο , και επιστροφή στο hotel , όπου ξανά ……….. , καθόλου ύπνος (ο ύπνος στην άγρια νεότητα θεωρείται … χάσιμο χρόνου) , ένα βιαστικό ………… για να καλημερίσουμε το … ξημέρωμα και αφού άφηνα το “φανταράκι” να βρει ένα τρόπο να ξαναγυρίσει στην Προκάλυψη..»

    Δεν καταλαβαίνω τα αποσιωπητικά. Διαβάζοντας την τελευταία παράγραφο, έβαλα τη λέξη γιαούρτι, αλλά δε ταιριάζει καθόλου. Και να σου πω τι εννοώ.. «και επιστροφή στο hotel, όπου ξανά γιαούρτι, καθόλου ύπνος» – δεν υπάρχει ρήμα… τι ασυνταξίες είναι αυτές βρε Σίλια; Δε σε καταλαβαίνω…

    Εκτός αν εννοείς να βάλουμε ΤΙΣ λέξεις «πήζαμε το γιαούρτι», εκεί μάλιστα ταιριάζει.. αλλά σε αυτή την περίπτωση οι γέροι έχουν δίκιο!

    «..και να προλάβει και την πρωινή αναφορά , καβαλούσα (το “καβαλούσα” … μεταφορικά , μην πάει αλλού ο νους σας)»

    Γιατί να πάει αλλού ο νους μας; Μας έχεις δώσει αφορμή παραπάνω; Δε νομίζω… δεν είδα τίποτα ……………….

    ~ . ~

    Πέρα απ’ την πλάκα, η ιστορία σου ήταν καταπληκτική! Όπως όλες όσες έχω ακούσει δηλαδή… Τώρα τι ιστορία θα βγάλεις από ένα αντιαλλεργικό, δεν ξέρω; Θα περιμένω όμως! 😀

    ΥΓ. Το ενδεχόμενο να το είχε πει ο κυρ Τρίφωνας, ο γείτονάς σου, το είχες σκεφτεί; Κι αυτός γέρος άνθρωπος ήταν, δε θα μπορούσε να καρφώσει γέρο άνθρωπο! 😉

     
    • silia

      Δεκέμβριος 10 , 2010 at 23:38

      @ κωστής
      Μικρέ … στριμμένε , όσο και να προσπαθείς δεν θα βρεις μεμπτά και λάθη στην … επική μου ανάρτηση .
      ———————————
      Μα …. ΔΕΝ θα «βγάλω» ιστορία με την λέξη «αντιαλλεργικό» … Έτοιμη την έχω … Προσωπική εμπειρία , πριν από λίγα (καμιά 15αριά χρόνια) …
      In time … που έλεγε και η δαιμονισμένη μικρούλα Linda Blair στον Εξορκιστή …
      Μάθε να … περιμένεις .
      Φιλάκια Κωστή .

       
  14. agriada52

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 13:59

    Πάντως η διαδικασία του γιαουρτιού είναι πολύ ενδιαφέρουσα! και το αποτέλεσμα άκρως απολαυστικό. Τώρα και εγώ με αφορμή την λέξη σου θα κάνω ανάρτηση «πως του πήζουν του γιαούρτ'» στις σύντομες μαγειρικές διαδρομές μου. Μόνο που πρέπει να βρω κατάλληλο γάλα για να βγάλω και φωτογραφίες. Εσύ υστερείς σ’ αυτό δεν έβαλες φωτογραφίες σχετικές με το πήξιμο του γιαουρτιού.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 10 , 2010 at 23:41

      @ agriada52
      Καλά … δεν το συζητώ και για την … «διαδικασία» (υπέροχη) και για το «αποτέλεσμα» (ακόμα πιο υπέροχο .
      Φωτογραφίες , δεν έβαλα , γιατί φοβήθηκα μη … με «κλείσει» η WordPress .

       
  15. Ιδιαιτέρα Γραμματεύς

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 14:55

    Αχ!!! Γιαούρτι υπερπαραγωγή!!!
    Τώρα το είδα (μεσημεριάτικα) (που λέει κι ο Μουρξ, Τρέχωωωω)

    Υπεράνω προσδοκιών η ιστορία, περίμενα κάτι πιο, πώς να το πω, κυριολεκτικό με γιαούρτι, αλλά το μεταφορικό με έχει αποτελειώσει.

    Οι συνάδελφοι νομίζουν ότι χάζεψα.
    Εϊμαι κατακόκκινη και μ’ ένα κολλημένο χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά.

    Κι άλλες ιστορίες, κι άλλες πολλές!

    Ένα βιβλίο γεμάτο με τέτοιες ιστορίες το ‘χετε σκεφτεί να γράψετε?
    Πάντως, προθυμοποιούμεθα να βοηθήσουμε να θυμηθείτε περιστατικά με την ευγενική υποστήριξη τσίπουρου, ρακής, μεζέδων κτλ.

    Θα βάλουμε και την Αύρα να γυρίζει βίντεο να το έχουμε σε ζωντανό.

    Σίλια μας λείπειειειειεις!!!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 00:23

      @ Ιδιαιτέρα Γραμματεύς
      Δεν αξίζεις κάτι λιγότερο από μια υπερπαραγωγή , Ιδιαιτέρα μου .
      Πολύ μου άρεσε αυτό το «Εϊμαι κατακόκκινη και μ’ ένα κολλημένο χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά» , που είπες . Όσο για τους συναδέλφους σου , δεν νομίζω ότι θα … νομίζουν πως χάζεψες . Μάλλον θα νομίζουν ότι … ΕΝ ΩΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (πρόσεχε τους ρουφιάνους) κάνεις πονηρό chat με πονηρούς «τυροκόμους» , αθώα μικρή παιδίσκη …
      Βιβλίο , ναι … έχω σκεφτεί να γράψω .
      Όσο για την Aura , ας μας δώσει πρώτα τα … χρωστούμενα video , και μετά «γυρίζει» άλλα .
      Κι εσύ μου λείπεις γλυκιά μου …
      Πολύ .

       
  16. mr e

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 22:46

    Τέτοιας ποιότητάς τε και ποσότητας γιαούρτι μόνο με…. Πελοποννήσιο τυροκόμο μπορείς να πήξεις…. Αλλά και τόσα χιλιόμετρα ρε παιδάκι μου για … γιαούρτι ? Τι «δίαιτα» κι αυτή…. Και ο τυροκόμος ? Σκέψου να είχε και «γερμανικό» νούμερο σκοπιά μετά….. Καημένο φανταράκι τι τράβαγες και σύ… για να πετύχει η… συνταγή… Να ευχαριστηθεί η…. «λυσσάρα»… (sic). Σε καταλαβαίνω…. Απόλυτα μπορώ να πω !

    Φιλάκια Άννα μου. Πιο πολλά στον… τυροκόμο… γιατί φαίνεται να είναι μεγάλος… μάστορας (στο …πήξιμο του γιαουρτιού) και τα αξίζει !…

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 00:16

      @ mr e
      Άντε πάλι αυτή η Πελοποννησιακή μασονία-συντεχνία …
      Όσο για τα πολλά χιλιόμετρα και για τα πιθανά Γερμανικά νούμερα μετά τις γαλακτοκτηνοτροφικές αγκρικουλτούρες θα επαναλάβω το «η αγάπη , όλα τα μπορεί» που είπα στην αρχή … Η Αγάπη και η Νεότητα …
      Ουφ … μελαγχόλησα … λίγο .

       
  17. μούργος

    Δεκέμβριος 6 , 2010 at 22:56

    εγω ο κουρασμενος και αθωος μουργος δεν καταλαβα κατι.
    γαλατας-τυροκομος ή γιατρος ειναι ο συζυγος;
    ή μηπως παλια ηταν τυροκομος και τις νυχτες διαβαζε με τη λαμπα και πετυχε στην ιατρικη.
    αλλα υπερβολικο το βρισκω να εχετε τοσο καιρο να βρεθητε και αυτος να σε ριχνει στα γιαουρτια και τα τυρογαλατα.
    πρεπει να εχω χασει κατι [δεν μου στεκει και πολυ αυτη η εκδοχη]

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 00:15

      @ μούργος
      Άντε πάλι μ’ αυτή την … «κούραση» … Βρε , μήπως είσαι ο Κωστάκης (της Νατάσσας , βρε) μεταμφιεσμένος σε … ημίαιμο ;… (Μια υπόθεση κάνω … Μην αρπάζεσαι) .
      Αχ… τώρα μ’ αυτό το «γαλατας-τυροκομος ή γιατρος ειναι ο συζυγος;
      ή μηπως παλια ηταν τυροκομος και τις νυχτες διαβαζε με τη λαμπα και πετυχε στην ιατρικη» μου θύμισες super extra ιστορία με τον τίτλο «Ο τσέλιγκας» , που είχα αρχίσει να γράφω παλιά , αλλά την έστειλα στις Καλένδες … Θα την τελειώσω και θα σου την αφιερώσω (… υπόσχεση) .
      Και άκου κι αυτό , για να μαθαίνεις : Αν ΔΕΝ με έριχνε στα γιαούρτια και στα τυρογάλατα … δεν θα είχε ΚΑΜΙΑ ελπίδα να … ευτυχήσει μαζί μου .(Ουφ , το είπα) .
      Όσο για το «πρεπει να εχω χασει κατι» , δεν έχεις χάσει μόνο κάτι αλλά περισσότερα … της μνήμης σου συμπεριλαμβανομένης , πιθανώς και ολόκληρου του μυαλού σου (Σημειωτέον , ότι η νόσος του Alzheimer , δεν χτυπά μόνο υπερήλικες … Χτυπά ενίοτε και «πιπίνια» σαν κι εσένα .
      (Εγώ σας το είπα , ότι αυτή όλη η … γιαουρτοκατάσταση με πειράζει στα νεύρα , αλλά εσείς , δεν με πιστέψατε) .
      Την αγάπη μου .

       
  18. olvios

    Δεκέμβριος 7 , 2010 at 07:41

    καλημέρα

    για την σφαιρική ενημέρωση στα περί των …τυροκομικών εργασιών.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 00:02

      @ olvios
      A , κάτι παραπάνω θα ξέρετε εσείς σαν ορεσίβιος (αν δεν κάνω λάθος) , αγαπητέ μου Ευδαίμονα .
      Να λοιπόν που έμαθα και το άσμα «Με την θειά μου τη Θοδώρα» που μου μίλησε η αγκνιρα . Ευχαριστώ .
      Επιχείρησα μια μικρή «επέμβαση» στο λινκ σας , για μεγαλύτερη απόλαυση .
      Ευτυχείτε μακάριε φίλε μου .

       
  19. faros

    Δεκέμβριος 7 , 2010 at 08:45

    Μια θερμή Καλημέρα !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 00:25

      @ faros
      Ανταποδίδω ΟΛΕΣ τις ευχές σου , με μια … κουταλίτσα γιαουρτάκι …
      Κυριολεκτώ … Μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα .
      Φιλί .

       
  20. glaykidarling

    Δεκέμβριος 7 , 2010 at 09:34

    εκτός του γεγονότος ότι καρκάρισα μόνη μου πρωί πρωί στο γέλιο,σκέφτηκα κάτι άλλο,τι τρέλες κάνουμε στα νιάτα μας,που δεν υπολογίζουμε τίποτα ,αποστάσεις ταξίδια για να δούμε το αμούρ,ξενύχτια και δυστυχώς τις ξεχνάμε όταν μεγαλώνουμε,γαμώτο…θέλω να κάνω μία σούπερ παλαβομάρα εδώ και τωρα!!!!!!!!!!!!!!!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 01:37

      @ glaykidarling
      Αχ , τα νιάτα !…
      Αχ , ο έρωτας !…
      Αχ , οι παλαβομάρες !… Κάνε την . Τί το καθυστερείς … Ποτέ δεν είναι αργά .
      Μπορεί να … ζηλέψουμε και να αρχίσουμε όλοι τις παλαβομάρες .
      Φιλί γλυκό .

       
  21. DaisyCrazy

    Δεκέμβριος 7 , 2010 at 15:46

    Να’ναι καλά η Ιδιαιτέρα Γραμματεύς που στάθηκε η αφορμή να μας εξιστορήσεις μια τόσο απολαυστική ιστορία 🙂
    Τα γερόνια πονηρά και με πολλή ώρα στα χέρια τους ξέρανε προφανώς ό,τι συνέβαινε στο χωριό χαρτί και καλαμάρι 😉

    Τι κάνει όμως η αγάπη. Να τρέχεις στα όρη τ’αγρια βουνά, τόσες ώρες στους δρόμους για να δεις τον καλό σου. Γι’αυτό λένε η αγάπη όλα τα μπορεί. Είναι η κατάλληλη ιστορία που κάνει τη θεωρία πράξη!

    Τώρα θ’αρχίσουμε όλοι να σου λέμε λέξεις για να μας γράφεις ιστορίες. Είμαστε αδίστακτοι εμείς ε! 😆

    xxxx

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 01:41

      @ DaisyCrazy
      Παμπόνηρα τα φοβερά και τρομερά γερόντια … Μα , δες σε παρακαλώ τον μεσαίο … τσαχπινιά και πάσης Ελλάδος .
      Όσο για την αγάπη :

       
  22. faros

    Δεκέμβριος 8 , 2010 at 09:42

    Καλημέρα … ετοιμάζεσαι ;;;;;;

     
  23. faros

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 00:14

    Χρόνια Πολλά ! 😀
    Χρόνια Καλά ! 😀

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:02

      @ faros
      Πανέτοιμη είμαι …
      Ευχαριστώ … ευχαριστώ .

       
  24. White Filly

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 08:57

    Αγαπημένη μου Άννα: Χρόνια Πολλάαααααααααααα! να σε χαιρόμαστε!!
    😀 (υγεία και άπειρες στιγμές ευτυχίας!)

    ΥΓ: Mrs. φιλόλογε καθηγήτρια, μου βάζεις σατανικές σκέψεις στο «αθώωο» μου μυαλουδάκι! πάω πέρα-δώθε κουνώντας την χαίτη μου, και σκέφτομαι… και αν σου πω «αβαείο» και.. «φλαμένκο»… θα μπορούσες να γράψεις 2 ιστορίες με αυτά;; ή για μεγαλύτερη δυσκολία, θα μπορούσες να τα συνδυάσεις σε μία;; (πω, πωωω.. τι λέω;;)

    Φιλιααααααααααααααααα! Σκαστά στα δύο μάγουλα!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:07

      @ White Filly
      Ευχαριστώ όμορφη φοραδίτσα .
      Είτε κουνάς την χαίτη σου , είτε όχι , αν πεις … «αβαείο» , έτοιμη σου την έχω την ιστορία (Καλοκαίρι του 2004 Bristol Μεγάλης Βρετανίας) … Τώρα για … «φλαμέγκο» , ομολογώ ότι εκ πρώτης όψεως , δεν μου έρχεται κάτι στο μυαλό , αλλά αν κάτσω να «σκαλίσω» προσεκτικότερα την μνήμη (αλλά και την φαντασία μου) , κάτι θα βρώ (ή θα επινοήσω) .
      Φιλάκια .

       
  25. mr e

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 09:14

    Στην Αννουλα μας που σημερα γιορτάζει μυριες ευχες ευτυχιας βγαλμενες μεσα απο την καρδια μας…
    Δεν σου χαριζω σημερα λουλουδια ουτε σου αφιερώνω την Αννουλα του χιονια αλλά αυτο


    Απειρα φιλια γλυκεια μας Ανουλα.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:26

      @ mr e
      Χίλια ευχαριστώ , καλέ μου φίλε .

       
  26. Liakada

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 09:26




    Oπως η ευχες που σου αφηνω εστω καιμε μιας μερας καθυστερηση ετσι κι

    Αυτό που πάντα νοσταλγείς

    όνειρο να μη μείνει

    να στο χαρίσει η μοίρα σου

    κι αληθινό να γίνει !!!
    Φιλι καταφατσο Αννακι !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:32

      @ Liakada
      Ευχαριστώ από καρδιάς .
      Λατρεύω τις μαντινάδες .
      Φιλί στο καθάριο σου μέτωπο .

       
  27. DaisyCrazy

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 09:46

    Αννούλα μου
    ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ
    ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ
    ΜΕ ΥΓΕΙΑ
    ΚΙ Ο,ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ!

    Πολλά πολλά φιλάκια!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:33

      @ DaisyCrazy
      Ευχαριστώ τρελλομαργαρίτα μου και αντεύχομαι τα ίδια .

       
  28. Ιδιαιτέρα Γραμματεύς

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 12:01

    Χρόνια Πολλά και Καλά!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:34

      @Ιδιαιτέρα Γραμματεύς
      Ευχαριστώ
      😳 😳 😳

       
  29. erimos

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 14:39

    Καλή μας Αννα,
    νάχεις πάντα υγεία,
    νάσαι πάντα αισιόδοξη,
    και νάσαι ως το τέλος όρθια…

    Επειδή και γω παππούς είμαι,κάτι ξέρω απ΄ αυτά,και μα την αλήθεια
    ξεκαρδίστηκα στα γέλια. Τι μου θύμησες τώρα,στη δικήμου περίπτωση,το πρωί στη δουλιά συνάδελφος:»καλά ρε τι έκανες όλη νύχτα ως τις πεντέμιση,κι΄είχες το φως αναμένο»;;; Επρεπε να του δόσω
    και λόγο!!!!!

    Νάσαι πάντα καλά.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:36

      @ erimos
      Aυτό το «νάσαι ως το τέλος όρθια» , ήταν θαρρώ από τις πιο όμορφες ευχές που πήρα . Ευχαριστώ σε .

       
  30. renata

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 15:02

    Άννα μας, χρόνια πολλά! 🙂 Να σε χαιρόμαστε πάντα με το χιούμορ και τις ιστορίες σου! 🙂

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:25

      @ renata
      Σ’ ευχαριστώ renata .
      Κακόκεφη σε βρήκα στην τελευταία ανάρτηση σου … Αλλά θα μου πεις , ποιος είναι και χαρούμενος πια ;…
      Το χιούμορ , ας γίνει το όπλο μας κόντρα στις κακοκεφιές των ημερών .

       
  31. Γιώργος Κατσαμάκης

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 18:43

    Κυρία γιαουρτού χρόνια πολλά. Δεν έμεινε γουρούνι στη Λάσπη ήρθαν όλοι εδώ για το γιαουρτάκι τους.

    ΥΓ: Εγώ θέλω με κεράσι μπόλικο… (άσχετο)

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 01:51

      @ Γιώργος Κατσαμάκης
      Μα … είναι spesial μεζές ζωής το «γιαουρτάκι» …
      Άκου τώρα τί μου θύμισες :
      Χόβατς [κατσαμάκι]
      ——————————
      Δυσκολία Μικρή
      ΚατηγορίεςΙστορικά, Παραδοσιακές συνταγές
      Είδοςκουζίνα ελληνική
      Υλικά:
      καλαμποκάλευρο
      βούτυρο ή κρέμα γάλακτος
      βρασμένο νερό
      διάφορα τυριά τριμμένα
      Εκτέλεση:
      Τσιγαρίζουμε το καλαμποκάλευρο,προσθέτουμε το βούτυρο και μετά ρίχνουμε ζεστό νερό λίγο-λίγο για να μην σβολιάσει, ανακατεύοντας συνεχώς ,ώσπου να πιεί το νερό του και να γίνει πηχτό. Μετά ρίχνουμε τα τυριά τριμμένα ή κομματιασμένα και τα αφήνουμε να ψηθούν λίγο συνεχίζοντας το ανακάτεμα.
      Το σερβίρουμε με γιαούρτι ή με κόκκινη σάλτσα ή με σάλτσα σόγια κιμά.
      Αν θέλουμε βάζουμε μισό νερό και μισό γιαούρτι και γίνεται πιό ξινούτσικο και πιό ορεκτικό.
      ——————————-
      ΥΓ. Τί … βίτσιο κι αυτό ;… (για το κεράσι , λέω … )
      ——————————-
      Ευχαριστώ για τις ευχές .

       
  32. αγκνιρα

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 19:46

    Και από μένα χρόνια πολλά! 🙂

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 01:54

      @ αγκνιρα
      Ευχαριστώ αγκνιρα
      Άσχετο : Τί θα πεί «αγκνιρα» ;

       
  33. Λευτέρης-Δικαίος

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 21:07

    Σήμερα σε ανακάλυψα, μέσω του Φάρου. Θα ξαναπεράσω -τι λέω, θα ξαναπερνάω- από το ιστολόγιό σου, μ’ αρέσει.
    Σου εύχομαι χρόνια πολλά και δημιουργικά!
    Αυτό από μένα, με εκτίμηση:
    Αννούλα
    Λευτέρης-Δικαίος

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:23

      @ Λευτέρης-Δικαίος
      Τιμή μου η υπόσχεση του να περνάς από εδώ . Τιμή και χαρά μου που σου αρέσει .
      Ευχαριστώ για τις ευχές .
      Υπέροχη η απόδοση του σκοπού με φυσαρμόνικα … Πες μου ότι το παίζεις κι εσύ και … τί στον κόσμο …
      Αχ , τί μου θυμίζεις … Ο εν λόγω Πελλοπονήσιος – γιατρο-τυροκομο-γιαουρτοπαρασκευαστής και γιαουρτοφάγος … σύζυγός μου , ήταν πάντα λάτρης της φυσαρμόνικας και μου έπαιζε μικρά κομάτια με μια μικρή φυσαρμόνικα πίκολο …
      Θα περνώ κι εγώ από τα μέρη σου .

       
      • Λευτέρης-Δικαίος

        Δεκέμβριος 11 , 2010 at 14:31

        Ε, λοιπόν, φαίνεται ότι έχω άλλον ένα λόγο να πω ότι χαίρομαι που σε ανακάλυψα, γιατί χαίρομαι όταν βρίσκω ανθρώπους που τους αρέσει η φυσαρμόνικα. Το κομμάτι εγώ το παίζω, ναι. Ήταν μια πολύ πρόχειρη εκτέλεση, και ηχογράφηση από το λαπιτόπι μου. Τώρα, μιας και παίζει (ή έπαιζε, όπως γράφεις) και ο σύζυγός σου, μήπως… να έγραφες καμιά ανάρτηση με αφορμή τη λέξη «φυσαρμόνικα»; Λέω…

         
      • silia

        Δεκέμβριος 12 , 2010 at 18:56

        @ Λευτέρης-Δικαίος
        Το είχα υποψιαστεί … Πολύ ευχάριστο να σου χαρίζουν οι άνθρωποι δικά τους δημιουργήματα … κομμάτια του εαυτού τους . Με γοητεύει .
        Την αξίζεις λοιπόν την ιστορία με την φυσαρμόνικα … την κέρδισες και με το παραπάνω . Μόνο κάνε λίγη υπομονή , γιατί γράφω αργά .

         
  34. πρεσβύωψ

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 22:47

    Xρόνια καλά και πολλά. Να απολαμβάνεις τους κανακάρηδες και τον άντρα της ζωής σου. Να πήζετε γιαούρτι μέχρι τα γεράματα.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:13

      @ πρεσβύωψ
      Αυτό κι αν είναι ευχή !!!
      Ευχαριστώ Πρεσβύωπα !

       
  35. olvios

    Δεκέμβριος 9 , 2010 at 23:35

    Στο δικό σου βασίλειο, εύχομαι, γαλήνη να κυριαρχεί, πραγματική ευημερία και μόνιμη ευεξία.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:12

      @ olvios
      Σ’ ευχαριστώ φίλε μου . Αντεύχομαι να είσαι πάντα Ευτυχής .

       
  36. faros

    Δεκέμβριος 10 , 2010 at 08:35

    Εεεεπ, ακόμα να … ξεφύγεις από τη ραστώνη του … γιαουρτιού ;;;; 😀

    Για να … ξυπνάμε, σιγά σιγά … 😀

    Πολύ πολύ Καλημέρα !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 11 , 2010 at 02:09

      @ faros
      Μετά από τόσες γαλακτο-γιαουρτοκομικές διεργασίες , επόμενο είναι να είμαι … πτώμα .

       
  37. faros

    Δεκέμβριος 11 , 2010 at 09:10

    Καλά, δεν γίνεται να πάρουν τα μυαλά μου αέρα για δύο λόγους.
    1. Τα έχω … ερμητικά σφαλισμένα ! 😀
    2. Έχω δίπλα των … γνωστό κέρβερο ! 😀

    Θερμή Καλημέρα και Καλό Σαββατοκύριακο !
    (φυσικά μετά … γιαουρτιού)
    (ή … γιαουρτλιού)

     
    • silia

      Δεκέμβριος 12 , 2010 at 19:10

      @ faros
      Για το πρώτο έχω να σου πω ότι πολλοί ήσαν αυτοί που νόμιζαν ότι είχαν ερμητικά κλειστά τα πάντα κι όμως τους … «κούρσεψαν» οι συγκυρίες … Πάντα χωρίς να το καταλαβαίνουμε , κάτι έχουμε αφήσει «ανοιχτό» … Ίσως γιατί υποσυνείδητα το ζητάμε το «κούρσεμα»
      Για το δεύτερο έχω να σου πω ένα μόνο «ΚΑΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΦΑΡΕ !» … «ΚΑΤΑΚΑΗΜΕΝΕ ΦΑΡΕ !!!»
      ΥΓ. Το Σαβατοκύριακο κοντεύει να περάσει και από … γαλακτοκομικά … μαύρη φτώχεια … σαν να έπεσε το … ΔΝΤ στο γαλακτοκομείο μας …

       
  38. erimos

    Δεκέμβριος 11 , 2010 at 09:46

    Την καλημέρα μου και καλό σαββατοκύριακο.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 12 , 2010 at 19:11

      @ erimos
      Ευχαριστώ Έρημε . Επίσης .

       
  39. Lilith

    Δεκέμβριος 11 , 2010 at 17:30

    Λοιπόν…
    Ήρθα πριν 2-3 μέρες, διάβασα το κείμενο, γέλασα καλά καλά, διάβασα τα σχόλια, ξαναγέλασα, νόμισα ότι άφησα σχόλιο και… έφυγα!
    Τι έχετε να πείτε γι’ αυτό, γιατρέ μου;
    Θα το φορέσω σύντομα το ανάποδο λευκό πουκαμισάκι ή να μην ανησυχώ; 😆
    Καλά… το ότι ξέχασα να σου ευχηθώ… 🙄
    Τέλος πάντων… έστω και αργά…
    ΧΡΟΝΙΑ σου ΠΟΛΛΑ!
    Πάντα υγιής και χαμογελαστή!
    Οι… βουκολικές σου ιστορίες είναι το καλύτερό μου.
    Αν έχεις κι’ άλλες, να είσαι σίγουρη ότι είναι more than welcome! 🙂

    Φιλιά πολλά!!!

    ΥΓ: Απίστευτη πάντως η αλληλεγγύη ανάμεσα στους καφενόβιους γέροντες! Επειδή ήσουν γυναίκα, λες ή το κάνουν και σε άλλες περιπτώσεις; 🙂

     
    • silia

      Δεκέμβριος 12 , 2010 at 19:26

      @ Lilith
      Μην ανησυχείς καθόλου . Στους ασθενείς με Alzheimer , δεν βάζουν ανάποδο λευκό πουκαμισάκι . Ένα σημείωμα στην τσέπη τους που αναφέρει ποιοι είναι , το ονομα τους , την διεύθυνση και ποιοι είναι οι κοντινοί τους συγγενείς … αρκεί .
      Α χα χα χα χα χα !!! Ακούς εκεί «ανάποδο λευκό πουκαμισάκι» επειδή νόμισε ότι άφησε σχόλιο … Εδώ εγώ που να σκεφθείς είμαι και … πιτσιρίκα σε σύγκριση με σένα , ξέχασα να φάω το καθημερινό μου γιαουρτάκι σήμερα… Τί σημαίνει αυτό ;…. ότι είμαι για «πουκαμισάκι» ;;;… Βρε , λες ;;;
      Όσο για το ότι ξέχασες να μου ευχηθείς και το κάνεις τώρα , μάθε πως μου αρέσει πάρα πολύ κάποιοι να ξεχνούν να ευχηθούν και να το κάνουν αργότερα … Παρατείνουν την περίοδο της γιορτής .
      ΥΓ. Στην συγκεκριμένη περίπτωση , θαρρώ πως … επειδή ήμουν γυναίκα και μάλιστα σε ηλικία κόρης ή και εγγονής ακόμα .
      Αν και … δεν «δίνανε» ποτέ κανέναν σε κανέναν και για τίποτα …
      Ουάου !… μου θύμισες ωραία ιστορία (πάλι από εκεί πάνω) … Κάνε υπομονή . Θα την γράψω .
      Καλέ , σαν αλυσιδωτή αντίδραση έγνε αυτό το ποστ … Από ιστορία σε ιστορία πάμε .
      Φιλάκια .

       
  40. faros

    Δεκέμβριος 12 , 2010 at 08:53

    Καλημέρα … μπρρρ … κρύο … καιρός …για …

    υ.γ. πήρες … ιδέα ;;;;; 😀

     
    • silia

      Δεκέμβριος 12 , 2010 at 19:34

      @ faros
      Μπαααα , τί ιδέα να πάρω με την πολύ γνωστή παροιμία του λαού : «Κάνει κρύο , καιρός για … πέντε» ;…
      Ιστορία με μια γυναίκα και πέντε άντρες (κομπολόι δίχως χάντρες) σε χειμωνιάτικη κιόλας περίοδο , ομολογώ ότι δεν κατέχω … Μπορώ να εμπνευστώ όμως μία , αν έχω τα κατάλληλα ερεθίσματα . 😆

       
  41. faros

    Δεκέμβριος 12 , 2010 at 20:56

    Δεν έχεις ακούσει το γνωστό «και … πονάει, και μ΄αρέσει;;;;;;»

    Έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ είμαι κι εγώ με τον … κέρβερο !!! 😀

    Για το άλλο, κοίτα δεν μπόρεσε μέχρι τώρα κανείς (και καμμιά) να το … κουρσέψει – έχω και κάτι να υπερηφανεύομαι – τώρα … εντάξει … αν χάσω το μυαλό μου …

    Καλησπέρα !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 14 , 2010 at 02:37

      @ faros
      1 . Μαζόχα …
      2 . Ποτέ μην λές «ποτέ» …

      Καληνύχτα .

       
  42. faros

    Δεκέμβριος 13 , 2010 at 08:33

    Καλημέρα, Καλή Βδομάδα !

     
  43. μούργος

    Δεκέμβριος 13 , 2010 at 20:16

    προλαβαινω;
    [για κανα μεζε και κρασι λεω γιατι τις ευχες τις προλαβαινω σιγουρα, 40 μερες μπλα μπλα…]
    Αννα μας χρονια σου καλα, χρονια σου καλα! 🙂

     
    • silia

      Δεκέμβριος 14 , 2010 at 02:45

      @ μούργος
      Εσύ καλέ μου Μούργο , ακόμα και … μετά από ένα εξάμηνο να μου ευχηθείς , πάλι μέσα στα όρια θα είσαι (σου το έχω ξαναπεί αυτό) γιατί πολύ σε αγαπώ και σε υπολήπτομαι αφ’ ενός , και αφετέρου , ξέρω ότι ήσουν χαμένος στην μετάφραση …. (ουπς… συγνώμη … στην μετακόμιση ήθελα να πω) και δεν είχες και πολλές ευκαιρίες για γιορτές και ευχές .
      Για τον μεζέ και το κρασί , πάντα θα σας περιμένω (μαζί με όλη την Λάσπη) στον Ίσμαρο , στο βουνό πάνω απ’ το Θρακικό πέλαγος … Μπορεί να σας ακούγετε μακρινό , αλλά μια ανάσα δρόμος είναι …
      Σκέψου το .

       
  44. faros

    Δεκέμβριος 14 , 2010 at 09:08

    Ξέρεις, για μερικά πράγματα, ναι είμαι απόλυτος !
    Για να σου δώσω να καταλάβεις !
    Ομάδα αλλάζω, … κέρβερο ΟΧΙ !

    Τι να κάνω … Έτσι είμαι !
    Τώρα, μην δίνεις … δικαιώματα στον Μούργο !
    Γιατί την άλλη φορά, θα σου ευχηθεί το … καλοκαίρι !!! 😆

    Πολύ Καλημέρα !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 17 , 2010 at 23:38

      @ faros
      Ε , … τί λέω κι εγώ … Μαζόχας .
      Και βέβαια ο Μούργος θα μου ευχηθεί ΚΑΙ το καλοκαίρι … Δεν ξεχνάει ποτέ τα γενέθλια μου .
      Πολύ καληνύχτα .

       
  45. erimos

    Δεκέμβριος 14 , 2010 at 09:56

    Πέρασα,και είπα να αφήσω την Καλημέρα μου !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 17 , 2010 at 23:39

      @ erimos
      Άφησε την δική σου και πάρε την δική μου .

       
  46. espectador

    Δεκέμβριος 17 , 2010 at 20:53

    Γιαούρτι και τι γιαούρτι!! Με…πέτσα!

     
  47. silia

    Δεκέμβριος 17 , 2010 at 23:42

    @ espectador
    ESPECTADOR !!! Τί σχόλιο είναι αυτό καλέ ;
    Κωλύομαι να απαντήσω …
    ———————————–
    Ψιλοχάθηκες ; Ή μου φαίνεται ;

     
    • espectador

      Δεκέμβριος 18 , 2010 at 08:09

      Μπα, εδώ δίπλα είμαι…αλλά συνήθως μένω …άφωνος.

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: