RSS

TIME CAPSULE 2010

12 Ιαν.
Το TIME CAPSULE 2009 , πέρυσι τέτοιες ημέρες , το είχα εν πολλοίς «αφιερώσει» στην … μοναξιά . Είχα πει , πως ένοιωθα μόνη , αλλά περνώντας και ξαναπερνώντας την μνήμη μέσα από τα γεγονότα και τις στιγμές και τα «γυρίσματα» του χρόνου , κατέληξα στο :
***Στο ξεκίνημα του 2010 , κάνοντας κι απόψε τον απολογισμό μου , έχω να πω , πως μπορεί … τρελλά ευτυχισμένη να μην είμαι , αλλά σαφώς και είμαι ακόμα πιο ερωτευμένη με την ζωή … Κι ένας ερωτευμένος άνθρωπος , … ένας πολύ ερωτευμένος άνθρωπος , μ’ αυτή την υπέροχη Ζωή ,…  δεν είναι ποτέ … μόνος .***
Αυτός ο «ερωτευμένος με την ζωή» άνθρωπος , απόψε κάνει τον απολογισμό του χρόνου που πέρασε και … «ξεθάβοντας» την κάψουλα του 2010 , «ξαναταξιδεύει» μέσα στο χρόνο που μόλις πριν λίγο αποχαιρετίσαμε …
————————————————–
————————————————————————–
*** Καλημερίζω το 2010 με μια αισιοδοξία . Το γεγονός ότι με χαρακτηρίζουν «άνθρωπο ερωτευμένο με τη ζωή» με κάνει να χαμογελώ στο ξεκίνημα της νέας χρονιάς .*** Γρήγορα όμως τα χαμόγελα , αρχίζουν και ξεθωριάζουν … Στη δουλειά , τα πράγματα αγριεύουν . Τα προβλήματα μεγαλώνουν και οι αποδοχές μειώνονται *** Άσχημες συμπεριφορές , από συνεργάτες … Δέχομαι ακόμα και έμμεσες απειλές για την ζωή μου … Κάποιοι με λένε υπερβολική , αλλά όλα αυτά με κάνουν να νοιώθω πως … πρέπει να φύγω … Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι *** Λίγο πριν την ανατολή της Άνοιξης , ταξιδεύω στην Πρωτεύουσα … Ζει ο μεγάλος μου γιος εκεί . Όμορφη είναι η Αθήνα , αλλά για τους … «λεφτάδες» . Γνωρίζω εκεί μια μαμά (υπέροχη και αξιοθαύμαστη διαδικτυακή φίλη) και το καφεδάκι σε μια πλατειούλα στο Παγκράτι , κάτω από τον χειμωνιάτικο ακόμα ήλιο με … «μπολιάζει» με μια γενναία δόση από θετικά συναισθήματα . Από τα … τελευταία χαμόγελα γι αυτό το χρόνο .*** Η Άνοιξη έρχεται και παρέρχεται και … χαμπάρι δεν την παίρνω … βουτηγμένη μέσα σε έναν απαράδεκτο πόνο … Η αρρώστια με συνθλίβει … Η αίσθηση της ανημπόριας και η πάνω από δίμηνο κατάκλιση , με αποδιοργανώνουν . *** Με αποδιοργανώνουν και με απορροφούν τόσο , ώστε ούτε την «συμφορά» που αρχίζουμε να μαθαίνουμε ότι πλήττει τον Άγιο τόπο μας , μπορώ να κατανοήσω ***  Ο μικρός μας , απολύεται από τον Στρατό , και η δυσθυμία του έρχεται να προστεθεί στην ήδη δικιά μας (των μεγάλων) Τα … «άλλοθι» ένα – ένα τελειώσαν και είναι χωρίς δουλειά και η όλη κατάσταση δείχνει ότι θα είναι για πολύ .*** Το Καλοκαίρι μπαίνει δύσθυμο . Ξανακάνω βήματα έξω , αλλά η όλη θλίψη , για το οικονομικό πρόβλημα , δεν μ’ αφήνουν να χαρώ . *** Τελικά , αχάριστο πλάσμα ο άνθρωπος . *** Λένε πως η βοήθεια θα έλθει από … την Κίνα … Χαμογελώ σαν το ακούω από την TV … Το μυαλό μου , αρπάζει μικρά κομματάκια καρδιάς και σκόρπια ψίχουλα από κομματιασμένες μνήμες και «τρέχει» στον … Κινέζο «μου» *** Όντως … κάποια χαμόγελα έρχονται … δώρα του Κινέζου (πάντα χαμογελώ , όταν τον σκέφτομαι – θυμάμαι – βλέπω – αγγίζω) *** Χάνω κάποιους «φίλους» , κερδίζω κάποιους άλλους … Μουδιασμένα αντιδρώ … Μουδιασμένη η αίσθηση της απώλειας , μουδιασμένη ακόμα και η έξαψη του καινούριου . *** Μεσοκαλόκαιρα , μια ζωή σχεδόν 37χρονη μέσα στην «αγκαλιά» του Ιπποκράτη , τερματίζεται με ένα απλό «κρύο» έγγραφο του Υπουργείου : «Η σύμβασή σας με το Δημόσιο , λήγει στις 30 Ιουνίου τρέχοντος έτους 2010 , λόγω συμπλήρωσης από καιρού ήδη , της 35ετίας σ’ αυτό» … Μαζεύω τα πράγματά μου και … καταφέρνω  να μην κλάψω …τουλάχιστον  εμφανώς … Ναι ήθελα να φύγω , αλλά το … «τυπικόν» , με … παγώνει *** Η λυπημένη αντίδραση κάποιων στο φευγιό μου απ’ την Υπηρεσία , είναι αυτό που ζεσταίνει την καρδιά μου . … Παράξενο δεν ειναι , τα δάκρυα (κάποια δάκρυα) να σε … ζεσταίνουν ;… Κι όμως *** Βαρύθυμο το καλοκαίρι , «κουτσαίνει» καθώς ανηφορίζει προς το Φθινόπωρο … Κουτσαίνει κυριολεκτικά και η Silia , , αλλά ξαναπερπατάει … Με το μπαστούνι , αλλά περπατάει .*** Το Φθινόπωρο , έρχεται σαν ανακούφιση μετά το βάρος του καύσωνα , αλλά η καρδιά μου γίνεται κουβάρι … Ο μεγάλος μου γιος , φρικαρισμένος από την Ελληνική πραγματικότητα , ξαναφεύγει απογοητευμένος στο εξωτερικό … Εκεί , μακριά , που έζησε τόσα χρόνια … Εκεί που αν μη τι άλλο (λέει) πως υπάρχει αξιοκρατία … Εκεί που μπορεί να μην υπάρχει ο ήλιος ή … η μαμά , αλλά υπάρχει σεβασμός της εργασίας , της μόρφωσης , της προσπάθειας . Διχασμένα τα συναισθήματα στον αποχαιρετισμό μας . *** Το θυμικό των ανθρώπων γύρω μου , ακόμα βαρύτερο και … ίσως βαρύ θα ήταν και το δικό μου αν δεν μου τύχαιναν οι 4 μέρες χαλάρωσης στην αγκαλιά της πολυαγαπημένης Θεσσαλονίκης , παρέα με τους θαμώνες της  … «Λάσπης» . Η Θεσσαλονίκη , τόσο όμορφη και οι φίλοι της Λάσπης τόσο χαλαρωτικοί … τόσο ικανοί, να … ψαλιδίζουν τα περίσσια κουρέλια της θλίψης … Σαν ένεση ζωντάνιας , σαν εμφύσηση θάρρους . *** Το Φθινόπωρο , δίνει σκυτάλη σε έναν Χειμώνα , που θα μπορούσε να είναι πανέμορφος (τόσο «μαλακός» … σαν πρώιμη Άνοιξη) , αλλά όλη αυτή η κατήφεια , το αίσθημα ανασφάλειας , τα οικονομικά , που μέρα με την μέρα χειροτερεύουν , ασχημίζουν και  κάνουν αξιοθρήνητο , κι αυτόν ακόμα το γλυκό Χειμώνα . *** Κι εκεί , πάνω στην λήξη … κοντά στο «νήμα» , έρχεται η χαρά σαν «Λύση» αρχαίας θεατρικής παράστασης να σκορπίσει μεγάλο μέρος της «μουντάδας του 2010 . Χριστούγεννα , μέρα Ελπίδας , ο μεγάλος μου γιος μας ανακοινώνει πως ζήτησε σε γάμο το κορίτσι που αγαπάει και το καλοκαίρι παντρεύεται *** Στον ουρανό που μας σκεπάζει , εκτός από τους μεγάλους Θεούς των Χριστιανών , του Ισλάμ , των μελαχροινών Ινδών και των σχιστομάτηδων Κινέζων (χαμόγελο) , κατοικοεδρεύουν και ένα σωρό αρχαία , μυθικά δαιμόνια … Δευτεράντζες , αλλά με την χάρη τους όλα . Έτσι λοιπόν , κάπου σε μια γωνιά του Ουρανού μου , η Μυθική σκανδαλιάρα Πανδώρα , μου κλείνει το μάτι … σαν να μου λέει : «Έχω κάτι για σένα … Δεν τα σκόρπισα όλα … Δεν χάθηκαν όλα … Για σένα , άφησα την μικρή Ελπίδα , ότι η χαρά και η ζωή συνεχίζονται» .***
——————————————————
——————————————————
Αν το TIME CAPSULE 2007 το αφιέρωσα στην σαστιμάρα και την αμηχανία της πρωτόγνωρης σχέσης μου με το Διαδίκτυο …
Αν το TIME CAPSULE 2008 το αφιέρωσα στην Τύχη που έχω στη ζωή μου …
Αν το TIME CAPSULE 2009 το αφιέρωσα στην Μοναξιά που κάποτε θαρρείς πως σε βαραίνει …
Ε , το  TIME CAPSULE 2010 το αφιερώνω στην Ελπίδα
……………………………………
Καλώς , μας … μπήκε …
(Το 2011 , καλέ !… )
 

Ετικέτες: , , , , , , ,

32 responses to “TIME CAPSULE 2010

  1. mr e.

    Ιανουαρίου 12 , 2011 at 22:16

    Ευτυχώς που υπάρχει κι αυτή. Η Ελπίδα ! Να μας κρατά όρθιους. Να μας σπρώχνει να συνεχίσουμε. Να μας πείθει ότι δεν υπάρχουν αδιάβατοι δρόμοι. Να μας πείθει πώς στο τέλειωμα του δρόμου πάντα υπάρχει το ποθητό… Ευτυχώς που υπάρχει και που πότε πότε μας κλείνει για τα καλά το… μάτι… Πιθανότατα και κυριολεκτικά για σένα αγαπητή Άννα. Μια Ελπίδα κολλημένη στον ‘μεγάλο’ σου. Μια Ελπίδα που θα γεννήσει τη συνέχεια. Που θα σου φέρει/φέρνει χαρά. Μια «χαρά» που στα παιχνίδια της/του θα ξεχνιούνται οι … πόνοι… ή έστω που η μέση της… γιαγιάς θα τους αντέχει…
    Μακάρι του χρόνου τέτοιον καιρό η… κάψουλά σου… να είναι αφιερωμένη σ΄αυτόν/ήν. Και το αντίστοιχο ποστάκι να είναι γεμάτο με φωτογραφίες της… γιαγιάς… του παππού… της «ελπίδας»… της συνέχειας…. Μακάρι !

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 01:03

      @ mr e.
      H Ελπίδα …
      Λοιπόν θα πω κάτι αρκετά «τολμηρό» :
      Τελικά , η ζωή μου , μάλλον προς το καλύτερο βαδίζει… μάλλον με την πάροδο του χρόνου βελτιώνεται .
      Γιατί το λέω αυτό ; μα , γιατί κάποτε πριν 4 περίπου χρόνια , έγραφα για τον «θάνατο» της Ελπίδας , ενώ τώρα , μιλάω για την «γέννηση» … Δεν είναι ακραία , τολμηρά αισιόδοξο αυτό ;
      —————————————–
      Με το σχόλιο σου , μου έφτιαξες στο μυαλό , όμορφες εικόνες …
      Μακάρι …

       
  2. DaisyCrazy

    Ιανουαρίου 13 , 2011 at 08:24

    Όμορφο να’ναι το 2011 κι όσες δυσκολίες έφερε η προηγούμενη χρονιά τόσες χαρές να φέρει η φετινή Σίλια μου.
    Η Ελπίδα είναι τόσο όμορφο όνομα κι ακόμα πιο όμορφο ουσιαστικό. Είναι εκείνη ο λόγος που ζούμε, δημιουργούμε κι υπάρχουμε. Αλοιμονο σε μας αν τη χάσουμε.
    Φιλιά!

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 01:09

      @ DaisyCrazy
      Είμαστε όμως , τόσο … γκρινιάρηδες … τόσο ανυπόμονοι , που πολύ συχνά , την υποτιμάμε την μικρή Ελπίδα και κάποιες φορές , την «σκοτώνουμε» κιόλας .
      Σου εύχομαι πάντα να είσαι έτοιμη να δεχθείς και να αναγνωρίσεις την γέννηση (τον ερχομό) μια μικρής Ελπίδας , ώστε να μην κάνεις το λάθος και την … προσπεράσεις , χωρίς να ακουμπήσεις την ζωή σου , επάνω της .
      Φιλιά πολλά .

       
  3. DaisyCrazy

    Ιανουαρίου 13 , 2011 at 08:30

    Τι καταπληκτικό τραγούδι είναι αυτό που μας έβαλες Άννα μου; Πρώτη φορά το ακούω και μου άρεσε πάρα πολύ!
    Ευχαριστώ!
    Τσικιτσιτσελα τσικιμπόμ!

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 01:18

      @ DaisyCrazy
      Πανέμορφο πράγματι … Λατρεύω τους Χαΐνηδες . Ό, τι έχουνε «πει» μέχρι σήμερα , έτσι όμορφα ακούγεται .
      Άκου κι αυτό :

       
      • DaisyCrazy

        Ιανουαρίου 17 , 2011 at 12:29

        αχ πανέμορφο, ταξιδιάρικο, μαγικό!
        ευχαριστώ καλή μου Σίλια! 🙂

         
  4. Γιώργος Κατσαμάκης

    Ιανουαρίου 13 , 2011 at 10:00

    Χρόνια Πολλά.
    Δεν το ήξερα πως είναι ιαματικά αυτά τα λασπόλουτρα….
    Θα περιμένω με ανυπομονησία το TIME CAPSULE 2011

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 01:23

      @ Γιώργος Κατσαμάκης
      Ούτε κι εγώ το ήξερα …
      Αλλά το υποψιαζόμουν … Έχω έντονη διαίσθηση .
      Κρίμα που δεν ήρθες για … «θεραπεία» … Ίσως μια άλλη φορά .
      ————————————–
      Η ανυπομονησία , είναι χαρακτηριστικό της … Νεότητας .
      Να περιμένεις … Και μόνο που το είπες , με γέμισες χαρά .

       
  5. agrampelli

    Ιανουαρίου 13 , 2011 at 14:16

    Έχεις μια απίστευτα ελκυστική,γενναία γραφή Άννα μου…Αλλά αυτό το ξέρεις φαντάζομαι…Έχεις όμως και μια απίστετη πειθώ,επάνω μου τουλάχιστον!Μου γέννησες λυγμό με το φινάλε σου και ελπίδα!!!!…ευχαριστώ ρε Άννα,σε φιλώ:))

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 01:31

      @ agrampelli
      Αν κατάφερα να σου γεννήσω ελπίδα , τότε μάλλον κατάφερα κάτι πολύ-πολύ σπουδαίο , κι αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίζω .
      Χίλια ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα σου λόγια .

       
  6. Λευτέρης-Δικαίος

    Ιανουαρίου 13 , 2011 at 16:04

    Άννα-Σίλια, πολύ χάρηκα σήμερα σαν μπήκα στο ιστολόγιό σου και βρήκα καινούργια ανάρτηση. Και τι ανάρτηση! Γεμάτη ευαισθησία! Εύχομαι τα καλύτερα για το 2011, ώστε το TIME CAPSULE 2011 να το αφιερώσεις στη χαρά, τη χαρά των ευαίσθητων ανθρώπων. Κι «έχε το νου σου στο παιδί»!… Το παιδί κυριολεκτικά και μεταφορικά, τη συνέχεια της ζωής…



    ————————————–

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 17:50

      @ Λευτέρης-Δικαίος
      Υπέροχο τραγούδι . Από τα πιο αγαπημένα μου ever .
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα σου λόγια .
      Και δική μου βαθιά επιθυμία , να αφιερωθεί το TIME CAPSULE 2011, στην χαρά .

       
  7. faros

    Ιανουαρίου 14 , 2011 at 09:07

    Ελπίδα !
    Μια όμορφη … Κυρία !
    Που, ευτυχώς, φοράει, πολλά … αρώματα !
    Άρωμα Φιλίας !
    Άρωμα Αισθημάτων !
    Άρωμα Ζωής !

    Ελπίδα !
    Ένα Όνομα !
    Που, ο καθένας από μας, το «δίνει» όπου θέλει !
    Όπου γουστάρει !
    Όπου ακουμπάει τις προσδοκίες του !

    Ελπίζω, να είναι καλά η Οικογένειά μου !
    Ελπίζω, να είμαι καλά (όσο γίνεται) ο ίδιος !
    Ελπίζω, να συνεχίσει να με ανέχεται η … Φάραινα !
    Ελπίζω, στις Φιλίες σαν κι αυτή με Σένα, Σήλια μας !

    Καλημέρα, ελπίδας !

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 18:06

      @ faros
      Α , να χαθείς βρε … με καρα-συγκίνησες μ’ αυτό το όμορφο ποίημα , το βγαλμένο (σίγουρα) απ’ τα βάθη της καρδιάς σου .
      Και μια που έγραψες τους στίχους :
      «Ελπίδα !
      Ένα Όνομα !
      Που, ο καθένας από μας, το “δίνει” όπου θέλει !
      Όπου γουστάρει !
      Όπου ακουμπάει τις προσδοκίες του !» ,
      άκου μια μικρή ιστορία , που έγινε , μόλις χθες :
      Τηλεφωνιέμαι με τα παιδιά μου στην Αγγλετέρια (τώρα , όταν λέω «τα παιδιά μου , βάζω και την νύφη μέσα) και σε κάποια φάση , μου λέει η νύφη :
      – Αν ποτέ κάνουμε κανένα … αγοράκι , συμφωνήσαμε , να του δώσουμε το όνομα … Καισίλαος …
      Αφού ξεπερνάω την πρώτη κρυάδα , μαζεύω την αυτοκυριαρχία μου , και ρωτάω :
      – Μπα … και από πού προκύπτει αυτό ;
      – Από το … «Και σύ λαέ βασανισμένε , μην ξεχνάς τον Ωρωπό» … που σου αρέσει σφόδρα «μητέρα» … (παίρνω την απάντηση της νύφης)
      ……………………….
      Όχι , για να δεις , τί νύφη κάνω .
      Φιλιά

       
      • DaisyCrazy

        Ιανουαρίου 20 , 2011 at 13:54

        Καισίλαος; Πρώτη φορά το ακούω στη ζωή μου! Ελπίζω να κάνουν κοριτσάκι και να το ονομάσουν Αννούλα ή Σίλια 🙂
        Φιλάκια!

         
      • silia

        Ιανουαρίου 21 , 2011 at 02:53

        @ DaisyCrazy
        Α , μου έδωσες ιδέα για μια σειρά από ποστ , με θέμα … «ονοματοδοσία» στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία» …
        Ουάου !… Έχω κάμποσες ιστορίες επ’ αυτού . Καλά και μου τις θύμησες .
        Φιλιά .

         
  8. faros

    Ιανουαρίου 15 , 2011 at 13:47

    Καλημέρα και Καλό Σαββατοκύριακο !

     
  9. faros

    Ιανουαρίου 16 , 2011 at 09:21

    Καλημέρα … Κυριακάτικη ! 😀

     
  10. πρεσβύωψ

    Ιανουαρίου 16 , 2011 at 22:45

    Οταν διαβάζει κανείς post σαν κι αυτό, αισθάνεται τυχερός που σε γνωρίζει…. Να είσαι καλά. ΑΑΑ ξέχασες να βάλεις ότι το 2010 έμαθες ότι 17 Γενάρη είναι του Αγίου Αντωνίου. Με την ευκαιρία εύχομαι να χαρίζει ο ύψιστος ανοχή και αντοχή στον ερίτιμο σύζυγο να σας έχει για 50 χρόνια ακόμη!!

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 17:46

      @ πρεσβύωψ
      Όταν διαβάζει κανείς σχόλια σαν κι αυτό , αισθάνεται (το λιγότερο) τυχερός , που … έγινε μπλόγκερ .
      ———————————————
      Και ευχήσου (για τον «ερίτιμο» ) να του χαρίζει ο Ύψιστος χρόνια … πολλά χρόνια για να με απολαμβάνει στο αχανές μέλλον .
      (αν δεν παινέψεις το σπίτι σου … πέφτει και σε πλακώνει)

       
  11. Velvet

    Ιανουαρίου 17 , 2011 at 01:19

    Γυρευα να διαβασω κατι απο τις αναμνησεις σου
    Ετσι για να ταξιδεψω να ¨ξαναζησω¨
    Μελαγχολικο ηταν το ταξιδι σου πισω στο παρελθον
    αλλα ελπιδοφορο στο τελος
    Και η ελπιδα ειναι ο λογος που μας κραταει ζωντανους
    Σου αφιερωνω το παρακατω τραγουδακι
    Καληνυχτα Αννα…

    Ν’ αγαπάς – Παντελής Θαλασσινός

     
    • silia

      Ιανουαρίου 17 , 2011 at 18:11

      @ Velvet
      Σαν άγγιγμα βελούδου πάνω σε … πονεμένο δέρμα το σχόλιο σου βελουδένιε φίλε μου . Σαν άγγιγμα , βάλσαμου πάνω σε πληγή ψυχής …
      Τόσο όμορφο και παρηγορητικό .
      Καλό σου βράδυ .

       
  12. faros

    Ιανουαρίου 17 , 2011 at 08:39

    Καλημέρα, Καλή Βδομάδα !

     
  13. faros

    Ιανουαρίου 18 , 2011 at 08:57

    Άρα, έχω δίκιο που ελπίζω …
    Όταν ακούς τέτοια πράγματα που νέους ανθρώπους, έ, δεν μπορεί, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ !
    Αρκεί, εμείς, οι μεγάλοι, να καταλάβουμε ότι κάναμε (στο παρελθόν) πολλά για να μην έχει η νέα γενιά καμμία ελπίδα και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας !

    Κακός ;
    Όχι, απλά, με προβλημάτισες πολύ – εχτός που με ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕΣ !
    Δεν ξέρω αν γίνεται, αλλά μεταβίβασε όσες ευχές … αντέχεις να «σηκώσεις», ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΤΟΥΣ !

    Θερμή Καλημέρα !

     
    • silia

      Ιανουαρίου 21 , 2011 at 02:42

      @ faros
      Όχι μόνο έχεις δίκιο , αλλά είσαι και από τους … τυχερούς της ζωής , γιατί οι άνθρωποι που ελπίζουν , όσο και αν έχει παρέλθει ο Χρόνος από επάνω τους , αυτοί παραμένουν νέοι …
      Σαν «πορτραίτο» του Ντόριαν Γκραίη , ένα πράμα …
      Σαν … ολοσωματικό λίφτιγκ…
      Σαν ένεση Νοβοκαΐνης … (πού την θυμήθηκα την Dr Aslan , τώρα ;… )
      ——————————————-
      Σου στέλνουν τις ευχαριστίες τους για τις ευχές σου … Και οι δύο …
      Κοίτα να μου … ξελογιάσεις την νύφη , με τις γαλιφιές σου .

       
  14. Θεία Λένα

    Ιανουαρίου 18 , 2011 at 22:48

    Ναι, με ελπίδα καλή μου να πορευόμαστε για άλλον ένα χρόνο. Οι ταλαιπωρίες σου με το ποδαράκι σου και εκείνες των παιδιών σου, προσωρινά σε πισωγύρισαν. Ομως τα χαμόγελα των πραγματικών φίλων και τα δάκρυα των συνεργατών που σε έχασαν απο το νοσοκομείο ζεσταίνουν τη καρδιά.
    Πάντα με υγεία να είσαι και να χαμογελάς.

     
    • silia

      Ιανουαρίου 21 , 2011 at 02:45

      @ Θεία Λένα
      Πάντα οι ταλαιπωρίες , σε πισωγυρίζουν … Σημασία όταν «γονατίζεις» ή «πέφτεις» , έχει το να … ξανασηκώνεσαι . Κι εγώ τα καταφέρνω σ’ αυτό , ακόμα .
      Σου εύχομαι τα καλύτερα για τον νέο χρόνο .

       
  15. faros

    Ιανουαρίου 19 , 2011 at 09:03

    Αυτααααααααααααααααααααααααααα ! 😀

     
    • silia

      Ιανουαρίου 21 , 2011 at 02:46

      @ faros
      Κι άλλα πολλάααααααααα .

       
  16. zambia

    Ιανουαρίου 19 , 2011 at 15:23

    Αυτό δεν ήταν ένας απλός χρόνος! Κοσμογονία ήταν, σε λίγο θα εμπεριέχει και τον κανονικό -γόνο 🙂
    Καλόοοοοοοοοοοο!

     
  17. silia

    Ιανουαρίου 21 , 2011 at 02:50

    @ zambia
    Αμήν …
    Μακάρι …
    Είθε …
    Γένοιτο …
    Άμποτε …
    Από το στόμα σου και στου Θεού το αυτί …
    ————————————-
    Φιλιά και ευχές καλή μου φίλη .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: