RSS

Η ΚΑΡΔΙΑ – ΣΑΜΙΑΜΙΔΙ …

29 Μαρ.
Παραπονέθηκε πριν λίγο καιρό κάποιος διαδικτυακός φίλος μου (χαριτολογώντας φυσικά) , πως αφήνοντας κάποιους που πρωτογνωρίζω να μου «αποσπούν» (=κλέβουν) κομμάτια από την καρδιά μου , ίσως θα έρθει μια μέρα που έτσι και συναντηθούν οι δρόμοι ή οι τροχιές μας , θα είμαι μία … άκαρδη , δηλαδή δεν θα υπάρχει ούτε ένα κομματάκι να «κλέψει» κι αυτός …
Υπέροχο δεν είναι να σου λένε κάτι τέτοιο ;…
Χμμμμμμ … ναι υπέροχο … όμως …
…Όμως , δεν είναι αυτό το θέμα μου σήμερα .
Το θέμα μου , είναι η απάντηση που του έδωσα …
Χμμμμμμ … Θαρρώ πως δεν είναι ούτε αυτό το θέμα μου ….
Το θέμα μου είναι πως κοιτάζοντας αυτή  την  φωτογραφία , θυμήθηκα το σπίτι όπου γεννήθηκα (κυριολεκτώ … γιατί εκείνα τα … παλιά χρόνια που γεννήθηκα , οι γυναίκες , γεννούσαν μέσα στα σπίτια τους …. εν πολλοίς)  Και έτσι καθώς το θυμόμουν , σκέφτηκα να σας πω αυτή την ιστορία-απάντηση στους … «φόβους» του καλού μου φίλου .
Σαν ήμουνα μικρή , το σπίτι που γεννήθηκα και μεγάλωνα , ήταν ένα παμπάλαιο Τούρκικο πέτρινο σπίτι . Πέτρα παντού . Μέσα έξω … παντού . Χαζεύοντας μια μέρα τους τοίχους και ψάχνοντας να βρω ανάμεσα στις πέτρες μια καλή …κρυψώνα για ένα νεογιλό δοντάκι μου , που μόλις είχε πέσει , ανακάλυψα ένα μικρό … σαμιαμίδι (σαυρίτσα) που γίναμε φίλοι … Πήγαινα και το εύρισκα κάθε μέρα εκεί γύρω , του πήγαινα ζάχαρη και μισοστραπατσαρισμένες μύγες , κουνούπια , μυρμήγκια , ή ό,τι άλλο εύρισκα , για να φάει , του μιλούσα και ορκιζόμουν ότι μου … μιλούσε κι αυτό . Κάποτε αποφάσισα ότι ήρθε η στιγμή να το πάρω και να το πάω μέσα στο σπίτι και συγκεκριμένα στο δωμάτιο μου για να ζήσουμε πια μαζί . Στην προσπάθεια μου να το πιάσω και να μην μου φύγει , του … έκοψα κατά λάθος την μακριά ουρά του και το υπόλοιπο σαμιαμίδι … έφυγε και δεν ξαναφάνηκε … Στα γοερά μου απελπισμένα κλάματα , η “σοφή” μάνα μου , αντέδρασε με την πληροφορία , ότι τα … κομμάτια που αποσπώνται από τις σαύρες , … ξαναφυτρώνουν . Έτσι κατάφερα να … “επιβιώσω” κι από αυτή την τρομακτική μου εμπειρία-απώλεια …
Ένα σαμιαμίδι , είναι η καρδιά μου φίλε μου …
Όσα κομμάτια κι αν της “αποσπούν” κατά καιρούς κάποιοι αγαπημένοι , “άκαρδη” , δεν θα μείνω ποτέ … Πάντα θα υπάρχει η ελπίδα , ότι θα … ξαναφυτρώσουν και έτσι θα έχεις πάντα την ευκαιρία , να …”βουτήξεις” κι εσύ ένα κομμάτι της καρδιάς μου .
————————————-
*
Αφιερωμένο … εξαιρετικά στον φίλο μου mr e.
*
 

Ετικέτες: , , ,

42 responses to “Η ΚΑΡΔΙΑ – ΣΑΜΙΑΜΙΔΙ …

  1. DaisyCrazy

    Μαρτίου 29 , 2011 at 06:50

    Αχ τι όμορφη ιστορία. Πόσο δίκιο έχει η μανούλα σου 🙂
    Κι εγώ όταν ήμουν μικρη λάτρευα τις σαύρες και τους έδινα φυλλαράκια όπου τις συναντούσα. Προσπαθούσα δε να τις σώσω απ’το μένος των άλλων παιδιών που ήθελαν να τις σκοτώσουν.
    Αυτή τη λέξη ‘σαμιαμίδι’ την έλεγε η αγαπημένη μου γιαγιά και άθελα σου μου τη θύμησες. Ευχαριστώ!
    Φιλάκια

     
    • silia

      Μαρτίου 30 , 2011 at 00:51

      @ DaisyCrazy
      Νοιώθω μεγάλη χαρά και … υπερηφάνεια , όταν καταφέρνω να φέρω στο μυαλό των ανθρώπων , εικόνες αγαπημένες .
      Να είσαι καλά Daisy μου .

       
  2. faros

    Μαρτίου 29 , 2011 at 08:08

    Ωχ, φτου, να που … καταριέμαι, που όταν πήγαινα σχολείο ΔΕΝ αγαπούσα καθόλου το μάθημα της γραμματικής …
    Αναγκάζομαι να το κάνω αυτό, γιατί δεν ξέρω … ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ είναι αυτό ;
    Το λέω σωστά ή όχι ;

    Πάντως, αν είναι παρομοίωση (και φαντάζομαι να εννόησες τι … εννοώ) είναι προφανώς Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΜΟΙΩΣΗ που έχω διαβάσει ή ακούσει ever …

    Καρδιά = Σαμιαμίδι = Γέννα = Αιέν = Silia !

    Μπράβο ρε Άννα, μας έφτιαξες τη μέρα πρωί πρωί !
    Θερμότατη Καλημέρα !

     
    • silia

      Μαρτίου 30 , 2011 at 01:01

      @ faros
      «Παραλληλισμός» λέγεται Φάρε μου , αν και θα μπορούσες να το πεις και «παρομοίωση» , αλλά … τί σημασία έχει ; Εδώ , δεν δίνουμε …Πανελλήνιες εξετάσεις στην Νεοελληνική Γραμματεία . Σημασία έχει ότι σου άρεσε .
      ————————————–
      Και μια που το έφερε ο λόγος , το ότι ΔΕΝ σου άρεζε η Γραμματική , το εμπεδώσαμε … Όμως δεν υπάρχει κάποιο μάθημα που να σου άρεσε ;… Η … σεξουαλική αγωγή ας πούμε … Ούτε αυτή σου άρεσε ;
      Ok , ok … σε πειράζω . Άσε με λίγο να σε πειράξω , γιατί πολύ στο σοβαρό το έχουμε ρίξει .
      Φιλί , νυχτερινό .

       
  3. elger

    Μαρτίου 29 , 2011 at 08:11

    Τι θα γίνει με σας ; Μου κάνετε την καρδιά μου, σαμιαμίδι ; Υπέροχο κείμενο. Σας φιλώ

     
    • silia

      Μαρτίου 30 , 2011 at 01:03

      @ elger
      Ωραία … σας φιλώ κι εγώ .
      Τί όμορφη εικόνα ! Δυο σαμιαμιδοκαρδιές να … αλληλοασπάζονται …

       
  4. Γιώργος Κατσαμάκης

    Μαρτίου 29 , 2011 at 08:32

    Πολύ όμορφη ιστορία, πολύ όμορφη φωτογραφία και αυτή η γυναίκα που κάθεται στην εξώπορτα…
    … φεύγοντας σου αφήνω ένα βαζάκι με κουνουπάκια που αιχμαλώτισα για σένα… καλή όρεξη σαμ(ιαμίδι)

     
    • silia

      Μαρτίου 30 , 2011 at 01:20

      @ Γιώργος Κατσαμάκης
      Χαίρομαι να λες «όμορφη» την ιστορία μου …
      Και , ναι .. η φωτογραφία είναι κι αυτή όμορφη , λίγο θαμπή ίσως , αλλά με χρώμα που της ταιριάζει … Απόκοσμο … ροζ… ό,τι πρέπει . Η φωτογραφία απέχει από το σήμερα , μια … 30ετία , ακριβώς …
      Όσο για την γυναίκα της εξώπορτας , …εντάξει … καλή είναι , δεν λέω , αλλά … πού να την δεις σήμερα … «Εκπάγλου» , που λένε …
      —————————————
      ΥΓ. Ευχαριστώ πολύ Κατσαμάκη για την σημερινή … τροφοδοσία … Τα κουνουπάκια είναι το καλύτερο μου (απορώ , που βρήκες κουνουπάκια , Μαρτιάτικα) … Γι αυτό κι εγώ , θα σ’ αφήσω να παίξεις με την ουρά μου …

       
  5. x4joy

    Μαρτίου 29 , 2011 at 08:42

    Τι υπέροχη και γλυκειά αίσθηση που σου αφήνει αυτή η ιστορία και το νόημά της! Να’σαι πάντα καλά!
    Σαμιαμιδένιες καλημέρες!!

     
    • silia

      Μαρτίου 30 , 2011 at 01:26

      @ x4joy
      Σ’ ευχαριστώ .
      Σαμιαμιδένια … καλωσορίσματα .

       
  6. Θεία Λένα

    Μαρτίου 29 , 2011 at 14:16

    Τι γλυκιά και τρυφερή η καρδούλα ενός παιδιού. ΤΑ πέτρινα σπίτια έχουν πολλά μολυτήρια (όπως λέμε τις μικρές σαυρίτσες της φωτογραφίας) που τρώνε συνήθως αράχνες, μυρμήγκια, μύγες, δικά μας ζωϊκά σκουπίδια. Ομως όσο κι αν τα ταιϊσεις, δεν τα κατακτάς, άγρια πλάσματα είναι αδέσμευτα.
    Διάβαζα τις προάλες στο μπλόγκ σου κάτι για τις χωριστές σας κρεββατοκάμαρες, μιά λοιπόν που και εμείς έτσι είμαστε, έγραψα κάτι.

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2011 at 00:42

      @ Θεία Λένα
      «Ομως όσο κι αν τα ταιϊσεις, δεν τα κατακτάς, άγρια πλάσματα είναι αδέσμευτα»
      =——————————–
      Γι αυτό τα λατρεύω όλα αυτά τα … «αδέσμευτα» πλάσματα …
      Όλα …
      Τα υπόλοιπα , είναι δεδομένα .
      ——————————————-
      Πέρασα από τις «χωριστές» σου κρεβατοκάμαρες και ενθουσιάστηκα … Τελικά , δεν είμαι και η μόνη fun του «μονού» (άντε … ημίδιπλου) στρώματος .

       
  7. ακροβατιστής

    Μαρτίου 29 , 2011 at 14:32

    Είναι περίεργο αλλά αυτή την ιστορία την έχω ζήσει κι εγώ…ΑΛΗΘΕΙΑ.Το σαμιαμίδι ξέρω οτι σου μιλούσε.Και σε μένα…Το ίδιο κλάμα…Τα ίδια ανακουφιστικά λόγια της μαμάς…Μ’εναν ακόμα ανθρωπο έχω νιώσει οτι είχαμε παράλληλους βίους, που τον λάτρεψα και τον λατρεύω ακόμα.
    Τί μνήμες μου ανέσυρες Αννούλα!
    Σ’ευχαριστώ…
    Να έχεις μια υπέροχη μέρα!

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2011 at 00:49

      @ ακροβατιστής
      Πόσο όμορφο αυτό που λες ! Αυτό που … ξέρεις ότι το σαμιαμίδι , μου μιλούσε …
      Εκεί πάνω , στο … Άπειρο , πολλοί βίοι παράλληλοι … συναντιούνται και τέμνονται .
      Εγώ σ’ ευχαριστώ .

       
  8. agriada52

    Μαρτίου 29 , 2011 at 18:42

    Μου άρεσε ο παραλληλισμός καρδιά-σιαμιαμίδι
    Ισως και καρδιά-αστερίας! Σε έξη κομμάτια να τον κόψεις, έξη πλήρεις αστερίες θα δημιουργηθούν.

     
    • silia

      Μαρτίου 31 , 2011 at 00:46

      @ agriada52
      Αυτό , είναι ακόμα πιο … εξιταριστικό …
      Ακούς εκεί , … ολόκληροι …
      Ενώ το καημένο το σαμιαμίδι … Μόνο την ουρά του επαναλαμβάνει …
      ———————————-
      Άσχετο : «Σαμιαμίδι» η μάνα μου έλεγε κάθε τι το μικροκαμωμένο …
      Μια φορά , με αποκάλεσε «Σαμιαμίδι» κι εγώ … παρεξηγήθηκα .

       
  9. Lilith

    Μαρτίου 29 , 2011 at 20:01

    Δεν ξέρω για σαμιαμίδι, τη δική μου την καρδιά όμως την έκανα… πέτρα για να καταφέρω να φτάσω στο τέλος αυτού του ποστ που το γέμισες με φωτογραφίες από σαμιαμίδια (δεν κατέχουν και την πρώτη θέση στην καρδιά μου)! 😆
    Είδες όμως τι σου είμαστε εμείς οι άνθρωποι;
    Τίποτα δεν αφήνουμε στην ησυχία του!
    Μα γίνεται το σαμιαμίδι pet, βρε κοριτσάκι μου; (στη μικρή Σίλια απευθύνομαι). 🙂
    Όμορφη ιστορία…

    Φιλιά πολλά!!!

     
    • DaisyCrazy

      Μαρτίου 30 , 2011 at 15:58

      Κακό Λιλιθάκι τι σου έκανε το σιαμιδάκι και δεν το βρίσκεις κατάλληλο Pet? 😛
      Είναι λατρεμένα ζωάκια και να μην τα πειράζεις όπου τα βρεις ε!!

       
    • silia

      Απρίλιος 1 , 2011 at 15:22

      @ Lilith
      Μα … γιατί βρε Lilith μου ;… Κοίτα στην μεσαία φ ωτογραφία μια … φατσούλα . Δεν είναι αξιαγάπητη ;
      Πέρα από την πλάκα , κι εμένα τα ερπετά , δεν είναι και το καλύτερο μου , αλλά την πρώτη θέση στην … «ανατριχίλα» μου μ ζώα κατέχουν τα … πουλιά . Δεν τα πάω … με τίποτα .
      Όσο για την μικρή Σίλια και το σαμιαμίδι pet , έχω να πω , πως η μικρή Σίλια , δεν το ήθελε για pet το σαμιαμίδι … Για ισόβιο σύντροφο της ζωής της το ήθελε … Βλέπεις , τα παιδιά είναι τόσο … αθώα …
      Φιλάκια .

       
      • Lilith

        Απρίλιος 1 , 2011 at 16:12

        Daisy μου, καλά κάνουν να είναι… λατρεμένα ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!!! 😆

        Σίλια μου… ναι, οφείλω να παραδεχτώ ότι στη μεσαία φωτογραφία είναι κομματάκι αξιαγάπητο. Στην τρίτη όμως, μου προκαλεί εφιάλτες! 😆
        Έχεις δίκιο για τα πουλιά. Μια φορά στη ζωή μου τόλμησα να πιάσω ένα σπουργιτάκι και ανατρίχιασα τόσο πολύ από την αίσθηση, που δεν το ξαναεπιχείρησα ποτέ!
        Για αιώνιο σύντροφο, ε;
        Μου φαίνεται ότι εκτός από αθώο, η μικρή Σίλια ήταν και πολύ φιλόδοξο παιδί! 😆

        Φιλιά!

         
  10. Ποπη

    Μαρτίου 30 , 2011 at 04:21

    Σπανια καρδια ….. εγω θα την ονομαζα διαμαντι !
    Ετσι συνηθιζουμε να αποκαλουμε τετοιες καρδιες.
    Ισως γιατι υπαρχουν λιγες και ειναι πολυτιμες !
    Φιλια πολλα Σιλια μου.

     
    • silia

      Απρίλιος 1 , 2011 at 15:29

      @ Ποπη
      Αχ , Πόπη … μήπως είσαι λίγο υπερβολική ; Μήπως υπερεκτιμάς τους ανθρώπους ;
      —————
      Σ’ αγαπώ πολύ -πολύ . Φιλιά κι από εμένα .

       
  11. mr e.

    Μαρτίου 30 , 2011 at 07:20

    Άννα «μου» τι έκπληξη είναι αυτή ?
    Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ…
    Δεν παραπονέθηκα ποτέ μα και ποτέ δεν αξίωσα να … τραυματίσω την καρδούλα σου παίρνοντας της κομμάτια… Μερικά, άλλως τε, πράγματα, όπως η καρδιά, για να έχουν αξία ή τα παίρνεις ολόκληρα ή καθόλου… Τα κομμάτια δεν φτάνουν, γιατί σε κάθε περίπτωση, μπορεί, όπως γράφεις, “…. κομμάτια που αποσπώνται από τις σαύρες , … ξαναφυτρώνουν …”, ξαναφυτρώνουν μεν αλλά πάντα αφήνουν τα σημάδια τους…
    Υπάρχει πάντως μια ανεξήγητη δύναμη. Μια «αύρα» ίσως. Μια γνωριμία από μια άλλη ζωή, που ζήσαμε πριν από… χιλιάδες χρόνια και κάναμε καλή παρέα…? Μπορεί. Η αλήθεια είναι ότι απ΄ όταν σε «βρήκα» κάποια μικρά καρδιακά γρατσουνισματακια … δεν μπόρεσα να τ΄ αποφύγω …
    Φιλιά από ένα αληθινό φίλο.

     
    • silia

      Απρίλιος 1 , 2011 at 15:39

      @ mr e.
      Αυτό το τελευταίο που γράφεις (για τις γνωριμίες μιας άλλης ζωής) , όσο υπερβολικό και ακραίο κι αν ακούγεται , το πιστεύω κι εγώ για κάποιους ανθρώπους που «περνούν» από την ζωή μου …
      Και ξέρεις … Ποτέ μια «γάτα» δεν βγαίνει η μοναδική … γρατσουνισμένη σε έναν … «γατοκαυγά» … Πάντα , όλες , φεύγουν με τις … «μικρογρατσουνιές» τους …
      Φιλί , από μια καλή φίλη .

       
  12. mr e.

    Μαρτίου 30 , 2011 at 07:23

    και μιας και μιλαμε για… καρδια σου χαριζω αυτό παραθετοντας και τους στιχους σε μεταφραση…
    [audio src="http://www.fileden.com/files/2007/5/22/1102709/MUSIC/Arno%20Elias%20-%20El%20Corason.mp3" /]
    Η καρδιά

    Γιατί πας να ξεχάσεις;
    Είχες τόσο φόβο;
    Γιατί πας να ξεχάσεις,
    εαν θέλω μόνο την αγάπη σου;

    Είναι η ψυχή που μου λέει
    που μου λέει να σε ακολουθήσω
    Θέλω να δώσω,
    να σου δώσω τόσο τόσο τόσο τόσο
    τη συγνώμη μου
    Αλλά ξέρω από αγάπη, καρδιά..
    Ναι, ξέρω να σ’ αγαπάω
    Ναι ξέρω αγάπη μου,
    καρδιά μου, καρδιά μου

    Θέλω να ζητήσω συγνώμη
    Ξέρω αγάπη μου…

    Γιατί πας να φύγεις;
    κατάλαβέ με, σ’ αγαπάω
    Και παλεύω για μια ζωή που να αξίζει
    Αυτό είναι αγάπη
    κατάλαβέ το αγάπη μου
    Κι έχω συγχώρεση, έχω τη συγχώρεσή σου
    Έχω περισσότερα από αυτό,
    Έχω την αγάπη σου…
    Θέλω να σου δώσω, όλα όσα θέλεις
    Ξέρω αγάπη μου, καρδιά μου…
    Ξέρω από αγάπη
    Είσαι η καρδιά, είσαι η καρδιά μου
    Είσαι η καρδιά μου…
    Θέλω να σου δώσω αγάπη,
    Κατάλαβέ τοοοοοο!!!!

    Και παλι φιλια (τον … τόνο τον βάζεις σε όποιο γραμμα θέλεις…)

     
    • silia

      Απρίλιος 1 , 2011 at 15:43

      @ mr e.
      Πανέμορφο , ευχαριστώ σε .

       
  13. newagemama

    Μαρτίου 30 , 2011 at 07:27

    Να που συντονιστήκαμε μέσα από τα σπίτια των παιδικών μας χρόνων, δες εδω http://newagemama.com/2011/03/24/. Το σπίτι όπου γεννήθηκες κατοικείται ακόμη?
    Οι μνήμες που κερδίσαμε μέσα στα σπίτια των παιδικών μας χρόνων μάς τροφοδοτούν για μια ζωή και βάλε…
    Ωραία ανάρτηση!

     
    • silia

      Απρίλιος 1 , 2011 at 15:58

      @ newagemama
      Αχ , αυτά τα blogs !… Κάνουν κάποιες παράλληλες «τροχιές» , να τέμνονται όχι στο άπειρο , αλλά κάπου πιο κοντά … στην καθημερινή μας ζωή .
      Το διάβασα, έννοια σου … Το διάβασα και το απόλαυσα .
      Τα σπίτια των παιδικών μας χρόνων , «ανασαίνουν» μέσα μας , και συγχρόνως «εμφυσούν» ζωή στα κουρασμένα από την πάροδο της ζωής «πνευμόνια» μας …
      Κάποτε ,πρέπει να κάνω ένα αφιέρωμα σ΄αυτά .

       
  14. faros

    Μαρτίου 30 , 2011 at 08:26

    Πω πω … είδες ;
    Το περίμενα ότι θα «δεχτείς» υπέροχα σχόλια ! ό.έ.δ.

    Τώρα, επί της … ουσίας !
    Φχαριστώ για την … κατανόηση.
    1. Δεν κάναμε σχολείο σεξουαλική αγωγή και την … άλλη αγωγή που κάναμε, μου καθόταν στο στομάχι για ευνόητους λόγους !
    2. Ναι ! Μου άρεσε (σε βαθμό υπερβολικό θα έλεγα) τα μαθηματικά, η φυσική και η χημεια !

    υ.γ. εκπληκτική έκφραση του σχολιαστή newagemama: … που ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ μέσα στα σπίτια …

    Θερμά Καλημερούδια !

     
    • silia

      Απρίλιος 1 , 2011 at 18:14

      @ faros
      Για να πω και την πάσα αλήθεια Φάρε μου και για να μην νομίζεις ότι εγώ πήγαινα σε … καλύτερο σχολείο από σένα , ούτε κι εμείς κάναμε στο σχολείο μάθημα σεξουαλικής αγωγής . Έτσι επειδή το είχα μεγάλο καημό και ήμουν από τα παιδιά που … διψούν για ευρεία μάθηση , αναπλήρωνα τα μαθήματα αυτά στα παράνομα … «φροντιστήρια» τις απογευματινές και βραδυνές ώρες , όπως άλλωστε έκανε κάθε φιλομαθής νέα και νέος , τότε …
      ———————————
      Αν δεν σε τσιγκλίσω λίγο , … θα σκάσω .
      Φιλάκια ρουφηχτά (που έλεγε και το πάλαι ποτέ , η Πετρούλα) …

       
  15. Allu Fun Marx

    Μαρτίου 30 , 2011 at 12:33

    Eντολή ιατρού κλπ κλπ
    Επειδή το ζητήσατε κυρία μου ιδού:
    [audio src="http://www.fileden.com/files/2008/4/12/1863451/sta_kouloyma-Arleta.mp3" /]
    Μουσική Νότη Μαυρουδή-στίχοι Γιάννη Κακκουλίδη

     
    • silia

      Απρίλιος 1 , 2011 at 18:17

      @ Allu Fun Marx
      Σ’ ευχαριστώ πολύ-πολύ γλυκέ μου Allu-Fun-ιε … Δεν ξέρεις πόσο αγαπώ αυτό το τραγούδι … Κάποια μέρα θα γράψω την ιστορία του και θα σου την αφιερώσω … Τότε θα καταλάβεις και γιατί το αγαπώ τόσο .
      Την εκτίμηση μου .

       
  16. erimos

    Μαρτίου 30 , 2011 at 13:45

    Το ξέρω… εσύ πάντα θα κόβεις κομάτια από την καρδιά σου,και θα τα
    μετατρέπεις σε αστραφτερές πινακίδες με την επιγραφή:
    «Από δω προς τον ήλιο»… όπως είπε ο αγαπημένος μας Ρίτσος.

    Και από μνήμες…και πόσο μικρός είναι ο κόσμος…»Να που συντονιστήκαμε
    μέσα από τα σπίτια των παιδικών μας χρόνων» που λέει η/ο newagemama…
    μου επιτρέπεις να στείλω στο e-mail σου κάτι σχετικό-άσχετο;

    Καλό απόγευμα,νάσαι καλά και πάντα όρθια… χαμογέλα.

     
  17. faros

    Μαρτίου 31 , 2011 at 07:53

    Πολύ Καλημέρα !

     
  18. silia

    Απρίλιος 1 , 2011 at 18:20

    @ erimos
    Πω πω … πόσο όμορφο αυτό που λες για τις αστραφτερές πινακίδες !…
    Και … περιμένω αυτό το σχετικό-άσχετο στο e-mail μου . Όχι απλά σου το επιτρέπω , αλλά το περιμένω και με αδημονία .
    Φιλί .

     
  19. silia

    Απρίλιος 1 , 2011 at 18:21

    @ faros
    Καλησπέρα .

     
  20. ακροβατιστής

    Απρίλιος 1 , 2011 at 18:58

    Καλό μήνα!!!

     
    • silia

      Απρίλιος 10 , 2011 at 01:13

      @ ακροβατιστής
      Καλό μας μήνα .

       
  21. Liakada

    Απρίλιος 2 , 2011 at 19:16

    Τι μου θυμησες βρε.. σαμιαμιδι! ;)ppp
    Eισαι αδιορθωτη τελικα! Αλλα σε..παω! Μη με μαλλωσεις αν σου πω οτι παλι τα «εχασα ολα» ! Ξαναστειλε πληζ!

     
    • silia

      Απρίλιος 10 , 2011 at 01:17

      @ Liakada
      Δεν ξέρω τί σου θύμησα , ξέρω όμως ότι δεν θυμάσαι να «σώσεις» κάπου τα … ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μου και όλο τα χάνεις …
      Βρε , μπας και σου τα κλέβουν οι θαυμαστές μου ;
      Θα σου τα στείλω , έννοια σου .
      Φιλί .

       
  22. Νοσφερατος

    Απρίλιος 9 , 2011 at 08:49

    Γλυκεια Silia

     
    • silia

      Απρίλιος 10 , 2011 at 01:20

      @ Νοσφερατος
      Λιγόλογε , με μεστό λόγο … Νοσφεράτε !
      Πόσο μ’ αρέσει να σε βλέπω εδώ .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: