RSS

ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑ … ΜΑΗΣ ΤΟΥ ’68

01 Μάι.

Θα σας πω μια ιστορία – αφιέρωμα στην σημερινή Πρωτομαγιά … Μπορεί να μην συνέβη ακριβώς ημέρα Πρωτομαγιάς , αλλά έχει κάποια σχέση με τα γεγονότα του Μάη του ’68 στην Γαλλία (γνωστός και σαν «Γαλλικός Μάης» ) , που άρχισαν κάτι τέτοιες ημέρες .

Αρχές του ‘70 στη Θεσσαλονίκη . Πηγαίνω με τον “Μεγάλο μου έρωτα”  εκείνης της εποχής , στον κινηματογράφο “ΘΥΜΕΛΗ” να δούμε μια ταινία , που δεν ξέραμε καν το περιεχόμενο της …. “Φράουλες και αίμα” ( The Strawberry Statement) …
Το αίσθημά μου , ένα φτωχόπαιδο , που “φίλησε” τον κώλο της Χούντας για μια θέση δουλειάς (εντάξει … δεξιός , συμπαθών ήταν… Δεν σημαίνει πως όποιος φιλούσε τον κώλο της Χούντας … εύρισκε και δουλειά … Κάτι μου θυμίζει αυτό τώρα , αλλά δεν είναι επί του προκειμένου) …
Ο κινηματογράφος μικρός , αμφιθεατρικός , γεμάτος φοιτητές … Αρχίζει η ταινία … Μάης του ‘68 … φοιτητικό κίνημα … Επανάσταση , αστυνομική βία , ξύλο … αίμα …
Μου λέει το «αίσθημα» :
– Πάμε να φύγουμε … Θα πέσει ξύλο εδώ μέσα … δεν το ήξερα ότι θα ήταν κάτι τέτοιο …
– ΟΧΙ !… (εγώ) .
Κάθησε κι αυτός στα αυγά του (μου είχε …αδυναμία , βλέπεις ) .
Σε κάποια φάση σηκώνονται όλοι και αρχίζουν να χειροκροτούν … Σηκώνομαι κι εγώ … “Κάτσε κάτω” αυτός …. Τίποτα εγώ … Σηκώνεται και … χειροκροτάει κι αυτός (είπα , … μου είχε αδυναμία) …..
Στο διάλειμμα , “μπουκάρουν”  καμιά 20ριά Ασφαλίτες ανάκατα με ΕΣΑτζήδες και όποιον … αρπάξει ο Χάρος … Μας δείραν του χαμού … Ούτε προσαγωγές , ούτε τίποτα … Μόνο ξύλο … της αρκούδας …. Τί να πει και το … “αίσθημα ;… Εγώ είμαι δικός σας , μη με βαράτε ; … δεν γινόταν … Άρπαξε το ξύλο του και το βούλωσε . … Ωστόσο την άλλη κιόλας μέρα , …. απολύθηκε …. Κρίμα … γιατί είχε και οικογένεια … Παντρεμένος (μικροπαντρεμένος) και με ένα 4χρονο κοριτσάκι …
————————————–
 Κοίτα τί θυμήθηκα τώρα … Πιο πολύ γι αυτόν μίλησα παρά για τον Μάη του ‘68 …
Ας είναι ….
.
.
Αφιερωμένο στον διαδικτυακό φίλο μου Καναλιώτη , σαν απάντηση σε κάποιο σχόλιο του 
 

Ετικέτες: , , , , , , , ,

32 responses to “ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΑΙΜΑ … ΜΑΗΣ ΤΟΥ ’68

  1. Νοσφερατος

    Μαΐου 1 , 2011 at 21:05

    εμένα παλι μου θυμισες την θυμελη .. υπεροχος σινεμάς ..μικρούλης ..

     
    • silia

      Μαΐου 5 , 2011 at 12:58

      @ Νοσφερατος
      Αξέχαστος …
      Αλήθεια , υπάρχει ακόμα ;

       
  2. Kanali

    Μαΐου 1 , 2011 at 22:30

    Ωραία ιστορία Άννα. Sex and Politics 🙂
    Σ’ ευχαριστώ που μου την αφιέρωσες.

    Το “Φράουλες και αίμα” εγώ το είδα μετά την Χούντα αν και η πρώτη προβολή του έγινε κατά την διάρκεια της χούντας.
    Επί χούντας είδα όμως το Woodstock. Μέσα στον κατάμεστο σινεμά εκτός από τους 250 πολίτες ήταν και 50 ασφαλίτες με πολιτικά (σαν τις μύγες μέσα στο γάλα ξεχώριζαν). Έξω από τον κινηματογράφο ήταν άλλοι 50 χωροφύλακες ένστολοι.

    Κορυφαίες στιγμές όλοι (και οι χαφιέδες) τραγουδάγαμε το Freedom με τον Richie Havens και το With a little help for my friend με τον Joe Cocker.

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2011 at 01:26

      @ Kanali
      Το “Φράουλες και αίμα” προφανώς το είδες μετά την Χούντα , γιατί εν μέσω Χούντας είναι ζήτημα αν προβλήθηκε 2 ή 3 ημέρες … Μετά το πήρανε χαμπάρι και η προβολή διεκόπη …
      Και … τώρα που το λες ,… ντρέπομαι που το λέω , αλλά το Woodstock , δεν αξιώθηκα να το δω …
      Τί όμορφο αυτό το «Κορυφαίες στιγμές όλοι (και οι χαφιέδες) τραγουδάγαμε το Freedom με τον Richie Havens και το With a little help for my friend με τον Joe Cocker» που είπες … Αυτό το «όλοι (και οι χαφιέδες)» …

       
      • Kanali

        Μαΐου 14 , 2011 at 16:05

        Τραγούδαγαν και οι χαφιέδες γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς 🙂

         
  3. Kanali

    Μαΐου 1 , 2011 at 22:31

    @Νοσφεράτος Γιατί δεν μπορώ να μπω στο μπλογκ σου;
    Θέλει user και pass…

     
  4. faros

    Μαΐου 2 , 2011 at 07:14

    Που λες …
    Μικροπαντεμένος που ξενοκοιτάει (μόνο;), μικροβολεμένος (γι αυτό απολύθηκε κιόλας), μικροσυμβιβασμένος (μόνο;), ολίγον (λέμε τώρα) γλύφτης … κλπ. κλπ. …

    Ε, κάτι τέτοιους (κυρ Παντελήδες), ο Μάης του 68, προσπάθησε (και προσπαθεί ακόμα δηλαδή) να ΑΦΥΠΝΙΣΕΙ !
    Δεν το βλέπω όμως …
    Πολλοί κυρ-Παντελήδες … «κρατάν» ακόμα ! 😛 😛 😛

    Τέλος πάντων, μην χαλάσω ούτε το πολύ σημαντικό αυτό άρθρο, ούτε την αφιέρωση.

    Θερμή Καλημέρα και πολλές πολλές ευχές για Καλή Βδομάδα !
    (Άντε και Καλό Μήνα)

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2011 at 01:32

      @ faros
      Όλοι μας (σχεδόν) κατα καιρούς , ή έστω άπαξ κάποτε περιπέσαμε στο «αμάρτημα» του … γλύφειν … Οι ελάχιστες εξαιρέσεις , απλά … επιβεβαιώνουν τον κανόνα … Γι αυτό , ας μην είμαστε αυστηροί σαν κριτές .
      ——————————–
      Ώσπου να σου απαντήσω , κοντεύει να φύγει ο Μάης …
      καλό μήνα .

       
  5. DaisyCrazy

    Μαΐου 2 , 2011 at 09:13

    Αν κατάλαβα καλά παράνομο για κείνον το αίσθημα άρα ας σκεφτόταν ότι τουλουμιάστηκε στο ξύλο για την αταξία του 😉

    Πέρα απ’το ξύλο φαντάζομαι υπήρχε φόβος για το τι μπορούσαν να σας κάνουν;

    Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε ότι τέτοιες εποχές πάνε ανεπιστραπτί.. αλλά μπορούμε να το πούμε με πάσα βεβαιότητα;

    Ο Μάης του ’68 ήταν κάπως σαν αποκορύφωμα και μετά αρχίσαμε τα πισωπατήματα που μας πάνε στις ανελεύθερες κοινωνίες που έχουμε σήμερα, οι οποίες μόνο μια επίφαση ελευθερίας έχουν για να κρατάνε τα προσχήματα.

    Να’σαι καλά Σίλια μου!
    Φιλιά

    υγ. το ψάχνουμε για ταξίδι στα μέρη σου.. Ξάνθη είπαμε ε; 🙂

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2011 at 17:35

      @ DaisyCrazy
      Το ξύλο , τελικά , ήταν το λιγότερο που υπέστη σαν τιμωρία για την «αταξία» του … Μακάρι να την «έβγαζε» με το ξύλο των Ασφαλιτών … Η τιμωρία του , ήταν βαριά κι ασήκωτη και … ντρέπομαι που το λέω , αλλά … φρόντισα εγώ γι αυτήν … Τέλος πάντων … Περασμένα … Ας κάνουμε πως τα … ξεχνάμε …
      Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό για την επίφαση της Ελευθερίας που είπες … Αλλά πιο πολύ , μου αρέσει ο τρόπος που «μιλάς» … Ήπιος , χωρίς περισσή εμπάθεια , με έναν «δισταγμό» ευγένειας … Μου αρέσει ο ήπιος λόγος … Δείχνει άνθρωπο ώριμο … φιλοσοφημένο …
      ΥΓ. Ξάνθη – Κομοτηνή … εκεί γύρω … Θα σας περιμένω .

       
  6. agriada52

    Μαΐου 2 , 2011 at 14:30

    Βρε τον φουκαρά. Αδυναμία σε σένα αλλά και γενικά αδύναμος. Ελπίζω να μην τον απέλυσες και συ αμέσως.
    Θυμέλη, Αμαλία, …. και πάντα με ασφαλίτες μέσα και έξω, τα έζησα λίγο αργότερα.

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2011 at 17:41

      @ agriada52
      Όχι , δεν τον «απέλυσα» αμέσως … τον «απέλυσα» , όταν δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο , από το να … κλαίει τα χαμένα …
      Εντάξει … είπαμε … δεν παινεύομαι γι αυτό … Εκδίκηση ήταν και κανένας δεν πρέπει να παινεύεται για τέτοιες πράξεις , αλλά … το έκανα και τίποτα πια δεν μπορεί να το πάρει πίσω .
      ————————
      Σινεφίλ κι εσύ ;

       
  7. Νοσφερατος

    Μαΐου 2 , 2011 at 20:11

    τωρα μπέκα

     
    • silia

      Μαΐου 7 , 2011 at 17:43

      @ Νοσφερατος
      «Μπήκα» κι εγώ …
      Προς στιγμήν , νόμισα ότι τα παράτησες και το «έκλεισες» .

       
  8. newagemama

    Μαΐου 3 , 2011 at 12:19

    Οι αναμνήσεις ξαναγυρίζουνε
    και μου θυμίζουνε τα περασμένα…

    Βοσκόπουλος μου φαίνεται από τις παλιές καλές του εποχές!

    Αντε καλό μήνα!

     
    • silia

      Μαΐου 11 , 2011 at 01:12

      @ newagemama
      Τον Βοσκόπουλο δεν τον έδερναν οι Ασφαλίτες ποτέ … Πάντα φιλοδεξιός θα ήταν μάλλον … Μόνο η Ζωή Λάσκαρη τον τάραξε στις φάπες , στην Θεσσαλονίκη στο Φεστιβάλ τραγουδιού … δεν θυμάμαι πια , ποια χρονιά ήταν , θαρρώ όταν τραγούδησε το «Ξανθή αγαπημένη Παναγιά» …
      Καλό σου μήνα .

       
  9. mr e.

    Μαΐου 3 , 2011 at 18:28

    » Κοίτα τί θυμήθηκα τώρα …»
    Χμ… αυτές οι επιστροφούλες και τα μικροκολύματα στο… παρελθόν, μου θυμίζουν… γηρατειά … χαχαχα… Εμείς όμως ευτυχώς ήμαστε ακόμα στην… εφηβεία μας…
    ___________________________
    Το μεγαλύτερο κακό της χούντας, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν ήταν τα δεσμά και το ξύλο αλλά το ότι έγινε αιτία και αφορμή να ζήσουμε την αισχρή μεταπολίτευση που δυστυχώς βιώνουμε ακόμα….
    ______
    Για τον πατέρα σου (προηγούμενο σου ποστ) σου έχω κάνει σχετικά σχόλια αλλού. Μεγάλος έρωτας….. Δικαιολογημένος ? Μπορεί… Ο ¨ΗΡΩΑΣ» όμως της οικογένειας φοβάμαι πως ήταν η μητέρα που δεν ξέρω γιατί την έχεις τοποθετήσει στη… σκιά του…
    ______
    Φιλι.

     
    • silia

      Μαΐου 11 , 2011 at 01:42

      @ mr e.
      Μια από τις «ομορφιές» του γήρατος , είναι ότι μπορείς να έχεις … αναμνήσεις και να μπορείς να τις διηγείσαι στους νεότερους … Το πρόβλημα είναι να υπάρχει … ακροατήριο πρόθυμο …
      ______________
      Μια που μίλησες για Μεταπολίτευση (για την οποία πιστεύω πως δεν ήταν αισχρή , αλλά αισχρή κατάντησε στην πορεία) , δες αν θες αυτό :
      https://silia.wordpress.com/2008/06/17 (ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΙΑ ΣΟΥ)
      __________________
      Μεγάλος έρωτας αλήθεια ο πατέρας μου , αλλά όσον αφορά αυτό το «την έχεις τοποθετήσει στη… σκιά του…(την μητέρα σου)» , κάνεις λάθος καλέ μου φίλε … Μεγάλο λάθος … Ο «στύλος» του σπιτικού μας , ήταν η μάνα μου … Και το ότι … επιβίωσα από την πείνα και την μιζέρια και την αφάνεια , το ότι αυτή την στιγμή στα 62 μου (δούλευε μέχρι τα 72 της) δεν καθαρίζω σκάλες και ανάπηρους γέροντες για να ζήσω , το χρωστάω σ’ αυτήν … Γιατί ο πατέρας μου καλός ήταν δεν λέω , και μου χάρισε αγάπη και μου έμαθε την αγάπη , αλλά … Δεν θα μπλεχτώ με πολυλογίες . Διάβασε αυτό : https://silia.wordpress.com/2008/05/10/mama μαζί ίσως και με κάποια σχολια του ….
      Η μαμά μου , ήταν ένας … ήλιος , που δεν μπορούσε να μπει στην σκιά κανενός … Ήταν … το ίδιο το Φως (για μένα)
      ______________________
      Φιλί και καληνύχτα , κι από εμένα .

       
  10. faros

    Μαΐου 3 , 2011 at 19:16

    Μια … απλή Καλησπέρα !

     
    • silia

      Μαΐου 11 , 2011 at 19:23

      @ faros
      Απλή , αλλά … όμορφη .
      Thanks .

       
  11. Liakada

    Μαΐου 4 , 2011 at 20:47

    Να υποθέσω οτι ο τοτε ερωτας που σου ειχε αδυναμια απελυθει και απο σενα? χαχα Δηλαδη δυο φορες απολυμενος ο.. αδυναμος ppp
    SEx and politics λοιπον ε φιλεναδα; Mη μου πεις οτι ειδαμε μαζι και το woodstock! Mια κι αναφερθηκες σε αυτη την εποχη θα προσπαθησω να σου χαρισω κατι απο κεινες τις ημερες ..
    ενα απο τα συνθηματα που μου ειχε στειλει ενας φιλος φοιτητης στο Παρισι τοτε» Ξεκουμπωστε το μυαλο σας τοσο συχνα οσο και το παντελονι σας» !
    Νομιζω πως ισχυει και για τον φετινο Μαη!
    Πολλα Φιλια

    Καναλιωτης κρατησες κι αναμμενο κερακι οταν εμφανιστηκε ο Jimmy Hendrix στην οθονη?
    Eκτος απο τους ασφαλιτες μεσα και τους ενστολους απεξω εμενα μου την ειχε στημενη κι ο πατερας μου που με το που βγηκα με το κερι στο χερι με υποδεχτηκε με το μοναδικο χαστουκι του … Ακομα τσουζει το μαγουλο της τοτε μαθητριας !

     
    • silia

      Μαΐου 11 , 2011 at 21:57

      @ Liakada
      Όλοι κάποτε απολύονται (απολυόμαστε) από κάποιον Έρωτα … Ο Έρωτας ΔΕΝ είναι κάτι σαν … δημόσιος υπάλληλος … ΔΕΝ καλύπτεται από την μονιμότητα … Είναι επίσης κάτι σαν … κονσέρβα … Έχει δηλ. ημερομηνία λήξης .
      Έτσι λοιπόν κι αυτός … ναι απελύθη κι από μένα και από την δουλειά του και μια και δυο φορές … Και όμως Λιακάδα μου , κατάφερε να εξελιχθεί και να γίνει κάτι πολύ σπουδαίο (εντάξει … η λέξη «σπουδαίος» , έχει καταντήσει σχετική στην εποχή μας) εν τέλει για τον τόπο μας …
      Η ζωή , είναι τόσο παράξενη … τόσο απρόβλεπτη … τόσο … προκλητική καμιά φορά …
      Ας είναι καλά . Έπαιξε καταλυτικό … ρόλο στην ζωή μου , όπως κι εγώ άλλωστε … Ακραίες καταστάσεις , που ο καιρός τις έφθειρε και έρχονται στιγμές που θαρρώ πως κάποια πράγματα , ήταν … όνειρο … ή εφιάλτης …
      Ας είναι καλά .
      Φιλί .

       
  12. Liakada

    Μαΐου 6 , 2011 at 16:02

    Εχεις μειλ!

     
    • silia

      Μαΐου 11 , 2011 at 21:59

      @ Liakada
      Το πήρα και για μια ακόμα φορά , σε ευχαριστώ από την καρδιά μου .
      Όταν ξεκίνησα την … «ιστορία» μου με το διαδίκτυο , δεν πίστευα ότι θα μπορούσα να γνωρίσω ανθρώπους τόσο φιλικούς σαν κι εσένα .
      Σ’ ευχαριστώ .

       
  13. erimos

    Μαΐου 7 , 2011 at 10:17

    Αχ!. βρε παιδιά… (επιτρέψτε μου το «παιδιά»,καθότι μεγαλύτερος), από
    εκείνον τον Μάη και με ό,τι για λίγο τον ακολούθησε… σαν αναμένες
    λαμπάδες στο ξεροβόρι αφημένες… σβήσατε, και σβήσαμε όλοι μας στην
    επέλαση αυτού που ζούμε σήμερα…. χωρις καν να το καταλάβουμε…
    Μια θερμή Καλημέρα.

     
    • silia

      Μαΐου 11 , 2011 at 22:05

      @ erimos
      Όχι φίλε μου … Μην το ξαναπείς αυτό … Δεν σβύσαμε … (όλοι τουλάχιστον) … Μπορεί να μοιάζουν τα κεράκια σβυστά , χωρίς φλόγα , όμως επάνω στο φυτίλι τους «ζει» ακόμα μια … σκαντζιλήθρα …
      «Σκαντζιλήθρα» η μάνα μου έλεγε την σπίθα πάνω στο φυτίλι .
      Καλό σου βράδυ φίλε μου … Να αισιοδοξείς … Υπάρχει σου λέω , η σπίθα .

       
  14. vnottas

    Μαΐου 12 , 2011 at 10:21

    Αγαπητή μου Σίλια, παρεισφρέω ανάμεσα στις αναμνήσεις σου (έχω κι εγώ πολλές ανάλογες, αλλά πολύ λιγότερο αφηγηματικό κέφι αυτή την περίοδο) για να σε ευχαριστήσω για τις ευχές. Να είσαι καλά. Βασίλης

     
    • silia

      Μαΐου 15 , 2011 at 15:45

      @ vnottas
      Αν το αφηγηματικό σου κέφι , τελευταία … ασθενεί , εύχομαι όλα τα υπόλοιπα κέφια σου να έχουν κατακόρυφη άνοδο .
      Το ξέρεις φαντάζομαι , ότι χαίρομαι ιδιαίτερα όταν σε «βλέπω» και σε «ακούω» εδώ .

       
  15. erimos

    Μαΐου 15 , 2011 at 09:30

    Καλημέρα και… χαμογέλα.
    Δεν θα απαντήσω στο σχόλιό σου (για να μη γίνει η σελίδα σου πολιτική αρένα με τους αλλοπρόσαλους καιρούς που ζούμε) θα σου πω όμως… η «σκατζιλήθρα» -κάφτρα την έλεγε η δική μάνα – με ξυπνάει κάθε μέρα τα χαράματα,με εκείνες τις μικροεκρίξεις μιας… και το τζιέρι μου επιμένει ακόμα… να καίει άσκοπα το λάδι.
    …δεν είμαι και τόσο σίγουρος αν τελικά είναι άσκοπο…μερικοί θα επιμένουμε ως το τέλος…
    Φιλί.

     
    • silia

      Μαΐου 15 , 2011 at 15:52

      @ erimos
      Η αλήθεια είναι ότι θα με στεναχωρούσε ιδιαίτερα , αν το ιστολόγιο μου γινόταν «πολιτική» αρένα … Όχι γιατί είμαι … απολιτίκ … άτομο (ίσα-ίσα) , αλλά γιατί θέλω να κρατήσω το «ύφος» του αλώβητο . Και το «ύφος» του , δεν είναι πολιτικό .
      Σ’ ευχαριστώ , για την προσοχή που δίνεις σ’ αυτά που λέω .

       
  16. erimos

    Μαΐου 15 , 2011 at 10:55

    Αν μείνει το λίνκ,αφιερωμένο.

    καλό μεσημέρι.

     
  17. silia

    Μαΐου 15 , 2011 at 15:53

    @ erimos
    Το λινκ … έμεινε και με οδήγησε σε κάτι πολύ-πολύ όμορφο .
    Και πάλι σ’ ευχαριστώ .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: