RSS

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ … αγάπη μου …

24 Ιολ.
Το παρακάτω κείμενο , δεν είναι (φυσικά) δικό μου … Το έγραψε η Έλενα Ακρίτα  στο βιβλίο της “Τα φλου” , που πρωτοδημοσιεύτηκε από τις Εκδόσεις “Κάκτος” το 1990 . … Ωστόσο , το θυμήθηκα , όταν αποκλείστηκε η Εθνική μας , από το EURO του 2008 . Το θυμήθηκα και στην σημερινή επέτειο της Δημοκρατίας – Μεταπολίτευσης .
Το βιβλίο … το είχα ψιλοξεχάσει …
Τον θρίαμβο του EURO του 2004 , τον είχα ψιλοξεχάσει ….
Τον πρώιμο αποκλεισμό της Εθνικής μας από το EURO του 2008 , θα τον ξεχάσω γρήγορα …. Τι λέω ;… σχεδόν τον έχω ξεχάσει …
Την ….Μεταπολίτευση , ποτέ … Είναι που …. με πονάει … Είναι που την αγαπώ … Κατάλαβες ;
Σήμερα , κανένας δεν φώναξε για μας στις κερκίδες . Σήμερα τρυπώσαμε βιαστικοί και κάθιδροι στα αποδυτήρια , με τους ώμους σκυμένους , χωρίς να κοιταζόμαστε μεταξύ μας . Σήμερα τα φλας , δεν ήταν για μας .
Σήμερα , χάσαμε .
Κι όμως μπήκαμε ακμαίοι και φορμαρισμένοι και πανέτοιμοι στον αγωνιστικό χώρο . Πως την πατήσαμε έτσι , πως μας την έπαιξαν έτσι , αυτοί οι βόρειοι , ρόδινοι , ξανθοί αντίπαλοι – αυτοί οι αντίπαλοι που μπήκαν σαν φιλοξενούμενοι κι αγόρασαν το γήπεδο ; Που αρχίσαμε το ματς στην έδρα μας και το τελειώσαμε στη δική τους ;
Πως χάσαμε , πού χαθήκαμε , τί γίναμε εμείς , αυτή η τρομερή ενδεκάδα της Μεταπολίτευσης , των οραμάτων και των συνθημάτων ;
(Νύχτες στο Σύνταγμα κι εμείς παιδιά , με σημαιάκια “Ενωμένη Αριστερά” , χέρι-χέρι οι άλλοι στο μπαλκόνι , γροθιές σφιγμένες , πρόσωπα αναψοκοκκινισμένα , με την υπόσχεση χαραγμένη στο σχήμα του χαμόγελου , από το μεγάφωνο τα αντάρτικα , ένα αεράκι που λικνίζει τα πανό και υποσχέσεις πως όλα πια θ’ αλλάξουν , όλα θα διορθωθούν , ο αγώνας , παιδιά τώρα δικαιώνεται …) .
Πως γίνεται να χάνουμε σήμερα Κυριακή , εμείς οι παίκτες που βγήκαμε απ’ τα τσικό της ομάδας , που την ιδρώσαμε και την πιστέψαμε την φανέλα , από τότε , που δεν διαφημίζαμε χαλιά , γάλατα και ταξιδιωτικά γραφεία στο στήθος μας ;
(Σούρουπο στους δρόμους της Αθήνας , νεσκαφέ στο Μουσείο , πρωινά στο αμφιθέατρο , χαράματα στην Ομόνοια . Ο βασιλιάς χαμένος από χέρι , στα πεζοδρόμια , πατημένες προκυρήξεις , συζητήσεις χωρίς αρχή και τέλος , τσιτάτα , αφίσες με τον Τσε στα δώματα των πολυκατοικιών ….)
Κι όμως , είχαμε πει , πως θα νικήσουμε . Πως δεν φοβόμαστε κανέναν εμείς . Πως με την μπάλλα αγκαλιά , θα χυμήξουμε στην εστία του αντιπάλου και με μια υπέροχη κεφαλιά , θα σηκώσουμε το γήπεδο στο πόδι . Πως χάσαμε το ματς χωρίς καν να το καταλάβουμε ;
(Μεσημέρι στο αεροδρόμιο κι ένας ένας γυρίζανε οι “μεγάλοι” . Ο Καραμανλής , ο Ανδρέας , ο Μίκης . Άστραφτε η Συγγρού μες στο σκοτάδι , ένας λαός , χύμα στους δρόμους , χοροί έξω απ’ του Φιξ , σώπα όπου νά’ναι θα σημάνουν οι καμπάνες , κι οι ηγέτες χαμογελαστοί , να κουνάνε το χέρι , έννοια σας τώρα επιστρέψαμε , ο αγώνας τώρα δικαιώνεται….)
Γιατί χάσαμε τότε , σήμερα Κυριακή ; Γιατί ο … Αγώνας , δεν δικαιώθηκε ; Και τελικά , μιλούσαμε όλοι για τον ίδιο αγώνα ;
(Τώρα οι παλιοί φίλοι χάθηκαν . Οι μέρες οι παλιές έγιναν επετειακά στην τηλεόραση . Τα συνθήματα , τρύπωσαν σε κουτιά με συσκευασία δώρου . Τα πανό λειώσανε , οι αφίσες αντικαταστάθηκαν με πίνακες του Φασιανού , το Μουσείο άλλαξε , το νεσκαφέ μας πειράζει στα νεύρα , οι καταλήψεις , μας τη σπάνε , οι απεργίες , μας ενοχλούν .
Τώρα , γίναμε άλλοι . Είμαστε άλλοι . Άλλος , κι όχι εμείς , έζησε το παρελθόν μας . Άλλος , κι όχι εμείς , ξεχύθηκε -τότε- στους δρόμους ….)
Αυτή , την αντίπαλη ομάδα , εγώ δεν την ξέρω . Δεν ξέρω το ποδόσφαιρο που παίζουν , ούτε τους κανόνες , που εφαρμόζουν . Ξέρω μόνον , πως αυτοί , είναι οι Θεοί του 1988 (2004), κι αυτούς φωνάζει ο κόσμος στις κερκίδες .
Εμείς , μια κουρασμένη ενδεκάδα , προσπαθούμε όπως – όπως να υπερασπίσουμε την εστία μας , υποχωρούμε κακήν κακώς , ενώ εκείνοι προχωρούν , επελαύνουν , επιτίθενται , σουτάρουν και ….
Γκοοοολ !!!
(Που πήγανε τα χρόνια και τα πρόσωπα , που πήγανε οι μνήμες και πώς σήμερα , ύστερα από τόσο καιρό – πώς τα … θυμάμαι όλα ξανά ; )
Κι εγώ , γιατί έμεινα ακίνητη στον πάγκο , όταν χάναμε ;
Υ.Γ. Πολλοί , είπαν αργότερα , πως το ματς ήταν σικέ . Πως όλα , ήταν αγορασμένα , πουλημένα και βρώμικα .
Δεν αποδείχτηκε ποτέ ! …
 
 
 

Ετικέτες: , , , ,

8 responses to “ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ … αγάπη μου …

  1. erimos

    Ιουλίου 25 , 2011 at 00:21

    καλώς ήρθες πάλι κοντά μας.
    μα…. βρε Άννα, σε τέτοιες δύσκολες εποχές, βάζουν τέτοια κείμενα;

    «Γιατί χάσαμε τότε , σήμερα Κυριακή ; Γιατί ο … Αγώνας , δεν δικαιώθηκε ; Και τελικά , μιλούσαμε όλοι για τον ίδιο αγώνα ;»

    ¨Όλη του η ουσία βρίσκεται στην από πάνω φράση!!!
    Ο αγώνας ποτέ δεν δικαιώθηκε, γιατί δεν μιλούσαμε και εξακολουθούμε να
    μη μιλάμε για τον ίδιο αγώνα… και προ πάντων γιατί στο δρόμο κάποιοι από
    τους πρωταγωνιστές παθαίνουν μεταλλάξεις.
    και καθώς λέει το άσμα. «εμείς για αλλού κινήσαμε, κι΄αλλού η ζωή μας πάει»

    Λες να φταίει ο Δαρβίνος;;;
    Νάσαι πάντα καλά φίλη μου…τι μου θύμισες πάλι απόψε…
    Καλό σου ξημέρωμα, και… χαμογέλα
    φιλί

     
  2. faros

    Ιουλίου 25 , 2011 at 16:55

    Τώρα … αυτό … γιατί μου το κάνεις ;
    Που, αν γράψω αυτό που … ξέρεις εσύ … ωχ … θ΄ακούσω πάλι τα … σχολιανά μου !!! 😆
    Ας είναι …
    Θα πω το εξής:
    Υπάρχουν δύο συνθήματα:
    1. «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται» – αφορά όλους εκείνους που «τρύπωσαν» σε μια δουλίτσα (που δεν την άξιζαν), πήραν κανά δανειάκι, πήραν την μεταθεσούλα που ήθελαν … και που λανασαρίστηκε (το σύνθημα) από τους γνωστούς «μαζί τα φάγαμε» …
    2. «Ο αγώνας τώρα συνεχίζεται» – και αφορά όλους όσους είδαν τα όνειρά τους να γκρεμίζονται, όμως δεν το βάζουν κάτω … πραγματικά ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ τον αγώνα για μια άλλη Ελλάδα …
    Αυτήν που μας αξίζει !

    υ.γ. πως καταφέρνεις ΠΑΝΤΑ και … το πας από δω … το πας από κει … βγάζεις τόσο όμορφα αυτό που νιώθεις … Και, το μεταδίδεις …

    Καλή Βδομάς, Καλησπέρα !

     
  3. ακροβατιστής

    Ιουλίου 25 , 2011 at 19:28

    Πόσο χαίρομαι για αυτήν σου την ανάρτηση δεν φαντάζεσαι…
    Δεν δικαιώθηκε ο αγώνας Άννα…
    Εχει σημασία οταν διώξει κανείς έναν δυνάστη τί οραματίζεται να βάλει στην θέση του…
    Ας υποθέσουμε τώρα οτι διώχναμε το ΔΝΤ βγαίναμε και από την ΕΕ αν στην θεση αυτών δεν έμπαινε η λαική εξουσία…μία από τα ίδια… άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!
    Ο αγώνας κατά την άποψη μου θα δικαιωθεί μόνο με την δόμηση μιας αταξικής κοινωνίας που είναι συμβατή με την ανθρώπινη ύπαρξη (και ας προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο).
    Ο Γιωργάκης μετά το τέλος της πρόσφατης συνόδου κορυφής δήλωσε:
    «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται».(το ποιός αγώνας και υπερ ποιών δεν χρειάζεται διευκρίνηση νομίζω)
    Πάντως και εγώ την Μεταπολίτευση την αγαπώ και ξέρεις γιατί?
    Για τον οργασμό της δημιουργίας στην τέχνη που ακολούθησε μετά την συμπίεση τόσων χρόνων…
    Φιλιά πολλά!

     
  4. DaisyCrazy

    Ιουλίου 26 , 2011 at 09:18

    Καταπληκτικό κείμενο με πολλά επίπεδα και μπορείς να το ερμηνεύσεις με πολλούς τρόπους – αυτό το κάνει και διαχρονικό άλλωστε.
    Ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας Σίλια γιατί δε θα είχα αλλιώς την ευκαιρία να το διαβάσω.
    Καλή σου μέρα! 🙂
    Φιλιά!!

     
  5. νοσφερατος

    Ιουλίου 26 , 2011 at 20:09

    μαλλον γερασαμε( κατα καποιον τροπο)

     
  6. mr e.

    Ιουλίου 26 , 2011 at 21:26

    Τί έκανε λέει ? Δεν δικαιώθηκε ο αγώνας ? Μεγάλο λάθος ! Και βέβαια δικαιώθηκε μόνο που γιοα μερικούς δικαιώθηκε λίγο περισσότερο… όπως πχ για… http://taxalia.blogspot.com/2011/07/400000.html

     
  7. newagemama

    Ιουλίου 27 , 2011 at 10:19

    Ατιμο πράγμα η ματαίωση, πονάει. Ζούμε την εποχή της απομυθοποίησης.Μέχρι να ξαναγεννηθεί η ελπίδα για το διαφορετικό από την επόμενη γενιά…Μάλλον κάπως έτσι γράφεται η ιστορία…

     
  8. silentcrossing

    Ιουλίου 29 , 2011 at 10:49

    Καλημέρα γλυκύτατη 🙂
    Νομίζω θα σε ενδιέφερε να ακούσεις αυτή την εκπομπή:

    http://radiobubble.gr/el/audio/9097/contrabbando-28-6

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: