RSS

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1966 … ΑΡΧΑΙΑ ΑΒΔΗΡΑ

08 Σεπτ.
Έγραψα «Αρχαία Άβδηρα» , γιατί πραγματικά είχαμε κατασκηνώσει 7 άτομα (φίλοι κολλητοί , όλοι) στον … αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων, που εκείνα τα χρόνια , ήταν εντελώς εγκαταλελειμμένος και παρακμιακός …
Όλο το καλοκαίρι … δυό μήνες περίπου … μέσα σε μια μεγάλη παλιά στρατιωτική σκηνή (Κύριος οίδε από που είχε πέσει στα χέρια μας) . Ο ένας πάνω στον άλλο … Πέντε κορίτσια και δυό αγόρια όλοι στην ίδια ηλικία περίπου , από 16 ως 18 , εκτός από τον Νίκο τον … «Κώνωπα» (τον έναν από τους αρσενικούς της παρέας) , που «κόντευε τα 30»  (έτσι ονόμαζε τα 28 του χρόνια) και το έπαιζε ο «Αρχηγός» της παρέας και εδώ που τα λέμε , ήταν κιόλας . Ο … «Κώνωπας» με την κιθάρα του και την γλυκερή φωνή του , που μας γέμιζε με όμορφα τραγούδια και όταν τέλειωνε το ένα (τραγούδι) ώσπου να σκεφτεί ποιό να παίξει μετά , «γρατζουνούσε»  ένα αυτοσχέδιο … ταξίμι που ήταν και το καλύτερό μας , γιατί το τραγουδούσαμε – ουρλιάζαμε όλοι μαζί με κέφι :
«Καπνίζω τσιγαράκι Ματσάγγου,
Ματσάγγου , Ματσάγγου , Ματσαααααάγγου …»
Όμως … δεν θέλω να μιλήσω για τον Κώνωπα (ίσως το κάνω μια άλλη φορά) , αλλά για ένα μόνο κομμάτι της ζωής μας εκεί … Εκεί , στα Αρχαία Άβδηρα …
Τα μεσημέρια στη θάλασσα για κολύμπι και μετά , απλώναμε τα μαγιό για να στεγνώσουν , πάνω στα παντού σπαρμένα … αγγεία  και ηλιοθεραπεία πάνω σε ξαπλωμένους κίονες και άλλες αρχαίες «πέτρες» …
Τα βράδια όταν πίναμε κανένα ούζο … μπερδευόμασταν και νάσου μέσα στα σκοτάδια και ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος και ο Πρωταγόρας … Και αν τα κοπανούσαμε λίγο παραπάνω , μας κουβαλιόταν και ο … Ηρακλής κι ο Άβδηρος ο κολλητός του … για να μην πω πως κάπου κάπου (όταν το παρακάναμε με τα τσίπουρα) , μας αριβάριζε και ο Διόνυσος με θίασο πολυπρόσωπο , τις Μαινάδες και τους Έρωτες και τους Σειληνούς …
Και κάναμε σχέδια μ’ όλους αυτούς τους «κοντοχωριανούς» για το μέλλον μας … για την ζωή μας κι ονειρευόμασταν ότι μια μέρα , θα γινόμασταν κι εμείς κάτι … Κάτι μεγάλο και σπουδαίο και αληθινό …
Κι ύστερα ….
Κι ύστερα , ήρθε η Ζωή και μας «ξύπνησε» … Και τα σάρωσε όλα αυτά και δεν άφησε τίποτα όρθιο , παρά μόνον κάτι αναμνήσεις από ακούσματα και εικόνες …
Ας είναι όμως … Καλό ήταν όσο κράτησε …
Καλή ήταν όσο κράτησε η Νιότη … Η άγρια , πρώτη νιότη …
Καλά περάσαμε …
 

Ετικέτες: , , ,

32 responses to “ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1966 … ΑΡΧΑΙΑ ΑΒΔΗΡΑ

  1. DaisyCrazy

    Σεπτεμβρίου 9 , 2011 at 07:22

    Αννούλα μου τι όμορφα να μπορείς να πεις αυτό το «Καλά περάσαμε …» όταν κοιτάς πίσω στα παλιά. Εύχομαι όλοι μας κάποια στιγμή να μπορούμε να πούμε το ίδιο 🙂
    Πολύ μ’άρεσε η πρώτη φωτογραφία που απλώνεις το χέρι στο φωτογράφο και κανένας σας δεν είναι στημένος σε πόζα. Έξυπνος αυτός που σας έβγαλε 😉
    Το ότι απλώνατε τα μαγιό στα αγγεία δεν ξέρω πως να το πάρω. Μου φαίνεται απίστευτα παράξενο.. Μάλλον συνήθισα τα αγγεία σε μουσεία χιχιχι
    Φιλάκια πολλά και μη ξεχνάς ότι όσο ζούμε φτιάχνουμε νέες όμορφες αναμνήσεις γεμάτες χαμόγελα!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 16 , 2011 at 22:37

      @ DaisyCrazy
      Όλοι , μπορούν να το πουν αυτό το «Καλά περάσαμε …» .
      Πόσοι όμως το εννοούν , αυτό είναι το μυστικό , καλή μου Daisy .
      Εγώ όμως , επί λόγω τιμής , το εννοώ όταν το λέω . Και είμαι ευτυχής γι αυτό .
      Σου εύχομαι μετά από … πολλά – πολλά χρόνια , να το πεις κι εσύ αυτό … εννοώντας το φυσικά .

       
  2. agriada52

    Σεπτεμβρίου 11 , 2011 at 19:37

    Μακάρι πάντα να δημιουργούμε αναμνήσεις για το μέλλον. Κάποτε έλεγα όταν βγω στη σύνταξη, κάτι πολύ μακρινό μου φαινόταν, με όλο τον χρόνο ελεύθερο, θα σκαλίζω τα άπειρα χαρτιά που έχουμε μαζέψει, και φωτογραφίες. Να όμως που είμαστε συνταξιούχοι και δεν έχουμε καιρό να σκαλίζουμε τα παλιά. Σαν καλό μου φαίνεται αυτό…

     
    • ακροβατιστής

      Σεπτεμβρίου 11 , 2011 at 21:04

      Εγώ που δεν έχω βγει στην σύνταξη και απο οτι φαίνεται δεν θα βγω ποτέ τί να πώ?Συνέχισε να δημιουργέις αναμνήσεις για το μέλλον…Υπέροχο πράγμα ο ελεύθερος χρόνος!

       
    • silia

      Σεπτεμβρίου 16 , 2011 at 22:40

      @ agriada52
      Το να … μην έχεις καιρό για διάφορα πράγματα παρ’ ότι πήρες … «σύνταξη γήρατος», σημαίνει πως είσαι ή μάλλον διατηρείς την ψυχή σου νέα .
      Κι εμένα , μια χαρά μου ακούγεται .

       
  3. ακροβατιστής

    Σεπτεμβρίου 11 , 2011 at 21:11

    Με ταξίδεψες…Αυτή την ανεμελιά πανε να κλέψουν απο τα σημερινά νιάτα. Κάνοντας την σύγκριση αυτής της ανάρτησης με τον τρόπο που ζουν σήμερα οι νέοι θλίβομαι βαθιά…
    Συνεχίζω να λέω όμως στον εαυτό μου αυτό που είπε ο μέγας Καζαντζάκης:
    «Κι αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως την θες, τούτο μονάχα πρόσεχε, μην την εξευτελίσεις…»
    Καληνύχτα τυχερό και συνάμα άξιο κορίτσι που έχεις τόσο όμορφες αναμνήσεις.Είμαι σίγουρη οτι συνεχίζεις να δημιουργείς καινούργιες(γι’αυτό δεν στο εύχομαι) εξίσου όμορφες και με το ειδικό βάρος της πείρας,

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 16 , 2011 at 22:54

      @ ακροβατιστής
      Πόσο χαίρομαι όταν μου λένε οι άνθρωποι , ότι με κάτι που είπα τους … «ταξίδεψα» … Το να «ταξιδεύεις» , είναι και ήταν πάντα η … «πολυτέλεια» παντός καιρού .
      Καληνύχτα και σε σένα .

       
  4. faros

    Σεπτεμβρίου 12 , 2011 at 08:54

    Δυο αγόρια … ΠΕΝΤΕ κορίτσια …
    Θάλασσα … Αμμουδιές … Καλοκαίρι … Νιάτα …

    Ωρέ τι … συνδυασμός !
    Για τους … πρώτους !!!
    Τους … τυχερούς !!!!!!!!!

    υ.γ. και άσε τα … αρχαία να … κουρεύονται ! 😀 😀 😀

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 16 , 2011 at 22:58

      @ faros
      Το μυαλό σου στο … κεχρί Φάρε …
      Καλά στο είπα και παλιότερα ότι … παρασουσούλεψες τελευταία .
      Φιλί … «άτυχε» νέε μου .

       
      • faros

        Σεπτεμβρίου 17 , 2011 at 18:27

        Μπα ;
        Και που ήθελες να είναι ;
        Στο … σανό ;;;; 😆 😆 😆

        Φιλιά κι από μας !

         
  5. Liakada

    Σεπτεμβρίου 12 , 2011 at 21:36

    Πόσο ζήλεψα αυτό σου το καλοκαίρι !Εμενα τα δικά μου ήταν πολυ αλλοιώτικα ! Οχι δεν ήταν καθολου άσχημα … Καποιοι/ες ισως τα ζηλευαν γιατι ήταν σε μερη μακρινά αλλά δεν είχαν τη μαγεία και την αθωώτητα της εφηβικής παρέας ..

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 16 , 2011 at 23:02

      @ Liakada
      Παράξενο σχόλιο …
      Τί είναι αυτό που είναι «όμορφο καλοκαίρι» , αλλά στερείται την μαγεία και την αθωότητα της εφηβικής παρέας ?
      Πιστεύω κάποτε να βρεις την ευκαιρία , να μας το πεις .
      Φιλί .

       
      • Liakada

        Σεπτεμβρίου 24 , 2011 at 20:38

        Ισως, καποια στιγμη, Σιλια μου …
        Φιλι φθινοπωρινο !

         
  6. erimos

    Σεπτεμβρίου 12 , 2011 at 22:07

    Α! βρε Σίλια, ούτε βαλτή να ήσουν. πας και βρίσκεις κάτι χρονολογίες και
    κάτι ημερομηνίες τόσο δεμένες με τη ζωή μου, που μπορώ να πω ότι είναι
    τα πιο όμορφα δώρα που έχω πάρει τον τελευταίο καιρό.
    το 1966, (έτσι Σεπτέμβρης ήταν) γνώρισα τον έρωτα της ζωής μου και σημερινής μου συντρόφου, 20… Αυγούστου παντρευτήκαμε..
    τώρα τι άλλο να σου πω… τα άλλα τα καταλαβαίνεις.
    ευχαριστώ που μούδωσες την αφορμή να ξαναθυμηθώ.
    Την καληνύχτα μου, και…
    χαμογέλα.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 16 , 2011 at 23:06

      @ erimos
      Εγώ σ’ ευχαριστώ , που μου έκανες αυτό το όμορφο σχόλιο .
      Χαμογέλα κι εσύ …
      Μπορεί να μην το ιδώ , αλλά … θα το νιώσω .

       
  7. newagemama

    Σεπτεμβρίου 23 , 2011 at 09:14

    Aaaxxxx…Οι όμορφες αναμνήσεις είναι φίλοι παντοτινοί,,,

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 27 , 2011 at 15:02

      @ newagemama
      Και … πιστοί …
      Σε συντροφεύουν μέχρι τέλους .

       
  8. faros

    Σεπτεμβρίου 23 , 2011 at 22:53

    Σωστά, αλλά οι αναμνήσεις είναι κάτι το διαχρονικό …

    Δεν σταματάνε στη νιότη μας !

    ΄ντάξ΄;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 27 , 2011 at 15:03

      @ faros
      Έχεις δίκιο , αλλά να … πως να το κάνουμε … Αυτές της νιότης , είναι πιο γλυκές .

       
  9. Liakada

    Σεπτεμβρίου 26 , 2011 at 00:24

    Περασα απλα να αφησω μια καληνυχτα απο δω μιας και δεν αξιωθηκα μερες τωρα να πουμε δυο λογια απο αλλου!
    Ευχομαι να εισαι καλα και να χαμογελας Αννακι.
    Φιλια και ..τα λεμε αυριο μαλλον.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 27 , 2011 at 15:00

      @ Liakada
      Φιλί Λιακάδα μου , και σ’ ευχαριστώ .

       
  10. silentcrossing

    Σεπτεμβρίου 27 , 2011 at 11:02

    Κρατώ αυτή την ανάμνηση από το δικό σου-μακρινό-καλοκαίρι ως διαβατήριο για το φθινόπωρο που ξεκίνησε και επίσημα πια στο νότο. Κι αν η ζωή μας γίνεται όλο και πιο δύσκολη, κι αν πέφτουν πάνω μας να μας αρπάξουν αυτά που εκείνοι θεωρούν πολύτιμα (οι κακομοίρηδες!) ένα είναι σίγουρο: το πιο πολύτιμο που έχουμε, τις αναμνήσεις, δεν μπορούν να μας τις πάρουν όσο κι αν προσπαθήσουν. Μάντεψε ποιος θα νικήσει στο τέλος!

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 27 , 2011 at 14:59

      @ silentcrossing
      Η σειρά με τα «σβυσμένα» κεράκια (αυτή , που όλο μακραίνει , όπως είπε και ο Αλεξανδρινός ποιητής) , είναι η παρακαταθήκη και η περιουσία του καθενός (Δεν χρειάζεται να αναρωτηθώ «ποιός θα νικήσει στο τέλος» ) .
      Αυτά τα «κεράκια» ξέρεις , μπορεί να σβύνουν , συνεχίζουν όμως να αφήνουν μια μικρή σκαντζιλήθρα (σπίθα) επάνω τους και μια αμυδρή «κλωστίτσα» καπνού , που ανάγωγα και με μια εφηβική προστυχιά , γυρεύει να πάει ψηλά …
      Αυτές οι σκαντζιλήθρες και οι «κλωστίτσες» καπνού , είναι τα όπλα μας , που θα μας κάνουν να νικήσουμε …
      Και για όποιον μου πει , ή απλά συλλογιστεί , πως κάποτε κι αυτές οι «σπίθες» και λεπτοί καπνοί σβήνουν , έχω να πω πως :
      – Ναι , κάποτε σβύνουν , αλλά τότε , ούτε που μας νοιάζει πια …

       
  11. faros

    Σεπτεμβρίου 27 , 2011 at 18:45

    Για όσους πέρασαν ωραία νιάτα … Σήλια μας … για όσους … είχε ο μπαμπάς …
    Για κάποιους άλλους, ωραίες αναμνήσεις, υπήρξαν μετά …

    Λέω, εγώ, τώρα …

     
  12. DaisyCrazy

    Σεπτεμβρίου 30 , 2011 at 08:02

    Σίλια μου καλή σου μέρα!

     
  13. ακροβατιστής

    Σεπτεμβρίου 30 , 2011 at 18:45

    Αννα Σίλια ελπίζω να είσαι καλά…
    Καλησπέρα!!!!
    Φιλάκια

     
  14. faros

    Οκτώβριος 1 , 2011 at 07:16

    Καλημέρα, Καλό Μήνα !

     
  15. anthrakoryxos

    Οκτώβριος 22 , 2011 at 17:35

    Καλή μου, πίνω Άβδηρος κτήμα Βουρβουκέλη και σε θυμήθηκα. Ελπίζω να είσαι όπως είχα την τύχη να σε δω…
    Να περνάς πάντα όπως θέλεις!!!

     
    • silia

      Νοέμβριος 5 , 2011 at 11:16

      @ anthrakoryxos
      Εξαιρετική επιλογή για κρασί . Και σαν γεύση και άρωμα , αλλά και σαν αιτία ανάμνησης της αφεντιάς μου .
      Είμαι έτσι , όπως με γνώρισες . Και βέβαια δεν αναφέρομαι σε … εξωτερικά χαρακτηριστικά (που όπως και να το κάνουμε , τα βαραίνει ο χρόνος) … Και πιστεύω , πως ούτε εσύ αναφέρεσαι σ’ αυτά (τα εξωτερικά χαρακτηριστικά) .
      Ο άνθρωπος καλέ και αγαπημένε μου «σκοτεινέ ποιητή» , δεν αλλάζει ποτέ στο «μέσα» του … στα όνειρα του , στα συναισθήματα του , στην ψυχή του δηλαδή . Και οι μικρές εξαιρέσεις (όταν δηλ. βλέπουμε κάποιος να αλλάζει) οφείλονται σε εντελώς παθολογικές καταστάσεις , όπου αλλοιώνεται ή αλλοτριώνεται η ψυχή του (ψυχοπαθολογία) .
      Περνώ καλά . Ίσως , όχι πάντα όπως θα ήθελα , αλλά … ο άνθρωπος είναι αχάριστο πλάσμα γενικά …
      Περνώ καλά … και τώρα που μετά από τόσο καιρό «ξαναφάνηκες» κοντά μου , θα περνώ λίιιιιγο καλύτερα .

       
  16. silia

    Νοέμβριος 5 , 2011 at 11:05

    @ faros
    @ DaisyCrazy
    @ ακροβατιστής
    Γειά σας και μην ανησυχείτε . Καλά είμαι , απλά … περνάω «φάση» τεμπελιάς . Θα τα λέμε .
    Καλή μέρα να έχουμε όλοι μας .

     
  17. Kostas Outsider

    Ιουλίου 9 , 2013 at 15:45

    Γεια σου και από εδώ, διαβάζοντας την ιστορία σου… χμ, δεν ξέρω πως να το γράψω για να μην καταλάβεις λάθος, ας προσπαθήσω. Υπάρχει ένας υποβόσκουν ανεκπλήρωτος ερωτισμός που καταφέρνει να μαγέψει όχι με αυτά που ΔΕΝ έγιναν αλλά με αυτά που ο καθένας θα ήθελε να φανταστεί ότι θα μπορούσαν να γίνουν. Μην βιαστείς να με πεις πονηρό, είναι τρυφερό αυτό που αναφέρω, μας φτάνεις λίγο πριν την πηγή και μας αφήνεις μόνους να βάλουμε τις πινελιές που θέλουμε σε αυτή την ρομαντική περιπέτεια. Εμένα τουλάχιστον αυτό με συνεπήρε στην ιστορία σου, βρέθηκα και εγώ στη σκηνή και μοιράστηκα τις στιγμές σας εμπλουτίζοντας τις με την φαντασία μου και τελικά κάνοντας τες οικίες, δικές μου, ευχαριστώ για το ταξίδι που μου πρόσφερες.

     
    • silia

      Σεπτεμβρίου 23 , 2013 at 00:55

      @ Kostas Outsider
      Όχι , όχι … Και σωστά κατάλαβα και δεν πρόκειται να σε χαρακτηρίσω σαν … πονηρό .
      Και τρυφερός είσαι , και τρυφερό μου ακούστηκε αυτό που είπες .
      Χαίρομαι να μου λένε οι άνθρωποι , ότι τους «ταξιδεύω» .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: