RSS

ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ …

02 Μαρ.
CDS , ISDA ,  ΕΚΤ , spreads , ΔΝΤ , PSI , LTRO , ΑΕγχΠ , ΕΤΠΑ , ΕΓΤΠΕ ,  ευρωζώνη , δις , δανειολήπτες , επενδυτές , ομόλογα , επιτόκια , μονάδες βάσης ,  κρίση χρέους , Κομισιόν , EFSF , ESM , greek statistics , μνημόνιο 1 & 2 , Goldman Sachs , ΑΕΠ , δημοσιονομική κρίση ,  ανταλλαγή ομολόγων , Fitch , υποβάθμιση , CCC , εγγυήσεις , οίκοι αξιολόγησης ,  ιδιώτες πιστωτές , κλιμάκωση της κρίσης χρέους , επιλεκτική … άτακτη χρεοκοπία , μεσοπρόθεσμο , αναδιάρθρωση , euro … 
…………………………………………..
Τι είναι όλα αυτά ?…
Γιατί δεν τα καταλαβαίνω ? 
Πως «πλημμύρισαν» την Ζωή μου ?
Γιατί , φιμώνουν  , προπηλακίζουν , μαστιγώνουν , «ενδύουν χιτώνα» και «ακάνθινον στέφανον» , χλευάζουν και σταυρώνουν την … Άνοιξη μου ?…
Την αθώα , πανέμορφη Άνοιξή μου ?…
Γιατί ?….
.
———————————-
Θέλω την Άνοιξή μου πίσω . 
Εκείνη την Άνοιξη , που έζησα τόσα χρόνια , που την έμαθα , την αγάπησα , την περιμένω να με αγκαλιάσει και να με κανακέψει με τα «γλυκόλογα» της , τις μυρουδιές , τις γεύσεις , τα χάδια και τα ακούσματά της … Τις μνήμες της … Τις μουσικές της … Τα διδάγματα της … 
… Τους έρωτες της  …
.
——————————————-
Θέλω να … φύγετε …
Άσχημα παγανά , φρικιά , αερικά , στοιχειά , τελώνια παραμορφωμένα … Να φύγετε … θέλω να κλείσω τα μάτια μου , και όταν τα ανοίξω , να μην υπάρχετε πια . Στην θέση σας να είναι η Άνοιξη μου και … μόνον αυτή . 
Θέλω την Άνοιξή μου πίσω …
————————————————
Θέλω να ακούω τερετίσματα , θροΐσματα , γουργουρητά περιστεριών ,  κελαρύσματα ρυακιών … το βούισμα της μέλισσας … Θέλω να ακούσω τον λυγμό του κλαρίνου , να αντηχεί μέσα στην χαράδρα .
Θέλω να ξαναζήσω την αίσθηση εκείνη που έχεις όταν ξαπλώνεις πάνω στα χαμομήλια και προσπαθείς να κοιτάξεις τον ήλιο … Θέλω να θαμπώσουν τα μάτια μου απ’ τον μαρτιάτικο ήλιο …
Θέλω άσπρα συγνεφάκια να περνούν πάνω μου … Θέλω να ξανατρέξω ξεθεωμένη και να πέσω σε μια αγκαλιά … Θέλω να κρατήσω στην αγκαλιά μου , κάτι τρυφερό και αθώο …
Θέλω να φταρνιστώ τρελά απ’ τις μυρουδιές … Να πρηστούν και να κοκκινίσουν τα βλέφαρά μου από την γύρη που πλανιέται … Να δακρύσουν τα μάτια μου και όταν εκείνος με ρωτάει «γιατί κλαίς?» να απαντώ «δεν κλαίω … η Άνοιξη φταίει … πάντα την Άνοιξη , δακρύζω» …
Θέλω να φτιάξω ένα στεφάνι από κρινάκια και να το αποθέσω στα μαλλιά Της .
Θέλω να συνοδέψω σαν μέλος του πολυπρόσωπου θιάσου της , την θεά Αρμονία , την μάνα της Άνοιξης  και να γίνω ένα με τους τραγοπόδαρους Πάνες , τα ξωτικά και και τις Νηρηίδες …
Θέλω μέσα στην έναστρη κρύα (ακόμη) νύχτα της , να ψάλλω με ό, τι δύναμη αφήσατε στα πνευμόνια μου το «Ω γλυκύ μου Έαρ» …
.
——————————————-
Μα … πάνω απ’ όλα , θέλω να φύγετε … 
Να φύγετε …
Ούτε που ξέρω από που και γιατί ήρθατε … ξέρω όμως πως σας μισώ , γιατί «κλέψατε» την Άνοιξή μου …
Θέλω την Άνοιξη μου πίσω …
Φρικιά … ε, φρικιά …
 
 
 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

36 responses to “ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΜΟΥ ΠΙΣΩ …

  1. antonis

    Μαρτίου 2 , 2012 at 01:39

    Άντε πάλι,φτού κι απ’ την αρχή..
    ενώ σου το ‘πα..
    Από καταβολής κόσμου,καλή μου,
    τα όνειρα γεννιούνται πεθαμένα.
    Μην ακούς αυτά που λένε
    στην αγορά,για να πουλάν ονειροκρίτες.
    Έλα τώρα να σου σκουπίσω τα μάτια..
    Τα δάκρυα θολώνουν το βλέμμα..
    και πιό πολύ το νου…

     
    • silia

      Μαρτίου 7 , 2012 at 15:32

      @ antonis
      Δεν ακούω αυτά που λένε στην αγορά (ή τουλάχιστον δεν ακούω , μόνον αυτά) …
      Ξέρεις … διανύω ήδη το 63ο έτος της ηλικίας μου , αλλά δεν έχω «παραδώσει όπλα» ακόμα … Ακόμα … ονειρεύομαι . Φτιάχνω όνειρα και σχέδια για το (όποιο) μέλλον . Έτσι λοιπόν , «ακούω» και την … μέσα μου φωνή , αυτήν που εκβάλουν με όση δύναμη έχουν τα πνευμόνια της Ψυχής μου … Κι αυτή η φωνή μου λέει :
      – Να ονειρεύεσαι
      —————————————–
      Θα κρατήσω , με ιδιαίτερη αγάπη την τρυφερή σου πρόσκληση … Το σκούπισμα των δακρύων ενός φίλου , είναι η επιτομή της τρυφερότητας … είναι ένα απ’ τα καλύτερα «εργαλεία» της Φιλίας .
      Σ’ ευχαριστώ .

       
  2. Τζούτζη Μαντζουράνη

    Μαρτίου 2 , 2012 at 02:59

    Κι’εγώ…. Άννα!
    κι’ εγώ!

     
    • silia

      Μαρτίου 3 , 2012 at 02:03

      @ Τζούτζη Μαντζουράνη
      Άντε λοιπόν … Μαζί ας παλέψουμε να βρούμε ό,τι όμορφο χάθηκε απ’ την ματιά μας .
      Να είσαι καλά … Πάντα .

       
  3. moment in the wind

    Μαρτίου 2 , 2012 at 06:37

    μα γιατί ρε χαζό? το καλύτερο τώρα θα το ΄χεις σε πιο μεγάλες δόσεις. όταν πληρώνεσαι, όταν δεν πληρώνεσαι, όταν γυρνάς από την αγορά, πριν φύγεις για την αγορά, όταν έρχεται η ΔΕΗ, όταν.. γύρη ατέλειωτη. «γιατί κλαις»? «δεν κλαίω, δεν κλαίω, η άνοιξη..»

     
    • silia

      Μαρτίου 3 , 2012 at 02:09

      @ moment in the wind
      χα !… Σύννεφα … γύρης , σκέπασαν την ζωή μας …
      vive l’allergie !

       
  4. ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΣ

    Μαρτίου 2 , 2012 at 08:20

    γυρνα την πλάτη σ’ολα αυτά και δες την ανοιξη.Εινα παντα εδώ.

     
    • silia

      Μαρτίου 3 , 2012 at 01:59

      @ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΣ
      Θαρρώ αγαπημένο , ευαίσθητο βαμπίρ μου , πως είσαι απ’ τους λίγους , που κατάλαβαν ακριβώς το παράπονο μου σ’ αυτό το ποστ …
      Δεν τά’χω με κανέναν … Με τον εαυτό μου τά’ χω που άφησε ανοιχτές «διόδους» και «περάσματα» να ορμήσουν όλα αυτά τα παγανά , και να εγκατασταθούν μέσα μου και να με απασχολούν και να με τρομάζουν και να με κάνουν να «ξεχνώ» τα όμορφα …
      Έγινα άλλη , φίλε μου … Εγώ , ΔΕΝ ήμουν έτσι … Δεν άφηνα τίποτα πρόστυχο και ευτελές να «αρπάζει» την χαρά μου …. Γι αυτό απορώ , και παραπονιέμαι … Γιατί δεν έμεινα «πιστή» στην Άνοιξη της καρδιάς μου … Γιατί θόλωσε η ματιά μου και κόλλησε στα άσχημα (και δεν μιλώ για αδιαφορία)…
      Μάλλον … γέρασα …
      Ναι … η Άνοιξη είναι πάντα εδώ … μα που κουράγιο να την …»ξαναδώ» .

       
  5. Γιώργος Κατσαμάκης

    Μαρτίου 2 , 2012 at 14:17

    Νομίζω πως την άνοιξη δεν θα στη φέρει κανείς πίσω. Πόσο μάλλον ένα χελιδόνι… Μάλλον τις Ανοίξεις στο εξής θα πρέπει να τις παίρνουμε μόνοι μας.

     
    • silia

      Μαρτίου 3 , 2012 at 22:05

      @ Γιώργος Κατσαμάκης
      Το σκέφτηκα πολύ το σχόλιο σου . Μου έκανε μεγάλη εντύπωση .
      Μάλλον πρέπει να γράψω ένα ποστ με τίτλο :
      ΔΙΕΚΔΙΚΩ (με πάθος) ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΜΟΥ …

       
  6. DaisyCrazy

    Μαρτίου 2 , 2012 at 16:57

    Ίσως αν κλείσουμε τις τηλεοράσεις,τις εφημερίδες και το νετ κι ανοίξουμε τα παράθυρα ν’ανοίξουν οι καρδιές μας και να μπει μέσα η πολυπόθητη κι αξιάγαπητη άνοιξη όταν με το καλό έρθει 🙂
    Φιλάκια γεμάτα ολάνθιστα λουλούδια!

     
    • ακροβατιστής

      Μαρτίου 2 , 2012 at 17:30

      Αν μένεις κάπου που μπορείς…
      Γιατί εγώ ανοίγω την μπαλκονόπορτα βέπω αστέγους και παππούδες να ψάχνουν τροφή στους καδους

       
    • silia

      Μαρτίου 3 , 2012 at 01:44

      @ DaisyCrazy
      Δεν μπορούμε να τις κλείσουμε τηλεοράσεις,τις εφημερίδες και το νετ … γιατί απλά είμαστε (έχουμε γίνει) εθισμένοι … δυστυχώς . Χρειάζεται πολλή δουλειά για να πουμε το “Είμαστε καθαροί πια …αποτοξινωθήκαμε”
      Ωστόσο , ας αρχίσουμε δουλειά .
      ———————————————–
      Σ’ αγαπώ πολύ …
      Ήθελα να το ξέρεις αυτό .

       
      • DaisyCrazy

        Μαρτίου 7 , 2012 at 14:16

        Κι εγώ το ίδιο και ως εκ τούτου συμπαθώ σφόδρα όλους τους αναισθησιολόγους 🙂
        Εσύ είσαι η αιτία ε!
        Φιλάκια πολλά!!

         
      • silia

        Μαρτίου 10 , 2012 at 01:57

        @ DaisyCrazy
        Αχρείαστοι να σου είμαστε , αλλά έτσι και βρεθείς ποτέ στα χέρια κάποιου Αναισθησιολόγου , πες του το αυτό (ότι είσαι συμπαθών) … Κάτι τέτοια , πολύ τα εκτιμούμε …

         
  7. ακροβατιστής

    Μαρτίου 2 , 2012 at 23:30

    Αννα Σίλια δυστυχώς τα ευχολόγια δεν πιάνουν…
    Για να γυρίσει ο Ηλιος θέλει δουλειά πολυ…
    Αγώνας Ρήξη και Ανατροπή του….χειμώνα στον οποίο μας έχουν καταδικάσει!
    Φιλιά πολλά…
    Σε νιώθω όσο δεν φαντάζεσαι…

     
    • silia

      Μαρτίου 7 , 2012 at 15:11

      @ ακροβατιστής
      Τα ευχολόγια «πιάνουν» μόνον όταν τα … «σπρώξεις» με πολλή δουλειά , όπως πολύ σωστά λες .
      Μόνο … επέτρεψέ μου … πρέπει να είμαστε σίγουροι ποια είναι και πως είναι η «Άνοιξη» για την οποία παλεύουμε …
      Μην … «βγεις από τα ρούχα σου» μ’ αυτό που σου λέω … Επέτρεψε και συγχώρησέ μου την αμφιβολία και τον δισταγμό , Έζησα (με έντονη περίσκεψη και εξονυχιστική παρατηρητικότητα) πολλά χρόνια και έμαθα πως το … αυτονόητο , δεν είναι πάντα το (πραγματικά) επιθυμητό .
      Θέλει όντως πολλή δουλειά για να γυρίσει ο «Ήλιος» , αλλά και πολλή πνευματική δουλειά .
      ———————————–
      Αν όντως με «νοιώθεις» και δεν είναι απλά ένας λόγος αβρότητας , ξέρε πως αυτό με κάνει … ευτυχισμένη … Είναι ο πιο ουσιαστικός λόγος (το να με νοιώθουν άνθρωποι σαν κι εσένα) για να νοιώσω ευτυχισμένη .

       
      • ακροβατιστής

        Μαρτίου 9 , 2012 at 00:57

        Δεν θα έγραφα ποτέ κάτι τέτοιο για λόγους αβρότητας Αννα Σίλια…
        Συμφωνώ όσο δεν φαντάζεσαι οτι πρέπει να είμαστε σίγουροι για ποιά Ανοιξη παλεύουμε γιατί εκεί που νομίζουμε πως παλεύουμε για την Ανοιξη μπορεί να βρεθούμε να παλεύουμε απλά για κάποιες Αλκυονίδες μέρες…
        Πες με ρομαντική πες με οτι αλλο θες εγώ δεν θα πάψω ποτέ να παλεύω για το αυτονόητο.Και όταν το κατακτήσουμε θα το πάμε και παρα πέρα.Η κοινωνία μπορεί να γίνει διαρκώς βελτιούμενη αρκεί να το θέλουμε και να συννειδητοποιήσουμε την ισχύ εν τη ενώση.
        Αλλωστε η ανατροπή του «Χειμώνα» για μένα σημαίνει και διαρκή επαναστατική διαδικασία και μετά!!!

        Φιλιά και σε ευχαριστώ που μοιράζεσαι αυτές τις σκέψεις μαζί μου γιατί ξέρω διαβάζοντας σε καιρό οτι δεν είναι το καλύτερο σου…

         
      • silia

        Μαρτίου 10 , 2012 at 01:54

        @ ακροβατιστής
        Γιατί να μην σε πω «ρομαντική» ?…
        Για μένα ο Ρομαντισμός (όχι η … σαλιαροσαχλαμάρα , αλλά ο υγιής και ειλικρινής ρομαντισμός) , είναι Αρετή και όχι … κουσούρι .

         
  8. Velvet

    Μαρτίου 3 , 2012 at 00:15

    Μια ανοιξη που μπορεις ναχεις, καθε φορα που πατας το play
    Μεχρι η αλλη, ναρθει…..

     
    • silia

      Μαρτίου 3 , 2012 at 01:37

      @ Velvet
      Πω πω !… πόσο όμορφο το βελούδινο χάδι σου …
      Χίλια ευχαριστώ .

       
  9. erimos

    Μαρτίου 3 , 2012 at 00:48

    Μόνο στο δρόμο Άννα, εκεί που σμίγουν οι καρδιές και οι άνθρωποι, οι ελπίδες και τα όνειρα – οράματα, εκεί που η άνοιξη σου προσφέρει Μαλλόξ
    και ριοπάν, και τεχνητά δάκρυα να σε ανακουφίσει από το κάψιμο της βρωμιάς που σκορπάν στον αέρα όλα αυτά τα φρικιά και τελώνια, ώσπου
    να καθαρίσουν τα μάτια και να τη δεις που έρχεται…
    Μόνο εκεί, στους δρόμους, υπάρχει η πιο όμορφη άνοιξη, που «δεν τη ζήσαμε ακόμα», και μας καλεί να πάμε να την πάρουμε…
    Αλλιώς δεν πρόκειται να μας την επιστρέψει κανένας.
    Άλλη μια φορά πρόσφερες μια ξεχωριστή συγκίνηση… Ευχαριστώ.
    Την καληνύχτα μου…ανοιξιάτικα φιλιά και…
    χαμογέλα.

     
    • silia

      Μαρτίου 3 , 2012 at 01:36

      @ erimos
      Σου «προσφέρω» συγκίνηση , με «τρατάρεις» νεανική ορμή και διάθεση .
      Εγώ σ’ ευχαριστώ Έρημε μου . Τα ανοιξιάτικα φιλιά σου , θα τα κάνω στεφανάκι που θα ακουμπήσω στο ξανθό κεφάλι ενός φτερωτού Έρωτα … Ενός Έρωτα , απ’ τους πολλούς που τριγυρίζουν και κατρακυλάν πίσω από την θεά Άνοιξη , μαζί με Πάνες , Βάκχους , Σειληνούς και άλλα χαρούμενα δαιμόνια .
      Καληνύχτα .

       
  10. ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΣ

    Μαρτίου 3 , 2012 at 21:09

    αγαπημένη Σιλια μόνο μας φτιαχνουμε τον κοσμο μας.. Το κακό ερχεται απ εξω και φωλιαζει μεσα .. Και μετα το ξαναβγαζουμε εξω σε ενα φαυλο κυκλο μιζεριας

    Το κακό ειναι ευκολο: απευθυνεται στους φοβους μας , τις φοβιες , την αγωνια , ,την οργη την μνησικακια ..
    Το καλό θελει προσπαθεια . Καταρχήν το καλό δεν υπάρχει : Το φταχνουμε .. Δεν υπάρχει ο τελειος τοπος του καλου.. Υπάρχει ομως η Καλοσυνη.. Οσοι ισχυριζονται οτι ξερουν τον τοπο του καλου μπορουν να δικαιολογησουν τα φρικτοτερα εγκληματα – και να τα κανουν.. Ομως η καλουνη στεκεται στα μικράπραγματα .. Η καλοσυνη ξερει να αναδεικνυει το καλό μεσα απο την κοπρια του κακου.. Η καλοσυνη συνδεεται με τα ωραια συναισθηματα ..: Την χαρά , την ελπίδα την προσμονή , την ανχή , την αγαπη
    Χρειαζομαστε οσο ποτέ την καλοσυνη..Εχουμε ξεχασει τι σημαινει η φραση : Να ενας καλός ανθρωπος .. Πρεπει να το θυμηθουμε ..να θυμηθουμε την μαγική δυναμη της καλοσυνης…
    Η καλοσυνη σημαινει να βρισκεις την ομορφια στο τωρα , τηνελπίδα στην Νυχτα ,την αγαπη μεσα στο σωμα της θλιψης ..
    Παρε κιενα τραγουδακι που βρηκα για σενα ..
    σε αναδημοσιευσα 😉
    http://nosferatos.blogspot.com/2012/03/silia.html

     
    • silia

      Μαρτίου 10 , 2012 at 01:48

      @ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΣ
      ‘»Όλο το κακό προέρχεται από τα όσα σκέφτεται κανείς,η μάλλον από το γεγονός ότι υπάρχει μέσα μας ένα ον που σκέφτεται εν αγνοία μας κι έπειτα εκτοξεύει ξαφνικά,μεσα στην ησυχία του εγκεφάλου,μια πικρόχολη, ανυπόφορη φρασούλα που μετά από αυτή δεν μπορούμε πια να ζήσουμε όπως πριν. Βικτωρ Σερζ ,ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥΛΑΓΕΦ»
      —————————————–
      Είναι τιμή για μένα , να με αναδημοσιεύει κάποιος που έχει αυτό το παραπάνω , στην … μαρκίζα του μπλογκ του .
      Ευχαριστώ και για το τραγούδι

       
  11. mr e.

    Μαρτίου 4 , 2012 at 16:30

    Κρατώ, καταγοητευμένος, μόνο τον δροσινο-κρυσταλειο λυρισμό της γλαφυρής σου πέννας. Τραβώ μια πινελιά και σβήνω τα «χυδαία»… Ξεχνιέμαι στης άνοιξης τα χάδια , τις μυρωδιές της και τα χρώματα… Στην αγκαλιά της όπως διάπλατα την άνοιξες στο μουδιασμένο απ’ τα συμβαίνοντα παρόν μας … Αυτά κρατώ γιατί διαφορετικά θα με …επαναφέρεις στην τάξη…

    Στο νου μου έρχονται τα λόγια του ποιητή

    «… Χώμα δροσισμένο με νυχτιάς ἀγέρι,
    χώμα βαφτισμένο με βροχή του Μάη,
    χώμα μυρισμένο απ το καλοκαίρι,
    χώμα ευλογημένο, χώμα που γεννάει
    μόνο με της Πούλιας την ουράνια χάρη,
    μόνο με του ήλιου τα θερμά φιλιά,
    το μοσχάτο κλήμα το ξανθό σιτάρι,
    τη χλωρή τη δάφνη, την πικρὴν ελιά…»

    κι ένα δάκρυ μετά βίας κρατιέται να μην αφεθεί σε καυτό κατρακύλισμα καθώς η φωνή ενός άλλου ποιητή με συνεφέρνει…

    «Ας ήταν κεραυνός που βρόντηξε μες την καταιγίδα
    Ας ήταν απλώς το καρδιοχτύπι μου
    Σημασία έχουν τα νύχια του αρπακτικού
    Τα νύχια που μπήχτηκαν στη σάρκα μου και μ’ όργωσαν σαν άγονο χωράφι…»

     
    • silia

      Μαρτίου 7 , 2012 at 16:04

      @ mr e.
      Κι εγώ , κρατώ αυτό :
      «…Κι αν έχει δίκιο η Ιστορία
      Άκαυτη βάτος είναι η Άνοιξη,
      που καίγεται στα οδοφράγματα
      των λεωφόρων …»

      …γιατί διαφορετικά , θα φύγω από την τάξη των πραγμάτων , που θέτει – είτε μας αρέσει , είτε όχι – η … ηλικία μου …
      (Οφείλεις να μου αναγνωρίσεις την … λεπτότητα , του ότι έγραψα «η ηλικία μου» και όχι … «η ηλικία μας» .
      Φιλί , mr e.

       
  12. faros

    Μαρτίου 4 , 2012 at 20:48

    Oύτε μόνη της θα έρθει η Άνοιξη μας, Άννα μας, ούτε κι όλα τα .. τελώνια θα φύγουν από μόνα τους !

    Μαζί (αν το αποφασίσουμε) θα τα διώξουμε και θα πάρουμε πάλι πίσω την Άνοιξη μας …

    Καλή Δύναμη !

     
    • silia

      Μαρτίου 10 , 2012 at 01:30

      @ faros
      Σαφώς και είναι στο χέρι μας ….
      Σαφώς και είναι συλλογική δουλειά και ευθύνη …
      Μεγάλο «όπλο» το … «Μαζί» .
      —————————————
      Φιλί .
      Μου έλειψες .

       
  13. silentcrossing

    Μαρτίου 4 , 2012 at 22:43

    Κι εγώ γαμώτο!!!

     
  14. Liakada

    Μαρτίου 5 , 2012 at 17:55

    Αχ αυτη η πεννα σου! Με … «γραντζουνισες» Αννούλα ! Θέλω! Κι εγω θελω πίσω! Αλλά οχι την Ανοιξη! Το … Καλοκαιρι μου!

    Ζωή μ ακούς ?

    «Θέλω πίσω το Καλοκαίρι μου» !!!!!!!

    Οσο για την Ανοιξη σου …

    Η μονη Ανοιξη που ειναι στο χερι μου να σου χαρισω φιλεναδα ειναι ετούτη εδω* κι ενα e- φιλι σβουριχτό στο μάγουλο!

    * http://www.youtube.com/watch?v=_QsYAikO2Aw

     
    • silia

      Μαρτίου 10 , 2012 at 01:27

      @ Liakada
      Και οι Άνοιξες … και τα Καλοκαίρια μας και ένα σωρό παρόμοια «καλούδια» της μικρής , σύντομης ζωής μας , έχουνε ψιλοχαθεί τελευταία …
      Ξέρεις … όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το ποστ , σκέφτηκα να γράψω «Θέλω το … γέλιο μου πίσω» , αλλά το θεώρησα παρατραβηγμένο (αν μη τι άλλο , ευτυχώς , δεν έχω χάσει το γέλιο μου ακόμα) .
      ———————————-
      Γλύκα η «Άνοιξη» σου … Έρωτας μου … παλιός .

       
  15. erimos

    Μαρτίου 5 , 2012 at 23:25

    Ας ζήσουμε, προς το παρόν, με την άνοιξη που κουβαλάμε μέσα μας, και
    ας της αφιερώσουμε έναν ακόμα ύμνο.

    Την καληνύχτα μου, και…
    χαμογέλα.

     
    • silia

      Μαρτίου 10 , 2012 at 01:40

      @ erimos
      Ας ζήσουμε με ό, τι καλό έχουμε σαν παρακαταθήκη μέσα μας …
      ————————
      ΥΓ. Και μόνο μια «καληνύχτα» να μου έλεγες , πάλι θα … χαμογελούσα …

       
  16. balkan357

    Απρίλιος 27 , 2012 at 01:20

    Reblogged this on TURBO.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: