RSS

Κάτι ακόμα για … ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ALZHEIMER …

08 Μαρ.
.
Σήμερα περιδιαβάζοντας στο Διαδίκτυο , διάβασα αυτό και ξαναθυμήθηκα την μητέρα μου (και τον πατέρα μου βέβαια , αλλά της μάνας , ήταν πιο οδυνηρό) .
Η μητέρα μου πέθανε , “πλήρης ημερών” – στα 86 της και σε …πλήρες … Alzheimer (και οι δυο γονείς μου έπασχαν στο τέλος τους από Αλτσχάϊμερ).
Ήταν μια γυναίκα ακόμη και στα γεράματα της , πανέμορφη , δραστήρια , έξυπνη , κοινωνική , περήφανη , φιλελεύθερη και …. με λάτρευε (ήμουν το δέκατο της παιδί και το μόνο που κράτησε ζωντανό στην αγκαλιά της) . Κι όμως τα τελευταία χρόνια , με την άνοια , έφτασε στο σημείο , να ΜΗΝ με αναγνωρίζει … Μάτωνα , όταν με κοίταζε με “άδειο” βλέμμα …
Κι όμως , φίλοι μου … Όταν κάποιες φορές έπαιρνα στα χέρια μου , τα χέρια της και τα χάϊδευα ….σαν να ζωντάνευαν τα μάτια της και κοιτάζοντας με , έδειχνε να με αναγνωρίζει και μου έλεγε :
– Άννα ;;;…
… Έτσι … πάντα με ένα ερωτηματικό …  «Άννα ;» …. Σαν να “ξυπνούσε” στιγμιαία , από τον “ύπνο” του μυαλού … σαν να μην ήταν όμως σίγουρη .
Πίστεψα , πως μπορεί και να την … γιάτρευα με το χάδι μου …
.
—————————————————————
Έχω έναν γιό (τον μεγάλο μου) , που κλεισμένος σε κάποια εργαστήρια Μοριακής Βιολογίας , της βόρειας Ευρώπης , “παλεύει” μαζί με άλλους βιολόγους ερευνητές , να βρουν την θεραπεία του Alzheimer , με …. αντιμεταθέσεις γονιδιωμάτων (τμημάτων DNA και RNA) …. Καμιά φορά θέλω να του πω , πως πρέπει να βάλουν και το χάδι , μέσα στην …. φαρέτρα τους στον πόλεμο κατά της άνοιας , αλλά …. πάντα με πιάνουν τα κλάμματα , κι ακόμα , δεν το έχω καταφέρει να του το πω ….
*************************************
Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω το :
http://www.silia.wordpress.com/2007/09/18/ ΤΟ ΧΑΔΙ
.

.
Ας τραγουδήσουμε και ένα τραγουδάκι … Για να δω … όλοι μαζί … πάμε :
.
 

Ετικέτες: , ,

26 responses to “Κάτι ακόμα για … ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ALZHEIMER …

  1. Snowball

    Μαρτίου 8 , 2012 at 08:09

    Πολύ όμορφο…

     
    • silia

      Μαρτίου 15 , 2012 at 00:44

      @ Snowball
      Ευχαριστώ σε καλέ μου φίλε .
      Μου έλειψες τελευταία .

       
  2. Νewagemama

    Μαρτίου 8 , 2012 at 09:45

    Λες το χάδι να είναι το πιο δυνατό φάρμακο; Το πιστεύω κι εγώ. Το συναίσθημα νικά τη σκέψη, η καρδιά είναι πάνω από το νου…

     
    • silia

      Μαρτίου 15 , 2012 at 00:46

      @ Νewagemama
      Ας μην υποτιμούμε και το φάρμακο .
      Ας βάλουμε όμως μέσα στην χορεία των φαρμάκων και το χάδι . Ας πιστέψουμε βαθιά , πως το χάδι είναι φάρμακο για πολλά . ίσως και για όλα .

       
  3. erimos

    Μαρτίου 8 , 2012 at 10:57

    Ημέρα της γυναίκας σήμερα… καλημέρα σας Κυρίες μου.
    Τον σεβασμό μου λοιπόν στον αγώνα της γυναίκας, της κόρης, της συζύγου, της μάνας, της γυναίκας του κόσμου.
    Έτσι είναι Άννα, το χάδι γιατρεύει πολλών ειδών πληγές και ασθένειες.
    την καλημέρα μου, και..
    χαμογ’ελα.

     
    • silia

      Μαρτίου 15 , 2012 at 00:48

      @ erimos
      Ναι φίλε μου . Το χάδι αλλά και η «ζεστή» (εκ βαθέων καρδίας) αγκαλιά .
      Την καληνύχτα μου και … χαμογελώ .

       
  4. Liakada

    Μαρτίου 8 , 2012 at 12:02

    Καλημερα Αννακι! Μια παλια καλη παιδιατρος σαν ειδε νεογεννητο στην κορη μου να κλαιει στην κουνια της με μαλλωσε που ακουγοντας τη συμβουλη των γιαγιαδων την κοιταζα, ανταριασμενη, να εχει σκασει στο κλαμα . Γυρισε και κρατωντας με απο τους ωμους μου ειπε » καθε ανθρωπος , μικρος ή μεγαλος για να κλαιει κατι εχει που τον ποναει … Ενα χαδι σου ή μια αγγαλιτσα ποτε δεν βλαφτει … ουτε τον/την «χαλαει»!
    και μου την απιθωσε αγκαλια!
    Να εισαι καλα Αννιω μου και να τη θυμασαι παντα με αγαπη αλλα ζωρις να δακρυζεις ..Να εισαι σιγουρη πως οταν σου ελεγε «ΑΝΝΑ ; » σε ενιωθε κοντα της… και γλυκαινε η ψυχουλα της!
    Πολλα φιλια σε σενα και καλη δυναμη στο παλικαρι σου που παλεύει για το κοινό καλό. Αξιος ο μισθος του!

     
    • silia

      Μαρτίου 15 , 2012 at 00:51

      @ Liakada
      Τι όμορφες τρυφερές , «μυρωδάτες» στιγμές μου θύμησες …
      Θα το επαναλάβω για πολλοστή φορά :
      Θέλω ξανά μωρά …
      Θέλω εγγόνια .

       
      • Liakada

        Μαρτίου 15 , 2012 at 17:23

        Δώσε παραγγελιά! Εγω έδωσα αλλά η απάντηση που πήρα ήταν οτι ρε μανα ακομα ψαχνω τον…συμπρωταγωνιστη!

         
  5. faros

    Μαρτίου 8 , 2012 at 14:19

    Σήμερα, 155 χρόνια μετά τη Νέα Υόρκη και 102 χρόνια από την καθιέρωση της Μέρας της Γυναίκας στην Κοπεγχάγη, ο αγώνας συνεχίζεται αμείωτος, ώστε να βρει επιτέλους δικαίωση το «άλλο μισό του ουρανού» !

    Χρόνια Πολλά !

     
    • silia

      Μαρτίου 15 , 2012 at 00:55

      @ faros
      Σ’ ευχαριστώ για τις ευχές .
      Πολύ όμορφο αυτό το «άλλο μισό του ουρανού» . Θαρρώ πως το είπε ο Μάο … (αν κάνω λάθος , διόρθωσέ με) .

       
  6. nefosis

    Μαρτίου 8 , 2012 at 15:03

    Καλή επιτυχία στ’ αγόρι σου και μην νοιάζεσαι. Τα παιδιά παρατηρούν. Έχει ήδη ενσωματώσει το χάδι και στο μυαλό και στις πράξεις του.

     
    • silia

      Μαρτίου 15 , 2012 at 00:56

      @ nefosis
      Μακάρι …
      Ήταν όντως πολύ παρατηρητικός , από μικρό παιδί .
      Παρατηρητικός και περίεργος για όλα .
      Σ’ ευχαριστώ .

       
  7. φωτογραφηση γαμου

    Μαρτίου 8 , 2012 at 18:24

    Εκπληκτικό άρθρο και πραγματικά εκπληκτικές σκέψεις…
    Σε ευχαριστώ πολύ που τις μοιράζεσαι μαζί μας.
    Και πάλι συγχαρητήρια

     
    • silia

      Μαρτίου 15 , 2012 at 00:58

      @ φωτογραφηση γαμου
      Βασικά … καλωσήρθες . Χαίρομαι πολύ όταν βλέπω καινούριο κόσμο εδώ μέσα .
      Εγώ σ’ ευχαριστώ , για τον καλό σου λόγο .

       
  8. ακροβατιστής

    Μαρτίου 9 , 2012 at 00:25

    Με συγκίνησες πάλι…
    Εχω αντιπαρατεθεί πολλές φορές με έναν πολύ καλό φίλο για το θέμα αυτό.Δεν μπορώ να διανοηθώ να μην μοιράζομαι τα χάδια με τους μαθητές μου (νηπιαγωγός) έχοντας αυτή τη λογική που διέπει το άρθρο σου και είμαι και έτσι σαν άνθρωπος.Ομως ο φίλος μου με «κατηγορεί» ότι ουσιαστικά το κάνω για μένα και την προσωπική μου επιβεβαίωση, οτι καλυπτω δικά μου κενά και οτι ο στόχος μου θα πρέπει να είναι η αυτονόμηση τους και όχι η προσκόληση τους στην συγκεκριμένη σχεση.Εγώ συνεχίζω να πιστεύω οτι το χάδι δυναμώνει κάθε τους προσπάθεια…το βλέπω αν θες…Σε μια έντονη συζήτηση του θύμισα τα ιδρυματισμένα παιδια…Ο πατέρας μου ήταν ένα από αυτά λόγω ορφάνιας και ακόμα και τώρα δυσκολεύεται να διαχειριστεί το χάδι.Το επιζητά όμως με τον δικό του τρόπο που μόνο εγώ τον αναγνωρίζω.Και φυσικά με μένα κόρη έχει υποστεί χρόνια τώρα βομβαρδισμό!!!Του λέω πολλές φορές όταν κάνει τον ενοχλημένο συνηθισέ το!Αυτή είμαι…
    Για να επανέλθω…το σχολείο δεν πρέπει να είναι ίδρυμα (με την κακή έννοια της λέξης) αλλά χώρος αντισταθμιστικός στα ελλείματα γνώσεων και συναισθημάτων από την οικογένεια και την κοινωνία.
    Σε φιλώ, σε ευχαριστώ και χρόνια μας πολλά!!!

     
    • silia

      Μαρτίου 26 , 2012 at 11:13

      @ ακροβατιστής
      Πόσο ενδιαφέρον σχόλιο … Ειλικρινά το χάρηκα πολύ (άσχετα που έκανα πολύ καιρό για να το απαντήσω) .
      Τελικά , δεν υπάρχει ζωντανή ψυχή , που να μην επιζητά (έστω και με τον τρόπο της) το χάδι .
      Και σαφώς το σχολείο (με την γενική του έννοια) δεν πρέπει να περιορίζεται στην παροχή γνώσης , αλλά να είναι η «φωλιά» που μέσα της θα μάθεις να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα σου … Να είναι ο «πυρήνας» απ’ όπου θα αρχίζει η Αυτογνωσία .
      Εγώ σ’ ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα που έχεις γίνει η αιτία να πληροφορηθώ .

       
  9. DaisyCrazy

    Μαρτίου 9 , 2012 at 18:12

    Αχ το χάδι είναι γιατρικό για όλες τις ασθένειες του κόσμου, ψυχικές και σωματικές. Λατρεμένο το τραγούδι της Ελένης Δήμου. Και συγκλονιστικό – πάντα με συγκινεί βαθιά όταν το ακούω.
    Ελπίζω ο γιος σου να βρει τη θεραπεία γιατί είναι μια ασθένεια που είναι απ’τις πιο σκληρές, όπως γνωρίζεις καλά δυστυχώς.
    Φιλιά Σίλια μου

     
    • silia

      Μαρτίου 26 , 2012 at 11:17

      @ DaisyCrazy
      Το χάδι και η «ζεστή» αγκαλιά …
      Απλά όμορφα … Ανέξοδα … Θαυματουργά όμως .
      Φιλιά και σε σένα Daisy μου .

       
  10. mr e.

    Μαρτίου 11 , 2012 at 17:22

    Οι αναφορές σου σ’ εκείνους (γονείς σου), όπου κι αν τις διάβασα, ξεχειλίζουν από συναισθήματα… Όλα πάνω τους έχουν καταγραφεί (από σένα) ως τέλεια… Κανένα ψεγάδι ! Προικισμένοι άνθρωποι ! Με αρετές που δυστυχώς δεν κυριαρχούν ! Με εσωτερικό κόσμο αξεπέραστο ! Με δοτικότητα της αγάπης τους και των αξιών τους απλόχερη., Ατσιγκούνευτη ! Άνθρωποι με μεγαλείο που συναντιέται σπάνια… Που σου δίδαξαν το αληθινό νόημα της αγάπης ! Που σε έμαθαν τι είναι ο μικρός Θεός μέσα μας… Που σου έμαθαν ότι το χάδι είναι ένα μικρό… ΘΑΥΜΑ ! Που γιατρεύει πόνους ! Σωματικούς και ψυχικούς…

    Μακάρι ο ερευνητής σου να γίνει ένας νεος Παπανικολαου… Είμαι σίγουρος ότι το… «χάδι» θα ενταχθεί στην ερευνά του… και θα καταγραφεί ως το πιο ευεργετικό «φάρμακο» σε θεραπεία «πρώιμου» σταδίου…

     
    • silia

      Μαρτίου 26 , 2012 at 11:53

      @ mr e.
      Φοβερά όμορφο σχόλιο . Βούρκωσα από μια ευχάριστη συγκίνηση .
      Ξέρεις φίλε μου … δεν ήσαν τέλειοι (οι γονείς μου) . Είχαν και τα «μείον» τους , (ποιος δεν έχει… ) αλλά ο Πανδαμάτωρ , ξέρει να σβύνει απαλά με το χέρι του (κάτι σαν … χάδι) τα μικρολάθη και να μένει η ουσία , που εδώ που τα λέμε , ήταν πραγματικά όμορφη …
      Ξέρεις τι ήταν αυτό που με βούρκωσε ? Αυτό το πανέμορφο «Που σου δίδαξαν το αληθινό νόημα της αγάπης !» , που είπες …
      Σ’ ευχαριστώ από την καρδιά μου .

       
  11. ΛΙΤΣΑ

    Μαρτίου 13 , 2012 at 21:50

    Θέλω από τα βάθη της ψυχής μου να σας ευχαριστήσω για την αληθινή συγκίνηση που μου προσφέρατε και για το συναίσθημα να σας αισθανθώ άνθρωπο οικείο, αν και δε γνωριζόμαστε.
    Μου μίλησε για ΄σας ο σύζυγος μου (epoptes.wordpress.com).
    Σας φαντάζομαι με μία λαμπρή πορεία στον τομέα σας, γιατί κατεγράφησαν τα συναισθήματά σας λιτά αλλά με έντονη συναισθηματική φόρτιση- έκδηλη ακόμα κι εκεί που δεν το αναφέρατε.
    Σίγουρα είμαστε τυχεροί που έχετε έναν γ υιό που-σίγουρα- θα διαπρέψει.
    Για το «χάδι», νομίζω ότι δε θα χρειαστεί να του το πείτε: το έχει νιώσει και σίγουρα το χρησιμοποιεί ως αρωγό στην κάθε θεραπεία και έκφραση της ζωής του.
    Να είστε καλά.

     
    • silia

      Μαρτίου 26 , 2012 at 12:24

      @ ΛΙΤΣΑ
      Τό’ χω πει πολλές φορές , και δεν θα κουραστώ ποτέ να το επαναλαμβάνω :
      Η Συγκίνηση , είναι ένα υγιές συναίσθημα , που κάνει τον άνθρωπο πιο … «όμορφο» και είμαι ευτυχής , αλλά και νοιώθω περήφανη , που σας το προξένησα .
      (επιτρέψτε μου τον πληθυντικό . Δεν δηλώνει απόσταση , αλλά μια ελαφρά αμηχανία της πρώτης γνωριμίας) .

       
  12. Liakada

    Μαρτίου 20 , 2012 at 15:00

    Καλησπερα Αννακι !Εχεις πρόσ-κληση σε μπλογκοπαίχνιδο!

     
  13. silia

    Μαρτίου 26 , 2012 at 12:26

    @ Liakada
    Λιακαδίτσα μου , αν και είμαι … στα κάτω μου , όσον αφορά το γράψιμο , θα … το παλέψω .
    Σ’ ευχαριστώ που με διάλεξες .

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: