RSS

ΜΕ ΑΓΑΠΗ , ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ , ΜΕ ΤΙΜΗ , ΜΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ , ΜΕ ΦΙΛΙΑ , ΜΕ ΑΦΟΣΙΩΣΗ , ΜΕ ΕΥΛΑΒΙΑ … στον … στην … στους …

12 Νοέ.
Η ανάρτηση είναι συμμετοχή στο διιστολογικό αφιέρωμα με θέμα “Αφιερώσεις σε βιβλία” για το blog “Αφιερώσεις Συγγραφέων”]

Συμμετέχουν επίσης:

SillentCrossing / Αναγεννημένη / ΤσαλαπετεινόςTheoremaΚυνοκέφαλοι / ΦαούδιΣημειωματάριο / Δύτης των Νιπτήρων / Κόκκινο ΚαγκουρόΚαγκουρό Infoscience addictGreek libraries in a new worldDina Vitzileou / ξ / Road artist / Ιφιμέδεια / Anna Silia / Κουπέπια / Rubies and CloudsΕξεγερμένο το 2009 Ο Βιβλιοθηκάριος / Σελιτσάνος /Polyanna’s days
*

Υπάρχουν πολλές αφιερώσεις στα βιβλία μου . Όλες αγαπημένες .
Άλλες απλές , τυπικές , άλλες γραμμένες με ιδιαίτερη ευαισθησία … με εσωτερικό παλμό . Όλες όμως , όπως είπα … αγαπημένες .
Υπάρχει όμως και μία , που είναι όχι απλά αγαπημένη , αλλά πολύτιμη . Πολύ πιο πολύτιμη από τον χρυσό , από τα διαμάντια με εκατοντάδες καράτια επάνω τους , ακόμη κι από μια χούφτα χώμα από τον … εξωπλανήτη του άλφα του Κενταύρου …
Σπάνια … και πολυαγαπημένη …
Πολύτιμη .
… μόνο που …
Μόνο που , … δεν μπορώ να την δω . Ούτε εσείς μπορείτε να την δείτε . Ούτε εσύ καλέ μου Βιβλιοθηκάριε , που είχες αυτή την όμορφη ιδέα για την συλλογή των αφιερώσεων στα βιβλία του Κόσμου ….
Κι αυτό είναι που με κάνει και βουρκώνω ακόμη , 30 χρόνια μετά … Γιατί πριν από 30 χρόνια , υπήρχε …
Τώρα … δεν υπάρχει πια …
Αλλά , ας τα πάρω από την αρχή :
*
*
*

Αφησα πανω απο ενα μηνα να περασει , απο την ωρα που ο πατερας μου , εκλεισε τα ματια του και αναπαυθηκε στην φιλοξενη θρακικη γη , οπου εζησε τα τελευταια χρονια της ζωης του… Εκεινο το απογευμα , αποφασισα να μην κανω τιποτε αλλο , απο το να ασχοληθω με αυτο που … πιλάτευα στο μυαλο μου , απο τοτε , που αντιληφθηκα , οτι ο μπαμπας , θα «μας την εκανε» για τον Αλλο Κοσμο . Να ξεχωρισω τα βιβλια του , να τα μαζεψω απο δεξια κι αριστερα και να τα φροντισω πια , σαν να ηταν ολοδικά μου . Γιατι τωρα πια , ηταν ολοδικά μου . Ετσι μου ειχε υποσχεθει… Ετσι μου το ειχε ορίσει :– Οταν , δεν θα υπαρχω πια , μονο τοτε , θα γινουν ολα δικα σου…

– Ολα ;

– Ολα

– Και το …… ;;

– Κι αυτο .

…Αυτό … Πανεμορφο … Το ηξερα απο την ωρα , που αρχισα να αντιλαμβανομαι τα πραγματα γυρω μου…Το αγαπουσα παθιασμενα και το ηθελα αποκλειστικα δικο μου . Δεν μ’αφηνε να το παρω στα χερια μου , δεν μ’αφηνε να το ξεφυλλισω , ουτε που να το σκεφτω να το διαβασω ξαπλωμενη στο κρεβατι… Αδιανόητο να σαλιωσω τα δακτυλα μου ή να τσακισω τις ακρες απο τις σελιδες του.

– Ο,τι θελεις…εγω …Εγω θα σου διαβαζω…Ειναι πολυ παλιο , πολυ ευαισθητο , ποναει … μονο εμενα θελει .

– Κι αν πεθανεις ; τι θα γινει ; πως θα το διαβαζω ;

-Αν πεθανω , θα θελει εσενα … σε γνωριζει . Εχει ….ψυχη , το βιβλιο αυτο …Την ψυχη του Ποιητη …

Αυτο το βιβλιο , που ειχε ψυχη , ηταν οντως ενα πολυ παλιο βιβλιο ,τοσο παλιο , που νομιζες πως θα σκορπιζε σε σκονη μεσα στα χερια σου . Στο χοντρο χαρτονενιο του εξωφυλλο ,φιγουραριζε η εικονα ενος εφιαλτικου πλασματος (η αυλικη αριστοκρατια της Τσαρικης Ρωσσιας),να αρπαζει μια φουχτα λιποσαρκους ανθρωπους ,που στεκονταν στην …ουρά , ημιγυμνοι και ρακενδυτοι , κρατωντας δρεπανια και αξινες (οι …δουλοπαροικοι αγροτες της ιδιας εποχης) , και να τους πλησιαζει στο …στομα του . Μια εικονα , οντως τρομαχτικη και εντυπωσιακη ,για τα ματια ενος μικρου παιδιου . Ακριβως απο κατω , διαβαζες τον τιτλο , το ονομα του συγγραφεα και την χρονιά εκδοσης , σε κυριλλικη γραφη … και ολα αυτα βεβαια σε διχρωμια (ασπρο-μαυρο) .

ΣΜΕΡΤ ΠΟΈΤΑ (ο θανατος του ποιητη)

Λέρμοντοφ Μιχαήλ 1838

Το βιβλιο , δεν ηταν πολυ μεγαλο . Περιλαμβανε το ομωνυμο ποιητικο εργο του ρομαντικου ρωσου ποιητη , που εγραψε ,εμπνευσθεις απο τον θανατο του Αλεξανδρου Πούσκιν (αλλος μεγαλος ποιητης της τσαρικης Ρωσιας) ,σε μονομαχια το 1837 . Εργο , που του κόστισε , βαρια τιμωρια ,εξορια στον Καυκασο , γιατι εμμεσα στρεφοταν κατα της αυλικης αριστοκρατιας της εποχης …Στην πρωτη μετα το εξωφυλλο σελιδα , επισης σε ρώσικα κυριλλικά , διαβαζες την αφιερωση απο τον ιδιο τον ποιητη , γραμμενη με καλλιγραφικη πενα :

«Στον …..ευαίσθητο καλο μου φιλο , Κότια….

Λερμοντοφ Μ.»
Ηταν ο … παππους του πατερα μου (ο Κότια) και προπάππος δικός μου , προσωπικος φιλος του μεγαλου Ρώσου ποιητή .

 

Εψαχνα ψιλοαφηρημενα ,εκεινο το απογευμα , μα δεν το εβρισκα πουθενα . Η μητερα μου , χαζευε δακρυσμενη , απο την ανοιχτη μπαλκονοπορτα (ειχε πια μπει το καλοκαιρι) . Δεν εδωσα ιδιαιτερη σημασια , γιατι τον τελευταιο καιρο , ηταν ολο και πιο συχνα δακρυσμενη και απομακρη….

– Μαμα , μηπως ξερεις πού ειναι το βιβλιο του μπαμπα , εκεινο το …αγαπημενο του ;.. ξερεις ποιο…

– Επανω στο στηθος του… κατω απο τα σταυρωμενα του χερια .

Ψέλλισα κάτι ακαταληπτο… που ουτε εγω η ιδια ακουσα… Ημουν στα προθυρα ….»εγκεφαλικου» . Αντι αλλης απαντησης , σηκωσε το μαξιλαρι της , πηρε ενα τσαλακωμενο φακελλο και μου τον προτεινε . Το χερι της , ηταν σταθερο και δεν με κοιταζε στα ματια . Κοιταζε το μαξιλαρι-κρυψωνα . Χιλια χρονια μου φανηκε οτι περασαν , ωσπου να σχισω το φακελλο , να ξεδιπλωσω το γραμμα ΤΟΥ και να συγκεντρωσω το βλεμμα στα ομορφα καλλιγραφικα ΤΟΥ γραμματα :

————————————————————————————

«Το οτι διαβαζεις αυτη τη στιγμη αυτο το γραμμα μου , σημαινει δυο πραγματα : 1ον : οτι εγω , μαλλον εχω πεθανει και  2ον : οτι εσυ , μαλλον ψαχνεις για το αγαπημενο ΜΑΣ βιβλιο … Μην την μαλλωσεις τη μητερα σου… Εγω της το ζητησα. Δεν μπορουσα να το αφησω σ’αυτον τον κοσμο και να φυγω. Το ξερω οτι το αγαπας .Το ξερω οτι θελεις να το διαβαζεις. Ομως δεν μπορουσα να το αποχωριστω … Εγω θα στο διαβαζω. Καθε φορα , που θα το αποζητας , θα ερχεσαι και θ’ ακουμπας το αφτι σου πανω στο …χωμα μου κι εγω θα σου διαβαζω οπως τοτε , παλια …. Τοτε , στην αγκαλια μου… Αφου το αγαπας και το ζητας , ξερω οτι θα το κανεις . Ο μπαμπας σου …. που κοιμαται , μαζι με τον ποιητη…»

———————————————————————————-

– Πω πω ! … Θα άξιζε τώρα μια περιουσία , μια ιδιόχειρη αφιέρωση του Λέρμοντωφ … (μου είπε κάποτε η φίλη μου η Όλγα , από το Καζακστάν) , όταν της διηγήθηκα την ιστορία .

– Μπα … Μια περιουσία , είναι ένα τίποτα … Είναι ένας κόκκος στάχτης από ένα πυρπολημένο Σύμπαν … Για μένα είναι κάτι πολύ περισσότερο , από μια περιουσία .

Δεν το πολυκατάλαβε αυτό η Όλγα από το Καζακστάν , αλλά δεν πειράζει … Η Όλγα με αγαπάει , σχεδόν όσο και τις … περιουσίες … Αυτό (το γιατί δηλαδή η Όλγα με αγαπάει τόσο) , θα σας το εξηγήσω μια άλλη φορά .

 **************************************************************

(Το κείμενο είναι από παλιά μου ανάρτηση στο blog , και οι ιδιόχειρες γραφές  , φυσικά … δικές μου)

 
 

Ετικέτες: , , , ,

38 responses to “ΜΕ ΑΓΑΠΗ , ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ , ΜΕ ΤΙΜΗ , ΜΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ , ΜΕ ΦΙΛΙΑ , ΜΕ ΑΦΟΣΙΩΣΗ , ΜΕ ΕΥΛΑΒΙΑ … στον … στην … στους …

  1. Stavrula

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 18:26

    Πολύτιμος θησαυρός το ποστ σου, Άννα 🙂 Με συγκίνησες ξανά όπως την πρώτη φορά που το διάβασα.

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:16

      @ Stavrula
      Αγαπώ την Συγκίνηση …
      Με «ξυπνάει» …
      Να την αγαπάς κι εσύ .
      Ευχαριστώ .

       
  2. bibliothekarios

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 19:18

    Είναι βέβαια η τρίτη φορά που το διαβάζω. Όμως αν σε ταύτιζα σαν μπλογκερ με ένα κείμενο θα ήταν αυτό. Ελπίζω όταν βρεθούμε από κοντά να μιλήσουμε γι΄αυτή την ιστορία. Σε ευχαριστώ Άννα. Πολύ

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:24

      @ bibliothekarios
      Εγώ ελπίζω , γενικά , να βρεθούμε κάποτε και να μιλήσουμε για πολλά .
      Είναι τόσο «μακριά» για μένα η Αθήνα … αλλά ποτέ δεν απελπίζομαι .
      (το «μακριά» , το βάζω σε εισαγωγικά , γιατί δεν μιλάω για … χιλιομετρική απόσταση) .
      Εγώ σ’ ευχαριστώ που γίνεσαι η αιτία , και «ξαραχνιάζω που και που αυτό το (πολύ αγαπημένο μου) μπλογκ .

       
  3. Katerina Toraki

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 19:50

    Δεν έχω λόγια να περιγράψω τη συγκίνηση και την ομορφιά που ένιωσα με το κείμενό σου.Να είσαι καλά.

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:26

      @ Katerina Toraki
      Νιώθω περήφανη και πολύ ευχαριστημένη , που προκαλώ σε ανθρώπους , τόσο όμορφα συναισθήματα , όπως είναι η Συγκίνηση .
      Ευχαριστώ .

       
  4. Τσαλαπετεινός

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 20:41

    Από τις πιο δυνατές ιστορίες που έχω διαβάσει. Δε θυμάμαι τί είχα γράψει την πρώτη φορά που το διάβασα, μα η συγκίνηση είναι η ίδια

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:33

      @ Τσαλαπετεινός
      Σ’ ευχαριστώ φίλε μου . Δεν θυμάμαι να έγραψες κάτι , αλλά και μόνο που χαρακτηρίζεις «δυνατή» την ιστορία μου , με κάνει να πλημμυρίζω από ευχαρίστηση .

       
  5. εύη

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 21:05

    Ένα ποστ γεμάτο λέξεις που ξεχειλίζουν συναισθήματα και μια ιστορία τόσο μα τόσο υπέροχα συγκινητική. Χαίρομαι που σας βρήκα. 🙂

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:34

      @ εύη
      Κι εγώ χαίρομαι να βλέπω καινούριους φίλους εδώ μέσα .
      Σ ευχαριστώ .

       
  6. HappyHour

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 22:42

    Πολύ συγκινητικό!
    Η περιγραφή του βιβλίου εξαιρετκή!

    (έχω την εντύπωση πως έχουμε συναντηθεί, σε μια βιβλιοπαρουσίαση του Π.Χ., ήταν κι ο Βλάχος, στις εκδόσεις Μεταίχμιο ή κάνω λάθος; )
    (γιατί να μην είχα ζητήσει αφιέρωση από τον Π.Χ. τότε…)

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:38

      @ HappyHour
      Μάλλον κάνετε λάθος …
      Η περιγραφή του βιβλίου είναι λεπτομερής , γιατί με είχε εντυπωσιάσει αφάνταστα πολύ , στην «απαλών ονύχων» ηλικία .
      ———————————
      Πείτε μου , ποιος είναι ο Π.Χ. ?

       
  7. silentcrossing

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 23:12

    Αχ μωρέ Άννα με συγκίνησες απόψε.
    Έτσι όπως είμαι κρυωμένος, κουλουριασμένος κάτω απ’ τα παπλώματα είναι σαν να με σκέπασες με μια έξτρα κουβέρτα 🙂
    Καλό σου βράδυ!

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:45

      @ silentcrossing
      Πω πω !!!… τι όμορφο σχόλιο ήταν αυτό !
      Το τέλειο κοπλιμέντο για το μπλογκ μου . Το να μπορώ με κάποιο γραπτό μου να θεραπεύω ‘η να βελτιώνω την υγεία , όχι μόνον της ψυχής , αλλά και του σώματος !…
      —————-
      Εύχομαι , τώρα πια , που σου γράφω , να είσαι καλά .
      Να προσέχεις .

       
  8. @m4r1l0u

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 23:14

    Πόσο πολύ συγκινήθηκα και πόσο δυνατό το κείμενό σου. Χαίρομαι διπλά για το διιστολογικό αφιέρωμα στις αφιερώσεις γιατί απ’ αυτό βρήκα κι αυτό το ποστ αλλά και το μπλογκ σου. Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο ! ! !

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:50

      @m4r1l0u
      Σ’ ευχαριστώ πολύ .
      Μου αρέσουν πολύ οι υπομονετικοί άνθρωποι και λατρεύω τους αισιόδοξους
      (από το profil του blog σου)

       
  9. Το Φαούδι

    Νοέμβριος 12 , 2012 at 23:49

    Τι να πω… εκτός από ότι είναι από τα πιο τρυφερά και συγκινητικά κείμενα που έχω διαβάσει.
    Να είσαι καλά

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:52

      @ Το Φαούδι
      Αχ μικρό , γλυκό Φαούδι …
      Χαίρομαι τόσο , να μου λέει κάποιος σαν κι εσένα , ότι γράφω … τρυφερά .

       
  10. roubinakiM (@roubinakiM)

    Νοέμβριος 13 , 2012 at 22:17

    είμαστε τυχεροί που υπήρξε αυτό το αφιέρωμα και ανακαλύψαμε κι εμείς το μυστικό σας…

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 02:25

      @ roubinakiM (@roubinakiM)
      Κι εγώ είμαι τυχερή , που γνώρισα τόσο όμορφους ανθρώπους …
      Ας είναι καλά ο βιβλιοθηκάριος .
      Σ’ ευχαριστώ .

       
  11. Τζούτζη Μαντζουράνη

    Νοέμβριος 14 , 2012 at 02:48

    Υπέροχο Άννα…
    δεν έχω άλλα λόγια, ο,τι περισσότερο είναι φλυαρία…

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 01:55

      @ Τζούτζη Μαντζουράνη
      Σ’ ευχαριστώ Τζούτζη …
      Ας μείνουμε στα λίγα … και καλά .

       
  12. Epikuros

    Νοέμβριος 15 , 2012 at 11:02

    Πολύτιμη πραγματικά η αφιέρωση ψυχής που διάβασα.
    Η ομορφιά των ανθρώπων που διάβασαν ποίηση με τόσο πάθος, σίγουρα είναι κληρονομική.
    Καλώς σε βρήκα.

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 02:03

      @ Epikuros
      Καλώς ήρθες .
      Υπέροχο , σχόλιο-κοπλιμέντο …Πάντα μου άρεσε πολύ να λένε πως … μοιάζω του πατέρα μου …

       
  13. petronich

    Νοέμβριος 18 , 2012 at 12:58

    Είναι η πρώτη φορά που κάνω εγγραφή σε blog. Εξ αιτίας του κειμένου σας Κυρία μου…

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 02:17

      @ petronich
      Αυτό κι αν είναι κοπλιμέντο !
      Να μπαίνει κάποιος στον χώρο των μπλογκς για χάρη ενός κειμένου μου .
      Πολύ -πολύ σ’ ευχαριστώ .

       
  14. DaisyCrazy

    Νοέμβριος 19 , 2012 at 20:03

    Αχ αυτό το βιβλίο.. όμορφα που θα ήταν να το’χες. Αλλά τι λέω; Το έχεις βρε Αννούλα μου. Το κουβαλάς μέσα σου και το μοιράζεσαι εδώ τόσο όμορφα (όπως κάθε φορά) μαζί μας.
    Σ’ευχαριστώ.
    Σε φιλώ απαλά.

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 02:19

      @ DaisyCrazy
      Και βέβαια το έχω …
      Και πολύ σ’ ευχαριστώ που τό’νιωσες πως … το κουβαλάω μέσα μου
      Σε φιλώ κι εγώ .

       
  15. onlyandjustme

    Νοέμβριος 20 , 2012 at 22:02

    υπέροχο πραγματικά!!

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 02:20

      @ onlyandjustme
      Ευχαριστώ .
      🙂

       
  16. Θεία Λένα

    Νοέμβριος 26 , 2012 at 23:20

    Αχ αυτοί οι γλυκείς μπαμπάδες, μας δένουν με στεφάνια βαθιάς αγάπης και ότι είναι δικό τους, ότι έχουν αγγίξει είναι ιερό στα μάτια μας. Χαίρομαι Σίλια που μπόρεσες να αγκαλιάσεις στοργικά το θησαυρό του μπαμπά σου. Ενα μέρος του βιβλίου δηλώνει τη παρουσία του, μέσα σου.
    Καλή σου νύχτα

     
    • silia

      Νοέμβριος 27 , 2012 at 02:22

      @ Θεία Λένα
      Αχ αυτή η γλυκιά Θεία Λένα , που μπόρεσε και μπήκε τόσο βαθιά στην σχέση μου με τον πατέρα μου .
      Ευχαριστώ καλή μου , ευαίσθητη φίλη
      Καλό μας βράδυ .

       
  17. erimos

    Νοέμβριος 29 , 2012 at 17:32

    erimos.
    …μόνο έτσι λευτεριά, γιατί ο κόσμος θα ήταν πολύ σκληρός, πιο άδικος, και πιο απελπισμένος χωρίς τους ποιητές… φτάνει να τους κρατάμε μέσα μας.
    Την καλησπέρα μου, και…
    χαμογέλα.

     
    • silia

      Νοέμβριος 30 , 2012 at 00:03

      @ erimos
      Έρημε φίλε μου , μου … έλειψες . Δεν λέω … κι εγώ «λείπω» συχνά , αλλά μην με «πληρώνεις» με το ίδιο νόμισμα .
      Προχθές , βρήκα αυτό :

      ………………………
      …και σε θυμήθηκα …
      …και άρχισα να αδημονώ , πότε θα σε ξαναδώ εδώ μέσα …
      Ευτυχώς , δεν περίμενα πολύ .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: