RSS

Ο … ΛΑΓΟΣ & ΤΟ «ΘΗΡΙΟ»

23 Νοέ.

Αφορμή και έμπνευση για την ανάρτηση μου αυτή , το υπέροχο :

Το δείπνο των Λαγών  (Τσαλαπετεινός)


Κατεβαίνοντας βράδυ από το βουνό , πριν καιρό , θάμπωσα με τα φώτα του αυτοκινήτου έναν λαγό που πετάχτηκε –άγνωστο γιατί- πάνω στην άσφαλτο . «Κοκκάλωσα» το αυτοκίνητο φρενάροντας και κινδυνεύοντας να … ξεστρατίσω , «κοκκάλωσε» κι αυτός θαμπωμένος και σαστισμένος εντελώς από τους προβολείς . Μείναμε έτσι για κάποια ατέλειωτα δευτερόλεπτα και ξαφνικά , μεταβολή αυτός και με φοβερό διασκελισμό , ξεκίνησε ένα ξέφρενο φευγιό , χωρίς όμως να μπορεί από την ταραχή του προφανώς , να φύγει στο φιλικό σκοτάδι του δάσους στα πλάγια … Ξεκίνησα κι εγώ το κατόπι του , γιατί φοβήθηκα να μένω άλλο σταματημένη , μέσα στην ερημιά του δάσους . Από τον τρόμο , το θάμπωμα των φώτων και την ταραχή του , αρνούμενος να «σκεφτεί» λογικά , έμενε να τρέχει πάνω στην άσφαλτο . Αμήχανη , φοβισμένη από την ερημιά , και ταλανιζόμενη από δισταγμούς μην και τον χτυπήσω με το αυτοκίνητο , αρνούμενη να πάρω μια απόφαση υπέρ του ή υπέρ μου , έμεινα να τρέχω το κατόπι του για πάνω από χιλιόμετρο , χειροτερεύοντας και τις αμηχανίες και τους φόβους μου αλλά και την ταραχή και τους πανικούς του …

Και ξαφνικά …
… ξαφνικά , χωρίς να το «σκεφτεί» , ή να το προετοιμάσει , με μια απότομη στροφή πάνω στο πιλάλημα του , χάθηκε μέσα στην προστατευτική αγκαλιά των απειλητικών (για μένα) θάμνων , δέντρων και λόχμης που «ανέπνεαν» μέσα στο σκοτάδι .
———————————————–
Πίσω από αυτή την σύντομη ιστορία , κρύβεται κάτι που θέλω να σας πω :

Θέλω να πω , πως πάντα υπάρχει η ελπίδα να κόψεις μαχαίρι το σάστισμα , τον φόβο , την απραξία και το «πάγωμα» του πανικού , και να στραφείς στον δρόμο , διεύθυνση ή μονοπάτι , που θα σε βγάλει απ’ τον κίνδυνο και θα σε ξαναγυρίσει στην … «φωλιά» σου , εκεί απ’ όπου ξεκίνησες , εκεί όπου σε περιμένουν αυτοί , που για χάρη τους , βγήκες σε αφιλόξενους «δρόμους» και κινδύνεψες από «θηρία» …
Εκτός κι αν …
… εκτός κι αν τα … «θηρία» , βγήκαν στην άσφαλτο , άγρια κι αφέγγαρα μεσάνυχτα , μόνο και μόνο για να κυνηγήσουν ξεστρατισμένους από την πείνα … «λαγούς» . Τότε , κινδυνεύεις στ’ αλήθεια , πολύ .
Αν και …
… αν και πάλι και τότε , υπάρχει ελπίδα . Μια ελπίδα , που κρύβεται στην στιγμιαία αμηχανία και τις φοβίες του «διώκτη» τους .
Σκεφτείτε το …
Ιδίως εσείς οι πιο νέοι (από μένα) …
Εσείς που σαστίζετε , «παγώνετε» , μένετε αποσβολωμένοι και πανικοβάλλεστε  ευκολότερα , όταν πέσουν ξαφνικά πάνω σας οι «προβολείς» των «θηρίων» …
Και να μην ξεχνάτε ποτέ , πως και τα «θηρία» , (πολλές φορές) , είναι κι αυτά … σαστισμένα , αμήχανα , τρομαγμένα , αμφιταλαντευόμενα …
… και ευάλωτα …

 

Ετικέτες: , , , ,

33 responses to “Ο … ΛΑΓΟΣ & ΤΟ «ΘΗΡΙΟ»

  1. onlyandjustme

    Νοέμβριος 24 , 2012 at 03:02

    πολύ έξυπνη η σύγκρισή σου…
    μερικές φορές για να κερδίσεις πρέπει πρώτα να έχει νικήσει το θηρίο μέσα σου…και αυτό ίσως είναι ακόμη πιο δύσκολο…αλλά αν το κάνεις τότε σίγουρα θα βρεις την φωλιά σου,το δρόμο σου..
    καλό σου ξημέρωμα..

     
    • silia

      Δεκέμβριος 3 , 2012 at 19:30

      @ onlyandjustme
      «…Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
      τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
      αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
      αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου…»
      —————————————
      Αυτό το υπέροχο και διαχρονικό , μου θύμισες .
      =========================
      Κάποτε , κάποιος που αγαπώ , μου είχε πει :
      «Οι άνθρωποι , χωρίζονται (όσον αφορά την συμπεριφορά τους την … νύχτα) σε δυο κατηγορίες . Τις «Κουκουβάγιες» , που «ζουν» την νύχτα και κοιμούνται νωρίς το πρωί (με όποια σημασία , μπορεί να έχει το … «κοιμούνται» ) και στους «Κορυδαλλούς» , που κοιμούνται κανονικά την νύχτα και ξυπνούν πρωί πρωί για να διεκπεραιώσουν τις υποχρεώσεις της ημέρας (με όποια σημασία , μπορεί να έχει το «υποχρεώσεις» ) …
      Ε , λοιπόν … Εκτιμώ και θαυμάζω τους «Κορυδαλλούς» , αλλά λατρεύω τις «Κουκουβάγιες» …
      Για το «καλό σου ξημέρωμα..» που είπες , το έγραψα αυτό το τελευταίο .

       
  2. DaisyCrazy

    Νοέμβριος 24 , 2012 at 18:16

    άλλωστε χωρίς θηρία ίσως ποτέ δε μάθουμε τι μπορούμε να κάνουμε ε;
    και στο κάτω κάτω επιλογή μας είναι να δούμε τις δυσκολίες σαν εμπόδια ή σαν ευκαιρίες για κάτι διαφορετικό.
    θέλω να’μαι αισιόδοξη κόντρα στην απαισιοδοξία όλων των γύρω μου. γουστάρω να κολυμπάω αντίθετα στο ρεύμα, σε πιτσιλίζει το νεράκι, ίσως σ’αναγκάσει να αλλάξεις πορεία αλλά κάνεις γερά μπράτσα και δυναμώνεις στην πορεία.
    φιλιά γλυκιά Σίλια

     
    • silia

      Δεκέμβριος 20 , 2012 at 01:47

      @ DaisyCrazy
      Πολλές φορές , άνθρωποι που ειλικρινά μας αγαπάνε , (ή κι εμείς ακόμα σε άλλους που αγαπάμε) , εύχονται (ευχόμαστε) ,»Όλα να σου είναι … εύκολα» … Δεν ξέρω … ή μάλλον , δεν μπορώ να πω , κατά πόσο είναι αυτό , μια … καλή ευχή . Ιδίως , όταν απευθύνεται σε νέο άνθρωπο …
      Μήπως κάποτε χρειάζονται και κάποια «θηρία» για να μας «αφυπνίζουν» από κάποια μαλθακότητα ή ραστώνη ?…
      Δεν είμαι και πολύ σίγουρη για την απάντηση , επ’ αυτού .
      Σε φιλώ κι εγώ , αγαπημένη μου Daisy .

       
  3. Τσαλαπετεινός

    Νοέμβριος 25 , 2012 at 00:15

    Θέλω να σε ευχαριστήσω που συμπλήρωσες με τον τρόπο σου το κενό που άφηνε η ανάρτησή μου. Πέρα πάντως από το αλληγορικό των τρομαγμένων λαγών, την κρίση κι όλα τα άλλα που μας κάνουν να σκεφτούμε, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι το συναπάντημα με τους λαγούς είναι πολύ γοητευτικό.
    Σε ευχαριστώ Silia 😉

     
    • silia

      Δεκέμβριος 22 , 2012 at 15:44

      @ Τσαλαπετεινός
      Εγώ σ’ ευχαριστώ , που μου έδωσες το κίνητρο να ξαναγράψω κάτι εδώ μέσα … Ξέρεις … απ’ όλες τις διαδικτυακές μου ενασχολήσεις , το blog , ήταν και παραμένει ο μεγάλος μου έρωτας . Και χαίρομαι πολύ , όταν κάτι με … «ξυπνάει» από την «ημινάρκη» που βρίσκομαι και του καταθέτω σκέψεις μου .
      Και , ναι … είναι όντως γοητευτικό το συναπάντημα με τους λαγούς . Κάθε φορά που ταξιδεύω σε μια επαρχιακή ερημιά , ευελπιστώ να συναπαντηθώ με κάποιον … Τελικά , ξέρεις … οι αλεπούδες , φαίνεται ότι κυκλοφορούν περισσότερο .

       
  4. ΛΑΜΠΡΟΣ

    Νοέμβριος 25 , 2012 at 10:47

    Όταν δεν πιστεύεις στον εαυτό σου, βλέπεις γύρω σου θηρία και φοβάσαι, ψάχνεις τότε μεγαλόσχημους σωτήρες να σε σώσουν. Άν καταφέρεις και νικήσεις τον φόβο, που σου κόβει τα πόδια, και σταθείς όρθιος, θα αντιληφθείς οτι τα θηρία και οι μεγαλόσχημοι, είναι μικροί λαγοί, σου φαίνονταν μεγάλοι γιατί ήσουν γονατιστός, και έβλεπες την σκιά τους απο τον προβολέα που σε στράβωνε (πχ τηλεόραση, ΜΜΕ). Η αλήθεια βρίσκεται στο χαμόγελο των μωρών, μην αφήσεις ποτέ να σκοτώσουν το μωρό που έχεις μέσα σου, είναι σημαντικό να πεθάνεις χαμογελόντας σαν μωρό. Δεν έχεις ανάγκη μεγαλόσχημους «αρχηγούς» μόνο το βαθύ γνώθει σ΄αυτόν, να στέκεσαι όρθιος, και το χαμόγελο του μωρού.

    Να χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό, και κάνει την εξουσία να ανησυχεί.
    Καλημέρα.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 22 , 2012 at 23:40

      @ ΛΑΜΠΡΟΣ
      … την όποια «εξουσία» …
      Καλώς μας ήρθες .

       
  5. erimos

    Νοέμβριος 30 , 2012 at 23:45

    χμ… ναι είναι κάπως έτσι όπως το λες. Σαστισμένος και θαμπωμένος από το ξαφνικό φως ακολούθησε το μόνο δρόμο που έβλεπε, εκείνον που του έδειχναν οι προβολείς σου.
    Μπορεί όμως να ήταν και αλλιώς. Αν υποθέσουμε ότι για δευτερόλεπτα έσβηνες τελείως τους προβολείς του θηρίου, θα εξαφανιζόταν εν ριπή οφθαλμού.
    Πλέον το όλο πρόβλημα συνίσταται στο πως θα σβήσουμε εκείνα τα απατηλά και ψεύτικα φώτα που μας οδηγούν στην καταστροφή, γιατί πάντα θα υπάρχουν θηρία άγρια που βγαίνουν στους δρόμους για το κυνήγι των αδύναμων και ξεστρατισμένων.
    Την καληνύχτα μου, και…
    χαμογέλα.

    υ,γ. πολύ όμορφος τοίχος! ευχαριστώ σε.

     
    • silia

      Δεκέμβριος 22 , 2012 at 23:34

      @ erimos
      Έχεις δίκιο καλέ μου φίλε για αυτό που λες με τα φώτα . Η «λύση» θα ήταν , να έσβυνα για λίγο τους προβολείς μου … Τα φώτα που τον πλάνεψαν , τον τρόμαξαν , τον παγίδεψαν μέσα στον φόβο . Δεν το ήξερα τότε … Και έτσι , έγινα (άθελά μου πίστεψέ το) για λίγο , το «θηρίο» της ζωής του .
      Να που υπάρχουν και οι … «ακουσίως αμαρτήσαντες» . Κι ας λένε , πως δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα …
      ——————————————-
      Τις καλύτερες ευχές μου για χαρούμενες γιορτές , μαζί με την αγάπη μου και … αυτό :

       
  6. mr e.

    Δεκέμβριος 3 , 2012 at 18:54

    Ο λαγός στην αλληγορία σου αγαπητή Άννα τρομοκρατημένος το έβαλε στα πόδια. Δεν συγκρούστηκε με το «θηρίο»… Ούτε καν που σκέφτηκε κάτι τέτοιο. Ούτε που του πέρασε από το μυαλό πως θα μπορούσε και το θηρίο να είχε τρομάξει… Απλά, το έβαλε στα πόδια … Προς το άγνωστο … χωρίς καμιά σιγουριά πως το άγνωστο δεν κρύβει κι αυτό «θηρία» και κινδύνους… Μια απόφαση εν θερμώ. Μακάρι να δικαιώθηκε… Αν όχι, η ειρωνεία είναι πως ποτέ δεν θα μάθει τι θα του είχε συμβεί αν αντί να το βάλει στα πόδια είχε παραμείνει ψύχραιμος και είχε αναμετρηθεί με το… «θηρίο»…
    Την αγάπη μου

     
    • silia

      Δεκέμβριος 23 , 2012 at 00:12

      @ mr e.
      Όλα τα πλάσματα , είναι «προικισμένα» από την φύση τους , με … όπλα , για τους «αγώνες» που θα κληθούν να δώσουν στην ζωή τους . Εκεί έξω … εκεί στην «ζούγκλα» , ο καθένας πολεμάει ή αμύνεται με ό,τι όπλο του χάρισε ο «Δημιουργός» του (άσχετο , αλλά θυμήθηκα , πως η «φιλία» μας mr e. μου , «κλείδωσε» και στέριωσε πάνω σε μια συζήτηση περί του «δημιουργού όντος» … θυμάσαι ? ) .
      ‘Αλλο πλάσμα , αμύνεται με νύχια … άλλο με δόντια … με μυική δύναμη … με πονηρία … με δηλητήριο … με παραλλαγή , με χαμαιλεοντισμό , με γρηγοράδα , με … φυγή …
      Ο λαγός , ο κάθε «λαγός» αυτού του κόσμου , είναι φτιαγμένος για να πολεμάει και να αμύνεται με … την φυγή . Έτσι , θαρρώ πως θα ήταν αδύνατον , να είχε μείνει πρόσωπο με πρόσωπο και να επιχειρούσε να αναμετρηθεί με το … όποιο «θηρίο» … Δεν είναι στην φύση του …
      —————————————
      Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου , χαρούμενες γιορτές .
      Όσο γίνεται .

       
      • mr e.

        Δεκέμβριος 25 , 2012 at 00:13

        Ευχαριστώ για τις ευχές σου. Καλά Χριστούγεννα σε σένα και την οικογένειά σου.

         
  7. heliotypon

    Δεκέμβριος 4 , 2012 at 09:26

    Μου έχει τύχει κάτι ανάλογο με γάτα. Δεν έφευγε από το δρόμο και με ανάγκαζε να προχωρώ με χαμηλή ταχύτητα. Ξαφνικά μου ήρθε μιά φλασιά και κορνάρισα επίμονα. Και τότε η γάτα έστριψε απότομα και χάθηκε μέσα στους θάμνους… Στη ζωή είναι λίγο(;) πιο δύσκολα τα πράγματα!!!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 23 , 2012 at 01:23

      @ heliotypon
      Ναι η Ζωή , είναι πιο … ζόρικη …
      Χαίρομαι να σε βλέπω εδώ .

       
  8. Konstantinos Floridis

    Δεκέμβριος 15 , 2012 at 17:26

    Γάτες,λαγοί,τσαλαπετεινοί,κορυδαλλοί και κουκουβάγιες… Καλές Γιορτές

     
    • silia

      Δεκέμβριος 22 , 2012 at 15:54

      @ Konstantinos Floridis
      Κι ένα σωρό , άλλα αξιαγάπητα ζουλάπια του βουνού και του λόγγου , αλλά και της εξοχής γενικότερα .
      Καλές γιορτές .

       
  9. Μιχάλης

    Δεκέμβριος 18 , 2012 at 19:41

    Κυρία Άννα, το βλογ σας είναι φανταστικό.

    Μιχάλης (από τη γειτονιά..)

     
    • silia

      Δεκέμβριος 23 , 2012 at 01:29

      @ Μιχάλης
      Μιχάλη μου , νιώθω ιδιαίτερη ευχαρίστηση (περηφάνια , θα έλεγα) που επισκέπτεσαι το μπλογκ μου και εκφράζεσαι και τόσο όμορφα γι αυτό .
      Σου εύχομαι τα καλύτερα .

       
  10. faros

    Δεκέμβριος 18 , 2012 at 20:55

    Γεια και χαρά σου !

    Τι γίνεσαι ;
    Χαθήκαμε βρε παιδί !

    ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ !

     
    • silia

      Δεκέμβριος 22 , 2012 at 16:31

      @ faros
      Απομακρυνθήκαμε λίγο , αλλά πιστεύω πως οι καλές φιλίες , δεν χάνονται ποτέ .
      Καλές γιορτές σε σένα και όλη την οικογένεια σου . Να είστε γεροί και χαρούμενοι .

       
  11. αγκνιρα

    Δεκέμβριος 20 , 2012 at 00:12

    Πολύ πετυχημένο ποστ σίλια. 🙂
    Καλές γιορτές από μια πρώην κουκουβάγια και νυν κορυδαλλό 😀

     
    • silia

      Δεκέμβριος 23 , 2012 at 01:34

      @ αγκνιρα
      Σ’ ευχαριστώ αγκνιρα μου και σου εύχομαι κι εγώ , τα καλύτερα .
      —————————————-
      Άσχετο : Πως μπορεί μια «κουκουβάγια» , να γίνει «κορυδαλλός» ?

       
  12. vasilis

    Δεκέμβριος 21 , 2012 at 17:50

    Καλές γιορτές από έναν ακόμα κορυδαλλό και ..ενίοτε μπούφο!

     
    • silia

      Δεκέμβριος 23 , 2012 at 01:41

      @ vasilis
      Όλα τα πλάσματα του κόσμου , ακόμη και τα πιο «ξύπνια» όπως οι «κορυδαλλοί» , μπορεί κάποτε , κάτω από κάποιες συνθήκες , να γίνουν … «μπούφοι» … Δεν είν’ κακό … Συνήθως , φταίει ο Έρωτας .
      Καλές γιορτές vasili και χρόνια πολλά .

       
  13. erimos

    Δεκέμβριος 24 , 2012 at 19:23

    Πέρασα να σου πω μια καλησπέρα και να σου ευχηθώ ο νέος χρόνος να σου φέρει ό,τι επιθυμείς περισσότερο.

    ευχαριστώ σε για το …»αυτό»
    Καλό βράδυ και…
    χαμογέλα.

     
    • silia

      Ιανουαρίου 1 , 2013 at 21:06

      @ erimos
      Και την δική μου «καλησπέρα» , και τις δικές μου ολόθερμες ευχές .
      Υγεία και παντοτινή εσωτερική … ομορφιά .

       
  14. ακροβατιστής

    Δεκέμβριος 30 , 2012 at 10:11

    Ζαχαροζυμωμένες ευχές για την καινούργια χρονιά
    και
    2013 αστεροσκορπισμένες ευχές για υγεία, χαμόγελο και ευημερία για σένα και τους αγαπημένους σου!
    Χρονια πολλά!!!!

     
    • silia

      Ιανουαρίου 1 , 2013 at 21:04

      @ ακροβατιστής
      Λοιπόν , η ζωή κάποιες φορές , γίνεται παράξενη . Όμορφα παράξενη …
      Άκου και … πίστεψέ το . Μπορεί να είμαι λίγο «παραμυθατζού» , αλλά αυτό … πίστεψέ το :
      Στις 30 Δεκεμβρίου (που έγραψες αυτό το σχόλιο) , με το που άνοιξα τα μάτια μου το πρωί , γύρω στις 10.00 (εντάξει … είμαι λίγο υπναρού , τά’ παμε αυτά) η πρώτη μου σκέψη , έτσι στα ξεκούδουνα , ήταν η : «Που χάθηκε ο (η) ακροβατιστής μου ? Τί να κάνει άραγε ?» …
      Ήταν η στιγμή (ή λίγο πιο πριν , ή λίγο πιο μετά) , που έγραφες αυτό το σχόλιο .
      Τελικά , η Ζωή , παίζει όμορφα «παιχνίδια» μαζί μου …
      Μάλλον … μ’ αγαπάει .
      —————————————
      Τις πιο θερμές μου ευχές , καλή μου φίλη .

       
      • ακροβατιστής

        Ιανουαρίου 11 , 2013 at 17:02

        🙂
        Σε φιλώ…

         
  15. faros

    Δεκέμβριος 31 , 2012 at 19:30

    Καλή Χρονιά, κοπελιά, ό,τι επιθυμείς για σένα και ΟΟΟΟΛΗ την οικογένειά σου !

     
    • silia

      Ιανουαρίου 1 , 2013 at 19:36

      @ faros
      Αυτό το «κοπελιά» , ήταν το καλύτερο κοπλιμέντο που μου έγινε , μέσα στον (ήδη) παλιό χρόνο .
      Καλή χρονιά Φάρε μου .

       
  16. Fotini Makri

    Φεβρουαρίου 8 , 2013 at 22:49

    Τι καταπληκτικό κείμενο!!! Χωρίς να το ξέρετε και χωρίς να το θέλατε, μου λύσατε μια απορία ετών! Σας ευχαριστώ!

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: