RSS

ΜΕ… ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ…

30 Οκτ.

Το μόνο θετικό που μας απομένει να κάνουμε την σκληρή στιγμή της… εγκατάλειψης-απώλειας μας από κάποιον (ή κάτι), είναι να διατηρήσουμε την Αξιοπρέπεια μας.
Το «Ἀπολείπειν ο Θεός Ἀντώνιον» του Κωνσταντίνου Καβάφη, αναφέρεται στη μεγάλη αξία που έχει η διατήρηση της Αξιοπρέπειας μπροστά στην απώλεια.
Επιτρέψτε μου να γράψω εδώ τους “θείους” αυτούς στίχους:

Σάν ἔξαφνα, ὥρα μεσάνυχτ’ ἀκουσθεί
ἀόρατος θίασος νά περνᾶ
μέ μουσικές ἐξαίσιες, μέ φωνές –
τήν τύχη σου πού ἐνδίδει πιά, τά ἔργα σου
πού ἀπέτυχαν, τά σχέδια τῆς ζωῆς σου
πού βγῆκαν ὅλα πλάνες, μή ἀνωφέλετα θρηνήσεις.
Σάν ἕτοιμος ἀπό καιρό, σά θαρραλέος,
ἀποχαιρέτα την, τήν Ἀλεξάνδρεια πού φεύγει.
ἕνα ὄνειρο, πώς ἀπατήθηκεν ἡ ἀκοή σου∙
Προ πάντων νά μή γελασθεῖς, μήν πεῖς πως ἦταν
μάταιες ἐλπίδες τέτοιες μήν καταδεχθεῖς.
Σάν ἕτοιμος ἀπό καιρό, σά θαρραλέος,
σάν που ταιριάζει σε πού ἀξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά πρός τό παράθυρο,
κι ἄκουσε μέ συγκίνησιν, ἀλλ’ ὄχι
με τῶν δειλῶν τά παρακάλια και παράπονα,
ὡς τελευταία ἀπόλαυσι τούς ἤχους,
τά ἐξαίσια ὄργανα τοῦ μυστικοῦ θιάσου,
κι ἀποχαιρέτα την, τήν Ἀλεξάνδρεια πού χάνεις.

 
 
 

Ετικέτες: , , , ,

One response to “ΜΕ… ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ…

  1. erimos .

    Οκτώβριος 31 , 2016 at 10:13

    Δεν μπορώ να θυμηθώ που το έχω διαβάσει ή ποιός το έχει πει:
    » Όταν σωπαίνουν οι ποιητές, ουρλιάζουν οι λύκοι»

    Ο Αλεξανδρινός είναι από τους αγαπημένους μου, είχε πολύ ευαίσθητες κεραίες που λάμβαναν τα τεκτενόμενα της κοινωνικής εξέλιξης.
    Και σαν γόνος μιας κοινωνικής τάξης, με ξεχωριστό αρχοντιλίκι, διαισθανόταν τον παραμερισμό της από κάποιυς νεόπλουτους, σωστά είπε ο άνθρωπος, μην ξευτελίζεσθαι με παρακάλια. Δες και το «Όσο μπορείς»

    Επειδή αυτή σου η ανάρτηση σε συνδιασμό με την «ΕΝΑ…ΣΧΟΛΕΙΟ» θα έπρεπε να στοιχειώνουν τον κάθε έναν μας καθημερινά στοχεύουν ακριβώς στο ίδιο, η σιωπή της κοινωνίας και των ποιητών είναι αλλόκοτη για τις μέρες που ζούμε.

    Δες, επτά ολόκληρα χρόνια ζόφου και δυστυχίας για τους Έλληνες δεν βρέθηκε ούτε ένας στιχουργός-τραγουδοποιός ούτε ένας συνθέτης- μουσικός να μετατρέψει το στίχο σε τραγούδι, κτήμα στα χείλη του λαού.

    Και αν κάπου πάει να φυτρώσει κάτι, δες τι του κάνουμε: διάβασε τα σχόλια που ακολουθούν στην ανάρτηση.

    http://anemosantistasis.blogspot.gr/2016/10/10-dab.html

    Πού να βρεθεί η αξιοπρέπεια; Κατά τα άλλα είμαστε περιούσιος λαός. Όταν οι άλλοι πηδούσαν από τα δέντρα, εμείς χτίζαμε παρθενώνες.

    Ευτυχώς όμως υπάρχουν και αυτά:

    http://info-war.gr/mathites-giortazoun-tin-28i-oktovriou-tragoudontas-tous-iroes-vid/

    Μα ποιός να την πάρει «μόνος του τη λευτεριά», μετρηθήκαμε και βρεθήκαμε λίγοι και ελλιπείς. Ίσως γιατί χαθήκαμε «μες την πλύ συνάφεια του κόσμου»
    Ίσως γιατί συνηθίσαμε να ζούμε με το βούρκο, που ως γνωστόν η συνήθεια είναι η δεύτερη φύση του ανθρώπου.

    «Τι εφιάλτης κι αυτός απόψε!

    Κολυμπούσαμε, λέει,
    εσύ, εγώ, ο Νίκος και ο Πέτρος
    κι άλλοι πολλοί πιο πέρα.
    (σάματις και ξέραμε ως πού εκτεινόταν ο βόθρος;)
    κι όλο χαχανίζαμε
    και πιτσιλούσαμε ο ένας τον άλλον

    Ξημέρωσε,
    κι εσύ, εγώ, ο Νίκος και ο Πέτρος
    κι άλλοι πολλοί πιο πέρα
    όλο χαχανίζαμε
    και πιτσιλούσαμε ο ένας τον άλλο…

    Δεν ήτανε λέει εφιάλτης…»

    ΄Ζητώ μια μεγάλη συγγνώμη για την πολυλογία μου, και από εσένα και από τους επισκέπτες-αναγνώστες της σελίδας σου.

    Παρ’όλα αυτά, να έχεις μια καλή ημέρα και…

    χαμογέλα.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: