RSS

ΤΑ… «ΚΛΕΙΔΙΑ»

03 Οκτ.

Σκέφτομαι ότι το μέσα μας, το έχουμε γεμίσει με ερμάρια (ντουλαπάκια), συρταράκια, κουτιά αποθήκευσης, όπου κλείνουμε ό,τι θαυμάσαμε, ό,τι αγαπήσαμε, ό,τι ζήσαμε γενικώς και επομένως θέλουμε να θυμόμαστε.
Όλα καλά.
Υπάρχουν όμως κι αυτά, που μέσα τους κλείνουμε όσα θέλουμε να ξεχάσουμε…
Εκεί είναι το πρόβλημα. Τα «ντουλαπάκια», τα «συρτάρια», τα «κουτιά», που έχουν… ζόρικο περιεχόμενο. Για όλα όμως, υπάρχουν λύσεις. Να, τι κάνεις:
Μια μέρα, που είσαι μόνος (η) στο σπίτι (χρειάζεται ησυχία και περισυλλογή το θέμα) κλείνεις κουρτίνες και τηλέφωνα, μαζεύεις όλα αυτά τα… ζόρικα «ντουλαπάκια» κοντά σου, τα ανοίγεις για τελευταία φορά (μια τελευταία… φρίξη, θα την αντέξεις), βγάζεις τις ταμπελίτσες με τα… ανδρικά (ή γυναικεία) ονόματα, που βρίσκονται πάνω τους, τις πετάς μέσα στο ντουλαπάκι, το κλείνεις οριστικά πια και… καταπίνεις τα κλειδιά…
Ok, ok… μια «βαρυστομαχιά», έως και… «πεθαμενιά», πάντα ακολουθεί αυτές τις πράξεις.
Όμως, δεν θα την έχεις πάντα, ούτε τα «κλειδιά» θα μείνουν μέσα σου για πάντα.
Πέπτονται… πιστέψτε με… το έχω κάνει και ξέρω…
—————–
Φιλιά βρε… 

f5949b2b07437d4114353794052039eb

 

Ετικέτες: , , , , ,

3 responses to “ΤΑ… «ΚΛΕΙΔΙΑ»

  1. argyris446

    4 Οκτωβρίου , 2019 at 04:33

    Reblogged στις worldtraveller70.

     
  2. Ανώνυμος

    4 Οκτωβρίου , 2019 at 07:36

    Χαίρομαι να σε διαβάζω αγαπημένη φίλη! Αυτά τα κλειδιά που λες, τόσο εύστοχα, μόνο ο Κύριος ο Θεός μπορεί να τα πάρει και να ελαφρύνει ό,τι μας πληγώνει. Καλή σου μέρα! Έμμυ Πετροπούλου -Καβάλα

    Αποκτήστε το Outlook για Android ________________________________

     
  3. DaisyCrazy

    5 Οκτωβρίου , 2019 at 21:52

    αχ αχ πόσο πονάει ο έρωτας. άλλοτε γλυκά, τις πιο πολλές φορές υπερβολικά επώδυνα.
    όσο τον ζεις σε βασανίζει μέχρι τρέλας ή θανάτου.
    όταν σου περάσει αναρωτιέσαι γιατί τόσο βάσανο.
    για μένα μετά τα προβλήματα υγείας, τα αισθηματικά είναι τα πιο επώδυνα και βασανιστικά, ειδικά όταν πρόκειται για τον πόνο της απόρριψης.
    όσα κουτιά κ να κλείσεις, όσα κλειδιά κ αν εξαφανίσεις ο πόνος είναι τόσο δυνατός που τρυπαει η ψυχή ως το μεδουλι

    (υγ. δεν τα θυμάμαι, τα ζω γιαυτό είμαι τόσο έντονη 🙂)

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: