RSS

Category Archives: Πόθεν και Διατί ;

ΤΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΥΜΕΝΑΙΟΥ … (κοινώς τα … γαμησιάτικα)

Ok … ok … το παραδέχομαι ότι χρησιμοποίησα έναν κάπως … «πιασάρικο» τίτλο , εκ του πονηρού . Για να κάνετε δηλαδή και ένα «κλικ» παραπάνω , νομίζοντας πως θα παρουσιάσω την τρίτη (μετά την Τζούλια και την Ντούβλη) εκδοχή του … «τί σου κάνω μάνα μου»…
Κάνοντας όμως ένα «κλικ» παραπάνω , απλά θα μάθετε , ποιά σε γενικές γραμμές , ήταν η γνώμη των ανιόντων μας (των πολύ παλιών ανιόντων μας) , για τον … γάμο .
Ιδού λοιπόν :
«Γάμους ευτελείς ποιού» , έλεγε ο Χίλων ο Λακεδαιμόνιος (πολιτικός, νομοθέτης, φιλόσοφος και ελεγειακός ποιητής) , υπονοώντας φυσικά , ότι πρέπει να προτιμάει κανείς τον ολιγοδάπανο και ταπεινό γάμο , τον χωρίς επίδειξη και εξεζητημένη πολυτέλεια .
«Γαμείν εκ των ομοίων . Εάν γαρ εκ των κρειττόνων, δεσπότας , ου συγγενείς κτήση» , δήλωνε ο Κλεόβουλος ο Ρόδιος (τύραννος της Λίνδου, ένας από τους «επτά σοφούς» της αρχαίας Ελλάδας – 6ος π.Χ. αιώνας) , δηλαδή : Να παντρεύεσαι γυναίκα από την ίδια κοινωνική με εσένα τάξη , γιατί αν συμπεθεριάσεις με ανώτερους από σένα , δεν θα αποκτήσεις συγγενείς , αλλά … αφεντικά .
«Την δε μάλιστα γαμείν , ή τις σέθεν εγγύθι ναίει , πάντα μαλ’ αμφίς ιδών , μη γείτοσι χάρματα γένης» … προειδοποιούσε ο Ησίοδος (ο δεύτερος σε σπουδαιότητα αρχαίος ποιητής μετά τον Όμηρο) στα «Έργα και ημέρες» . Δηλαδή , να παντρεύεσαι εκείνη που κατοικεί κοντά σου (και όχι στου διαόλου την μάνα) και που μπορείς να ελέγξεις όλα τα σχετικά μ’ αυτήν για να μην γίνεις με τον γάμο σου η … χλεύη των γειτόνων σου… Με άλλα λόγια «Παπούτσι από τον τόπο σου …»
«Μήτε των πλούτω διαθρυπτομένων μήτε των γένει μεγαλυνομένων όντα χερνήταν εραστεύσαι γάμων» … επέμενε ο Αισχύλος στον «Προμηθέα Δεσμώτη» . δηλ. Ο … χειρώνακτας , δεν πρέπει να επιθυμεί να συγγενέψει μέσω ενός γάμου , με πλούσιους και αρχοντικής καταγωγής ανθρώπους … Τέλος πάντων … λίγο ρατσιστικό το βρίσκω αυτό , αλλά , μεγάλος ο Ποιητής και δύσκολο να του αντιμιλήσεις … Άλλωστε , ίσως να εννοούσε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείς έναν γάμο σαν μέσο για να μπεις σε μια άλλη τάξη ανθρώπων .
Ακούστε τώρα τί … «γαμησιάτικα»  ξεστόμισε και ο Μένανδρος  (Αθηναίος κωμικός ποιητής, ο σημαντικότερος της νέας Αττικής κωμωδίας και ο θεμελιωτής της) :  «Γάμει δε μη την προίκαν αλλά την γυναίκα» (= να μην παντρεύεσαι την προίκα αλλά την γυναίκα) … «Γαμείν ο μέλλων , εις μετάνοιας έρχεται» (= ο σκεπτόμενος να παντρευτεί , έχει αρχίσει ήδη να μετανοεί) … «Το γαμείν εάν τις την αλήθειαν σκοπή , κακόν μεν εστίν , αλλά αναγκαίον κακόν» (= Ο γάμος , αν κανείς θέλει να εξετάζει την αλήθεια , είναι … κακό πράγμα , αλλά αναγκαίο κακό) .
Αλλά και ο Θαλής ο Μιλήσιος , φαίνεται ότι ήταν εναντίον του γάμου . Στην μητέρα του η οποία τον παρώτρυνε να παντρευτεί (αχ , αιώνια Ελληνίδα μάνα) , όταν μεν ήταν νέος , έλεγε : «ουδέπω καιρός» (=δεν είναι ακόμα καιρός) , και όταν γέρασε : «Ουκέτι καιρός» (= δεν έχω πλέον καιρό) ….
——————————————————–
—————————————————————-
Με τούτα και με εκείνα όμως , θυμήθηκα και τα δικά μου … «γαμησιάτικα» και μου είναι αδύνατον να κλείσω αυτή την ανάρτηση , χωρίς να αναφέρω και ένα μικρό περιστατικό από τον δικό μου γάμο :
Ο πατέρας μου (το έχω ξαναπει αυτό) ήταν ένας άνθρωπος , που ποτέ του δεν προσαρμόσθηκε με την Νεοελληνική πραγματικότητα , αλλά ήταν και  φοβερά ευαίσθητος και με αίσθηση του χιούμορ) . Στον γάμο μου λοιπόν (ήμουν και το μοναχοπαίδι του) ενώ είχε τρελλή χαρά που με … πάντρευε , εν τούτοις όταν ήρθε η ώρα να μας χαιρετήσει , αντιλήφθηκα ότι ήταν … δακρυσμένος και σχεδόν μυξόκλαιγε την ώρα που με φιλούσε . Τότε λοιπόν βρήκα την ευκαιρία και του ψιθύρισα συγχισμένη :
– Τί συμβαίνει καλέ μπαμπά ;… γιατί κλαις ;
… για να πάρω την περίφημη απάντηση του που με έκανε να χαχανίσω ξεδιάντροπα … νύφη πράμμα :
– Τίποτα δεν συμβαίνει σε μένα Άννιτσκα … Μια χαρά είμαι εγώ . Αλλά συγκινήθηκα βρε παιδάκι μου με την … πεθερά σου … Κάτι φοβερό πρέπει να της συμβαίνει της καημένης , γιατί από την ώρα που άρχισε ο γάμος , δεν έπαψε να κλαίει …
(Ο αγαπημένος της γιος , γαρ)  .
.

—————————————
 

Ετικέτες: , ,

A.E.I.O.U. (?…)

Περί τίνος πρόκειται ;…
Ηρεμήστε … Θα σας εξηγήσω , πάραυτα . Γιατί άλλωστε είμαι εδώ ; … Για να λύνω τις απορίες σας και να σας εξηγώ τα … μυστήρια του Σύμπαντος Κόσμου .
Πρόκειται για μια ακροστιχίδα , που αποτελείται , από όλα , κατά την φυσική τους σειρά , τα … φωνήεντα , του λατινικού αλφάβητου . Η σημασία της (της ακροστιχίδας) … αποτέλεσε για … αιώνες , ένα μυστήριο . Τί σήμαινε ;… Τί υπονοούσε ;… Τί έκρυβε ;… Όλοι , ή τουλάχιστον πολλοί , μπορούσαν να την δούνε και να την διαβάσουν , γιατί αποτελούσε το έμβλημα του Οίκου των Αψβούργων , αλλά ποτέ κανείς δεν είχε μάθει την σημασία της …. Ώσπου …
… Ώσπου μια Άνοιξη του 1506 (Τώρα , αυτό το «Άνοιξη» , για ξεκάρφωμα το έγραψα , … ιδέα δεν έχω τι εποχή ήταν , αλλά … έτσι μού’ρθε …. βλέπεις με έχει βαρέσει αυτός ό Μάρτης , που μόλις ξεμύτισε) … μία Άνοιξη λοιπόν του 1506 , 13 χρόνια δηλαδή μετά τον θάνατο του Αρχιδούκα , Φρειδερίκου του Ε’ («Φρειδερίκου» , είπα βρε … όχι «Φρειδερίκης» ) , που ανέλαβαν να τακτοποιήσουν το αρχείο του , βρήκαν μια ιδιόχειρη σημείωση του Μεγάλου Δουκός , στο περιθώριο ενός εγγράφου . Πέντε λέξεις , δίναν την λύση του μυστηριώδους αινίγματος , που για πολλά χρόνια , ταλάνισε τους … περίεργους της εποχής αλλά και άλλους που δεν ήταν και ιδιαίτερα περίεργοι (Ακόμη και κάποιοι «κάφροι» στα καπηλιά που έλεγαν «στα @….. μας το τί σημαίνει αυτό το «AEIOU» , είχαν μια κρυφή περιέργεια να μάθουν την σημασία του) … : «Austria Est Imperare Orbi Universo» , δηλαδή «Η Αυστρία , προώρισται να κυριαρχήσει του σύμπαντος κόσμου» ….
Επειδή όμως , δεν υπάρχει , ούτε υπήρξε ποτέ κάποιος , που να μην έχει τους … εχθρούς του , και επειδή και η Δυναστεία των Αψβούργων , δεν ξέφευγε ούτε ίντσα , από αυτόν τον κανόνα , βρέθηκαν κάποιοι καλοθελητάδες , που και νά’βλεπαν τους Αψβούργους να ψιλοσωτάρονται σε δυνατή φωτιά , καρφάκι δεν θα τους καιγόταν , και … ερμήνευσαν αλλιώς την ακροστιχίδα : «Austria Erit In Orbe Ultima» … δηλαδή «Η Αυστρία είναι σ’ αυτόν τον κόσμο η τελευταία» … Ε , μα πια …
Έτσι , πάλι βρισκόμαστε , αν όχι στο απόλυτο , σε ένα αρκετά ζοφερό σκότος , περί της σημασίας της περίφημης ακροστιχίδας …
——————————————————
emblem-001
—————————————————————————————————-
Καλοί μου άνθρωποι : Δαπανώ σχεδόν όλο τον πολύτιμο ελεύθερο χρόνο μου , με το να μελετώ , συγγράμματα , Εγκυκλοπαίδειες , διατριβές , αφιερώματα , βιβλία , πρακτικά συνεδρίων , στιχάκια ημερολογίων , ωροσκόπια , τα Άπαντα της Βέφας , όλες τις μεταφράσεις του Κάμα-Σούτρα και τα Πρωτοχρονιάτικα Αλμανάκ και Καζαμίες , για να σας μεταφέρω τις γνώσεις , και να ξεστραβώνεστε λίγο πτωχά , αμόρφωτα πλάσματα … Και όχι μόνον (τον ελεύθερο χρόνο μου) , αλλά και την ώρα της δουλειάς πολλές φορές ξέρετε τί κάνω ;… Τραβάω στην ψύχρα έναν ρημαδοκαυγά με τους συναδέλφους μου χειρουργούς , γίνεται μπάχαλο , αναβάλλω «θιγμένη» όλα τους τα χειρουργεία , ή τα «φορτώνω» στους αθώους νεότερους συναδέλφους μου και … ελεύθερη πια , συνεχίζω το θεάρεστο έργο μου , ήτοι την μελέτη και την μεταλαμπάδευση των γνώσεών μου σε σας καλοί μου αναγνώστες …
Έτσι , κάπου , που τώρα δεν θυμάμαι ακριβώς πού , διάβασα , πως η έννοια της επίμαχης ακροστιχίδας , ήταν γνωστή από τους Γερμανούς , οι οποίοι αναφέρουν ότι αποτελούσε το έμβλημα του Αυτοκρατορικού Οίκου της Αυστρίας και είχε θεσπιστεί , από τον Φρειδερίκο τον Γ’ . Επειδή δε οι Γερμανοί ήταν από πάντα , … κομπλεξαρισμένοι απέναντι στους Αυστριακούς , αναφέρεται πως η Γερμανική μετάφρασή της , φέρεται να είναι η «Alles Erdreich Ist Oesterreich Unterthan» , δηλαδή «Όλη η Γη , είναι υποτελής στην Αυστρία» … Σ’ αυτή την άκρως ιμπεριαλιστική εκδοχή , οι Αυστριακοί απάντησαν με το περίφημο : «Ιμπεριαλιστές εμείς ;;; ΕΜΕΙΣ ;;; Αλλά , τί να περιμένεις αγάπη μου , από τους ψωριάρηδες τους Γερμανούς , τους «πατέρες» του άκρως ιμπεριαλιστικού «Deutschland Uber Alles» (= Η Γερμανία , υπεράνω όλων)» …
Εκτός όλων αυτών , επίσης κάπου διάβασα , πως τα φωνήεντα του Λατινικού αλφάβητου , είναι μεν 5 (πέντε) , τα a,e,i,o,u , αλλά , χρησιμοποιείται και ένα … έκτο (φωνηεν) το «y» , για τις λέξεις , που λαμβάνονται !!! (sic) , από την Ελληνική , που γράφονται με «υ» … δηλαδή πχ. «pyramis» , «syllaba» , κλπ . Γι αυτό και το «y» , λέγεται «y» graecum , δηλαδή «υ» Ελληνικό ….
Αυτά … Είμαι η Anna – Silia , και μόλις τελείωσα … το σημερινό σας μάθημα . Για τον καιρό , θα σας ενημερώσει η δεσποινίς Πετρούλα , που εκτός από … υφισταμένη μου , είναι και η προσωπική μου κασκαντέρ και με αντικαθιστά στις επικίνδυνες σκηνές , καθ’ ότι τυγχάνει και … σωσίας μου .
Τους ζυγούς λύσατε .
 

Ετικέτες: , , , , ,

ΑΛΚΗΣΤΙΣ

Η Άλκηστις είναι η προσωποποίηση και το σύμβολο της συζυγικής αγάπης, αφοσίωσης , αυταπάρνησης και αυτοθυσίας .
Ήταν κόρη του Πελία , (γιού του Ποσειδώνα και βασιλιά της Ιωλκού) , και παντρeύτηκε τον Άδμητο , βασιλιά των Φερών της Θεσσαλίας , ο οποίος συνδεόταν με μεγάλη και δυνατή φιλία με τον Θεό Απόλλωνα . Λένε πως , ήταν ο Απόλλωνας , που βοήθησε τον Άδμητο , να παντρευτεί την Άλκηστη , που ήταν και η καλύτερη και ομορφότερη κόρη του βασιλιά της Ιωλκού . Όμως με τις … φασαρίες του γάμου , ο Άδμητος , ενώ πρόσφερε θυσίες σε όλους τους Θεούς , ξέχασε να θυσιάσει στην Άρτεμη , την αδελφή του φίλου και προστάτη του Απόλλωνα . Έτσι λοιπόν η Άρτεμις , – καλή , καλή – , αλλά χολώθηκε τόσο πολύ , που καταδίκασε σε …. θάνατο τον ξεχασιάρη , Άδμητο . Ο Άδμητος διέφυγε τον κίνδυνο και πάλι χάρη στον Απόλλωνα, που πέτυχε να εξευμενίσει την αδελφή του θεά και να πείσει τις Μοίρες , να απαλλάξουν τον βασιλιά από τον θάνατο αν κάποιος στενός συγγενής του δεχόταν να πεθάνει στη θέση του. Αλλά οι γονείς του Άδμητου (άκου τώρα) , δεν δέχθηκαν να θυσιασθούν για το παιδί τους. Αντίθετα, η Άλκηστη, χωρίς να διστάσει, θυσιάστηκε στη θέση του συζύγου της. Τότε η Περσεφόνη , συγκινημένη από την αγάπη της Άλκηστης, δεν τη δέχθηκε στον Άδη, αλλά την έστειλε πίσω στον επάνω κόσμο (τέλος καλό , όλα καλά) .
Μνεία γι αυτή την θυσία της Άλκηστης υπέρ του συζύγου της , γίνεται και στο «Συμπόσιο» του Πλάτωνα , ο δε Ευριπίδης , γράφει γι αυτή την θυσία , την ομώνυμη τραγωδία του «Άλκηστις» . Χαρακτηριστικά , αναφέρει ο Ευριπίδης στην τραγωδία του αυτή , ότι μιλώντας ο Χορός των Θεσσαλών γερόντων λέει :
«… Είθε από μας , καθένας , τέτοια γυναίκα νάβρισκε , γιατί , δεν είναι τύχη στον κόσμο μεγαλύτερη , από καλή γυναίκα….»
Παρόμοιο περιστατικό , τρανής συζυγικής αγάπης , βρίσκουμε και στις «Ικέτιδες» του Ευριπίδη , όπου αναφέρεται , ότι όταν έκαιγαν στη πυρά τον νεκρό (κεραυνοβολημένο από τον Δία) Αργείο ήρωα , Καπανέα , έπεσε και η σύζυγός του Ευάδνη στη νεκρική πυρά και κάηκε μαζί του, πράξη που την ανύψωσε σε σύμβολο συζυγικής αφοσίωσης .
————————————————–
Ακούτε κορίτσια ;;;…
Αφιερωμένο , σε όλους τους … ύπανδρους και εξαιρετικά σε όλους τους ύπανδρους εκ Θεσσαλίας ορμώμενους , φίλους και αναγνώστες μου ….
 

Ετικέτες: , , , ,

ΜΕ ΔΥΟ … ΛΕΞΕΙΣ

ΓΝΩΜΙΚΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΛΕΞΕΩΝ
Αδικίαν φεύγειν  .
Αδικούμενος διαλλάσσου .
Άκουε πολλά .
Αρετήν επαίνει .
Βαρύ απαιδευσία .
Γίγνωσκε καιρόν .
Γλώττης κρατείν .
Γνώθι σαυτόν .
Γονείς αιδού .
Γονείς τίμα .
Διαβολάς φοβού .
Δικαιοσύνην δίωκε .
Δοκίμαζε πάντα .
Εγκράτιαν άσκει .
Ειδώς σίγα .
Ειρήνην αγάπα .
Επιμέλειαν έχε .
Επισφαλές προπέτεια .
Έπου Θεώ .
Ευσέβειαν φυλάσσειν .
Έχθρας διαλύειν .
Θεούς τίμα .
Θυμού κράττει .
Καιρόν γνώθι .
Κακίας απέχου .
Κόλακας μίσει .
Λάλει καίρια .
Μέτρον άριστον .
Μηδέν άγαν .
Μηδενί φθόνει .
Μηδενός κατηγόρει .
Μη θρασύνου .
Μη ψεύδου .
Νόμοις πείθου .
Ξένους ξένιζε .
Οργής κραττείν  .
Πάντα ρει .
Παρακαταθήκας απόδος .
Πολυπραγμοσύνην φεύγε .
Πράος ίσθι .
Πρεσβύτερον σέβου .
Πρόσεχε σεαυτώ .
Σιγήν έχε .
Σπεύδε βραδέως .
Τέκνα παιδεύειν .
Τύχη εύχεσθαι .
Φιλοσοφίαν άσκει .
Φίλους ευσέβει .
Φίλους τίμα .
Φρόνησιν αγάπα .
Χρόνος σοφότατον .
Χρόνου φείδου .
 
 

ΚΕΡΑΣ … (κοινώς το κέρατο)


Για μας τους νεώτερους (τους Νεοέλληνες εννοώ) , αποτελεί το σύμβολο της συζυγικής απιστίας , εξ ού και «κερατάς» = ο απατημένος σύζυγος .
Κατά την αρχαιότητα , τα κέρατα , ήταν αντικείμενο σεβασμού , και θεωρούνταν ιερά σύμβολα , επειδή παρίσταναν την δύναμη , και αποτελούσαν συνήθη αναθήματα προς τους Θεούς και άλλες θεότητες , και ιδίως στις … κερασφόρες θεότητες , όπως ο Πάνας , οι Σάτυροι , ο Μινώταυρος κλπ . Kαι όχι μόνο οι αρχαίοι Έλληνες , αλλά και άλλοι αρχαίοι λαοί , θεωρούσαν το κέρας , σαν σύμβολο ρώμης , και δύναμης γενικά . Ακόμη και στην Παλαιά Διαθήκη , βρίσκουμε το «κέρας» , σαν σύμβολο δύναμης . (Σοφία Σειράχ – Ψαλμός ΟΔ’) .
Ο Χριστιανισμός , από αντίδραση στις ειδωλολατρικές πεποιθήσεις , θεώρησε το κέρατο σαν έμβλημα του Διαβόλου και απ’ εκεί και πέρα συναντάμε το κέρατο σαν σύμβολο της συζυγικής απιστίας .
Κατά μια άλλη εκδοχή , επειδή οι άρχοντες , παρείχαν αξιώματα και δύναμη στους συζύγους των γυναικών , με τις οποίες συνδέονταν ερωτικά , αυτοί (οι σύζυγοι) εθεωρούντο ισχυροί , είχαν δηλαδή κέρατα . Από αυτόν τον λόγο , τα κέρατα περιέπεσαν στην έννοια του απατημένου .
Κατά τον Μιχαήλ τον Ψελλό (1018-1078 ) ο λόγος για τον οποίο επικράτησε το κέρατο σαν σύμβολο απιστίας , είναι ότι , όλα τα μη-κερασφόρα ζώα , (λιοντάρια , λεοπαρδάλεις , αρκούδες κλπ) , καθώς και τα πτηνά , από τον αετό , μέχρι το περιστέρι , είναι … οργίλα και … ζηλότυπα , σε αντίθεση με τα κερασφόρα , τα οποία , ούτε οργίζονται , ούτε μνησικακούν ενάντια στα …. παρεκτρεπόμενα θηλυκά …. ( «αυτίκα δε ο λέων , ει μοιχευομένην ίδη την θήλειαν , διασπάται τοις όνυξιν αυτού» ) ….
——————————–
Λοιπόν , παίδες …. Ψοφάω για … σχόλια , επ’ αυτού …
——————————–
Το παρόν ποστ , αφιερώνεται με πολλή αγάπη και χιούμορ στην διαδικτυακή φίλη «Το κέρας της Αμάλθειας»
 

ΚΑΠΟΙΟΙ … «-ισμοί»

1. Κειτουκειτισμός : Έκφραση που χρησιμοποιείται με την σημασία της άγνοιας , απορίας , αμάθειας , αλλά και περιέργειας . Η λέξη πλάσθηκε από την έκφραση «κείται ή ου κείται ;»  , με την οποία ενοχλούσε τους συνδαιτημόνες του , κάποιος αμαθής και πολυλογάς ονόματι Ουλπιανός , που αναφέρεται ότι πήρε μέρος στο Συμπόσιο του έργου «Δειπνοσοφισταί» του σοφιστή και γραμματικού Αθηναίου , από την Ναύκρατιν της Αιγύπτου .

2. Σαβελλιανισμός : Πρόκειται για την αίρεση του Σαβέλλιου , (3ος μ.Χ. αιώνας) από την Πεντάπολη της Λιβύης , κατά την οποία , ο Πατήρ , ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα , δεν αποτελούν τρεις διακρινόμενες μεταξύ τους υποστάσεις , αλλά τρεις τρόπους έκφανσης της μιας και μόνης ουσίας του Θεού .

3. Ριγορισμός : Η χωρίς εξαιρέσεις , αυστηρή και απαρέγκλιτος εφαρμογή ενός Νόμου ή κάποιου κανόνα . Ο Ριγορισμός επιβάλλει , όλες οι ενέργειες του ανθρώπου να έχουν σαν ελατήριο, μόνο την συναίσθηση του καθήκοντος και αποκλείει κάθε υπολογισμό , ή αναφορά σε άλλα αίτια . Ο όρος (rigorismus) προέρχεται από το λατινικό rigor-oris , = το ρίγος , ο πάγος , και μεταφορικά η σκληρότητα , η αυστηρότητα .

4. Σουφισμός : Πρόκειται για Αραβικό , αλλά και Περσικό σύστημα «μυστικοθηρίας»  , κατά το οποίο , το πνεύμα του ανθρώπου , εκπέμπεται από τον Θεό και επιστρέφει πάλι για να ενωθεί μ’ Αυτόν . Μυστικοθηρία = η τάση για ένωση με τον Θεό , που κατορθώνεται , με την ασκητική ζωή και την απαλλαγή από κάθε υλικό δεσμό . Ο όρος προέρχεται από την περσική λέξη suf = χονδρός μάλλινος μανδύας που φορούν οι οπαδοί του συστήματος .

5. Καοδαϊσμός : Σύγχρονη φιλοσοφική τάση – θρησκεία , που ιδρύθηκε στο Βιέτ-Ναμ . Κυριώτερα γνωρίσματα : μυστικισμός , επιβίωση της ψυχής με μετενσάρκωση , σύνθεση θρησκευτικών διδασκαλιών (Βούδδα , Κομφούκιου , Λάο-Τσε , Χριστού) .

6. Μεχριτισμός : Ο όρος , σημαίνει την σύνταξη του «μέχρι» με Αιτιατική (στην Δημοτική) , και όχι με Γενική όπως είναι η ορθή σύνταξη στην Απλή Καθαρεύουσα . Γενικότερα , σημαίνει την ασυνταξία . Είναι κατά κάποιο τρόπο , Σολοικισμός .

7. Σολοικισμός : Συντακτικό σφάλμα . Το να γράφεις ή να μιλάς παρά τους κανόνες της γλώσσας . Σόλοικος = αυτός που μιλάει ή γράφει χωρίς τους κανόνες . Μεταφορικά , ο απρεπής , ο ανάρμοστος . Η λέξη προήλθε κατά τον Στράβωνα , από τους Σόλους , μια πόλη που ιδρύθηκε από τους Αθηναίους στην Κιλικία , οι κάτοικοι της οποίας με την πάροδο του χρόνου , παρέφθειραν την Αττική διάλεκτο και έπεφταν συνέχεια σε γλωσσικά σφάλματα .

8. Παντουρανισμός : Πολιτική και πνευματική Κίνηση , που αποσκοπεί στην ένωση ή τον συνασπισμό όλων των Τουρκικής ή Τουρανικής (μογγολικής) καταγωγής λαών . (Τουράν = οροπέδιο βόρεια της Περσίας , απ’ όπου εξόρμησαν οι Μογγόλοι . Υπέρμαχος του Παντουρανισμού , ετάχθη ο Κεμάλ Ατα-Τουρκ , ο μεγάλος Τούρκος μεταρρυθμιστής .

————————————

Ακολουθεί συνέχεια  ….

 

ΠΕΡΙ … ΠΕΙΡΑΣΜΟΥ

 Ο Μέγας Βασίλειος

Ο Μέγας Αλέξανδρος

Ο Μέγας Βασίλειος , στην πραγματεία του «Προς τους νέους , όπως άν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων» , μεταξύ των άλλων παραδειγμάτων αρετής , μνημονεύει τον Μέγα Αλέξανδρο , ο οποίος , όταν συνέλαβε αιχμάλωτες τις θυγατέρες του Δαρείου – γυναίκες θαυμαστού κάλλους της εποχής – , δεν θέλησε , ούτε να τις δεί , κρίνοντας ότι είναι ανάξιο για έναν που έχει νικήσει στη ζωή του άντρες , να ηττηθεί (πιθανώς) από … γυναίκες . («Αισχρόν είναι κρίνων τον άνδρας ελόντα , γυναικών ηττηθήναι») Αυτό το αναφέρει , για να επισημάνει ότι «Ο εμβλέψας προς ηδονήν γυναικί , κάν μη τω έργω την μοιχείαν επιτελέση , αλλά τω γε την επιθυμίαν τη ψυχή παραδέξασθαι, ουκ αφίεται του εγκλήματος» , επαναλαμβάνοντας με άλλες λέξεις το ρηθέν από τον Ματθαίο «Πας ο βλέπων γυναίκα προς το επιθυμείσαι αυτήν , ήδη εμοίχευσεν αυτήν , εν τη καρδία αυτού» .

Ακόμα : «Μη σε νικήση , κάλλους επιθυμία , μηδέ αγρευθής σοις οφθαλμοίς» (Παροιμία Σολομώντα) .

Και : «Γυναικός όμμα , τοις ακμάζουσι , βέλος» . Δηλαδή : Η ματιά της γυναίκας , είναι βέλος (στην καρδιά) για τους άντρες , που βρίσκονται στην … ακμή τους . (Λίγο ίσως να ακούγεται άσχετο αυτό το τελευταίο , αλλά είναι όμορφο) .