RSS

Category Archives: εξυπνάδες

ΑΡΤΥΜΑΤΑ & ΚΑΡΥΚΕΥΜΑΤΑ

95fb9ecfe768e46d81299787034d2a70

Σαν ήμουνα μικρή, καμιά φορά παρακολουθούσα την μάνα μου που μαγείρευε και κάποια πράγματα, μου φαινόντουσαν παράξενα και ακατανόητα.

Κάποτε την ρώτησα:
– Μαμά η ρίγανη, είναι πολύ ακριβή;
– Όχι αγάπη μου, ούτε καν φθηνή δεν είναι. Τζάμπα την έχουμε… εδώ παρακάτω πάω και την μαζεύω το καλοκαίρι.
– Τότε γιατί βάζεις τόση λίγη, και δεν βάζεις μια χούφτα να νοστιμίσει πιο πολύ το φαγητό;
– Γιατί αν βάλω πολύ ρίγανη, το φαγητό θα πικρίσει, ενώ αν βάλω λίγη, θα νοστιμίσει…
————————-
Ας μιλήσουμε σήμερα, για την… προστυχιά στον έρωτα. 🙂
Η προστυχιά στον έρωτα, είναι σαν την ρίγανη στο φαγητό. Μια πολύ μικρή δόση, νοστιμίζει τον έρωτα… Μεγαλύτερη, όντως τον χαλάει.
Κι όταν σερβίρεις, ή γεύεσαι… νόστιμο έρωτα, η ζωή σου γίνεται ομορφότερη.
________________
Τί κάθομαι και… θυμάμαι τώρα… 🙂 🙂 🙂

.
 

Ετικέτες: , , ,

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ…

Λοιπόν, σας προειδοποιώ: Σήμερα, να προσέχετε πολύ, πως με κοιτάτε, πως μου μιλάτε… γενικώς να προσέχετε…Είμαι σε κατάσταση… υστερίας! Μάλιστα, υστερίας και… εξηγούμαι:

Εδώ και αρκετά χρόνια, πάσχω από μια αλλεργική δερματίτιδα του έξω ακουστικού πόρου, που την αντιμετωπίζω με κατά καιρούς κρέμα κορτιζόνης. Όχι τίποτα σπουδαίο, αλλά ενοχλητικό.
Πες ο ένας, πες ο άλλος, με έπεισαν να δοκιμάσω την Εναλλακτική Ιατρική με… βότανα και συγκεκριμένα, με σπαθόλαδο. Μου έφεραν κιόλας σαν δώρο ένα βαζάκι με δαύτο… Όμορφο, αρωματικό, λαμπερό, κατακόκκινο… λιμπιστικό.
Ψες βράδυ λοιπόν, ευπειθής στις οδηγίες των «εναλλακτικών θεραπευτών» μου, έβαλα το σπαθόλαδο, μέσα στα αυτιά μου (όποιος αρχίσει να γελάει από τώρα, δεν θα του ξαναμιλήσω), κοίταξα λιγάκι θλιμμένα τις μαξιλαροθήκες και τα σεντόνια («δεν θα τα βουλώσεις με βαμβάκι τα αυτιά» ήταν η αυστηρή οδηγία). «Δεν γ…. -σκέφτηκα- θα τα πλύνω το πρωί, αφού θα λαδωθούν» και ξάπλωσα, περιμένοντας τον νεαρό… Μορφέα, να με πάρει αγκαλιά…, πράγμα και που έγινε…
Γλυκός ο ύπνος… Ανέφελος… Είδα και κάτι ωραία όνειρα που όμως αισχύνομαι να σας τα περιγράψω… Θα σας τα περιγράψω μια άλλη φορά, που δεν θα αισχύνομαι, γιατί ενίοτε, συμβαίνει κι αυτό το τελευταίο.
………..
Ξύπνησα σχεδόν… ευτυχισμένη… Σκοτεινά, πολύ λίγο φως από τις γρίλιες…
Κάτι… μυστήριο, σάλευε ολόγυρα μου… πάνω μου, κάτω μου… σαν να με χάιδευε στο πρόσωπο, στα μαλλιά, στο σώμα όλο… «Ουάου!!!» -σκέφτηκα- τί τάχα τρέχει και άναψα το φως…
Κολυμπούσα μέσα σε μια λίμνη… μπορείς να την πεις και θάλασσα, από… μυρμήγκια… ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ ΠΑΝΤΟΥ!!! Στα αυτιά, στα μαλλιά, στα ρουθούνια, στον λαιμό… (σιγά μην σας διηγηθώ και τα παρακάτω… εσείς είστε ικανοί να γελάτε, μέχρι μεθαύριο)… παντού.
Μόλις πριν λίγο ξεμπέρδεψα με δαύτα. Ψέκασα παντού, έστρωσα στην βιβλιοθήκη για να κοιμάμαι στο εξής, έμεινα μία ώρα στο ντουζ, πήρα δύο Lexotanil, έβαλα την γνωστή κρέμα κορτιζόνης στα αυτιά μου, πέταξα το σπαθόλαδο και τώρα προσπαθώ να θυμηθώ δυο τρεις ασκήσει γιόγκα, που είχα μάθει κάποτε και που λένε, μπορούν να σε γλυτώσουν από την απόλυτη… ταραχή…
Την Εναλλακτική μου, μέσα…

9013a3db3508d9d58e2d6c9afd5a320d

 

Ετικέτες: , ,

ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ ;

ΥΠΑΡΧΕΙ  ΘΕΟΣ ;

 

Φρέσκο… επί του πιεστηρίου που λένε (από την απογευματινή μου βόλτα στο super-market) :
———————————
Πρέπει να βγω από μονόδρομο, πάλι σε μονόδρομο, στρίβοντας αριστερά. Τα αυτοκίνητα έρχονται από τα δεξιά μου. Η ορατότητα περιορισμένη, λόγω μιας κλειστής στροφής στα δεξιά μου (από εκεί που έρχονται τα αυτοκίνητα). Περιμένω λίγο, ελέγχοντας πάντα και δεξιά μου αλλά και αριστερά μου, που στα 50 μέτρα είναι το φανάρι που βγάζει σε μεγάλο κόμβο… Αποφασίζω να φύγω. Την ώρα, που έχω ολοκληρώσει την έξοδό μου στον νέο μονόδρομο. τον βλέπω να έρχεται με… χίλια από την στροφή και… πάει λέω θα με κοπανήσει από πίσω… (ευκαιρία να το βάψω… τζάμπα)… αλλά φρενάρει την τελευταία στιγμή και αποσοβείται η σύγκρουση… Ακούω την κόρνα του επίμονη, δεν δίνω σημασία και συνεχίζω προς το φανάρι, όπου και σταματώ… Κόκκινο. Σταματάει από τα αριστερά μου, κορνάροντας συνέχεια και χειρονομώντας έξαλλος. Κάτι ορύεται, αλλά δεν τον ακούω. Αποφασίζω να «παίξω» το… σενάριο, «Αφελής, ψιλοανόητη μεσήλιξ… στο βολάν» και ανοίγω το παράθυρό μου:
-Ορίστε?… τί θέλετε?
-Τί να θέλω μωρή από τα μούτρα σου? (αυτό με τα «μούτρα», με ενόχλησε λιγάκι, αλλά αποφάσισα να μην του το πω). Θα χτυπούσαμε!… έτσι βγαίνουν?
-Ω… αλήθεια? Θα με χτυπούσατε από πίσω? τι κρίμα… θα βρίσκατε τον μπελά σας… Χίλια συγνώμη…
-Τί συγνώμη μωρή γκιόσα (κάποιος στα σχόλια, σας παρακαλώ να μου πει, τί είναι αυτή η γκιόσα… εμένα μού’ρχεται να γελάσω, όταν το ακούω). Για συγνώμη είσαι?
-Αλλά?… τί πρέπει να κάνω ? (τελικά, με εξιτάρει αυτό το «σενάριο»)
-Να προσέχεις μωρή μαλακισμένη… Αυτό πρέπει να κάνεις…
-Ok, ok… την επόμενη φορά, θα προσέχω (ήθελα να συνεχίσω, αλλά το μάτι μου πήρε το φανάρι που είχε γίνει πράσινο και μάλιστα προς το τέλος του… είχαμε χάσει το φανάρι με την… πολιτισμένη κουβέντα μας), και… μάρσαρα μπας και το προλάβω…
-Μαλάκω, ε μαλάκω… αγάμητη, που έπιασες ένα τιμόνι και όποιον πάρει ο Χάρος…
Ομολογώ, ότι αυτό το «αγάμητη» με πείραξε… Τσαλάκωσε την… ματαιοδοξία μου… Ήμουν έτοιμη να βγάλω το filofax μου, όπου, πλάκα τα παράσημα… συγνώμη, οι λίστες ήθελα να πω, με τα ανδρικά ονόματα, διευθύνσεις, τηλέφωνα, e-mails κλπ), αλλά δεν πρόφτασα… Ο δικός μου, όρμησε έξαλλος, εμπρός, περνώντας ένα ήδη… βαθύ κόκκινο και σε ελάχιστα δεύτερα, βρέθηκε στην μέση του μεγάλου κόμβου…
«Πρόσεχε!» θέλησα να του φωνάξω, αλλά με πρόλαβε ο ήχος απ’ τις… λαμαρίνες… Ο τύπος, τράκαρε… Πέταξε όλο το πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου…
Όχι όποιου κι όποιου αυτοκινήτου… Το πίσω μέρος του… Ανακριτικού της Τροχαίας…
Τελικά, υπάρχει Θεός!

 

ΔΙΑ ΒΙΟΥ… ΕΡΩΣ

e699eee93e8c624cc5cee9f4d37872b4

Το αφιέρωμα μου, την σημερινή ημέρα της γιορτής των ερωτευμένων, είναι αυτό:

Κάποτε, πριν μερικά χρόνια, (8 περίπου) μια πολύ-πολύ καλή διαδικτυακή φίλη, άγνωστη μου μέχρι εκείνη την στιγμή, μου είπε (έγραψε-πληκτρολόγησε, τέλος πάντων):
-Τον άνθρωπο, που με κάνει και γελώ, τον ερωτεύομαι δια βίου.

Μου άρεσε υπερβολικά, τόσο… που το έκανα μότο μου, σύνθημα ζωής, «παντιέρα» μου…
Μ’ αυτό λοιπόν το υπέροχο «Τον άνθρωπο, που με κάνει και γελώ, τον ερωτεύομαι δια βίου», κλείνω την σημερινή εορταστική ημέρα…
Και… πού είστε… για να εξηγούμαστε. Όταν λέω «τον ερωτεύομαι», εννοώ, με την… ευρεία έννοια…
Άντε, γιατί μερικοί από εσάς… τί λέω?… πολλοί από εσάς, είστε έτοιμοι, να μου στείλετε… ανέκδοτα.

 

ΓΑΜΩ ΤΟ …

Άκου τώρα …
Κοιτάξτε τί έγραφα , πριν από περίπου 5 (πέντε χρόνια) :
—————————————–
Η λέξη “γαμώ” , εκτός από την κλασσική περι αναπαραγωγής έννοια της , χρησιμοποιείται την σήμερον ημέρα κατά κόρον από :
Αυτούς που πήραν το εκκαθαριστικό της Εφορίας.
Αυτούς που τριγυρνούν μία ώρα μέχρι να βρουν πάρκιγκ .
Αυτούς που αποκλείσθηκε η ομάδα τους με γκολ που δέχτηκε στο 89′ .
Αυτούς που απέτυχαν στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ
Αυτούς (ες) που τους χάλασε η βαφή και βγήκαν τα μαλλιά προς το … λαχανί .
Αυτούς που τους πούλησαν Viagra “μαϊμού” και το κατάλαβαν κάπως αργά .
Από τον … Γιωργάκη , όταν τον μάλλωσε η μαμά του (Μαργαρίτα) γιατί … έχασε στις εκλογές .
Από τον Κωστάκη (τον Πρωθυπουργό … you know) , όταν κλαίνε τα δίδυμα (και τα δυο) μέσα στην νύχτα .
Από τον Ζαχόπουλο , όταν οι συμβασιούχοι (ες) του κουνάν μπροστά στην μούρη διάφορα DVD .
Από τον Μαγγίνα όταν οι Πακιστανοί του , έμαθαν την λέξη “ένσημα” .
Από την Φάνη Πάλλη-Πετραλιά , όταν … σαβουρντίχτηκε στο πεζοδρόμιο (πεζοδρόμιο ήταν ; .. πάτωμα ήταν ; .. δεν θυμάμαι πια καλά)
Και …. Από την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων , όταν γύρω στις 10 με 12 , του μηνός , αντιλαμβάνονται ότι τους τελείωσαν τα λεφτά .
(‘Οποιος θέλει , μπορεί να συμπληρώσει την λίστα)
————————————————————————–
fuck,you,bad,girl-13907d9a9dba6e37e2906a50347d66f8_h
————————————————————————
Θα ήθελα να ξαναγράψω μια λίστα κάποιων που σήμερα χρησιμοποιούν την λέξη και για ποιες αιτίες … μα , δεν μπορώ …
Γιατί ?…
Μα γιατί , η λέξη «γαμώ» , εκτός από την κλασσική περί αναπαραγωγής έννοια της (κλασσική αξία) , χρησιμοποιείται πια από τους πάντες για τα πάντα που τους συμβαίνουν τελευταία .
Έχει κανείς αντίρρηση ?
Θέλει κανείς να μας γράψει … παραδείγματα ?
Θέλει … είμαι σίγουρη 
Εμπρός λοιπόν … Σας ακούω .
 
 

Ετικέτες: , , ,

ZOO … (αφιέρωμα στην ημέρα του Αγίου (?) Βαλεντίνου)

Μου είπε (έγραψε) κάποτε παλιά , κάποιος φίλος , στα πλαίσια μιας κουβέντας περί … Έρωτος :
 «Να το … προσγειώσω λιγάκι το … θέμα ?… Ας το προσγειώσω .
Ο έρωτας θέλει δύο , κι αυτοί οι δύο , να είναι άνθρωποι , με τις αδυναμίες τους , με τα λάθη τους , με την μετριότητα τους , με τις μ@@@κίες τους , με … με … με …
Άρα ???
Άρα , έρωτας και Βλακεία , Έρωτας και Ευτυχία , Έρωτας και Δημιουργία , Έρωτας και προβλήματα , Έρωτας και Πόνος , θα συνυπάρχουν στον αιώνα των αιώνων … Αμήν …
Κάνουμε χωρίς φαί ;;;Κάνουμε χωρίς ντύσιμο ;;;… όχι . Τρώμε πάντα αυτό που πρέπει ;;; Ντυνόμαστε όπως πρέπει ;;; Όχι ! … Έτσι είναι και ο Έρωτας . Περίεργο πράγμα ?… όχι , εντελώς φυσιολογικός ! 
Τίποτα παραπάνω … τίποτα λιγότερο … απλά … φυσιλογικός !
Γι αυτό λοιπόν σου λέω και σου ξαναλέω : 
Ο έρωτας θέλει δύο …  κι αυτοί οι δύο , να είναι άνθρωποι !
——————————————————————
Επειδή το χιούμορ είναι μια … κοφτερή λεπίδα που με την κατάλληλη χρήση , μπορεί να πιάσει τους φόβους και τις ανασφάλειες σου και να τους (τις) κάνει … κρόσσια και επειδή νομίζω πως όλοι μας αυτή την εποχή είμαστε λίγο πολύ , γεμάτοι φόβους και ανασφάλειες , θα σας πω (γράψω) την απάντηση που του έδωσα :
“Και αυτοί οι δύο να είναι … άνθρωποι …” ???
Μπα , μην το λες … Δεν ειναι πάντα απαραίτητο , να είναι άνθρωποι
Εμένα κάποιον , που παλιά ήμασταν τρελλά ερωτευμένοι μεταξύ μας , όλοι λέγανε , πως ήταν … γαϊδούρι και για κάποιον άλλο , που επίσης αγαπούσα , ή νόμιζα πως αγαπούσα (στο απώτερο παρελθόν) η μάνα μου έλεγε πως είναι μεγάλος … μπούφος και στην τελική , δεν είχε και άδικο .
Επίσης κάποιος που επίσης στο μακρυνό παρελθόν , ήταν ερωτευμένος μαζί μου (κι εγώ … δεν λέω … ) , με φώναζε “περιστέρα μου” , “γατούλα μου” (του σεξ) , “ελαφίνα μου” (μη βλέπεις , που τώρα πάχυνα … λίγο) … και άλλα τέτοια από το ζωικό βασίλειο … και όταν χωρίσαμε , με είπε και … “γουρούνα” ….
Ακόμη , ο εδώ και 35 χρόνια σύζυγος μου , προχθές που του είπα ψέμματα για κάποιες … αγορές που έκανα (και το … ανακάλυψε το ψέμμα) , μου είπε επί λέξει : “Σίλια , είσαι μεγάλη … κατσίκα» … Και επειδή τον αγριοκοίταξα , το διόρθωσε αμέσως σε :»Σίλια , είσαι μεγάλη … μαϊμού” …
Βλέπεις λοιπόν , πως δυό ερωτευμένοι , δεν είναι πάντα , εκ προοιμίου … άνθρωποι .
————————————————-
.
Άντε βρε … και του χρόνου με υγεία (του Αγίου Βαλεντίνου) 
Α , και το σύνθημα μας ας είναι (όπως έγραψα σήμερα και στο facebook) :

«Ερωτευθείτε , γιατί … χανόμαστε !»

– 
 update της 15ης -2-2012
————————————-
Αν με παρακαλέσετε … γονατιστοί και ένθερμα με ικετέψετε , θα σας διηγηθώ και την ιστορία του άντρα που με φώναζε чайка , δηλαδή «γλάρο» (τσάικα) . 
Οι περισότερες εικόνες , είναι παρμένες από εδώ 
 
 

Ετικέτες: ,

HELP ME PEOPLE ! … (ό έστι μεθερμηνευόμενον εις … ΑΓΙΟΥΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ! )

Κάποτε , σε βαριά απελπισία , από ερωτική απογοήτευση , καθώς εξομολογιόμουν τα …  «πάθη της ψυχής” μου , σε μια κολλητή μου , πήρα την εξής απάντηση-παρηγορία :
– Όλα θα αμβλυνθούν μια μέρα και κάποτε ίσως και να ξεχαστούν …. Αλλά επειδή  “ουδέν κακόν αμιγές καλού” , εκμεταλλεύσου αυτή την φάση για να μπορέσεις να γράψεις , μπας και τελειώσεις αυτό το …ρημάδι το βιβλίο σου …
– Τι εννοείς ; ότι τώρα χωρίς τον «—»  θα έχω χρόνο ; (κλαψούρισα)
– Όχι βρε , μην αρπάζεσαι… Εννοώ ότι θα έχεις ….κατάθλιψη …. Έτσι θα σου κατεβαίνουν ιδέες .
– Μα , οι καλές ιδέες για γραφή , κατεβαίνουν μόνον όταν διακατέχεσαι από θλίψη … από κατάθλιψη ;…
– Ούτε λόγος … 
Ξέρετε γιατί το έγραψα αυτό το παραπάνω ;…
Μα , γιατί απλά είναι η απόδειξη ότι … ΔΕΝ  πάσχω από κατάθλιψη …
Και για να γίνω πιο κατανοητή , σας πληροφορώ (κάτι που φυσικά το έχετε αντιληφθεί ήδη … όλοι) ότι τον τελευταίο καιρό , λίγο το οικονομικό πρόβλημα , λίγο η κλεισούρα μέσα στο σπίτι , λίγο η συνέπειες της απομάκρυνσης από την 37χρονη «θητεία» μου μέσα στα Νοσοκομεία (όπου μοιραία έρχεσαι σε επαφή με όλων των ειδών τους ανθρώπους) , λίγο τα χρόνια που περνούν με τις … συνέπειές τους … με έρριξαν σε ένα μαρασμό να το πω … ζάρωμα να το πω … απραξία … απομόνωση ?… Όπως όμως και να το πω , πίστεψα ότι βρίσκομαι σε κατάθλιψη .
Σαν … σωτηρία απ ‘ αυτή την στρυφνή σκέψη , μου ήρθε η ανάμνηση αυτής της κουβέντας με την ομολογουμένως … σοφή κολλητή μου … Οταν έχεις κατάθλιψη … γράφεις . Όταν ΔΕΝ γράφεις τί έχεις ?… Απλά … έλλειψη ιδεών («τεμπελιά» , πήγα να γράψω , αλλά ας μην εκθέτω περισσότερο τον … υπέροχο Εαυτό μου …. καθ’ ότι και η Ταπεινοφροσύνη , δεν είναι και η Αρετή που τρέχει από τα μπατζάκια μου)  .
Έλλειψη ιδεών λοιπόν … Χμ…. ζόρικο αυτό .
Και όταν διακατέχεσαι από κάτι «ζόρικο» , τι κάνεις ???
Μα … απλά ζητάς βοήθεια από τους «δικούς» σου ανθρώπους …
Και ποιοί είναι οι «δικοί» μου άνθρωποι ?  Έλεος … μην μου πείτε «ο σύζυγος» , ή  «τα παιδιά» σου , γιατί σας πληροφορώ , πως τους …. «γυρίζει» το μάτι ανάποδα , κάθε που με βλέπουν καθισμένη στον υπολογιστή να γράφω και να … «τους γράφω» . Μη μου πείτε ακόμη και … «οι γείτονες» ή οι εξωδιαδικτυακοί φίλοι , γιατί με έχουνε «γραμμένη» γιατί πιστεύουν ότι κι εγώ τους έχω γραμμένους λόγω της ενασχόλησης μου με τα διαδικτυακά …
Τί (ή μάλλον … ποιοί) μου μένουν τελικά ? …
Μα … εσείς αγαπημένοι μου αναγνώστες (bloggers και μη) φυσικά . Άλλωστε , εσείς είστε που ανησυχείτε , και επιθυμείτε και … τρώγεστε κυριολεκτικά για μια μου … αράδα εδώ μέσα .
Αγιούτο ! λοιπόν καλοί μου φίλοι … Βοήθεια  ! … Help !…. πως να το πω …
Βοηθάτε με καλέ . Δώστε μου …. προτείνετέ μου … εμπνεύστε μου ιδέες …
Ελάτε … Δεν είναι δα και δύσκολο . Κάτι θα βρείτε . Κάποια λέξη , κάποια κρυφή σας (ανομολόγητη) επιθυμία , κάποια αμαρτωλή ή δακρύβρεχτη , ή ξεκαρδιστική ιστορία που σας έρχεται στο μυαλό … στην μνήμη … κάτω από την γλώσσα σας τέλος πάντων , αλλά δεν την ξεστομίσατε μέχρι τώρα … Δώστε μου κάτι … να το κάνω ιστορία (να βάλω φυσικά και τις «σάλτσες» μου) , να έχετε να πορεύεστε μέσα στον μακρύ παγωμένο και δυσκοίλιο Χειμώνα που μας περιμένει .
Και επειδή οι περισσότεροι από εσάς , είστε bloggers , θα μπορούσατε να μου αντιτείνετε το … «Μα … αν έχουμε ιδέες , γιατί να τις δώσουμε σε σένα , και να μην τις γράψουμε εμείς ?» …
Μα … γιατί με … λατρεύετε γλυκές μου αγάπες … Γι αυτό …
Φιλιά και … περιμένω .
Ένας ένας … Μην σπρώχνεστε .
.

HEEEELP MEEEE !!!

———————————————
ΥΓ . Ιδέα γι αυτό το ποστ (εκτός από την … ανέχεια ιδεών που με κατατρύχει τελευταία , μου έδωσαν ένα κείμενο της  Λιακάδας (περί … έμπνευσης)  και η παρακάτω εικόνα :
.

OW MY DEAR ... HELP ME PLEASE ...


 

Ετικέτες: , , , , , ,