RSS

Tag Archives: αυτοσαρκασμός

… ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΠΟΤΕ ΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ…

Ένα πολύ όμορφο σχόλιο αγάπης, που δέχθηκα αυτές τις τελευταίες ημέρες, από διαδικτυακό φίλο, με έκανε να θυμηθώ κάποια συζήτηση με τον Τάκη, παλιά… αρκετά παλιά, περίπου 10 χρόνια πριν…
-Σε… ζηλεύω, (μου είχε πει). Κάνεις τους ανθρώπους να σ’ αγαπούν…
Το αρνήθηκα και σθεναρά μάλιστα:
-Τί είναι αυτά που λες? Εσένα αγαπάνε οι άνθρωποι. Εμένα… ίσως γιατί είμαι μαζί σου. Είμαι νευρική, απότομη καμιά φορά, σκληρή με τις αλήθειες μου…
-Εμένα μ’ αγαπάνε, γιατί τους προσφέρω κάτι… υλικό. Εσένα, γιατί αγαπούν αυτά που γράφεις… Είναι ζόρικο αυτό κι εσύ το καταφέρνεις μια χαρά. Είναι κάτι σαν… Μαγεία. Α ρε μπαγάσα, δεν θα μείνεις ποτέ στερημένη από… Αγάπη…
… και να ξέρεις, πως κι εμένα μου αρέσουν αυτά που γράφεις, ιδίως αυτά τα… αυτοσαρκαστικά σου και κάποια άλλα, που με κάνουν και δακρύζω…
_____________________
Σ’ ευχαριστώ φίλε μου γι αυτό το «σ’ αγαπάω», όχι μόνο γιατί είναι ωραίο να σ’ αγαπούν και να σου το λένε, αλλά και γιατί με έκανες να θυμηθώ αυτήν την «ομορφιά».
———————————————————–
grafeas--2-thumb-large

 

Ετικέτες: , , , , , ,

ΤΟ … ΕΡΠΕΤΟ που έγινε … ΠΟΥΛΙ !…

Όχι καλοί μου άνθρωποι … Δεν ήρθε η ώρα να διαβάσετε … Επιστημονική Φαντασία εδώ μέσα … Ούτε τίποτε … προστυχιές και σόκιν , μια που και η λέξη «ερπετό» , αλλά και η λέξη «πουλί»  (προπαντός αυτή) παραπέμπουν σε … φαντασιώσεις που η φυσική μου … αιδημοσύνη (ποιός γέλασε ; ) μου απαγορεύει να αναφέρω .
Απλά , ήρθε η ώρα , να θυμηθώ , τί ακριβώς είναι αυτό εδώ … Το blog μου εννοώ βρε … (πού πηγαίνει το μυαλό σας ; ) …Τί σημαίνει blog ; Σημαίνει ηλεκτρονικό , ή διαδικτυακό , ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων … Ημερολόγιο … Ημερολόγιο , πάντως …
Λοιπόν … τεντώστε τα αυτάκια σας … γουρλώστε τα ματάκια σας … φορέστε τα γυαλάκια σας , … συγκεντρωθείτε και … απολαύστε … Έχουμε και λέμε :
*****************************************************
ΚΥΡΙΑΚΗ 6 Δεκεμβρίου 2009 (του Αγίου Νικολάου βοήθεια μας … Όχι δεν πρόκειται να σας πω την ιστορία , που τα «είχα» με κάποιον Νίκο κάποτε και με «πούλησε» για κάποιαν άλλη)
Αγαπημένο μου ημερολόγιο :
Μάθε πως … το κέφι μου τον τελευταίο καιρό , παριστάνει το … ερπετό . Σέρνεται δηλαδή κάπου στα πόδια μου και στα πόδια των υπολοίπων που περπατάνε μαζί μου … δίπλα μου … κοντά μου … το κατόπι μου , ή και μπροστά μου , με κίνδυνο κάποιος απ’ όλους αυτούς , συμπεριλαμβανομένης και της αφεντιάς μου , να το … πατήσει και να του βγάλει τα άντερα , και … κέφι χωρίς άντερα … αποχαιρέτα το … Φεύγει και χάνεται , ανεπιστρεπτί … Η αλήθεια είναι πως κάποιοι , που με αγαπούν προσπάθησαν να το συγκρατήσουν και να το πείσουν να μην κάνει άπρεπα πράγματα και … πέφτει (δεν θέλω γελάκια) συνέχεια και χάνει το ύψος του  («και χάνει την στύση του» ήθελα να γράψω , αλλά φοβάμαι μην με πάρετε και για καμιά ουτιδανή ή εντελώς καταθλιπτική πια… ) . Ό, τι και να έκαναν όμως , δεν τα κατάφεραν και το περίφημο κέφι μου , κόνταινε … και έπεφτε … και έπαψε να χοροπηδάει και να περπατάει δίπλα μου και άρχισε να σέρνεται στα τέσσερα , και μετά τα «τέσσερα» μίκραιναν και ατρόφησαν , μέχρι που μαράθηκαν εντελώς και το πάλε ποτέ ζωηρό και «πηδηχτό» κέφι μου έγινε ένα θλιβερό σερνάμενο ερπετό κι εκείνο … έτοιμο να μετοικήσει στους Ασφοδελούς Λειμώνες …
Και ίσως έτσι να γινόταν , αγαπημένο μου Ημερολόγιο , αν σήμερα Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009 (του Αγίου Νικολάου βοήθεια μας … άσε , αυτό το ξαναείπα… ) , δυο άνθρωποι , που ειλικρινά δεν ξέρω αν με αγαπούν , κατάφεραν και μάλιστα , ερήμην της πραγματικότητας , να βάλουν «πόδια»  , και «μπόι» και ζωντάνια και … «φτερά» στο σερνάμενο κέφι μου και από ημιθανές ερπετό με δυο-τρεις κουβέντες τους , να το μετατρέψουν σε ένα ολοζώντανο , ζωηρό , φτερωτό πουλί (δεν θέλω γέλια, είπα) που ξέφυγε ήδη πολλά «κεφάλια» πάνω απ’ το μπόι μου και τιτιβίζει χαρούμενο …
Miracolo ? … Ίσως …
Ένας άντρας και μία γυναίκα . Δεν γνωρίζω το όνομα  τους , (ένα nickname έχουνε μόνο) ούτε την φάτσα τους (ένα avatar για πρόσωπο) και μάλλον τους είμαι … αδιάφορη , ή στην καλύτερη των περιπτώσεων , απλά συμπαθής … Και όμως , κατάφεραν την … μετάλλαξη του «ερπετού» σε «πτηνό» . …
Και να πως :
Σε κάποια Ιστοσελίδα , καλό μου Ημερολόγιο , είχα αναρτήσει σε μια προσπάθεια αναζωπύρωσης της διάθεσής μου , μια … «εξυπναδούλα» … Αυτή :
=========================================

Όσοι δεν μπορείτε να το διαβάσετε , ή όσοι μόλις και το διαβάζετε , να πάτε να κοιταχθείτε …

===========================================
Σχολίασαν κάποιοι , άνδρες και γυναίκες , νέοι και μεγαλύτεροι , όλοι με  μια αίσθηση ελαφρού χιούμορ , ώσπου  είδα αυτό :
………………………………………………………………………..
Πάνος Θ. —-  Εύκολα διαβάζεται, δεν είναι τίποτε:
«Η ΕΛΛΗ ΕΨΗΣΕ ΔΗΜΙΟ. ΟΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΗΣΗ»
………………………………………………………………………………………….
Άντρας ήταν ο σχολιαστής , που δεν ξέρω την ηλικία του , ούτε την παιδεία του , ούτε την μόρφωση ή την καλλιέργεια του , ούτε την φάτσα του (το avatar του , δεν μου λέει , τίποτα) ….
Χαχάνισα τόσο δυνατά , που ο γέρο-Χιόνης μου (ο γάτος μου) που τον τελευταίο καιρό το έχει ρίξει σε ολοήμερη υπνοθεραπεία , σηκώθηκε συγχισμένος και έτρεξε προς την πόρτα … Ξαφνικά έννοιωσα ότι το … «κέφι» μου , σαν να έβγαλε μικρά ποδαράκια , που όλο και ψήλωναν , μέχρι που σαν να το είδα να τρέχει χαρούμενα σαν «ιμέρειος κήλων» (έφηβο πουλάρι σε οργασμό) δίπλα μου , στο ύψος των ματιών μου …
Συνέχισα , αγαπημένο μου ημερολόγιο το σερφάρισμα ώσπου σε ιστοσελίδα φίλου , πέτυχα πάνω σε μια χαρούμενη ψιλοκουβέντα κάποιων σχολιαστών … Μπήκα κι εγώ στην (ας το πούμε) συζήτηση , μέχρι που ξεχώρισα κάποια γυναίκα που λόγω των λόγων της μου έκανε … κλικ … Τόσο οξυδερκής , τόσο εύστοχη , τόσο αναλυτική , προσεκτική , ενημερωμένη , με άποψη … Χωρίς σαχλαμάρες , αλλά και χωρίς σοβαροφάνεια , άνετη , όχι όμως προκλητική , μορφωμένη χωρίς αυτοεπίδειξη , καλλιεργημένη , χωρίς να γίνεται μπλαζέ …
Την … ερωτεύθηκα (με την ευρεία έννοια) με την πρώτη … Ήθελα να είναι και δική μου «φίλη» … Ήθελα να μπορώ να κουβεντιάζω μαζί της , να ρωτώ , να μαθαίνω , να «ανοίγομαι»  σε έναν άνθρωπο που ήμουν σίγουρη ότι θα με κατανοούσε … Και τότε το αποφάσισα … Της έστειλα αίτηση φιλίας …
Η απάντηση της -έκπληξη- , ήρθε στο προσωπικό μου mail , μετά από κάποιες ώρες . Ήταν διαδικτυακή «φίλη» μου που την είχα επιλέξει για τους ίδιους λόγους πριν καιρό και που για δικούς της λόγους , που δεν με αφορούν ,  χρησιμοποιεί … διπλή ταυτότητα στο Διαδίκτυο … Ήταν ένας άνθρωπος που ήδη είχα γνωρίσει τις αρετές του .
Ξαφνικά , ένοιωσα πολύ σπουδαία … Η εκτίμηση στο … προσωπό μου , ανέβηκε κατακόρυφα . Ήμουν ικανή να ξεχωρίσω «διαμαντάκια» , από τα γραφόμενα τους … Ήμουν ικανή , να επικεντρώσω σε «αξίες» , που μπορεί να εμφανίζονταν και κεκαλυμμένες …. Σκέφτηκα : «Έχω ένστικτο , με τους ανθρώπους … Ξέρω να τους επιλέγω» … Και τότε , κοιτάζοντας δίπλα μου , το «κέφι» μου που συνέχιζε να τρέχει τριγύρω μου ζωηρά , πρόσεξα πως όλο και ανέβαινε πιο ψηλά … και πιο ψηλά και έβγαλε μικρές φτερούγες , που μεγάλωναν όλο και πιο πολύ και έγιναν πλατιά φτερά που το απογειώσαν στα σύννεφα … εκεί δηλαδή που βρίσκονταν τον περισσότερο καιρό …
*********************************************************************
Το γέλιο που προκαλεί ο αυτοσαρκασμός ενός φίλου και το αίσθημα αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης που προξενείται από την σωστή επιλογή μιας φιλίας , είναι οι … «βιολογικές μηχανές» που μπορούν να μετατρέψουν το κέφι σου από … θλιβερό ερπετό , σε ζωηρό και χαρούμενο πουλάκι .


 

Ετικέτες: , , , , , , ,