RSS

Tag Archives: Βιολογία

ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟΣ ΓΙΕ ΜΟΥ…

Ο Γιάννης (ο μεγάλος μου γιος), στην ηλικία των 6 με 7 (Α’ Δημοτικού), γυρνώντας μια μέρα από το σχολείο, με ρώτησε πολύ σοβαρός:
-Μαμά, ξέρεις τί θα γίνω άμα μεγαλώσω?
-Τί αγάπη μου? ρώτησα αφηρημένα, περιμένοντας να ακούσω, κάτι σαν… «αστροναύτης», «φορτηγατζής», ποδοσφαιριστής» και άλλα τέτοια που δηλώνουν τα αγόρια αυτής της ηλικίας.
-Γενετιστής…
Κουφάθηκα, ωστόσο ανάκτησα γρήγορα ψυχραιμία και ρώτησα χαμογελώντας:
-Τί είναι αυτό και που το άκουσες?
-Το άκουσα στην TV και να… Θα μάθω, γιατί γεννιέται άλλοτε αγόρι και άλλοτε κορίτσι, γιατί μερικά δίδυμα μοιάζουν, ενώ άλλα όχι, πως μπορούμε να ξέρουμε ποιος είναι ο… μπαμπάς μας, πως γίνονται τα παιδιά του σωλήνα και… άλλα τέτοια…
… Με ένα «καλά, καλά… πλύνε τώρα τα χέρια σου γιατί σε λίγο τρώμε», τερμάτισα την κουβέντα.
12 χρόνια μετά, έδινε Πανελλήνιες, δήλωσε μόνο το Βιολογικό του Αριστοτελείου και πέρασε… δεύτερος.
Ωστόσο, δεν έμεινε να σπουδάσει εδώ, αλλά σε συνεννόηση με τον πατέρα του, έκανε αίτηση (πολύ πριν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων) στο Βιολογικό Τμήμα του Πανεπιστημίου του Essex της Βρετανίας, όπου και έγινε δεκτός και σπούδασε Βιολογία. Μεταπτυχιακά και Διδακτορικό στο Bristol και δουλεύει εδώ και 15 χρόνια σαν Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ… όνειρο του από την απαλών ονύχων ηλικία…
Όταν τον ρώτησα γιατί αφού είχε σκοπό να σπουδάσει στο εξωτερικό (αυτό έγινε με την συναίνεση και βοήθεια του πατέρα του… εμένα μου το ανακοίνωσαν απλώς), γιατί μπλέχτηκε με τον πανικό των Πανελληνίων, μου απάντησε χαμογελώντας (ήταν η σειρά του να χαμογελάσει):
-Μα… για να μην νομίσεις μαμά, πως φεύγω ακριβώς για να αποφύγω τον πανικό των Πανελληνίων. Είχαμε συνεννοηθεί με τον μπαμπά, καιρό πριν…
Ο Τάκης, τον συνόδευσε για την εγκατάσταση του στο Colchester, τον Σεπτέμβριο του 1996, έμεινε και μια εβδομάδα κοντά του και ξαναγύρισε στο σπίτι μας. Εγώ, δεν μπόρεσα να πάω, γιατί εκείνες τις ημέρες, είχα χειρουργηθεί και ήμουν στην Θεσσαλονίκη.
___________________________
Αυτές τις ημέρες, με την ευκαιρία των χειμωνιάτικων εργασιών στο σπίτι, είπα να ξεκαθαρίσω κάποια συρτάρια και ερμάρια από την χαρτούρα ετών και βρήκα μέσα σε φάκελλο όπου ήταν διάφορα χαρτιά από τις σπουδές του Γιάννη (όλα αυτά, τα τακτοποιούσε ο Τάκης), αυτό το παρακάτω χαρτάκι.
Α ρε Τάκη… Πόσο ουσιαστικά και έμπρακτα αγαπούσες τα παιδιά σου… Χωρίς φανφάρες, χωρίς κομπασμό, χωρίς θεατρινισμούς. Αγαπούσες… έμπρακτα. Αυτό.
Ένα μικρό σημείωμα μόνο, που έδειχνε τον πόνο του αποχωρισμού, τον πόνο από το πέταγμα του νεαρού παιδιού από την γονεϊκή «φωλιά»…
Ένα μικρό σημείωμα, που το βρήκα 23 χρόνια μετά…
… και 5 χρόνια μετά τον θάνατο του…
*
71935591_10217489259597595_8593299097580994560_n

 

Ετικέτες: , , , ,

ΣΕ ΣΕΝΑ ΜΙΛΑΩ … Μ’ ΑΚΟΥΣ ;

Άκουσε μωρό μου :
Τέσσερα ολόκληρα χρόνια , παιδευόμασταν με τον πατέρα σου , να κάνουμε ένα παιδί … Με τα «μέσα» της εποχής εκείνης βέβαια , που δεν ήσαν και τόσο πλούσια , αλλα ό, τι περνούσε από το χέρι μας το κάναμε … Όμως , το πολυπόθητο παιδί , δεν ερχόταν …
Τέτοιες Ανοιξιάτικες ημέρες ήταν … Της  Διακαινησίμου – θυμάμαι- , ημέρα Κυριακή και ήμουν μόνη στο σπίτι … Θεσσαλονίκη του 1978 , λίγο πριν από τον μεγάλο σεισμό . Μεσημεράκι σχεδόν , όταν χτύπησε η εξώθυρα , που την άνοιξα απότομα (σαν να με έτρωγε η λαχτάρα να δω … κάποιον) , χωρίς καν να κοιτάξω απ’ το «ματάκι» , και βρέθηκα  μπροστά σε μια τσιγγάνα , σχετικά νέα .
– Καλή μου κυρία , δώσε μου παλιά ρουχάκια απ’ τα παιδιά σου , να χαρείς , που τα δικά μου δεν έχουν τί να βάλουν …
– Δεν έχω παιδιά (απάντησα εκνευρισμένη και της βρόντηξα την πόρτα στα μούτρα)
Πρίν προλάβω να απομακρυνθώ , το κουδούνι ξαναχτύπησε
– Δώσε μου , τότε λίγο ψωμί να τα ταΐσω , που πεινάνε .
‘Ημουν έτοιμη να ξαναβροντήσω την πόρτα , όταν θυμήθηκα τα τσουρέκια , που μας έφεραν φίλοι και συγγενείς και θα πετιόντουσαν σε λίγες μέρες (ποιός να τα φάει ;… δυο ψυχές ήμασταν) . Ξαναέκλεισα την πόρτα μαλακά αυτή την φορά και βάζοντας σε μια σακκούλα δυο μεγάλα τσουρέκια, ξανάνοιξα την εξώθυρα και της τα πρόσφερα . Την άφησα να κοιτάζει και να ψαχουλεύει την σακκούλα .
Το κουδούνι χτύπησε και πάλι και αυτή τη φορά άνοιξα έτοιμη να την … προγκήξω , αλλά με σταμάτησε η δυνατή φωνή της :
– Μη με διώχνεις … Ψωμί σου γύρεψα , τσουρέκια μου έδωσες … Είπες πως … δεν έχεις παιδιά … Ε , λοιπόν να έχεις την ευχή μου . Και η ευχή μου είναι να κάνεις δυο παιδιά … Αγόρια , γιατί τα κορίτσια , είναι … βάσανο . Δυο αγόρια που θα είναι ξανθά , σαν αυτά τα τσουρέκια , με γαλανά μάτια … όμορφα και μυαλωμένα και θα βάλουν και … κορώνα στο κεφάλι τους … θα γίνουν βασιλιάδες …
– Δεν υπάρχουν βασιλιάδες πια , της αντιγύρισα .
– Υπάρχουν … Είναι αυτοί που … φέγγει το κεφάλι τους …
– Αυτοί , είναι οι … Άγιοι …
– Άγιοι δε υπάρχουν . «Βασιλιάδες» , θα δεις τους … γιούς σου .
‘Εκλεισα την πόρτα μαλακά και αφού πήρα μια βαθειά ανάσα , κοίταξα από το «ματάκι» της πόρτας . Ή είχε φύγει αμέσως , ή κάπου είχε κρυφτεί …
Ή … τα είχα ονειρευτεί όλα αυτά .
Ωστόσο , όταν το μεσημέρι ο άντρας μου με ρώτησε «Τί έγιναν τα τσουρέκια ;… μη μου πεις ότι τα έφαγες» , απάντησα
– Τα έδωσα σε μια γύφτισσα που ζητιάνευε …
………………………………………
Περίπου ένα 15ήμερο μετά , ένα τεστ κύησης , βγήκε θετικό … Ήσουν εσύ μωρό μου  μέσα μου … Κάτι σαν … αυτό :
Την ιστορία αυτή , την … ξέχασα για πάρα πολύ καιρό … Δεν την θυμήθηκα ούτε όταν νεογέννητο  σε πήρα στην αγκαλιά μου και τα μεγάλα σου μπλε μάτια φωτίζονταν από το φωτοστέφανο των κατάξανθων μαλλιών σου …
Δεν την θυμήθηκα , ούτε όταν μεγαλώνοντας με σταματούσαν στον δρόμο για να μου πουν … «πόσο όμορφο αγοράκι !» …
Δεν την θυμήθηκα ούτε όταν γεννήθηκε ο μικρός σου αδελφός και απόμεινα να θαυμάζω τα αχυρένια του μαλλάκια που ταίριαζαν απόλυτα με τα γκρίζοπράσινα  μάτια του … Ούτε όταν 20 χρόνια μετά , όταν πήγα να τον δώ στην Μυτιλήνη όπου σπούδαζε , μας σταμάτησε στον δρόμο μια ηλικιωμένη γειτόνισσα του και μου είπε το περίφημο : «Πιό όμορφος κι απ’ τον …. Αρχάγγελο , κυρά μου ο γιός σου … κι ας με τιμωρήσει ο Θεός για την βλασφημία μου …»
………………………………………………………………………………….
Την θυμήθηκα καλέ μου , 32 χρόνια μετά , προχθές την Κυριακή στις 18 του Απρίλη , όταν στο «ΒΗΜΑ της Κυριακής» , διάβασα το όνομα σου σ’ αυτό :

(Διπλό κλικ πάνω στην εικόνα)
……………………………………………..
Θυμήθηκα ακόμα πως όταν στα 17 σου μου το ξέκοψες ότι μπορεί να γινόσουν γιατρός και μου ξεκαθάρισες ότι το όνειρό σου ήταν να δουλέψεις σαν γενετιστής στην Έρευνα , στην απογοήτευσή μου , όταν ξεστόμισα την … παπαριά «Εντάξει παιδί μου … Γίνε Βιολόγος , αλλά πρόσεχε μην καταντήσεις σαν κάτι σπουδαία παιδιά , με σπουδές και παπύρια και μεταπτυχιακά , και διδακτορικά στην Βιολογία , που σαν φαρμακευτικοί αντιπρόσωποι , χτυπάν δειλά τις πόρτες μας (εμάς των γιατρών) και ιδρώνουν τα χέρια τους ώσπου να καταφέρουν να πλασάρουν το φάρμακο τους σε κάποιον …. μαλάκα γιατρό…» … μου απάντησες :
Και τί θέλεις βρε μαμά ;… Να γίνω … «μαλάκας γιατρός» ;
————————————————————-
Αχ , μωρό μου ….
Λείπεις τόσα χρόνια από κοντά μου … Και όταν είσαι κοντά μου , συνήθως δεν κάθεσαι να με ακούς όταν προσπαθώ να σου πω κάτι …
Αυτό όμως , ξέρω πως θα το διαβάσεις …
Γι αυτό σου το γράφω …
Σ’ αυτό το ιστολόγιο, συνήθως γράφω πράγματα για κάποιους φίλους , γνωστούς , ακόμη και για άγνωστους ανθρώπους …
Αυτό … το γράφω για σένα …
Σε σένα μιλάω .Μ’ ακούς ;
 

Ετικέτες: , , ,

ΙΑΤΡΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ …

Το παρόν ιστολόγιο , εγκαινιάζει σήμερα κάτι νέο : Ενδιαφέρουσες , ίσως και λίγο παράξενες ειδήσεις από τον χώρο του Ιατρικού γίγνεσθαι … παγκοσμίως .
(Μεταξύ μας , η πάσα αλήθεια είναι ότι τα ξεπατίκωσα , από μια Ιατρική εφημερίδα , που κατά έναν μυστήριο λόγο – δεν την έχω παραγγείλει ποτέ και από κανέναν – μου έρχεται στο σπίτι κάθε μήνα εδώ και … πολλά χρόνια) .
Πάμε λοιπόν … Ξεκινάμε , με τρείς …άκρως ενδιαφέρουσες ειδήσεις … (Και «άκρως» να μην είναι … και «ενδιαφέρουσες» να μην τις βρείτε , να μην μου το πείτε απότομα σας παρακαλώ , γιατί … πληγώνομαι εύκολα) .
.
Ανάλεκτον 1ον
Σε ολόκληρο τον κόσμο , το ερασιτεχνικό στριπτίζ , διανύει ημέρες δόξας . Στην Αγγλία όμως , αρχίζει και γίνεται παράδοση . Μετά τις φοιτήτριες του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης , που φωτογραφήθηκαν γυμνές , για φιλανθρωπικούς , και … οικολογικούς (; ) σκοπούς , ήρθε η ώρα του Ιατρικού κόσμου … Εκπρόσωποι του Ιπποκράτη (το άρθρο , δεν λέει αν ήταν μόνο γυναίκες) φωτογραφήθηκαν … τσίτσιδοι (δες) , για ένα ημερολόγιο , τα έσοδα από την πώληση του οποίου , ενίσχυσαν τα ταμεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας , της Μ. Βρεττανίας . Η Kerrie Banstead οδοντίατρος από το Ipswich και η Lianne Pendergast ειδικευόμενη Ψυχίατρος στο Manchester , είπαν : «Δεν είναι κακό , γιατί όχι ;… είναι μία πρόκληση» . Επίσης , η 24χρονη Lucinda Gittins , ιατρική επισκέπτης στο Durham , η οποία δήλωσε : «Ήθελα να βεβαιωθώ , ότι είμαι σέξυ και μετά την γέννα του παιδιού μου , …σαν … μαμά» . …
………. Μαριλίζα , ακούς ;……….
.
Ανάλεκτον 2ον
Αγγελία , με την οποία ζητεί … «δοκιμαστή κάνναβης» ο οποίος θα υπογράφει στήλη κριτικής για τις κλινικές που διαθέτουν μαριχουάνα στην περιοχή του Κολοράντο, δημοσίευσε τοπική εφημερίδα του Σαν Φρανσίσκο . Όπως ανακοίνωσε , έχει ήδη λάβει , πάνω από 1000 αιτήσεις για την θέση , με πολλούς από τους υποψήφιους να δηλώνουν ότι προτίθενται να εργασθούν … αμισθί , για το καλό του Συστήματος Υγείας της Πολιτείας …
Η αγγελία , έρχεται μόλις λίγες ημέρες από την απόφαση του Λευκού Οίκου , να σταματήσει τις ομοσπονδιακές διώξεις ατόμων που χρησιμοποιούν ή προμηθεύουν μαριχουάνα για θεραπευτικούς λόγους . Σημειωτέον δε , ότι 14 πολιτείες των ΗΠΑ , επιτρέπουν την πώληση της κάνναβης , για ιατρικούς σκοπούς .
………….. Ακούς Μαριλίζα ;………..
.
.
Ανάλεκτον 3ον
Πριν από 8 χρόνια , ο Peter Alec Cannon είχε ληστέψει την Fay Olson μαζί με έναν φίλο του και της είχε πάρει 500 δολλάρια . Η Αστυνομία , είχε βρει τότε στον τόπο του αδικήματος , μόνο μια γεμάτη με αίμα … βδέλλα , και κανένα άλλο στοιχείο . Πήραν το DNA από το αίμα της βδέλλας και το κράτησαν στα αρχεία τους . Πρίν λίγο καιρό , τον Peter τον συλλάβανε για ναρκωτικά . Από την σύγκριση του DNA του με εκείνο της … βδέλλας , βρήκαν ότι επρόκειτο για το ίδιο άτομο που λήστεψε την γυναίκα . Ο 54χρονος , ομολόγησε και η … επιστήμη της Βιολογίας , θριάμβευσε , πάλι …
……… Μαριλίζαααααα …… Μπα , μάλλον δεν ακούει ……
.
.
Συνεχίζεται στο …. αόριστο μέλλον …
 

Ετικέτες: , , , , , ,