RSS

Tag Archives: γενέθλια

…ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ (καληώρα σαν και φέτος)

31 Ιανουαρίου 1984, ημέρα Τρίτη (καληώρα σαν και φέτος), ώρα 07.30 πμ….
.
-Βρε καλώς την. (Ο Τάκης, ήδη στην κουζίνα, να φτιάχνει τον καφέ του). Καλά ξυπνητούρια. Πως έτσι πρωί-πρωί, υπναρού μου? Χαράματα ακόμα για σένα…
-Δεν μπορώ να κοιμηθώ άλλο. Πονάει η κοιλιά μου…
-Να σου κάνω ένα τσάι? Κρύωσες…
-Μήπως, θα… γεννήσω?
-Χα χα χα!… και βέβαια θα γεννήσεις… σε ένα μήνα ακριβώς από σήμερα, πιστεύω. Σταμάτα να με…πιλατεύεις.
-….
-Πονάς πολύ?
-Όχι…
-Να πάρουμε τηλέφωνο τον γιατρό?
-Του τηλεφώνησα ήδη…
-Τί είπε?
-Είπε «έλα να σε δω, ευφάνταστη γκρινιάρα, αλλά αν εσύ, γεννήσεις σήμερα, εγώ θα σκίσω τα… πτυχία μου».
……..
Τελικά, οι γιατροί, είναι εν πολλοίς… ψεύτες. Ιδίως οι… Μαιευτήρες. Δεν έσκισε κανένα πτυχίο, παρ’ όλο που έφτασα στην κλινική του, στις 08.00 και στις 08.10, κρατούσα αγκαλιά το μικρό μου… «μωρό»… Δεν πρόφτασε, ούτε την άσπρη ιατρική μπλούζα του να φορέσει… Με το σακάκι και την… γραβάτα του με ξεγέννησε.
Το μικρό μου το «μωρό»!
… το μικρό μου «μωρό», που σήμερα, κλείνει τα 33 του χρόνια.

8159_10206992827673357_1000226111788318621_n10603756_10203358472976761_5155577658872333937_n

 

Ετικέτες:

ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ

Σαν σήμερα, είχες τα γενέθλια σου…
Θα «έκλεινες» τα 68 σήμερα, του Αγίου Στεφάνου.
-Απορώ, πως η βαθιά θρησκευόμενη μαμά σου, δεν κατάφερε να σε βαφτίσουν… Στέφανο (σε ρωτούσα).
-Δεν περνάν αυτά στους… Πελοποννήσιους (μου απαντούσες κοροϊδεύοντας, πάντα με το παροιμιώδες σου χαμόγελο).
…..
Είχες μια μικρή… κακοκεφιά, μια μικρή θλίψη κάθε τέτοια ημέρα. Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω το γιατί.
Κάνε πλάκα, να είσαι θλιμμένος πάλι σήμερα εκεί… «πάνω»… ή «κάτω» που είσαι (δεν ξέρω και πού στο καλό βρίσκεσαι).
Θα σου ομολογήσω κάτι και μην το πάρεις προσωπικά και μελαγχολήσεις περισσότερο:
Εγώ Τάκη, σ’ αυτά τα γενέθλια σου… σήμερα… είμαι ευτυχισμένη. Κι αυτό, γιατί έχω στην αγκαλιά μου, μια μικρή… «συνέχεια» σου… Τον 5μηνο εγγονό μας, που είναι όμορφος, κοινωνικός, αγκαλίτσας, στρουμπουλός, και χαμογελάει σε όλους, όπως κι εσύ.

(Η φωτογραφία, από τα τελευταία σου γενέθλια)

1535374_10201846469297614_728207392_n-2

(και μια φωτογραφία ακόμη με τον… «αγκαλίτσα»)

15740838_10209771384895551_444771969784787553_n

 

Ετικέτες: ,

6 , στ’ , VI ,

 
 
 
 
 
——————————————————
Αυτό είναι το κέρασμα μου για την σημερινή ημέρα .
Σήμερα  , το blog «Anna-Silia» , έχει γενέθλια . Κλείνει τα 6 (έξι) του χρόνια .
.
Ευχηθείτε μου , Υπομονή , Όρεξη για γράψιμο , Ιδέες , και σκάστε μου ο καθένας από εσάς , από … έξι φιλάκια στα μαγουλάκια , να τά’ χω να μου βρίσκονται .
Αγααααααααάπες μου ! … Απόψε έχουμε party !
.
 https://silia.wordpress.com/2011/01/27
 

Ετικέτες:

ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ … (…μα ο χρόνος ο αληθινός …)

Πριν λίγες ώρες , γιορτάσαμε μαζί με τα παιδιά μας , τα γενέθλια του πατέρα τους και συντρόφου της ζωής μου τα τελευταία … 41 χρόνια …
Τον έβλεπα έτσι … καθισμένο δίπλα στον «μικρό» κι απέναντι από τον «μεγάλο» να τους κοιτάει με λαχτάρα και μου φάνηκε … βουρκωμένος .
– Τι τρέχει ;… Σαν να δάκρυσες , ή μου φάνηκε ; (τον ρώτησα χαμηλόφωνα και σκύβοντας ελαφρά μπροστά προς το μέρος του , για να μην με ακούσουν οι γύρω)
-Ε , δεν το βρίσκω και πολύ ευχάριστο να με ρωτούν … «τα πόσα κλείνεις» … (αστειεύτηκε χαμογελώντας) .
– Πες μου κάτι πολύ ευχάριστο , που επιθυμείς … που λαχταράς να έχεις φέτος (αντιγύρισα την κουβέντα, για να τον κάνω να ξεχαστεί από τις «γκρίζες» σκέψεις  και να χαλαρώσει)
– Ξέρεις … Ξέρεις εσύ … Γιατί κι εσύ το ίδιο επιθυμείς … (μου απάντησε κοιτάζοντας με πια … μέσα στα μάτια …
.
.
 

Ετικέτες: ,

«… την άκρη μιας κλωστής…»

«Θέλω να σου χαρίσω την άκρη μιας κλωστής. Φτηνή, αόρατη, αλλά δεν σπάει.
Να την κρατάς όταν φοβάσαι, μπερδεύεσαι, όταν γελάς, όταν λυπάσαι.
Να τη δένεις όταν κάτι θες να θυμηθείς, να τη βάζεις στην τσέπη σου όταν δουλεύεις, να την ακουμπάς δίπλα σου όταν κοιμάσαι, να την τεντώνεις όταν θυμώνεις, να τη δένεις κόμπους όταν βαριέσαι.
Κι όταν χάνεις το δρόμο σου να μπορεί να σε κατευθύνει….»
=======================================
Σήμερα , κάποιος άνθρωπος (δεν ξέρω αν είναι άντρας ή γυναίκα , νέος ή μεγαλύτερος , έξυπνος ή κουτός , ευτυχής ή δυστυχισμένος , παντελώς άγνωστος  ή  απλά ανώνυμος φίλος) , μου έστειλε με e-mail) σαν δώρο , λέει , αυτά τα παραπάνω λόγια …
Τα θεωρώ σαν … το καλύτερο δώρο γενεθλίων που πήρα … ever …
Καλέ μου Άγνωστε :
Σήμερα , «κλείνω» τα 62 μου χρόνια και νιώθω βαθιά συγκινημένη και ευτυχής , που μπορώ σ’ αυτή την ηλικία , να παίρνω τόσο όμορφα δώρα .
Θα την κρατήσω την «κλωστή» σου στο μέρος της καρδιάς . Θα της «μιλώ» . Θα της «εξομολογούμαι» . Θα την «ψάχνω» στα δύσκολα μου . Θα την «ευγνωμονώ» στις χαρές μου . Θα την «βρέχω» με τα δάκρυα μου … τα όποια δάκρυα μου … Δεν θα αφήσω κανέναν να μου την πάρει , δεν θα την «δανείσω» ούτε θα την  «ξεχάσω» πουθενά …
Σου το υπόσχομαι …
Κι όταν θα «φύγω» … λίγο πριν φύγω , θα την «χαρίσω» σε κάποιον που θα αγαπώ …
*
*
*
Σαν σήμερα … γεννήθηκα .
 
 

Ετικέτες: , ,

THE MOST GLAMOROUS «4» … EVER

Σας παρουσιάζω σήμερα τα πιο λαμπερά , διάσημα , απαστράπτοντα , εκθαμβωτικά , εδραιωμένα , γνωστά τοις πάσι , πολυσυζητημένα , φημισμένα και … πολυδιαφημισμένα    τεσσάρια «4» του 2011 αλλά … (επειδή είναι ΚΑΙ διαχρονικά) και … ever .
Λοιπόν , γουρλώστε τα ματάκια σας , τεντώστε τα αυτάκια σας , ξαμολήστε όλες τις αισθήσεις σας να «χτυπήσουν» κόκκινο , ετοιμαστείτε για τρελλό χειροκρότημα και … πάμε :
*********************************************
 

Οι 4 ιππότες της Αποκαλύψεως

Read the rest of this entry »
 

Ετικέτες: ,

ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ … ΛΙΟΝΤΑΡΙΟΥ

Η όμορφη Αλεξάνδρα , γεννούσε … πάλι . Είχε γεννήσει πολλά παιδιά … Το δέκατο της ήταν αυτό … Μα , δεν είχε χαρά … Ούτε παιδιά είχε …
Γέννησε 9 παιδιά , μα κανένα δεν κράτησε ζωντανό στην αγκαλιά της … Όλα νεκρά … πρόωρα ή τελειόμηνα , αλλά … νεκρά . Μόνο μια φορά  παλιά , κάποιο της φάνηκε πως ανάσαινε , αλλά μπα … η ιδέα της ήταν … Ούτε που μπόρεσε (το νεογέννητο) να κλάψει … Η Αλεξάνδρα όμως έκλαψε … Πάντα έκλαιγε με το που κρατούσε ένα νεκρό νεογέννητο παιδί της … Σιγά -σιγά βέβαια , όλο και λιγότερο έκλαιγε , αλλά… έκλαιγε … περισσότερο βουβά , και τώρα προς το τέλος , μόνο δάκρυζε , αλλά και τα δάκρυα , κλάμα είναι … Και το κλάμα , της έδινε κουράγιο … Κουράγιο , για να συνεχίσει να ζει  και να συνεχίζει να «πολεμάει» για ένα … ζωντανό παιδί στην αγκαλιά της .
Είχε αρχίσει να κοιλοπονάει εδώ και δυό περίπου μέρες . Δύσκολα τα πράγματα αυτή τη φορά … Το περίμενε για τις αρχές του Οκτώβρη και ήτανε αρχές Αυγούστου και μια ζέστη , που λύγιζε ακόμα και … συνειδήσεις . Πρόωρο … Εφταμηνίτικο … Θα είχε τουλάχιστον ένα άλλοθι για το ότι θα … γεννιότανε νεκρό … Χαμογέλασε αδιόρατα , μέσα στους πόνους της κι αμέσως κούνησε δυνατά , πέρα δώθε το κεφάλι , σε μια προσπάθεια να διώξει μακριά τέτοιες σκέψεις …. Μάταιο όμως … Αυτό το μωρό και η προϊστορία του ,… δεν έφευγε από το μυαλό της …
Με μια σχετικά πρόωρη εμμηνόπαυση στα 45 της , πριν ενάμισυ χρόνο περίπου , αντιλήφθηκε πως η κοιλιά της άρχισε να … μεγαλώνει . Ο γενικός γιατρός της μικρής τους επαρχιώτικης πόλης , αφού την εξέτασε προσεχτικά , πήρε το επίσημο επιστημονικό του ύφος και αποφάνθηκε :
– Αλεξάνδρα , έχεις έναν … τεράστιο όγκο στην μήτρα … Να κατέβεις αμέσως στην Αθήνα στον κουμπάρο σου που σας στεφάνωσε και είναι και διάσημος (της εποχής) Χειρουργός , να χειρουργηθείς αμέσως …
Έτσι η Αλεξάνδρα μάζεψε ό,τι ρουχαλάκια και οικονομίες είχε και μαζί με τον άντρα της , αρχές του Καλοκαιριού , κατέβηκαν στην Αθήνα …
Ο Β. Καραγιώργης  παλιός εργοδότης της (νοσοκόμα ήταν) χειρουργός γυναικολόγος , και μετέπειτα καρδιοχειρουργός , την … μάλωσε γλυκά :
– Μα βρε Αλεξάνδρα … είσαι με τα καλά σου ;… κρίμα που είσαι και αδελφή νοσοκόμα . Ένα ολοζώντανο παιδί είναι ο … «όγκος» που έχεις … Ένα παιδί και μάλιστα μεγάλο … 5 μηνών … μπορεί και 6 … Μα καλά δεν το αντιλήφθηκες ;… δεν το έννοιωσες ; δεν σπαρταράει μέσα σου ;…
Δεν ήξερε τί να πει … Ήταν σε εμμηνόπαυση , εδώ και ένα , ενάμισυ χρόνο … ίσως αυτό την παρέσυρε να μην το καταλάβει … Ίσως … Τί να πει …
– Μείνε εδώ Αλεξάνδρα … Εδώ στην Αθήνα υπάρχουν Νοσοκομεία … ειδικοί γιατροί … Μπας και ζήσει το καημένο … να το βοηθήσουμε …
Η Αλεξάνδρα όμως … αρνήθηκε να μείνει στην Αθήνα . Ήθελε την «γωνιά» της , τους δικούς της , … Ήθελε να είναι στη φωλιά των τοίχων του σπιτιού της , για να μπορεί να κλάψει με την ησυχία της , όταν … και αν … Έπειτα , (όπως δικαιολογήθηκε) , αν γεννούσε στην Αθήνα και το μωρό ζούσε και γύριζε με ένα ζωντανό παιδί από την πλούσια και πολύβουη Αθήνα και μάλιστα από τα λημέρια ενός πρωτευουσιάνου μεγαλογιατρού , τί θα λέγανε στην μικρή επαρχιώτικη πόλη τους ;… Θα λέγανε πως η Αλεξάνδρα αφού φόρεσε μαξιλάρι κάτω απ’ τα φορέματα της κατέβηκε με τον άντρα της στην Αθήνα στον γιατρό κουμπάρο και … «βρήκαν» μωρό και υιοθέτησαν … Κι αυτό η Αλεξάνδρα δεν το ήθελε ούτε να το σκέφτεται … ‘Ετσι , … αρνήθηκε να μείνει να γεννήσει στην Αθήνα … Κοίταξε βέβαια , σαν να ρωτούσε βουβά και τον σύζυγο . Εκείνος βέβαια έγνεψε «ναι» … δεν της χαλούσε ποτέ χατήρι και έτσι … αρνήθηκε .
……………………………………………………………
Δυό μέρες σχεδόν κοιλοπονούσε . Έμεινε στο σπίτι της , συντροφιά με την χήρα-Πελαγία που είχε γεννήσει τρία κορίτσια και την μαμμή την Τούλα , που όλοι λέγαν πως ήταν άντρας-λάθος της φύσης κάτω απ’ τα φουστάνια που φορούσε , αλλά η Αλεξάνδρα την εκτιμούσε και την αγαπούσε γιατί ήταν κι αυτή νοσοκόμα και ήξερε καλά τη δουλειά της και έλεγε και όμορφα αστεία χωρίς να ντρέπεται τάχα μου -τάχα μου … Γιατί η Τούλα μπορεί να … ξύριζε τα μάγουλά της κάθε μέρα , αλλά ήταν άνθρωπος σεμνός και όχι … σεμνότυφος …
Ξημέρωνε η 5η Αυγούστου …
– Άντε … ήρθε η ώρα του (είπε η Τούλα) και ετοίμασε τον εμβρυουλκό … Α , το … «σαμιαμίδι» … θα πάρει ανάσα μέσα στην … καρδιά του Λιονταριού …
– Του … Λέοντα , βρε χωριάτα (διόρθωσε η χήρα-Πελαγία)
– Θα πάρει ανάσα ;… βόγγηξε η Αλεξάνδρα λίγο πριν το εφταμηνίτικο «σαμιαμίδι» , μπει στην τελική ευθεία …
– Θα πάρει …. τί σκατά λιονταράκι θα είναι , αν δεν πάρει … (μουρμούρισε η Τούλα , δαγκάνοντας τα χείλια της … και σκεφτόμενη : «πάλι ξύρισμα θέλω» ) …
…………………………………………………………….
Το πρώτο και πιο όμορφο πράγμα , που αντίκρυσα με το που ήρθα στον κόσμο πριν από 61 χρόνια ακριβώς σαν σήμερα , 5 Αυγούστου , ήταν τα όμορφα μάτια της μάνας μου .
.
*******************************************************
Τα φετινά μου γενέθλια , τα αφιερώνω στην όμορφη … μαμά μου .
.

 

Ετικέτες: