RSS

Tag Archives: ηλιοθεραπεία

ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΘΑΛΑΣΣΙΑ (μία … άποψη…)

 
Η γιαγιαΛενιώ η Γραμμούσταινα στα 87 της χρόνια , αξιώθηκε να πάει ταξίδι μακρινό και για πρώτη φορά στη ζωή της να δει την … θάλασσα .
Καλοκαίρι του 1974 , λίγο πριν την Μεταπολίτευση . Βλαχοχώρια της Πίνδου …
Συγκεκριμμένα , ο εγγονός της συχωρεμένης της αδερφής της , ο Σάκης (που δεν «έβγαινε» από το Αθανάσιος -Θανάσης-Θανασάκης-Σάκης , αλλά από το Αρσάκης) , γεωπόνος στο επάγγελμα , παντρεμένος με τρία παιδιά και κάτοικος Θεσσαλονίκης , φεύγοντας από το χωριό , μετά από ολιγοήμερες διακοπές με την οικογένεια του , κατάφερε και πήρε την γιαγιαθειά του μαζί για κάποιες ημέρες . Στην διάρκεια αυτού του ταξιδιού , η γιαγιαΛενιώ , βρέθηκε και στην παραλία της Περαίας και αντίκρυσε για πρώτη (και τελευταία) φορά στη ζωή της την περίφημη … θάλασσα , πράγμα που δεν είχε αξιωθεί , καμιά από τις φίλες και συγγένισσες της , στο χωριό … εκεί πάνω στην Πίνδο .
Με την επιστροφή της στα … πάτρια , έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος από τον θηλυκό φιλικό της περίγυρο … Όλες οι ηλικιωμένες φίλες της την περιτριγύρισαν με μια και μοναδική απορία :
– Μαρή θεοσκουντηγμένη (που αξιώθηκε την Χάρη) , πε μας … πως είναι μαρή η … θάλασσα :
– Ε , τώρα … Τί να σας λέω ;… (έκανε και την δύσκολη) … Η θάλασσα , είναι ένα … πολύ νερό !
– Ε , πόσο πολύ ;;;
– Ίσα και με … εφτά γκιόλες … (μεγάλες λακκούβες που μάζευαν νερό για το πότισμα των γιδοπροβάτων) .
– Τόσο πολύ ;
– Τόσο … μπορεί κι ακόμα πιο πολύ … Εμένα όμως δεν μ’ άρεσε καθόλ’ η θάλασσα …
– Γιατί μαρή ; τί κακό είχε ;
– Να … ήταν και κατ’ κουρίτσια … ντιπ χαμένα και ντιπ … γκόλιαβα (γυμνά) , μόν’ με το συντρόφι (το βρακί) και γκλιούνταν (κυλιόντουσαν) μεσ’ στα χώματα σαν τις γρούνες (γουρούνες) , μια τα πίπκα , μια τα’ νάσκλα (μια μπρούμιτα και μια ανάσκελα) … Και ‘γω πάγαινα σαπάν τους (από πάνω τους) και τσ’ μούντζωνα ναααα με τα δυομ’ τα χέργια . Κι ο Σακ’ ς (ο Σάκης) με χούγιαζε «Μη θειάκα (θεία) μουντζών’ς τα κουρίτσια , θα ‘θμώκουν (θα θυμώσουν)» … «Μα γιέ’μ , δεν τηράς τί φτιάνουν , που γκλιούνται μες στα χώματα ;… Μήτε τ’ Τζάρα η γομάρα (η γαϊδούρα) που είναι και τρελλή δεν φκιάν’ έτσ’ …» … «Μα θειάκα , δεν είναι χώματα … άμμος είναι . Και τα κουρίτσια φτιάνουν … ηλιοθεραπεία» … «Τί  είν’ τούτο το … «ηλιοθεραπεία»  γιε’μ ; που πρέπ’ να του φτιάνουν και με το συντρόφι μόνο ;» … «Για να … μαυρίσουν θειά απ’ τουν ήλιο» … «Ούιιιιι μοίρα’ μ κακιά … Πάει ου κόσμους … χάλασε ντιπ για ντιπ … Γι αυτό βρέχει συνέχεια και χαλάν τα αμπέλια (το χωριό ήταν καθαρά οινοπαραγωγό) . Μας χαστουκάει ο Θεός . Εμείς μια ζωή στ’ αμπέλι με το φακιόλι (το μαντήλι) μέχρι χαμηλά στα μάτια , μην και μας ιδεί ου ήλιος και μας μαυρίσ’ και δαύτα τα χαμένα να … μαυρίσουν  ‘λόσωμα … Ούιιιι … Ντιπ καλά δεν πέρασα … Ντιπ δεν μ’  άρεσε η θάλασσα» …
 

Ετικέτες: , , ,