RSS

Tag Archives: μάνα

ΧΟΥΝΤΑ …

xpr,escape,hand,man,odd,window-59f16f62754687e64fe74f7c7288bdf8_h

Θεσσαλονίκη , Οκτώβρης του 1970 ….φοιτηταριό…Με άρπαξαν βραδάκι στα καλά καθούμενα έξω από την πόρτα της πολυκατοικίας μας , και με …σύραν ως το Τμήμα Μεταγωγών , ένα τετράγωνο πιο πάνω . Μέσα σε ένα γραφείο (!) έδερναν έναν νεαρό..Πρώτη μου φορά τον έβλεπα . «Τον ξέρεις ;» Μόνο το κεφάλι μου πρόφτασα να κουνήσω αρνητικά …και άρπαξα την πρώτη μου σφαλιάρα . Μετά από ένα τέταρτο και καμιά 10ρια σφαλιάρες , πήραν τον νεαρό αλλού και βάλανε μπρος τις δυο μοτοσυκλέτες έξω από το Τμήμα…..Άκουσα τον νεαρό να ουρλιάζει κάπου στο βάθος .Ούρλιαξα κι εγώ , όχι από συμπαράσταση , αλλά γιατί ένας φαντάρος μου έσπασε με μια απότομη κίνηση τον αντίχειρα του δεξιού μου χεριού . Δεν μας ….άκουσε κανείς….(ο θόρυβος από τις μοτοσυκλέτες βλέπεις) … Λίγο μετά , χωρίς καμιά εξήγηση ή κάτι άλλο … με πέταξαν στο δρόμο …
Ο γιατρός που βρίσκονταν εκεί (γιατί είχαν και γιατρό … παρόντα στις ανακρίσεις) , έφυγε το κατόπι μου προφασιζόμενος κάποια σπουδαία δουλειά και με πρόλαβε στην επόμενη γωνία , όπου είχα σταθεί για να κλάψω και μου είπε :
– Τράβα στο φαρμακείο απέναντι που διανυκτερεύει και ζήτα του φαρμακοποιού , να σου το ανατάξει το δάχτυλο στη θέση του και να σου βάλει και ένα ξυλάκι για νάρθηκα να μην μείνει πολύ στραβό … Είναι φίλος μου … Πες του : «Ο Μιχάλης με στέλνει»  και δεν θα σε διώξει…
Και έτσι έκανα και το δάχτυλο δεν έμεινε πολύ στραβό … Λίγο στραβό είναι μόνο …ίσα – ίσα , για να … μην με πιάνει το μάτι …
Σαν γύρισα άγριο ξημέρωμα στο σπίτι , η μάνα μου , απλά με αγκάλιασε , χωρίς να με ρωτήσει τίποτα , μου έπλυνε το πρόσωπο , με βοήθησε να βγάλω τα ρούχα μου , και … με κοίμισε στην αγκαλιά της …
Όχι πως δεν με νοιάζονταν και δεν με αγαπούσε η μάνα μου … Η μάνα μου , με λάτρευε αλλά , πιστεύω πως (για εκείνη την εποχή) , έκανε ό,τι ήταν σωστό για να μείνουμε ζωντανοί και να έχουμε την ευκαιρία να αντικρύσουμε το «αύριο»… Γιατί όπως είπε κάποτε και κάποιος διαδικτυακός φίλος μου , πάλι από εδώ μέσα … «Τότε όλα τά’ σκιαζε η φοβέρα…»
——————————————————-
Γιατί το έγραψα όλο αυτό ? (που σημειωτέον , έχει γραφτεί και σε παλιότερες αναρτήσεις μου εδώ στο blog) …
… μα , για να σας πω κάτι που «καίει» την γλώσσα μου μέρες τώρα . Να σας πω :
Αυτό είναι (ήταν) … «χούντα» , αγάπες μου … Αυτό .

 

 

Ετικέτες: , ,

Мамины глаза (τα μάτια της μάνας)

.
Η μάνα μου , είχε τα … πιο όμορφα μάτια του κόσμου …
Της τό’λεγα και πάντα σχεδόν , μαλώναμε γι αυτό …
Έλεγε , πως τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου , … τα είχα εγώ …
Παραδεχόταν όμως , πως … αυτό που της έλεγα για τα μάτια της , το ίδιο της έλεγε και η δικιά της μάνα , πως δηλαδή αυτή (η κόρη της) είχε τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου …
Ωστόσο έλεγε ακόμα , πως τα μάτια μου (αυτά τα … πιο όμορφα του κόσμου κατά την γνώμη της)  , μόνο με τα μάτια της … μάνας της μπορούσαν να συγκριθούνε …
………………………
Σας ζάλισα ;… Σας μπέρδεψα ;… Πιστεύω πως όχι . Κι αν όμως το έκανα , το έκανα παρά την θέληση μου , απλά και μόνο γιατί ήθελα να πω , πως τα μάτια της μάνας , βλέπουν σαν πιο όμορφα μάτια της Γης , τα μάτια του παιδιού της … 
Και το κάθε παιδί , «βλέπει» σαν πιο όμορφη παρουσία στην ζωή του … την μάνα του …
………………………
Ωστόσο , πέρα από το … πως θέλω να βλέπω τα μάτια της μητέρας μου … επιμένω πως η μάνα μου , αν όχι τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου , είχε  μάτια πανέμορφα .
Αχ αυτά τα όμορφα μάτια της !… Τα βλέπω που και που να επαναλαμβάνονται μέσα στο σόϊ και τα καταχαίρομαι … Η γιαγιά Άννα (η μάνα της μάνας μου) και η μάνα μου τα … “φόρεσαν” … Η αφεντιά μου , ο μεγάλος μου γιός , η πρώτη ξαδέρφη μου (Άννα κι αυτή) του Николай , του μεγάλου αδερφού της μαμάς μου (που κι αυτός τα φορούσε) , και κάποια εγγόνια των ξαδερφιών μου … τα “φοράμε” κι εμείς και ποιος ξέρει ποιος τυχερός κατιών συγγενής μας θα έχει την τύχη να τα “φορέσει” …
……………………………………
Συγχωρήστε μου όλη αυτή την … περιαυτολογία , αλλά … ξέρετε , σήμερα , δικαιολογείται …
Γιατί σήμερα … γιορτάζω …
Σήμερα , γιορτάζει και η μάνα μου …
Γιορτάζει και η μάνα της μάνας μου … 
Γιορτάζουν και εκατομμύρια άλλες μάνες σ’ αυτόν , αλλά και στον άλλο κόσμο …
… Όλες , με … πανέμορφα μάτια …
.
 
 
.
Αφιέρωμα στην γιορτή της μητέρας (Κυριακή 8 Μαΐου 2011)
 

Ετικέτες: , ,

…..

… Στην μάνα του μικρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου … σαν μάνα που είμαι κι εγώ :

ΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΦΕΓΓΑΡΙ (V)
————————————
Κάθε μέρα και πιότερο
το νοιώθουμε πια ,
πως άλλο δεν είμαστε
παρά τα χαμένα νησιά σε μιαν έρημη πλάση .
.
Απόψε μας είπε «καληνύχτα» κι ο ήλιος ο έσχατος
Μας είπε «καληνύχτα» κι απάγγιασε στις άγνωστες θάλασσες .
.
Αν μπορούσα να βρω τη λέξη που θ’άγγιζε,
την λέξη που θ’άστραφτε στην καρδιά σου,
θα περπατούσα , ώσπου να λιώσουν τα πόδια μου .
.
Κάθε μέρα και πιότερο
το νοιώθουμε πια ,
πως άλλο δεν είμαστε
παρά οι στρατοκόποι της μοναξιάς
ανάμεσα στην καταχνιά και το χιόνι .
.
Απόψε ξεπέζεψαν τα παγωμένα φεγγάρια στο σταυροδρόμι .
Κάποιος δοκίμασε να σφυρίξει , μα δεν είχε φωνή .
.
Αν μπορούσα να βρώ την λέξη που θ’άγγιζε,
την λέξη που θ’άστραφτε στην καρδιά σου ,
θ’ακινητούσα ώσπου να πέσουν τα χέρια μου .
.
Κάθε μέρα και πιότερο
το νοιώθουμε πια ,
πως άλλο δεν είμαστε
παρά οι άδειες υδρίες
σε μια βρύση που σώπασε .
.
Απόψε συμμάζωξε κι ο Γαλαξίας τ’ αστέρια του
και πήγε ν’αγρυπνήσει σ’ένα άλλο στερέωμα .
.
Αν μπορούσα να βρω τη λέξη που θ’άγγιζε
τη λέξη που θ’ άστραφτε στην καρδιά σου ,
θα μιλούσα ώσπου να ματώσουν τα χείλη μου .
.
Κάθε μέρα και πιότερο
το νοιώθουμε πια
πως άλλο δεν είμαστε
παρά τα στέρφα ποτάμια
σ’έναν κάμπο που πέθανε .
.
Απόψε κι οι πλανήτες σφαλούν τα βαριά τους ματόκλαδα .
Ερημιά . Μήτε ο θάνατος να υπάρξει δεν δύναται .
.
Αν μπορούσα να βρώ την λέξη που θ’άγγιζε ,
την λέξη που θ’άστραφτε στην καρδιά σου ,
θα σε κοίταζα ώσπου να σβύσουν τα μάτια μου .
.
Ι.Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
 
20 Σχόλια

Posted by στο 8 Δεκεμβρίου , 2008 in ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ, ΕΙΠΑΝ ...., Ποίηση, αφιερωμένα

 

Ετικέτες: , ,