RSS

Tag Archives: προστυχιά

ΑΡΤΥΜΑΤΑ & ΚΑΡΥΚΕΥΜΑΤΑ

95fb9ecfe768e46d81299787034d2a70

Σαν ήμουνα μικρή, καμιά φορά παρακολουθούσα την μάνα μου που μαγείρευε και κάποια πράγματα, μου φαινόντουσαν παράξενα και ακατανόητα.

Κάποτε την ρώτησα:
– Μαμά η ρίγανη, είναι πολύ ακριβή;
– Όχι αγάπη μου, ούτε καν φθηνή δεν είναι. Τζάμπα την έχουμε… εδώ παρακάτω πάω και την μαζεύω το καλοκαίρι.
– Τότε γιατί βάζεις τόση λίγη, και δεν βάζεις μια χούφτα να νοστιμίσει πιο πολύ το φαγητό;
– Γιατί αν βάλω πολύ ρίγανη, το φαγητό θα πικρίσει, ενώ αν βάλω λίγη, θα νοστιμίσει…
————————-
Ας μιλήσουμε σήμερα, για την… προστυχιά στον έρωτα. 🙂
Η προστυχιά στον έρωτα, είναι σαν την ρίγανη στο φαγητό. Μια πολύ μικρή δόση, νοστιμίζει τον έρωτα… Μεγαλύτερη, όντως τον χαλάει.
Κι όταν σερβίρεις, ή γεύεσαι… νόστιμο έρωτα, η ζωή σου γίνεται ομορφότερη.
________________
Τί κάθομαι και… θυμάμαι τώρα… 🙂 🙂 🙂

.
 

Ετικέτες: , , ,

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ;…

Η μαμά μου ήταν νοσοκόμα . Νοσοκόμα στην ελληνική επαρχία της 10ετίας του ’50 ήταν μια γυναίκα που έτρεχε με τα κατάλληλα εργαλεία της , από σπίτι σε σπίτι και έκανε ενέσεις , κλύσματα , βεντούζες κοφτές ή απλές , αφαιμάξεις στους υπερτασικούς , εντριβές , καταπλάσματα , μασάζ , κινησιοθεραπεία , αλλά αναλάμβανε και την φαρμακοθεραπεία των ασθενών της , δηλαδή το να εξηγήσει την δράση των υποθέτων και να τα … τοποθετήσει με τον σωστό τρόπο , να κόψει τα χάπια σωστά , να μοιράσει με ακρίβεια τα … σκονάκια στις σωστές δόσεις , να αποστειρώσει γάζες και τολύπια βάμβακος , και ένα σωρό άλλα πράγματα , που την σήμερον ημέρα μας φαντάζουν αδιανόητα και λιγότερο σοβαρά απ’ ότι τα θεωρούσαν εκείνη την εποχή . Τα χρόνια εκείνα , με το που αρρώσταιναν οι άνθρωποι , δεν καλούσαν ή επισκέπτονταν αμέσως και με το πρώτο … γιατρό , γιατί αφ’ ενός δεν υπήρχε ΕΣΥ και Νοσοκομεία εύκολα προσβάσιμα στους ανθρώπους , αλλά και το να καλέσεις γιατρό , ήταν τόσο ακριβό , που ήταν σχεδόν … απαγορευτικό για … ψύλλου πήδημα … Έτσι , καλούσαν την νοσοκόμα , που με … μία ή δύο δραχμές , επισκεφτόταν τον άρρωστο , τον ρωτούσε για τα συμπτώματα του , μετρούσε τις σφύξεις , την πίεση , την θερμοκρασία του , τις αναπνοές του , κοίταζε τα … λαιμά του , τα πιθανά εξανθήματα , τις κινήσεις του , το χρώμα του δέρματος , των ματιών , την υγρασία της γλώσσας και άλλα τέτοια παρόμοια , και … αποφαινόταν , αν χρειάζεται γιατρός , και … ποιάς ειδικότητας . Έτσι , οι νοσοκόμες , ήσαν αρκετά αξιοσέβαστα άτομα και λέω «αρκετά» , γιατί και μόνο η λέξη «νοσοκόμα» , παρέπεμπε (φαινόμενο της … σεμνότυφης εποχής) , σε γυναίκα … εξώλης και προώλης … το γιατί δεν μου το εξήγησε ποτέ η μαμά μου , με αποτέλεσμα να φουντώνει επικίνδυνα η παιδική μου φαντασία και να πιστεύω πράγματα , που όμως δεν είναι του παρόντος να σας τα περιγράψω , γιατί ήδη … μακρυγόρησα
————————————————————–
Ο μπαμπάς μου  ήταν ράφτης , αλλά ο κύριος ρόλος του στην τριμελή μας οικογένεια , στρεφόταν περί τα … καλλιτεχνικά . Ήταν ο … διασκεδαστής μας . Η μαμά μου φρόντιζε κυρίως για τον επιούσιο (να υπάρχει ψωμί στο τραπέζι) και ο μπαμπάς μου φρόντιζε για την ενημέρωση και το ευ ζην μας (να πράττει αυτά , που θα με έκαναν να τρώω με όρεξη το ψωμί που έμπαινε στο τραπέζι… γιατί ήμουν και … ανάφαγη κι αυτό , ήταν βάσανο και για τους δυό τους) . Στα πλαίσια των υποχρεώσεων διασκέδασης ήταν και ο … κινηματογράφος , κάτι που ο μπον-βιβέρ μπαμπάς μου λάτρευε κυριολεκτικά (τελικά , ο μπαμπάς μου , μάλλον είχε διαλέξει τις καλύτερες γι αυτόν οικογενειακές υποχρεώσεις) . Έτσι , με πήγαινε στο σινεμά , επιλέγοντας ο ίδιος κατά την κρίση του τα έργα και ποιά ήταν κατάλληλα ή ακατάλληλα για παιδιά , με αποτέλεσμα να βλέπω … «προστυχιές» όπως έλεγαν οι φίλες της μαμάς μου , αλλά η μαμά μου και ο μπαμπάς μου αυτά τα έγραφαν στα παλιά τους τα παπούτσια, γιατί είχαν μια δικιά τους εντελώς ξένη με την ντόπια … Ηθική , άποψη περί του τί ήταν ηθικό ή όχι … Οι γονείς μου ήσαν Ρώσοι και όπως έλεγαν οι φίλες της μαμάς μου πάντα , καθώς και κάποιοι «φίλοι» του μπαμπά μου , που αυτός δεν τους χώνευε … «οι Ρώσοι , είναι πρόστυχοι , όπως και οι Βούλγαροι και οι υπόλοιποι … κουμμουνιστές» …
Έτσι , κάποτε στην … απαλών ονύχων ηλικία , είδα στο σινεμά την … Σπεράντζα Βρανά , να τραγουδάει και να χορεύει αυτό :

και επειδή μου άρεσε υπερβολικά , ρώτησα τον μπαμπά μου :
– Τί είναι αυτή , μπαμπά ;… Τί δουλειά κάνει ;
– Ηθοποιός …
– Τραγουδάει κιόλας …
– Είναι και τραγουδίστρια .
– Και … χορεύει  …
– Είναι ΚΑΙ  χορεύτρια
– Όλα αυτά ;…
– Ναι … όλα … Αυτό θα πει … «καλλιτέχνης» .
……………………………………………………………….
Τότε ήταν που μου καρφώθηκε στο «ακατοίκητο» , να γίνω καλλιτέχνης .
———————————————————–
Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου , είχαν μόνο ένα παιδί και μάλιστα «θεοζητημένο» (έκαναν πολλά παιδιά , αλλά όλα … νεκρά και η μαμά μου στα βαθειά της γεράματα – 45 χρόνων , γέννησε εμένα , που … έζησα) …. την αφεντιά μου .
Έτσι , όταν οι μαμά μου πήγαινε στα διάφορα σπίτια για να κάνει την δουλειά της , δεν ήθελε να με αφήνει μόνη και όταν δεν ήμουν στο σχολείο , με κουβαλούσε μαζί της . Ήμουν ήσυχο παιδάκι , και επειδή αγαπούσαν την μαμά μου , έδειχναν να αγαπάνε κι εμένα . Επειδή δε , ήμουν και καλή μαθήτρια , με χάϊδευαν στο μάγουλο κάποιες φορές και με ρωτούσαν :
– Τί θα γίνεις Αννούλα , όταν μεγαλώσεις ;
– Καλλιτέχνης … (και επειδή έβλεπα πάντα ένα υφάκι απορίας , εξηγούσα) Ηθοποιός … τραγουδίστρια … και χορεύτρια …
Τότε εκείνοι , κοίταζαν με οίκτο την μαμά μου η οποία , εκεί μπροστά στον κόσμο , δεν έλεγε τίποτα , αλλά με το που μέναμε μόνες στον δρόμο της επιστροφής , με τραβολογούσε με μανία από το χέρι και μου άστραφτε και κάτι ξεγυρισμένα χαστούκια λέγοντας μου το περίφημο :
– Δεν σου είπα εγώ , να μην λες τέτοιες … προστυχιές ;… Ακούς εκεί … «τραγουδίστρια» ! Δεν φτάνει που εγώ είμαι νοσοκόμα … Να γίνεις κι εσύ τραγουδίστρια , να μας «κράξουν» εντελώς . Αλλά ξέρω ποιός φταίει … Εκείνος ο πατέρας σου , που δεν δίνει σημασία …
Όταν ο μπαμπάς μου , αναλάμβανε να με νουθετήσει , τον έπιαναν τα γέλια , αλλά συγκρατιόταν , γιατί η μαμά μου τον αγριοκοίταζε , και μουρμούριζε δυο – τρία ακαταλαβίστικα , αλλά όταν μέναμε μόνοι , πάντα με έπαιρνε στην αγκαλιά του και μου ψυθύριζε τραγουδιστά στο αυτί :
– Αχ , Άννιτσκα , Άννιτσκα … Είσαι τόσο όμορφη !… Θα γινόσουν σπουδαία … καλλιτέχνιδα ! Παρίσι , Βιέννη , Βερολίνο , Ρώμη , Μόσχα … Αγία Πετρούπολη … Όλος ο κόσμος θα μιλούσε για σένα ! Τόσο όμορφη , γλυκειά μου Άννιτσκα !… Πήγαινε τώρα να … διαβάσεις …
========================================
 
===========================================
Την ιστορία αυτή , την θυμάμαι κάθε φορά που … κάποιος στην δουλειά (εργοδότης-Κράτος , συνάδελφος , ή ασθενής μου , μου φέρεται άσχημα , απαξιωτικά ή προσβλητικά (ναι φίλοι μου … πιστέψτε με . Εκτός από τους γιατρούς του «κακού» ΕΣΥ που φέρονται άσχημα στους ασθενείς , υπάρχουν και ασθενείς που συμπεριφέρονται άσχημα , απαξιωτικά και προσβλητικά στους γιατρούς του «κακού» ΕΣΥ …. Ιδίως σ’ αυτούς , που δεν χρηματίζονται , ή δεν … κομπάζουν) .
Και τότε μονολογώ μυστικά :
– Αχ , βρε μαμά , που δεν με άφησες να γίνω … καλλιτέχνιδα της σκηνής και του … μουσικοχορευτικού ρεπερτορίου … Τώρα θα ήμουν μια διάσημη του Χόλλυγουντ … της TV … του Μεγάρου Μουσικής … του «Ποσειδωνίου» … των μπαλλέτων Μπολσόϊ … των γυμνών μπαλλέτων του Τάκη Σαγιώρ … των εκπομπών του Μικρούτσικου … του Παπαδόπουλου … της Σεμίνας Διγενή …
… και ρεμβάζω , μέχρι την επόμενη κραυγή κάποιου , που θα με επαναφέρει βίαια και «στεγνά» στην πραγματικότητα …

.
.
.
Αυτό το ποστ , το αφιερώνω στον «Κινέζο»  μου … Τον άνθρωπο , που , δεν ξέρω ποια … Ειμαρμένη τον έσπρωξε , όταν τον ρώτησα «Με τί ασχολείσαι ;» , να μου απαντήσει :
– Είμαι … καλλιτέχνης …

 

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΓΑΤΑ

– Τίποτα δεν είναι απίθανο πια στην εποχή μας , … είπε ο μεσόκοπος άντρας χωρίς να σηκώσει τα μάτια του από το βιβλίο που κρατούσε … Άλλωστε οι … μεταμορφώσεις , είναι το αντικείμενο του εργαστηρίου μας , εδώ και καιρό . Αλλά πού να το ξέρεις εσύ ;… Ακόμη και να νοιαζόσουν για τη δουλειά μου , πολύ λίγα θα μπορούσες να καταλάβεις για τους σκοπούς και την χρησιμότητα κάποιων ροπών της Επιστήμης …
Σταμάτησε απότομα … Το περιποιημένο χεράκι της κατά πολλά χρόνια νεώτερης συζύγου του , κατέβασε μαλακά το βιβλίο του , ενώ το άλλο περιποιημένο χεράκι της , χάιδευε το γόνατό του .
– ( … Μόνο για κάτι τέτοιες γαλιφιές είσαι ικανή) σκέφτηκε ο Ερευνητής Καθηγητής , και αποφάσισε αφήνοντας οριστικά το βιβλίο δίπλα του , να ασχοληθεί μαζί της .
– Για πες μου τί θέλεις ;…
– Σκέφτηκα … αν θα μπορούσες να με μεταμορφώσεις σε … γάτα … Θα μπορούσες να το κάνεις αυτό ;
– Και βέβαια θα μπορούσα … Αν και ….. Τί σ’ έχει πιάσει ; Δεν νομίζω ότι θα ήταν και τόσο διασκεδαστικό …
– Εγώ έχω άλλη γνώμη … Δεν θα σου άρεζε να γουργουρίζω στα πόδια σου ;
– Μα … γουργουρίζεις … Είναι το μόνο που ξέρεις να κάνεις καλά ….
Είμαι η … γατούλα σου , γι αυτό … Έλα κάνε μου τη χάρη …
– Τέλος πάντων … Πριν πω το «Ναι» , πρέπει να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε για το θέμα της … επαναφοράς .
– Υπάρχει φόβος να … διαφωνήσουμε πάνω σ’ αυτό ;
– Ξέρω κι εγώ ;… (Ο άντρας , χαμογέλασε με συγκατάβαση , μπροστά σε τέτοια βλακώδη αθωότητα) , μπορεί να θελήσω την τελευταία στιγμή , να ζήσω … χωρίς εσένα … με μία γάτα … μόνο … Πρέπει να με … εμπιστευθείς . Άλλωστε το απαιτεί και το επιστημονικό πρωτόκολλο … Χρειάζεται η συγκατάθεσή σου …
– Μα ….
– Έλαααα … μην σουφρώνεις το χαριτωμένο μουτράκι σου … Το ξέρω ότι με εμπιστεύεσαι … Άντε , με … κατάφερες πάλι … Θα το κάνουμε … Σύντομα … Αύριο κιόλας …
……………………………………………………………………
blackcat2…………………………………………………………………….
Η νεαρή γυναίκα , έλειψε … τρεις ολόκληρες εβδομάδες από το σπίτι . Πέρασε τόσο όμορφα , όσο ποτέ άλλοτε στη μέχρι τότε ζωή της . Τριγύρισε στα στενοσόκκακα της πόλης , καυγάδισε με όποιον δεν γούσταρε , έδειξε νύχια και αγρίλα , τα έβαλε με τους σκύλους , κρύφτηκε πάνω σε δέντρα και σε απόκρυφες γωνιές , έκλεψε φαγητό , κυλίστηκε στα χώματα , νίφτηκε περιπαθώς τεμπελιάζοντας κάτω απ’ τον λαμπρό ήλιο , γουργούρισε ευχαριστημένη από τα χάδια κάποιων (εντάξει , κάποιοι την χούγιαξαν κιόλας , αλλά και αυτό της άρεσε , γιατί είχε και μια δόση … αδρεναλίνης , που δεν είχε γνωρίσει μέχρι τότε) , κυκλοφόρησε αμέριμνη πάνω σε στέγες , σε ταράτσες , σε τοιχάκια και … έκανε αχαλίνωτο σεξ με γνωστούς και άγνωστους μερακλήδες , αφήνοντας κατά μέρος τους στοιχειώδεις τύπους και επιδεικνύοντας μια προστυχιά , που ούτε στα πιο ακραία όνειρά της είχε ποτέ … αποτολμήσει .
Με το … ξεψύχισμα του προσυμφωνηθέντος χρόνου , ούτε λεπτό λιγότερο ή περισσότερο , ξαναγύρισε στο … σπίτι . Πήδηξε στο περβάζι του παραθύρου , για να την δει εκείνος … Μια μαύρη φιγούρα στο φεγγαρόφωτο …
—————————————————————
black-cat12
blackcat4

————————————————————————
Νόμισε , πως θα τον εύρισκε να κοιμάται , ήταν όμως ξύπνιος … Σαν να την περίμενε . Μα και βέβαια την περίμενε … Ο άντρας χαμογέλασε … μοχθηρά , είναι η αλήθεια , στην εικόνα της στο κλειστό παράθυρο . Να την άφηνε άραγε να περιμένει εκεί έξω μέχρι το πρωί ; Να την φάει η αγωνία , … του αν επιθυμεί τελικά την … «επαναφορά» της ;…. Να νοιώσει λίγο , πως η … ανοησία και η ελαφρότητα της σκέψης , έχουν κάποιο τίμημα ;… Ή να την «ελευθερώσει» αμέσως και να την βρει το ξημέρωμα να κοιμάται με τα μαύρα της μαλλιά , ανάκατα και το πικάντικο προσωπάκι της , ακουμπισμένο πάνω στο χέρι της με τα περιποιημένα κόκκινα νύχια ;…. Φτηνιάρικη εικόνα , αλλά μια εικόνα που την χρειαζόταν ο μεσήλικας … ανδρισμός του … Στο κάτω της Γραφής , ήταν δικιά ΤΟΥ … ΤΟΥ ανήκε …
Προτίμησε τελικά το τελευταίο και χωρίς να χάσει ούτε ίχνος από το μισοσαρκαστικό του χαμόγελο , πλησίασε στο παράθυρο , έτοιμος να το ανοίξει .
Εκείνη όμως … δεν μπήκε μέσα …. Μόνο η ουρά της κινήθηκε ελαφρά ανατριχιασμένη …. Κύρτωσε ελαφρά , σάλεψε (απειλητικά;… χαδιάρικα ;… δεν πρόφτασε να καταλάβει) και με … ένα σάλτο , βρέθηκε ξανά κάτω , στο νοτισμένο πλακόστρωτο και χάθηκε μέσα στο μισοσκότεινο δρομάκι ….
blackcat
=========================================

Μια μόνο φορά , να γνωρίσεις την Ανεξαρτησία , δεν γυρνάς πίσω , με τίποτα ….
###################################
Το διήγημα είναι εμπνευσμένο από τα γραπτά του S. FOWLER WRIGHT .



 

Ετικέτες: , , , , , ,