RSS

Tag Archives: σφαλιάρα

Η ΣΦΑΛΙΑΡΑ…

«Λοιπόν… η ώρα, είναι 01.50πμ… ξημερώματα σχεδόν…
Βγήκα με παρέα και τα… κοπανήσαμε.
Τσίπουρο… κίτρινο, όχι χρωματισμένο από σαφράν…αλλά κίτρινο, γιατί ωρίμασε μέσα σε δρύινο βαρελάκι…
Δεν τού’ δωσα την δέουσα σημασία και με… εκδικήθηκε.
Μεζές τέλειος… Παρέα απίθανη, Κέφι, αχτύπητο…
Τι άλλο θέλει ο άνθρωπος, για να την … «κάνει» σε άλλους «γαλαξίες»?…
Δεν είμαι αυτό που λένε «ευτυχισμένη»… αν και κοντά βρίσκομαι… Ούτε αυτό που λένε… πιωμένη… Είμαι… κάπου εκεί, ανάμεσα… Πιο πολύ, προς το… «ευτυχισμένη»
Καληνύχτα σας…»

_____________________________
Αυτά έγραφα το Φθινόπωρο του 2014…
Λίγες ημέρες μετά, τρώω την μεγάλη… «σφαλιάρα» της ζωής μου. Ο Τάκης, είναι άρρωστος. Ένας κάκιστος καρκίνος και 30 ημέρες μετά… «φεύγει». «Δραπετεύει» μέσα από το… χειρουργείο. Ένας χειρουργός, πεθαίνει μέσα σε μια από τις μεγάλες του αγάπες, το χειρουργείο…
… Πιο πολύ, προς το… «ευτυχισμένη», είχα πει (γράψει).
Η «σφαλιάρα», με βρήκε… ευτυχισμένη…
Και γι αυτό με… διέλυσε.
_________________
Και… ΟΧΙ!… Δεν μπορώ να το ξεχάσω αυτό…
Αυτό… το ότι με βρήκε… ευτυχισμένη.

thumbnail

 

Ετικέτες: , , , ,

Η ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ … ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΜΑΣ …

ek8esi
.
Ξεκίνημα της Τρίτης Δημοτικού καληώρα τέτοιες μέρες …
Η Τρίτη Δημοτικού στα χρόνια τα δικά μου, είχε μια … επισημότητα και μια ιδιαίτερη σοβαρότητα . Εκείνα τα …παλιά χρόνια …. Ήταν η τάξη , η χρονιά , όπου θα γράφαμε την πρώτη μας Έκθεση . Έτσι λοιπόν ήρθε και για μένα εκείνη η ώρα …
Η πρώτη μου Έκθεση , είχε για τίτλο «Η Σημαία μας» . Το θέμα , όχι γνωστό από την προηγούμενη , άρα δεν υπήρχε περίπτωση προετοιμασίας .
Γράφω ό, τι ήταν να γράψω και καταλήγω με τον … δοξαστικό επίλογο : “Η Σημαία μας , είναι τόσο μα τόσο σπουδαία , που οι φαντάροι μας , την βάζουν πάντα , … μπροστά”
Δεν με πείραξε τόσο η σφαλιάρα που έφαγα από την Κυρία (γιατί εκείνα τα χρόνια οι δασκάλες βαρούσαν ακόμα) , αλλά η μάνα μου , που έσκασε στα γέλια , όταν της το παραπονέθηκα , πως και γιατί … «η Κυρία , με βάρεσε πάλι…»
Η ιστορία, όμως με την Σημαία … έχει και τραγικότερη (κωμικοτραγικότερη) συνέχεια …. Η μάνα μου δεν φτάνει που ξεράθηκε στα γέλια με το που το άκουσε , άρχισε να το διαδίδει και στις φιλενάδες της και όπου το ανέφερε , έπεφτε το γέλιο της αρκούδας …. μέχρι που αναγκάστηκα να ρωτήσω τον πατέρα μου , (όχι που τον είχα για πιο σοβαρό , αλλά με παραξένεψε το γεγονός , ότι η μαμά μου χασκογελούσε μόνο με τις φιλενάδες της ) να μου πει , μήπως και ήξερε την αιτία της γενικής θυμηδίας που προκαλούσαν τα περί της Σημαίας γραφόμενά μου …. Φαντάζομαι ότι κατέβαλε γιγάντια προσπάθεια για να μη χαχανίσει και μου εδήλωσε πολύ αυστηρά , ότι θα μου απαντήσει , όταν …. τελειώσω το Γυμνάσιο ….
Στα 18 μου (6τάξιο το Γυμνάσιο) τοποθετούσε την κατάλληλη ηλικία για …. σεξουαλική διαπαιδαγώγηση .
.
φανταροι
.
Και … όχι … δεν έπαθα κανένα παιδοψυχολογικό πρόβλημα , ούτε από την άρνηση του πατέρα μου να με διαπαιδαγωγήσει , ούτε από τον περίγελω της μάνας μου και την φαιδρότητα που αντιμετώπισε την παιδική μου αφέλεια , ούτε από την … σφαλιάρα της «Κυρίας» … Μια χαρά μεγάλωσα και και μια χαρά άνθρωπος έγινα (κατά γενική ομολογία) … Εντάξει … το μαθητικό ξύλο που γενικά έφαγα , μου άφησε κάποια … μικροκουσούρια , όπως το να καταλήξω … να μην μιλάω Ρωσικά , που ήταν η μητρική μου γλώσσα , αλλά αυτό , είναι μια άλλη ιστορία , που θα σας την διηγηθώ , μια άλλη φορά .
========================================
Αυτή την ιστορία την θυμήθηκα και την έγραψα , για δυό λόγους :
Πρώτον , γιατί ο Σεπτέμβρης , είναι ο μήνας που επειδή ανοίγουν τα σχολεία , μου έρχονται θύμησες από τα μαθητικά μου χρόνια και …
Δεύτερον , γιατί σήμερα , έκλεισε ήδη ένας μήνας , που το … «μωρό μου» … (ο μικρός μου ο γιός , βρε… ) , είναι … φανταράκι .
 

Ετικέτες: , , , ,