RSS

Tag Archives: φως

ΟΝΕΙΡΟ , ΠΕΘΥΜΙΑ , ή … απλά ΑΝΑΜΝΗΣΗ ;

… Ξυπνώ μέσα στη νύχτα και τον βλέπω να … ξαγρυπνάει δίπλα μου .
– Τί τρέχει ; γιατί δεν κοιμάσαι ;
– Δεν μπορώ να κοιμηθώ με … τόσο φως .
– Πού είναι το φως ;.. Για ποιό φως μιλάς ;
– Αυτό που βγαίνει από σένα … Τα μάτια σου λάμπουν τόσο πολύ …
– Άντε βρε μαλαγάνα … (φανερά ικανοποιημένη και κολακευμένη) … Αφού κοιμόμουν και τα μάτια μου ήταν κλειστά , πώς λάμπουν ;
– Τα δικά σου λάμπουν και πίσω απ’ τα κλειστά βλέφαρα … Πάει … θα πεθάνω από … αϋπνία …
———————————————-
——————————————————
Μπορεί και να ήταν … όνειρο … Υπάρχουν τόσα όμορφα όνειρα , μέσα στην νύχτα … Όμορφα και απατηλά … Μοιάζουν τόσο πολύ να είναι πραγματικότητα , που πολλές φορές , ξεγελιέσαι .
Μπορεί να ήταν όμως και μια … επιθυμία … Κάποιες φορές , λαχταράς κάτι τόσο πολύ , που θαρρείς πως το ζεις … Μπερδεύεις την πραγματικότητα με την αποθυμιά , με τον πειρασμό , την χίμαιρα , το κρυφό μεράκι …
Αν και … όσο το καλοσκέφτομαι … θαρρώ πως ήταν απλά , μια … ανάμνηση …
«Θαρρώ» , είπα …
 

Ετικέτες: , , ,

ΕΝΑ ΑΤΗΜΕΛΗΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ …

«Αυτό το αμείλικτο φως του καλοκαιριού…Τι θέλει και τα φωτίζει όλα!Τις κρυμμένες σκόνες στις γωνίες και τα έπιπλα,τις αόρατες δαχτυλιές στα τζάμια των παραθύρων…Μου γκρεμίζει κάθε φορά όλες μου τις βεβαιότητες ! »

… είπε (έγραψε) μια «φίλη» , κάπου στο Διαδίκτυο , και δεν άντεξα να μην της απαντήσω αυτό :
Oι σκόνες σε κρυφές γωνιές , οι δαχτυλιές και τα αποτυπώματα πάνω στα τζάμια και τους καθρέφτες , οι σκορπισμένες στάχτες πάνω στο χαλί , ένα μικρό ζωΰφιο πάνω στην κουρτίνα , λίγες τρίχες από το γατί πάνω στα ρεβέρ του παντελονιού του … …έχουν την γοητεία τους …. Ο χώρος αποκτά προσωπικότητα . Σου φτιάχνει εικόνες από αυτούς και αυτά , που αγαπάς … Εδώ ήταν η Ντίνα πχ και κάπνιζε και μετά αναστενάζοντας , σκορπίστηκαν οι στάχτες … Εκεί , ήταν η Άννα , που ακούμπησε το μέτωπο της στον καθρέφτη και δάκρυσε για κάποιες καινούριες ρυτίδες … Εκεί , ήταν η Μαρία , που αντί να ξεσκονίσει , προτίμησε να χαζεύει από το παράθυρο και προκειμένου να ξεχάσει ότι ήταν η ίδια για … λύπηση , λυπήθηκε τα μαμούνια που μπήκαν μέσα και περπατούσαν πάνω στην κουρτίνα … Ο Τάκης , που χάιδεψε την γάτα προσπαθώντας να κρύψει την χαρά του που από βραδύς , κατάφερε να χαϊδέψει τα μαλλιά της Λήδας … κλπ… κπλ …
Ε , … τί λες ;… Δεν είναι όλα πιο όμορφα , όταν είναι λίγο … ατημέλητα ;… λίγο παραμελημένα ;… Δεν έχουν την κρυφή τους γοητεία ; δεν τους δίνει ένα … «άλλο χρώμα» η φαντασία ;
Μην τα βάζεις με τον ήλιο … Ο ήλιος , την δουλειά του κάνει .
———————————————-
Η «φίλη» βέβαια , για άλλον λόγο έγραψε ό, τι έγραψε … Μεταφορικός ήταν (φαντάζομαι) ο λόγος της , αλλά εγώ έτσι απάντησα , γιατί , θυμήθηκα τον πρώτο καιρό του έγγαμου βίου μου και τον σύζυγο , να μου ψιλο-γλυκο-παραπονιέται , πως άφηνα συχνά πυκνά ασυμμάζευτο το σπίτι …
Μ’ αγαπούσε όμως τόσο πολύ , που τελικά … αγάπησε κι αυτή την … παραξενιά μου και ζήσαμε εμείς καλά , και κανείς άλλος … καλύτερα .
 

Ετικέτες: , , ,