RSS

Tag Archives: φόβος . νόσοι ηλικιακής φθοράς

Ο … ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΙ ΕΓΩ …

– Λοιπόν ;… τί νομίζετε ότι έχετε γιατρέ μου ;… (μου χαμογέλασε με ένα πολύ συμπαθητικό – ομολογουμένως – χαμόγελο … Χαριτωμένος … Λίγο παχουλός και με ντεμοντέ γυαλάκια , αλλά … χαριτωμένος)
– … Ξέρω κι εγώ ;… τώρα εσείς είστε ο «γιατρός» … Γι αυτό ήρθα . Για να μου πείτε εσείς , τι έχω … (Απότομα , με είχε αμολήσει , μέσα σε ένα «λούκι» … αμηχανίας) .
– Δεν σας ρώτησα «τί έχετε ;» , αλλά «τί νομίζετε ότι έχετε ;» … Ήμουν σαφής … Λοιπόν ;… Συνέχιζε να χαμογελάει καθώς έπλενε τα χέρια του στο μικρό λαβομάνο του εξεταστήριου της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου … Μόλις τα είχε περάσει (για τα … παχουλά χεράκια του μιλάω) … πόντο πόντο πάνω από όλο σχεδόν το … κορμάκι μου …. Και …επειδή σας έχω συνηθίσει σε άλλου είδους περιγραφές … μην πάει το μυαλό σας αλλού … Φιλώ Σταυρό , πως το … «πασπάτεμα» του εν είδει … Σιάτσου να πω ; εν είδει μαθήματος Γιόγκα , να πω ;… ουδεμία «άλλη» αίσθηση δεν μου προκάλεσε , πλην κάποιων κατά στιγμές , φριχτών πόνων , που με οδηγούσαν σε … βογγητά , ουδεμία σχέση έχοντα με οτιδήποτε πονηρό περάσει από το ήδη πονηρό μυαλουδάκι σας .
– Χμμμμ … τί να πω ;… (το βιολί μου εγώ) … Να πω , ότι … νομίζω πως έχουμε να κάνουμε με μια νέα δισκοκήλη … Αυτό , νομίζω ότι έχω … (Είχα ήδη πάρει το γνωστό μου εκείνο υφάκι του στυλ … «σιγά μη σε … ξεγελάσω νεαρέ μου … Έχω ξεγελάσει εγώ … άντρες και άντρες … Εσύ θα μου ξεφύγεις ;» )
– Μη μου λέτε …. ψεμματάκια εμένα ! Μην με … υποτιμάτε τόσο πολύ … Έχω ακούσει ψεμματάκια εγώ από γυναίκες  τόσα … που έμαθα να τα αναγνωρίζω στο πιτσ-φυτίλι …(βρε , τον μπαγάσα , … λες να διάβαζε τις σκέψεις μου ; )
– Ok , ok …. Θαρρώ πως έχω ένα είδος … καρκίνου … (Αυτός , συνέχιζε να χαμογελάει το ίδιο ζεστά … Καλέ … αυτός , σκέφτηκα , είναι μάλλον ένα είδος σαδιστή , που να βράσω τα μεταπτυχιακά του στην Αμερική -γελάει με τον φόβο μου- … Έτσι μου έρχεται να πατήσω μια τσιρίδα – γιατί πάντα με τσιρίδα λόγω πόνου σηκώνομαι από την καρέκλα τις τελευταίες ημέρες – , να σηκωθώ και να του φράξω μια με το μπαστούνι μου στο κεφάλι … – Νευροχειρουργός είναι … θα ξέρει πώς να το ξαναφτιάξει – και να φωνάξω και τον σύζυγο , που δεν ξέρω ποιά … ευγένεια , τον έκανε να μείνει έξω από το εξεταστήριο , και να του φράξω κι αυτουνού μια με το μπαστούνι … έτσι επειδή μου φταίει κι αυτός … επειδή όλοι και όλα μου φταίνε … Επειδή , όλα και όλοι ΣΟΥ φταίνε , όταν πονάς και φοβάσαι … Ωστόσο ΔΕΝ έκανα τίποτα από όλα αυτά , αλλά απόμεινα να τον κοιτάω και να απολαμβάνω ένα παράξενο και αρτιγέννητο αίσθημα ανακούφισης και εμπιστοσύνης , που μου προκαλούσε το … παχουλό χεράκι του που σερνόταν απαλά πάνω στο μάγουλο μου , χωρίς βέβαια να μπορώ να προσδιορίσω αν ήταν χάδι , ή απλά σκούπιζε τα δάκρυά μου … Τώρα , που το ξανασκέφτομαι ψυχραιμότερα , θαρρώ , πως ήταν και τα δύο … Τελικά , ΜΟΝΟ με χάδι πρέπει να … στεγνώνεις τα δάκρυα των ανθρώπων … )
– Όχι , γιατρέ μου …  λάθος νομίζετε … Δεν πάσχετε από ένα είδος καρκίνου , που σωστά κατάλαβα από το ύφος και την χροιά της φωνής σας ότι … νομίζετε πως έχετε . Πάσχετε από κάτι ….ακόμα χειρότερο …. για σας . Και λέω χειρότερο , γιατί ξέρω , έχω πληροφορηθεί , πως έχετε τέτοιο χαρακτήρα , που θα μπορούσατε να … χλευάσετε και να το παίξετε «υπεράνω»  και να τον περιφρονήσετε , ακόμη – ακόμη και να τον νικήσετε έναν καρκίνο , αλλά με τίποτα , δεν θα το … «φάτε» εύκολα , αυτό που θα σας πω ότι έχετε … Το οποίο είναι (… μπούρου , μπούρου … ένα σωρό ιατρικοί όροι και καταστάσεις και ξανά μπλα μπλα και μπούρου , μπούρου) κάτι που απλά είναι … «Νόσος Φθοράς» … Γιατί , όπως πολύ καλά ξέρετε συνάδελφε , ότι ο χρόνος όπως περνάει από πάνω μας , αφήνει κουσούρια … μας κάνει να … γερνάμε (Είχε σταματήσει να χαϊδεύει το μάγουλό μου , ίσως γιατί δεν ανέβλυζαν πια δάκρυα . Είχα αρχίσει και να ψιλοχαμογελάω κιόλας …  Όχι , όχι γιατί χαιρόμουν και τόσο με την προοπτική ενός νοσήματος φθοράς -τίποτε δεν μπορεί να με κάνει να παραδεχτώ εύκολα τις λάθος σκέψεις , που μπορεί να κάνω στην ζωή μου- , αλλά γιατί αναλογιζόμουν , πώς … με ποιον τρόπο , είναι δυνατόν αυτά τα … παχουλά χεράκια , να κάνουν τόσο λεπτεπίλεπτους νευροχειρουργικούς  χειρισμούς , όταν χειρουργούν πάνω στους λεπτεπίλεπτους ανθρώπινους νευρώνες … Όμως , δεν του το είπα … Θα εύρισκα αργότερα έναν τρόπο για να τον … εκδικηθώ … Για την ώρα , του έσκασα ένα … φιλί  …  Στο μάγουλο , βρε … έλεος πια … τί θα κάνω με σας τους πονηρόμυαλους , που έμπλεξα ;  )
—————————————————————–
– Καλά , έχεις τρελή πλάκα … Ακούς εκεί , να φιλήσεις τον γιατρό … Κατακοκκίνησε ο έρμος … Θα τον πειράζουν όλη μέρα οι άτιμες οι νοσοκόμες … (μου είπε λίγο αργότερα ο σύζυγος , σπρώχνοντας το αναπηρικό καροτσάκι που καθόμουν , σε έναν απ’ τους ανόητα φτιαγμένους – κατά την κρίση μου πάντοτε – απέραντους διαδρομους  , του Νοσοκομείου) .
– Πιο … προσεκτικά σπρώχνε … Με πονάς … (χαμογελούσα … Ούτως ή άλλως , δεν μπορούσε να το δεί ότι χαμογελούσα … Μόνο την πλάτη μου έβλεπε) .
– Αχ , Θεέ μου ! … Τί θα κάνω με σένα ;… Ως πότε θα ζω για να σε … σπρώχνω ;
– Σκάσε και … σπρώχνε …
………………………………………………………..
Τελικά , λατρεύω τους άντρες που διαθέτουν … χιούμορ .
Για τον άντρα μου το λέω , αυτό .
Επίσης , λατρεύω τους γιατρούς , που (άσχετα με την ειδικότητα τους) ξέρουν να ψυχολογούν τον ασθενή τους .
Για τον … παχουλό Νευροχειρουργό μου , το λέω αυτό .
—————————————————————-



 

Ετικέτες: , , , ,