RSS

ΑΣ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΠΑΙΔΙΑ … (έφηβοι … ήθελα να πω)

01 Ιον.
Το ξέθαψα μέσα από τον πάτο ξεχασμένων συρταριών και το θέτω στην διάθεσή σας … Όποιος θέλει , γράφει μια απάντηση … Όποιος , δεν θέλει απλά «τριγυρνάει» λίγο στις ερωτήσεις του , χαζεύει την εικονογράφηση (που ειρήσθω εν παρόδω , είναι αποκλειστικά δική μου … γιατί υπήρξα και … επιτυχημένη σκιτσογράφος , στην μακρυνή μου νεότητα) , και αν … ανήκει ή πάει να αγγίξει την … κλάση μου (που λένε και στον Στρατό) , του δίνεται μια μικρή ευκαιρία , να γυρίσει πίσω στην εποχή της Αθωότητας και να ξαναγίνει παιδί
Φυσικά έχω σκανάρει μόνο τις πρώτες σελίδες των ερωτήσεων , αλλά όποιος θέλει να δει τις απαντήσεις κάποιου ψευδώνυμου , που θα σταμπάρει στο «Βγάλτε τις μάσκες» ευχαρίστως να τον βοηθήσω να τις διαβάσει .
Το Λεύκωμα το έφτιαξα το Καλοκαίρι του 1964 , μόλις επέστρεψα από το παρθενικό μου ταξίδι στην Αθήνα και κυκλοφόρησε από χέρι σε χέρι , μέχρι τις αρχές του 1967 , όπου και τοποθετείται χρονικά , το τέλος της περίφημης Αθωότητας … Γλύτωσε σαν από θαύμα από καταστροφή (σκίσιμο+κάψιμο) με την οποία απειλήθηκε από κάποιον που αγαπούσα και έλεγε και πως με αγαπάει («Ποιοί είναι όλοι αυτοί οι μαλάκες που γράφουν εδώ μέσα ;… Μήπως και κανένας γκόμενος που θέλεις να τον θυμάσαι ακόμα ;» ) . Το διάβασαν οι γονείς μου  («Αχ  Άννιτσκα τί όμορφα που ζωγραφίζεις» – ο μπαμπάς μου) , τα παιδιά μου , ο σύντροφος της ζωής μου (=σύζυγος) και πάρα πολλοί φίλοι . Πριν 3 χρόνια , υποσχέθηκα στην Νατάσσα να σκανάρω κάποιες σελίδες του για να απολαύσει … πολυτονικό , αλλά … αμέλησα και μετά το ξέχασα … Το ξέχασα , μέχρι πριν δυο – τρεις ημέρες , όταν …. «το ξέθαψα μέσα από τον πάτο ξεχασμένων συρταριών … κλπ» .
Δικό σας :
.

 

Ετικέτες: ,

39 responses to “ΑΣ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΠΑΙΔΙΑ … (έφηβοι … ήθελα να πω)

  1. Νοσφερατος

    Ιουνίου 1 , 2010 at 20:02

    υπεροχο

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2010 at 22:47

      @ Νοσφερατος
      Υπέροχε … (αναγνώστη μου)

       
  2. faros

    Ιουνίου 1 , 2010 at 22:03

    Ξέρεις τι μου θύμησες ;;;

    Μια φορά κι ένα καιρό, πάνω στα … «πατήματά» μου, έπεσε στα χέρια μου ένα Λεύκωμα από μια κοπελλιά !
    Επειδή (τότε) είχα ένα ας πούμε πολύ καλό χιούμορ, ήμουν σίγουρος (αφού φυσικά είχα διαβάσει και όλα τα άλλα που γράψαν προηγούμενοι από μένα) ότι τα … πήγα πολύ καλά !

    (Παρένθεση: Οι ερωτήσεις στο Λεύκωμα δεν ήταν ακριβώς του … νηπιαγωγείου όπως είναι στο δικό σου Λέυκωμα, π.χ. είχε ερωτήσεις για το φλερτ, τον έρωτα, την αγάπη, κλπ. Κλείνει η παρένθεση)

    Πράγματι, σε κάποια φάση κ Κτήτωρ μου … εξομολογήθηκε ότι οι απαντήσεις μου (α, είχαμε και το δικαίωμα να σχολιάζουμε προηγούμενες ή και … επόμενες απαντήσεις) είχαν κάνει θραύση και περίμενα με αγωνία να το ξαναπάρω στα χέρια μου – μέχρι … γκόμενα ήμουν σίγουρος ότι θα ΄βρισκα απ΄αυτή την ιστορία …
    Φευ, δεν ήρθε ΠΟΤΕ το Λεύκωμα ξανά σε μένα !!!
    Την απογοήτευση εκείνη … ακόμα την κουβαλάω !!!

    Ας είσαι καλά που μου την … ξαναθύμησες !!!

    Καλή, καλησπέρα !

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2010 at 22:51

      @ faros
      Α , μα εσύ καλέ μου , είσαι η επιτομή … η αποθέωση της γκαντεμιάς …
      Την μια με την ασχημομούρα έξω από το στρατόπεδο και τώρα με την μη επιστροφή στα χέρια σου του μαθητικού Λευκώματος (όπου θα έβγαζες και γκόμενα) …
      Έλεος δηλαδή … Ούτε ο … «επίτιμος» να σε καταριόταν …
      Παρηγορήσου όμως . Σου έτυχαν και μεγάλες επιτυχίες στην ζωή σου … όπως πχ που … γνώρισες εμένα .

       
      • faros

        Ιουνίου 8 , 2010 at 13:04

        Πράγματι !
        (και δεν κάνω καθόλου πλάκα)

         
  3. roadartist

    Ιουνίου 1 , 2010 at 23:52

    Τι τέλειο!!! 🙂

     
    • silia

      Ιουνίου 7 , 2010 at 22:52

      @ roadartist
      Καλώς ήρθες roadartist και σ’ ευχαριστώ για την ενθουσιώδη κριτική σου .

       
  4. DaisyCrazy

    Ιουνίου 2 , 2010 at 14:13

    Αχ Σίλια μου τι όμορφα σχέδια!!!! Πως ξεχωρίζει το πραγματικό ταλέντο! Και τα λόγια του κτήτορος γλυκά κι όμορφα. Ευτυχώς που γλύτωσε και έχεις να θυμάσαι.

    Όλοι αυτοί με τα ψευδώνυμα γιατί δεν έγραψαν σε κάθε σελίδα; Κακά παιδιά 🙂

    Βρήκα κι εγώ το λεύκωμα της γ’ λυκείου πρόσφατα και δάκρυσα ειδικά με μια φίλη που έγινε καλογριά. Έχω γράψει σχετικά γι’αυτή στο μπλογκ. Το δικό μου δεν είναι γεμάτο με τόσο ωραία σχέδια αλλά έχει λογάκια που κάποιοι απ’αυτούς τα ένιωθαν όταν τα έγραφαν και κάποιοι άλλοι όχι.. Το θετικό είναι ότι το’χω γεμίσει από φωτογραφίες από την τελική εκδρομή που κάναμε στο βουνό όλη η τάξη. Έτσι θυμάμαι άτομα και πρόσωπα που ίσως να’χα ξεχάσει αφού με τους περισσότερους έχουμε χαθεί εντελώς.. κι ας μένουμε στην ίδια πόλη.

    Ευχαριστώ που μοιράστηκες κάτι τόσο τρυφερό κι όμορφο μαζί μας. Να’σαι καλά!

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 00:47

      @ DaisyCrazy
      Σ’ ευχαριστώ καλή μου φίλη για την ενθουσιώδη καλή κριτική σου .
      Το λινκ , πάντως που δίνεις , δεν λειτουργει και δεν ξέρω για ποιό λόγο .
      Όλοι αυτοί με τα ψευδώνυμα , έγραψαν σε όλες τις σελίδες , Απλά , εγώ δεν σκανάρισα όλες τις σελίδες .
      Φιλάκια .

       
  5. Mr e.

    Ιουνίου 2 , 2010 at 14:30

    Αχ βρε Άννα τι μας κάνεις…

    Πόσες αναμνήσεις μας φέρνεις στο νου, από μια εποχή τόσο μα τόσο αθώα…

    Τα πρώτα μας ερωτικά σκιρτήματα, που άφησαν δειλά τ΄ αχνάρια τους, στο λεύκωμα κάποιας… συμμαθήτριας… Τη λαχτάρα μας να διαβάσουμε την απάντηση της… Τις «εξυπνάδες» για για ένα κόσμο που θέλαμε ν΄ αλλάξουμε… Tις φανφάρες μας περί ουμανισμού, αλτρουισμού, ανθρωπισμού και όλα τα …ισμου…
    Μας θύμισες τα στολιδάκια πάνω στα γράμματα με τις κυματιστές περισπωμένες τις ψιλές και τις… δασείες… και τον αγώνα μας να μάθουμε τί μπαίνει που…Μας γύρισες πίσω και μας ξανάκανες… παιδιά… Μας γέμισες συναισθήματα που μόνο η δική μας γεννιά μπορεί να νοιώσει… Γιατί η δική μας γενιά δεν είχε κινητό και κομπιούτερ… Είχε χαρτί και μολύβι, είχε λουλούδια, είχε κόκκινα μάγουλα στο φλερτ…
    Είσαι ένας θησαυρός !

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 01:00

      @ Mr e
      Τό ήξερα ότι θα σου άρεσε ιδιαίτερα . Ανήκουμε σε μια γενιά , που λίγο πολύ έχουμε τα ίδια , ή παρόμοια βιώματα , μνήμες και συναισθήματα και συνήθως αντιδρούμε και συγκινούμαστε με τα ίδια πράγματα και τις ίδιες μνήμες .
      Αυτό που είπες «τα στολιδάκια πάνω στα γράμματα με τις κυματιστές περισπωμένες τις ψιλές και τις… δασείες… και τον αγώνα μας να μάθουμε τί μπαίνει που…» μου θύμησε έναν μνημονικό κανόνα που αποστήθισα στην … απαλών ονύχων ηλικία και δεν μπορώ ακόμα να τον ξεχάσω , για τις … δασυνόμενες λέξεις από «ε» :
      Ένα , έξι και επτά
      εκατό και ερπετά
      Ερμής , Έλλη και Ελένη
      η Ελλάδα η δοξασμένη
      έδρα , έτοιμος , ενώνω
      μια εβδομάδα σιδερώνω
      εορτή και η Εστία
      επομένως και ευρίσκω
      εταιρεία , ερμηνεία .
      ——————————–
      Και … αχ αυτά τα κόκκινα μάγουλα του φλερτ …
      Είχα και την μάνα μου να απορεί , πως τόσο αδύνατη ανάφαγη και αναιμικιά , είχα πάντα … κόκκινα μάγουλα .

       
  6. Lilith

    Ιουνίου 2 , 2010 at 16:54

    Αααααααα!!!
    Είχα κι’ εγώ λεύκωμα!!! (σιγά που δε θα είχα) 😆
    Μόνο που το δικό μου δεν ήταν τόσο εντυπωσιακό, μιας και… από εικονογράφηση ήμουν, είμαι και θα είμαι total dissaster!
    Το δικό μου ξεκινούσε ως εξής:
    «Παρακαλώ τους φίλους μου και όσους μ’ αγαπούνε, δυο λόγια να μου γράψουνε για να τους ενθυμούμαι». 🙂

    Στο δικό σου…
    Η εικονογράφηση είναι σούπερ και επίσης μου άρεσε η απάντηση που έδωσες στην ερώτηση για το τόπλες! 🙂
    Από τα ψευδώνυμα, προσωπικά θα ήθελα να δω τι απαντήσεις έδωσε ο/η «Ο θάνατος αγαπά τις ξανθές»!

    Φιλιά αγαπητή Κτήτωρ!

    ΥΓ: “Ποιοί είναι όλοι αυτοί οι μαλάκες που γράφουν εδώ μέσα ;… Μήπως και κανένας γκόμενος που θέλεις να τον θυμάσαι ακόμα ;”

    Τι αθλιότητα θεέ μου!!! 👿

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 01:20

      @ Lilith
      Lilith μου , ομολογώ , ότι αυτό δεν ήταν το μόνο Λεύκωμα που είχα …. Είχα και ένα άλλο πιο … κλασσικό με τις γνωστές ερωτήσεις πχ.»Τι εστί έρως» , «τί εστί φιλί» «πως λένε αυτόν (ην) που αγαπάς» κλπ … Το συγκεκριμμένο Λεύκωμα , το είχα φτιάξει πιο πολύ για να σκιτσάρω τα αγαπημένα μου σκίτσα και να κάνω λίγο την … φιγούρα μου …
      Και … «έτσι» και «γκιουβέτσι» δηλαδή , όσον αφορά τα Λευκώματα …
      ————————–
      Όσο για την “Ο θάνατος αγαπά τις ξανθές” … Α, η κολλητή μου η Άννα (συνονόματη) . Υπέροχη , φυσική ξανθιά , όταν έγραψε σ’ αυτό το Λεύκωμα , δεν καλογνωριζόμασταν . Μετά στην Β και Γ Λυκείου γίναμε κολλητές . Δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι απαντήσεις της … Είναι όμως ενδιαφέρουσα η πορεία της στην ζωή και σκέφτομαι να την κάνω κάποτε ποστ …
      Όσο για την αθλιότητα του … άθλιου εκείνου , ένα έχω να πω … Τον εκδικήθηκα … Όχι ότι το παινεύομαι , αλλά … τον εκδικήθηκα … https://silia.wordpress.com/2008/11/01 (7 αλήθειες για μένα) .
      Φιλάκια .

       
  7. glaykidarling

    Ιουνίου 2 , 2010 at 19:56

    αχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
    τέλειο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    τι μου θύμησες τωρα λέμε!!!!!!!!

     
    • silia

      Ιουνίου 8 , 2010 at 16:01

      @ glaykidarling
      Τί «αχ» σβουριχτό , μέσα από τα φυλλοκάρδια , ήταν αυτό Γλαύκη μου …

       
  8. faros

    Ιουνίου 3 , 2010 at 07:11

    Καλημέρα … Κτητάρα !!!

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 01:29

      @ faros
      Καλημέρα … «χτυπημένε» από την Μοίρα , φίλε μου .

       
  9. mamma

    Ιουνίου 3 , 2010 at 11:15

    Τι γλυκές αναμνήσεις! Πώς σου φάνηκε που το ξαναδιάβασες;

    (είχες καλό χέρι!)

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 01:51

      @ mamma
      Κάθε φορά που το διαβάζω , την ίδια γλυκειά αίσθηση νοσταλγίας έχω
      Φιλάκια ρουφηχτά … που λέει και η Πετρούλα .

       
  10. Liakada

    Ιουνίου 4 , 2010 at 00:19

    Απιθανο! Ζηλευω! Εγω δεν το εχω! Μου το επιασε ο τοτε καθηγητης μαθηματικων ( ενας κομπλεξικος σκυλος) και μη γελασεις, με απεβαλε τρεις μερες απο το σχολειο αφου πρωτα μου το εσκισε …Τι μου θυμησες απόψε…

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 10:11

      @ Liakada
      Α χα χα χα !!! μα αυτός πια δεν λέγεται απλά «κομπλεξικός» αλλά … να το πω ;… ας το πω … Λέγεται «μικροτσούτσουνος» .
      Πάντως έχει πλάκα με ποιες αιτίες τρώγαμε αποβολές παλιότερα .

       
  11. faros

    Ιουνίου 4 , 2010 at 13:51

    Καλημερούδια !

    Να κάνω μια πρόταση ;;;

    Κάνε ένα ποστ – Λεύκωμα !

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 19:52

      @ faros
      Λεύκωμα διαδικτυακό έχω κάνει σε … συνεργασία με έναν φίλο blogger τον αγαπημένο μου Στιχάκια
      Δηλαδή αυτός το σκέφτηκε , το έφτιαξε και μου το … χάρισε … κι εγώ το «χτένισα» και το εμπλούτισα .
      Είναι το lefkoma.wordpress.com , αλλά δεν λειτουργεί πια , μετά από τόσο καιρό , και δεν ξέρω το γιατί .

       
  12. Marina

    Ιουνίου 4 , 2010 at 20:28

    Υπέροχα γλυκό το λεύκωμά σου..με τις οξείες και τις δασείες που μέ τόσους κόπους μάθαμε στο Δημοτικό…για να «τις ξεχάσουμε» υποχρεωτικά αργότερα! Με στοργή βλέπω τα πνεύματα ..στ’ ορκίζομαι και ας με λένε οπισθοδρομική!

    Οι ζωγραφιές πετυχημένες. Δεν θα σου πώ ότι είχες (έχεις) ταλέντο, το ξέρεις. Και καλά να ζωγραφίζεις τον Bugs Bunny, εσύ όμως του αλλάζεις και τις εκφράσεις. Δύσκολο. Μ’ αρέσει που ιχνογραφείς..και στο χαρτι. Οχι μόνο στον εικονικό κόσμο μας.

    Θαύμαζα πάντα όσες είχαν λεύκωμα..ή εκείνα τα περίφημα πρόχειρα που όλες οι άλλες τσακίζονταν να συμμετέχουν με σχόλια, καρδούλες κλπ. Θαύμαζα πάντα ό,τι δεν είχα τη τάση να έχω. Ούτε λεύκωμα, ούτε φανταιζί πρόχειρο..είχα τότε. Ηταν κάτι πέρα απο τη δική μου φαντασία..αυτή η άλλη ζωή των συμμαθητών μου που είχαν τους γονείς τους ανέπαφους.

    Και το αστείο είναι ότι με τη τρέλλα των μπλογκς..όσες χάσαμε το τραίνο των λευκωμάτων, φροντίσαμε να φιλοτεχνήσουμε τις εικονικες μας σελίδες με τα παιδικά απωθημένα.
    Ω! Τι κόσμος, μπαμπά!

    Στοργή και χαρά αισθάνομαι για το πόνημά σου

     
    • silia

      Ιουνίου 9 , 2010 at 13:04

      @ Marina
      Α , … το χαρτί !… Υπήρξε πάντα ο μεγάλος μου έρωτας , είτε γράμματα έγραφα και λέξεις , είτε ιχνογραφούσα … Τώρα , πως με (μας) ξελόγιασε αυτό το … πληκτρολόγιο κι αυτή οθόνη … τί να πω ;…
      Το χαρτί … αδρό , ή φίνο , καμπάδικο ή γυαλιστερό , λευκό ή όχι … με γραμμές , με λεκέδες από καφέδες , δάκρυα … ποτισμένο με μυρωδιές τσιγάρου ή κολώνιας … με ήχους όταν το τσαλακώνεις ή το χαϊδεύεις …
      Πως παραπετιούνται και μένουν στο περιθώριο , πάντα (ή σχεδόν πάντα) οι … μεγάλες αγάπες …
      Κι εγώ , χαρά αισθάνομαι για το σχόλιο σου … Και μια μικρή γλύκα στην καρδιά .

       
  13. faros

    Ιουνίου 5 , 2010 at 07:52

    Καλημέρα, Καλό Σαββατοκύριακο !

     
  14. faros

    Ιουνίου 6 , 2010 at 08:18

    Κυριακάτικη και … βροχερή Καλημέρα !

     
  15. Liakada

    Ιουνίου 6 , 2010 at 23:14

    Εγω Φαρε? γιατι ..η Σιλια το εκανε.. Κοιτα! Μην μου βαζεις ιδεες!

     
  16. faros

    Ιουνίου 7 , 2010 at 08:24

    Μμμμ, ναι … 😀
    Στη Σίλια ήταν η πρόταση … αλλά δεν θα μας χαλάσει αν το κάνεις εσύ Λιακάδα μας ! 😀

    Ή, καλύτερα, κάντε το ΚΑΙ οι δυο σας !!! 😀

    Καλημέρα και Καλή Βδομάδα !

     
  17. angie2

    Ιουνίου 7 , 2010 at 09:47

    Καλημέρα!

    Η νοσταλγία που νιώθω -και νομίζω όλοι μας- όταν έρχομαι σε επαφή με κάτι από τα νιάτα μου (!), και εννοώ τα εφηβικά και τα πολύ νεανικά χρόνια, είναι μια αίσθηση πολύ αγαπημένη. Μου φαίνεται θα με κάνεις να ψάξω για κανένα παλιό λεύκωμα. Ευτυχώς δεν πετάω τίποτα!

    Κάτι ακόμη από τα παλιά που μου αρέσει πολύ να βλέπω είναι τα τετράδια και τα βιβλία μου που είχαν όλα τα εξώφυλλα και τις κενές σελίδες μέσα γεμάτες στίχους αγαπημένων τραγουδιών, ρήσεις μεγάλων -και μη- ανδρών και γυναικών, μικρά αποσπάσμα από βιβλία που αγάπησα… κάτι σαν λεύκωμα δηλαδή!

    Υπερψηφίζω και εγώ την πρόταση ποστ-λεύκωμα!
    Καλημέρα σε όλους..

     
    • silia

      Ιουνίου 10 , 2010 at 23:23

      @ angie2
      Αχ , μου θύμησες τα στιχάκια που γράφαμε στα περιθώρια των βιβλίων μας .
      Κάποτε , στην Β’ Λυκείου , κόντεψα να φάω και μια αποβολή γιατί στο βιβλίο της Χημείας έγραψα το περίφημο :
      Ενθυμού και μη λησμόνει
      πίνε τσάϊ με λεμόνι
      βούτα κι ένα μπισκοτάκι
      και θυμήσου τον … Κωστάκη …

      Όχι τον Καραμανλή βρε … Κωστάκη , λέγανε το τότε … «αίσθημα» μου .
      ——————————-
      Και αυτό το «όταν έρχομαι σε επαφή με κάτι από τα νιάτα μου» εγώ μπορώ να το πω … Εσύ , τί θέλεις και το γράφεις ;… Για να μου τσαταλιάζεις τα νεύρα ;
      ………………
      Φιλάκια … ρουφηχτά .

       
  18. grafeas pezikou

    Ιουνίου 7 , 2010 at 12:43

    Τι ευχάριστη έκπληξη ένιωσα με την επίσκεψη μου αυτή σήμερα,που με ταξίδεψες τόσο όμορφα στη μακρινή μου εφηβεία που ποτέ δεν απεμπόλησα!!!Δικαιολογημένα λοιπόν άργησα να επισκεφτώ το αξιολάτρευτο μπλόγκ Σου,επειδή αναρρώνω εδώ και δυο τουλάχιστον μήνες από πολλαπλά χειρουργεία….
    Χάρηκα την βόλτα και την περιήγηση και αφού σ’ ευχαριστήσω θα σου ζητήσω και ένα συγνώμη που «χάθηκα»…
    ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ

     
    • silia

      Ιουνίου 10 , 2010 at 23:27

      @ grafeas pezikou
      Η ευχάριστη έκπληξη , ήταν όλη δική μου με την επανεμφάνισή σου εδώ .
      Το είχα μάθει πως είχες κάποια … χειρουργικά προβλήματα υγείας , κάπου στο φατσοβιβλίο θαρρώ .
      Εύχομαι όλα γρήγορα να γίνουν μακρινή και απλά δυσάρεστη ανάμνηση .
      Φιλί .

       
  19. Πολ

    Ιουνίου 7 , 2010 at 19:57

    Τόση ευαισθησία , τόση ομορφιά μαζεμένη δεν έχω ξαναδεί . Μπήκα τυχαία και διάβασα για τον …Βέργο . αλλά μετά αγγίζοντας και τα άλλα θέματα και προβληματισμούς σου , αλλά και τις απαντήσεις σου , σε θαύμασα και γιαυτό σου στέλνω τα θερμότερα συγχαρητήρια και την ευχή νάσαι πάντα καλά . Θα μου επιτρέψεις να μπαίνω και να διαβάζω όσα γράφεις ; Θα μου επιτρέψεις να σε προσφωνώ ;

     
    • silia

      Ιουνίου 10 , 2010 at 23:30

      @ Πολ
      Πω πω … με κάνεις και κοκκινίζω με τόσες φιλοφρονήσεις .
      Τί θα πει αν θα σου επιτρέψω να μπαίνεις και να με διαβάζεις ;…
      Είναι τιμή μου να μπαίνεις και να με διαβάζεις και χαρά μου να με προσφωνείς .
      Καλώς ήρθες . Θα περιμένω να σε ξαναδώ .

       
  20. faros

    Ιουνίου 8 , 2010 at 07:48

    Καλημέρα (λίγο μουντή σήμερα, τι να κάνουμε) !

     
    • silia

      Ιουνίου 10 , 2010 at 23:32

      @ faros
      Όλες σχεδόν οι μέρες μας … μουντές έχουνε γίνει , θαρρώ .
      Απαισιόδοξη είμαι σήμερα …

       
  21. Liakada

    Ιουνίου 8 , 2010 at 17:00

    Kαλησπερα με Λιακαδα! ετσι να..σκασεις Φαρε! 🙂

     
    • silia

      Ιουνίου 10 , 2010 at 23:38

      @ Liakada
      Γειά σου αισιόδοξη Λιακάδα μου !
      Και … μη μου βουρλίζεις τον φίλο μου τον Φάρο …. Είναι ευαίσθητος .

       

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: